ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ 18:14 — Πατερικές αναφορές

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Ανδρέας Καισαρείας Εἰς τὴν Ἀποκάλυψιν
Καὶ ψυχὰς ἀνθρώπων. καὶ ἡ ὀπώρα τῆς ἐπιθυμίας τῆς ψυχῆς σου ἀπῆλθεν ἀπὸ σοῦ, καὶ πάντα τὰ λιπαρὰ καὶ τὰ λαμπρὰ ἀπῆλθεν ἀπὸ σοῦ, καὶ οὐκέτι οὐ μὴ εὑρήσεις αὐτά. Οὔτε ψυχὰς ἀνθρώπων τοῦ λοιποῦ ἐμπορεύσῃ, φησί, καταδουλοῦσα τοὺς ἐλευθέρους, οὔτε τῶν πάλαι λιπαρῶν καὶ λαμπρῶν ἕξεις τὴν ἀπόλαυσιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και ψυχές ανθρώπων. Και οι καρποί που επιθύμησε η ψυχή σου απομακρύνθηκαν από εσένα, και όλα τα λιπαρά και τα λαμπρά χάθηκαν από εσένα, και δεν πρόκειται ποτέ πια να τα βρεις. Ούτε ψυχές ανθρώπων θα εμπορεύεσαι στο εξής, λέει, υποδουλώνοντας τους ελεύθερους, ούτε θα έχεις πλέον την απόλαυση των άλλοτε λιπαρών και λαμπρών.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἱππόλυτος Ῥώμης Περὶ τοῦ ἀντιχρίστου
καὶ κλαύσουσι καὶ κόψονται ἐπ᾽ αὐτὴν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς οἱ μετ᾽ αὐτῆς πορνεύσαντες καὶ στρηνιάσαντες, ὅταν βλέπωσι τὸν καπνὸν τῆς πυρώσεως αὐτῆς, ἀπὸ μακρόθεν ἑστηκότες διὰ τὸν φόβον τοῦ βασανισμοῦ αὐτῆς, λέγοντες· οὐαὶ οὐαί, ἡ πόλις ἡ μεγάλη, Βαβυλὼν ἡ πόλις ἡ ἰσχυρά, ὅτι μιᾷ ὥρᾳ ἦλθεν ἡ κρίσις σου· καὶ οἱ ἔμποροι τῆς γῆς κλαύσουσι καὶ πενθήσουσιν ἐπ᾽ αὐτήν, ὅτι τὸν γόμον αὐτῶν οὐδεὶς ἀγοράζει οὐκέτι, γόμον χρυσοῦ καὶ ἀργύρου καὶ λίθου τιμίου καὶ μαργαρίτας καὶ βύσσους καὶ πορφύρας καὶ σιρικοῦ καὶ κοκκίνου, καὶ πᾶν ξύλον θύινον καὶ πᾶν σκεῦος ἐλεφάντινον καὶ πᾶν σκεῦος ἐκ ξύλου τιμιωτάτου καὶ χαλκοῦ καὶ σιδήρου καὶ μαρμάρου καὶ κινναμώμου καὶ θυμίαμα καὶ μύρον καὶ λίβανον καὶ οἶνον καὶ ἔλαιον καὶ σεμίδαλιν καὶ σῖτον καὶ κτήνη καὶ πρόβατα, καὶ ἵππων καὶ ῥεδῶν καὶ σωμάτων, καὶ ψυχὰς ἀνθρώπων, καὶ ἡ ὀπώρα σου τῆς ἐπιθυμίας τῆς ψυχῆς ἀπῆλθεν ἀπό σου, καὶ πάντα τὰ λιπαρὰ καὶ τὰ λαμπρὰ ἀπώλετο ἀπό σου, καὶ οὐκέτι αὐτὰ οὐ μὴ εὑρήσουσιν. οἱ ἔμποροί σου, οἱ πλουτήσαντες ἀπ᾽ αὐτῆς, ἀπὸ μακρόθεν στήσονται διὰ τὸν φόβον τοῦ βασανισμοῦ αὐτῆς κλαίοντες καὶ πενθοῦντες καὶ λέγοντες· οὐαὶ οὐαί, ἡ πόλις ἡ μεγάλη, ἡ περιβεβλημένη βύσσινον καὶ πορφυροῦν καὶ κόκκινον, καὶ κεχρυσωμένη ἐν χρυσῷ καὶ λίθῳ τιμίῳ καὶ μαργαρίτῃ, ὅτι μιᾷ ὥρᾳ ἠρημώθη ὁ τοσοῦτος πλοῦτος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και θα κλάψουν και θα θρηνήσουν γι' αυτήν οι βασιλιάδες της γης, που πόρνευσαν μαζί της και έζησαν μέσα στη χλιδή, όταν θα βλέπουν τον καπνό από την πυρπόλησή της, στεκόμενοι από μακριά εξαιτίας του φόβου για τον βασανισμό της, λέγοντας: «Αλίμονο, αλίμονο, η μεγάλη πόλη, η Βαβυλώνα η ισχυρή πόλη, διότι μέσα σε μία ώρα ήρθε η καταδίκη σου». Και οι έμποροι της γης θα κλάψουν και θα πενθήσουν γι' αυτήν, επειδή κανείς δεν αγοράζει πλέον το εμπόρευμά τους, εμπόρευμα από χρυσό και ασήμι και πολύτιμους λίθους και μαργαριτάρια και βύσσο και πορφύρα και μετάξι και κόκκινο ύφασμα, και κάθε θύινο ξύλο και κάθε ελεφαντοστέινο σκεύος και κάθε σκεύος από το πιο πολύτιμο ξύλο και χαλκό και σίδερο και μάρμαρο, και κανέλα και θυμίαμα και μύρο και λιβάνι και κρασί και λάδι και σιμιγδάλι και σιτάρι και κτήνη και πρόβατα, και ίππους και άμαξες και σώματα δούλων, και ψυχές ανθρώπων. Και οι καρποί που επιθυμούσε η ψυχή σου έφυγαν από σένα, και όλα τα παχιά και τα λαμπρά χάθηκαν από σένα, και δεν πρόκειται ποτέ πια να τα βρουν. Οι έμποροι αυτών των πραγμάτων, που πλούτισαν από αυτήν, θα σταθούν από μακριά εξαιτίας του φόβου για τον βασανισμό της, κλαίγοντας και πενθώντας και λέγοντας: «Αλίμονο, αλίμονο, η μεγάλη πόλη, που ήταν ντυμένη με βύσσο και πορφύρα και κόκκινο ύφασμα, και στολισμένη με χρυσό και πολύτιμους λίθους και μαργαριτάρια, διότι μέσα σε μία ώρα ερημώθηκε τόσο μεγάλος πλούτος».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Πανηγυρικός λόγος
Οἱ ἔμποροι δὲ καὶ πᾶς πλευστικὸς ἀπὸ μακρόθεν ἑστῶτες καὶ χοῦν βαλόντες ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν ἔκραζον κλαίοντες καὶ λέγοντες· Οὐαὶ οὐαί, ἡ πόλις ἡ μεγάλη, ἐν ᾗ πάντες ἐπλούτουν οἱ ἔχοντες τὰ πλοῖα, καὶ νῦν τὸν γόμον αὐτῶν οὐδεὶς ὁ ἀγοράζων· ἀργύριον καὶ χρυσίον καὶ λίθους τιμίους, μάργαρον καὶ βύσσινον καὶ πορφύρα καὶ τὰ λοιπὰ πάντα ἀπῆλθον ἀπὸ σοῦ, ὅτι ἔκρινε Κύριος ἐπὶ σοί. Καὶ ἦρεν ὁ ἄγγελος λίθον ὡς μύλον μέγα καὶ ἔρριψεν εἰς τὴν θάλασσαν λέγων·
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Οι έμποροι δε και κάθε ναυτιλλόμενος, στεκόμενοι από μακριά και ρίχνοντας χώμα στα κεφάλια τους, έκραζαν κλαίγοντας και λέγοντας: Αλίμονο, αλίμονο, η πόλη η μεγάλη, στην οποία πλούτισαν όλοι όσοι είχαν τα πλοία, και τώρα το φορτίο τους κανένας δεν το αγοράζει· ασήμι και χρυσάφι και πολύτιμοι λίθοι, μαργαριτάρια και βύσσινο και πορφύρα και όλα τα υπόλοιπα έφυγαν από εσένα, διότι ο Κύριος σε έκρινε. Και σήκωσε ο άγγελος έναν λίθο σαν μεγάλη μυλόπετρα και τον έριξε στη θάλασσα λέγοντας:
Περισσότερα
Λεπτομέρειες