Πατερικές αναφορές στο ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ 14:4

Και κανείς δεν μπορούσε να μάθει την ωδή παρά μόνο οι εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες, οι εξαγορασμένοι από τη γη. Αυτοί είναι εκείνοι που δεν μολύνθηκαν με γυναίκες· διότι είναι παρθένοι. Αυτοί είναι που ακολουθούν το Αρνίο όπου κι αν πηγαίνει· αυτοί εξαγοράστηκαν από τους ανθρώπους ως απαρχή για τον Θεό και το Αρνίο, και στο στόμα τους δεν βρέθηκε ψεύδος· [διότι] είναι άμωμοι.

Επειδή όμως εκείνοι που βρίσκονταν γύρω από το βήμα κραύγαζαν εναντίον του, καθώς ήταν επιφανής, και επειδή ο ηγεμόνας δεν ανέχθηκε το δίκαιο αίτημα που προέβαλε με αυτόν τον τρόπο, αλλά τον ρώτησε μόνο τούτο, αν είναι και ο ίδιος Χριστιανός, και επειδή εκείνος ομολόγησε με λαμπρότατη φωνή, κατατάχθηκε και αυτός στον κλήρο των μαρτύρων, αφού ονομάστηκε παράκλητος των Χριστιανών. Είχε όμως τον Παράκλητο μέσα του, το πνεύμα του Ζαχαρία, το οποίο φανέρωσε μέσα από το πλήρωμα της αγάπης, καταδεχόμενος να προσφέρει και την ίδια του τη ζωή για την υπεράσπιση των αδελφών· διότι ήταν και είναι γνήσιος μαθητής του Χριστού, ακολουθώντας το Αρνίο όπου κι αν πηγαίνει. «Από εκεί και έπειτα, λοιπόν, ξεχώριζαν οι υπόλοιποι και γίνονταν φανεροί όσοι ήταν έτοιμοι για το μαρτύριο, οι οποίοι και με κάθε προθυμία εκπλήρωναν την ομολογία της μαρτυρίας· φάνηκαν όμως και οι ανέτοιμοι, οι αγύμναστοι και ακόμη αδύναμοι, οι οποίοι δεν μπορούσαν να αντέξουν την ένταση ενός τόσο μεγάλου αγώνα. Από αυτούς εξέπεσαν περίπου δέκα στον αριθμό, οι οποίοι μας προκάλεσαν μεγάλη λύπη και αμέτρητο πένθος, και ανέκοψαν την προθυμία των υπολοίπων που δεν είχαν ακόμη συλληφθεί· αυτοί, αν και υφίσταντο όλα τα δεινά, ωστόσο συμπαρίσταντο στους μάρτυρες και δεν τους εγκατέλειπαν. Τότε, όμως, όλοι πτοηθήκαμε σε μεγάλο βαθμό εξαιτίας της αβεβαιότητας της ομολογίας, όχι επειδή φοβόμασταν τα βασανιστήρια που επιβάλλονταν, αλλά έχοντας το βλέμμα στραμμένο στο τέλος και τρέμοντας μήπως κάποιος εκπέσει από την πίστη.

Υπόθεση Η΄. Περί του αρνίου και των αμώμων και της φωνής. «Και είδα το αρνίο να στέκεται επί του όρους Σιών και μαζί του εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες άνδρες, παρθένους και αμώμους, οι οποίοι δεν μολύνθηκαν από αμαρτία και δεν βρέθηκε ψεύδος στο στόμα τους, γι' αυτό και αποτελούν απαρχή από τους ανθρώπους για τον Θεό και το αρνίο. Και άκουσα μεγάλες φωνές στον ουρανό να ψάλλουν ωδή στον Θεό σαν με κιθάρες· και κανείς δεν μπορούσε να γνωρίσει την ωδή, παρά μόνο οι εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες που βρίσκονταν μαζί με το αρνίο. Και ιδού, ένας άλλος άγγελος έκραζε με μεγάλη φωνή προς όλους τους ανθρώπους, λέγοντας:

Σε εκείνους δε που σμίγουν συνεχώς με γυναίκα, είναι φανερό ότι συμβαίνουν όλα τα αντίθετα από όσα απαριθμήσαμε, καθώς όλοι συμφωνούν σε αυτό, και οι ιατροί και οι φιλόσοφοι. Διότι ο λόγος των ιατρών διδάσκει ότι ένα δράμι σπέρματος ισοσταθμεί με σαράντα δράμια αίματος, και καθώς αυτό εκκενώνεται από όλα τα σωματικά μέλη μέσω της βίαιης εκροής και του κόπου της συνουσίας, είναι προφανές ότι όλο το σώμα απομένει σαν τυρί που έχει αποβάλει όλη την έμφυτη λιπαρότητα, και χάνει αξιοθρήνητα όλη την ευελιξία και την ελαστικότητα τόσο των αισθήσεων όσο και των κινήσεων. Δες και το ιδ΄ κεφάλαιο της Αποκαλύψεως, και στοχάσου πώς οι παρθένοι, και όσοι δεν μολύνθηκαν με γυναίκα, ακολουθούν πάντοτε το Αρνίο όπου κι αν πηγαίνει· πώς αυτοί εξαγοράστηκαν από τους ανθρώπους ως απαρχή για τον Θεό και το Αρνίο, πώς δεν βρέθηκε δόλος στο στόμα τους, και πώς στέκονται επάνω στο όρος Σιών, είτε αυτής της κάτω και αγωνιζομένης Εκκλησίας, είτε της άνω και θριαμβεύουσας Εκκλησίας των πρωτοτόκων που είναι απογεγραμμένοι στους ουρανούς.

Αλλά εξάλλου και στη βασιλεία των ουρανών η παρθενία κατέχει τα πρωτεία· και γι' αυτό έχει γραφτεί στην Αποκάλυψη του αγίου Ιωάννη το εξής: «Αυτοί είναι εκείνοι που δεν μολύνθηκαν με γυναίκες· διότι είναι παρθένοι· αυτοί είναι που ακολουθούν το Αρνίο όπου κι αν πηγαίνει.» Πόσο θαυμαστή είναι η πρωτοκαθεδρία της οποίας αξιώθηκαν όσοι επέλεξαν την παρθενία, οι οποίοι συμπορεύονται με τον Χριστό και συνευφραίνονται! Αλλά ας αναλογιστούμε, αδελφοί, ότι όσο μεγάλο και υπερφυσικό είναι το κατόρθωμα, τόσο περισσότερο και ο φθορέας της ζωής μας, ο διάβολος, προσπαθεί περισσότερο από όλα τα πάθη να μας καταβάλει ως προς αυτό. Και όσους μεν κατέβαλε ανά τους αιώνες, ποιος θα μπορούσε να τους απαριθμήσει; Όπως δε άκουσα εγώ από άνθρωπο που γνώριζε καλά τα πράγματα, ότι και τώρα στην Ασία, έναν άνδρα που ασκήτευε για πολλά χρόνια και ήταν θαυμαστός ως προς τον βίο του, κατάφερε σε τέτοιο βαθμό να τον υποσκελίσει ο δράκοντας, ώστε όχι μόνο να απαρνηθεί το άγιο σχήμα, αλλά και να περιφέρεται μαζί με γυναίκα ζώντας μοιχικά. Τι θα μπορούσε να είναι πιο αξιοθρήνητο από αυτό;