Πατερικές αναφορές στο ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ 18:17

5 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ πᾶς κυβερνήτης καὶ πᾶς ὁ ἐπὶ τόπον πλέων, καὶ ναῦται καὶ ὅσοι τὴν θάλασσαν ἐργάζονται, ἀπὸ μακρόθεν ἔστησαν,

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–5 από 5

Ανδρέας Καισαρείας Εἰς τὴν Ἀποκάλυψιν
Οἱ ἔμποροι τούτων, οἱ πλουτήσαντες ἀπ’ αὐτῆς, ἀπὸ μακρόθεν στήσονται διὰ τὸν φόβον τοῦ βασανισμοῦ αὐτῆς, κλαίοντες καὶ πενθοῦντες [καὶ λέγοντες]· οὐαὶ οὐαί, ἡ πόλις ἡ μεγάλη, ἡ περιβεβλημένη βύσσινον καὶ πορφυροῦν καὶ κόκκινον, [καὶ] κεχρυσωμένη ἐν χρυσῷ καὶ λίθῳ τιμίῳ καὶ μαργαρίταις, ὅτι μιᾷ ὥρᾳ ἠρημώθη ὁ τοσοῦτος πλοῦτος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Οι έμποροι αυτών των πραγμάτων, οι οποίοι πλούτισαν από αυτήν, θα σταθούν από μακριά εξαιτίας του φόβου για τον βασανισμό της, κλαίγοντας και πενθώντας [και λέγοντας]: αλίμονο, αλίμονο, η πόλη η μεγάλη, η ενδεδυμένη με βύσσινο και πορφυρό και κόκκινο, [και] στολισμένη με χρυσό και πολύτιμους λίθους και μαργαριτάρια, διότι μέσα σε μία ώρα ερημώθηκε τόσος πλούτος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ανδρέας Καισαρείας Εἰς τὴν Ἀποκάλυψιν
Ὑπ’ ὄψιν ἄγει τὰ τῆς Βαβυλῶνος ταύτης πάθη, διὰ τῶν ἐπ’ αὐτῇ θρήνων τὸ τῆς συμφορᾶς διαγράφων μέγεθος, ὅπερ πείσεται ἡ τὸ πρὶν αὐχοῦσα ἐπὶ βασιλικῷ ἀξιώματι. Καὶ πᾶς κυβερνήτης καὶ πᾶς ἐπὶ τῶν πλοίων πλέων καὶ ναῦται καὶ ὅσοι τὴν θάλασσαν ἐργάζονται, ἀπὸ μακρόθεν ἔστησαν καὶ ἔκραζον βλέποντες τὸν καπνὸν τῆς πυρώσεως αὐτῆς, λέγοντες· τίς ὁμοία τῇ πόλει τῇ μεγάλῃ; καὶ ἔβαλον χοῦν ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν καὶ ἔκραζον κλαίοντες καὶ πενθοῦντες καὶ λέγοντες· οὐαὶ οὐαί, ἡ πόλις ἡ μεγάλη, ἐν ᾗ ἐπλούτησαν πάντες οἱ ἔχοντες πλοῖα ἐν τῇ θαλάσσῃ ἐκ τῆς τιμιότητος αὐτῆς, ὅτι μιᾷ ὥρᾳ ἠρημώθη.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Φέρνει υπ' όψιν τα πάθη αυτής της Βαβυλώνας, περιγράφοντας το μέγεθος της συμφοράς μέσω των θρήνων για αυτήν, την οποία πρόκειται να υποστεί εκείνη που προηγουμένως καυχιόταν για το βασιλικό της αξίωμα. Και κάθε κυβερνήτης πλοίου και καθένας που ταξιδεύει με πλοία και οι ναύτες και όσοι εργάζονται στη θάλασσα, στάθηκαν από μακριά και κραύγαζαν βλέποντας τον καπνό της πυρπόλησής της, λέγοντας: «Ποια είναι όμοια με τη μεγάλη πόλη;» Και έριξαν χώμα στα κεφάλια τους και κραύγαζαν κλαίγοντας και πενθώντας και λέγοντας: «Αλίμονο, αλίμονο, η μεγάλη πόλη, στην οποία πλούτισαν όλοι όσοι είχαν πλοία στη θάλασσα από την πολυτέλειά της, διότι μέσα σε μία ώρα ερημώθηκε».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἱππόλυτος Ῥώμης Περὶ τοῦ ἀντιχρίστου
καὶ κλαύσουσι καὶ κόψονται ἐπ᾽ αὐτὴν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς οἱ μετ᾽ αὐτῆς πορνεύσαντες καὶ στρηνιάσαντες, ὅταν βλέπωσι τὸν καπνὸν τῆς πυρώσεως αὐτῆς, ἀπὸ μακρόθεν ἑστηκότες διὰ τὸν φόβον τοῦ βασανισμοῦ αὐτῆς, λέγοντες· οὐαὶ οὐαί, ἡ πόλις ἡ μεγάλη, Βαβυλὼν ἡ πόλις ἡ ἰσχυρά, ὅτι μιᾷ ὥρᾳ ἦλθεν ἡ κρίσις σου· καὶ οἱ ἔμποροι τῆς γῆς κλαύσουσι καὶ πενθήσουσιν ἐπ᾽ αὐτήν, ὅτι τὸν γόμον αὐτῶν οὐδεὶς ἀγοράζει οὐκέτι, γόμον χρυσοῦ καὶ ἀργύρου καὶ λίθου τιμίου καὶ μαργαρίτας καὶ βύσσους καὶ πορφύρας καὶ σιρικοῦ καὶ κοκκίνου, καὶ πᾶν ξύλον θύινον καὶ πᾶν σκεῦος ἐλεφάντινον καὶ πᾶν σκεῦος ἐκ ξύλου τιμιωτάτου καὶ χαλκοῦ καὶ σιδήρου καὶ μαρμάρου καὶ κινναμώμου καὶ θυμίαμα καὶ μύρον καὶ λίβανον καὶ οἶνον καὶ ἔλαιον καὶ σεμίδαλιν καὶ σῖτον καὶ κτήνη καὶ πρόβατα, καὶ ἵππων καὶ ῥεδῶν καὶ σωμάτων, καὶ ψυχὰς ἀνθρώπων, καὶ ἡ ὀπώρα σου τῆς ἐπιθυμίας τῆς ψυχῆς ἀπῆλθεν ἀπό σου, καὶ πάντα τὰ λιπαρὰ καὶ τὰ λαμπρὰ ἀπώλετο ἀπό σου, καὶ οὐκέτι αὐτὰ οὐ μὴ εὑρήσουσιν. οἱ ἔμποροί σου, οἱ πλουτήσαντες ἀπ᾽ αὐτῆς, ἀπὸ μακρόθεν στήσονται διὰ τὸν φόβον τοῦ βασανισμοῦ αὐτῆς κλαίοντες καὶ πενθοῦντες καὶ λέγοντες· οὐαὶ οὐαί, ἡ πόλις ἡ μεγάλη, ἡ περιβεβλημένη βύσσινον καὶ πορφυροῦν καὶ κόκκινον, καὶ κεχρυσωμένη ἐν χρυσῷ καὶ λίθῳ τιμίῳ καὶ μαργαρίτῃ, ὅτι μιᾷ ὥρᾳ ἠρημώθη ὁ τοσοῦτος πλοῦτος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και θα κλάψουν και θα θρηνήσουν γι' αυτήν οι βασιλιάδες της γης, που πόρνευσαν μαζί της και έζησαν μέσα στη χλιδή, όταν θα βλέπουν τον καπνό από την πυρπόλησή της, στεκόμενοι από μακριά εξαιτίας του φόβου για τον βασανισμό της, λέγοντας: «Αλίμονο, αλίμονο, η μεγάλη πόλη, η Βαβυλώνα η ισχυρή πόλη, διότι μέσα σε μία ώρα ήρθε η καταδίκη σου». Και οι έμποροι της γης θα κλάψουν και θα πενθήσουν γι' αυτήν, επειδή κανείς δεν αγοράζει πλέον το εμπόρευμά τους, εμπόρευμα από χρυσό και ασήμι και πολύτιμους λίθους και μαργαριτάρια και βύσσο και πορφύρα και μετάξι και κόκκινο ύφασμα, και κάθε θύινο ξύλο και κάθε ελεφαντοστέινο σκεύος και κάθε σκεύος από το πιο πολύτιμο ξύλο και χαλκό και σίδερο και μάρμαρο, και κανέλα και θυμίαμα και μύρο και λιβάνι και κρασί και λάδι και σιμιγδάλι και σιτάρι και κτήνη και πρόβατα, και ίππους και άμαξες και σώματα δούλων, και ψυχές ανθρώπων. Και οι καρποί που επιθυμούσε η ψυχή σου έφυγαν από σένα, και όλα τα παχιά και τα λαμπρά χάθηκαν από σένα, και δεν πρόκειται ποτέ πια να τα βρουν. Οι έμποροι αυτών των πραγμάτων, που πλούτισαν από αυτήν, θα σταθούν από μακριά εξαιτίας του φόβου για τον βασανισμό της, κλαίγοντας και πενθώντας και λέγοντας: «Αλίμονο, αλίμονο, η μεγάλη πόλη, που ήταν ντυμένη με βύσσο και πορφύρα και κόκκινο ύφασμα, και στολισμένη με χρυσό και πολύτιμους λίθους και μαργαριτάρια, διότι μέσα σε μία ώρα ερημώθηκε τόσο μεγάλος πλούτος».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἱππόλυτος Ῥώμης Περὶ τοῦ ἀντιχρίστου
καὶ πᾶς κυβερνήτης καὶ πᾶς ἐπὶ τῶν πλοίων καὶ ναῦται καὶ ὅσοι τὴν θάλασσαν ἐργάζονται, ἀπὸ μακρόθεν ἔστησαν καὶ ἔκραξαν βλέποντες τὸν καπνὸν τῆς πυρώσεως αὐτῆς λέγοντες· τίς ὁμοία τῇ πόλει τῇ μεγάλῃ; καὶ ἔβαλαν χοῦν ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν, καὶ ἔκραξαν κλαίοντες καὶ πενθοῦντες, λέγοντες· οὐαὶ οὐαί, ἡ πόλις ἡ μεγάλη, ἐν ᾗ ἐπλούτησαν πάντες οἱ ἔχοντες πλοῖα ἐν τῇ θαλάσσῃ ἐκ τῆς τιμιότητος αὐτῆς, ὅτι μιᾷ ὥρᾳ ἠρημώθη. εὐφραίνου ἐπ᾽ αὐτήν, οὐρανὲ καὶ οἱ ἅγιοι καὶ οἱ ἀπόστολοι καὶ οἱ προφῆται, ὅτι ἔκρινεν ὁ θεὸς τὸ κρίμα ὑμῶν ἐξ αὐτῆς. καὶ ἦρεν εἰς ἄγγελος ἰσχυρὸς λίθον ὡς μύλον μέγαν, καὶ ἔβαλεν εἰς τὴν θάλασσαν λέγων· οὕτως ὁρμήματι βληθήσεται Βαβυλὼν ἡ μεγάλη πόλις, καὶ οὐ μὴ εὑρεθῇ ἔτι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και κάθε κυβερνήτης πλοίου και κάθε επιβάτης και οι ναύτες και όσοι εργάζονται στη θάλασσα, στάθηκαν από μακριά και έκραξαν βλέποντας τον καπνό της καύσης της, λέγοντας: Ποια είναι όμοια με τη μεγάλη πόλη; Και έριξαν χώμα στα κεφάλια τους, και έκραξαν κλαίγοντας και πενθώντας, λέγοντας: Αλίμονο, αλίμονο, η μεγάλη πόλη, στην οποία πλούτισαν όλοι όσοι είχαν πλοία στη θάλασσα από τον πλούτο της, διότι μέσα σε μία ώρα ερημώθηκε. Ευφραίνου για αυτήν, ουρανέ, και οι άγιοι και οι απόστολοι και οι προφήτες, διότι ο Θεός απέδωσε δικαιοσύνη για εσάς εναντίον της. Και ένας ισχυρός άγγελος σήκωσε έναν λίθο σαν μεγάλη μυλόπετρα, και τον έριξε στη θάλασσα λέγοντας: Έτσι με ορμή θα γκρεμιστεί η Βαβυλώνα, η μεγάλη πόλη, και δεν θα βρεθεί ποτέ πια.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Πανηγυρικός λόγος
Οἱ ἔμποροι δὲ καὶ πᾶς πλευστικὸς ἀπὸ μακρόθεν ἑστῶτες καὶ χοῦν βαλόντες ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν ἔκραζον κλαίοντες καὶ λέγοντες· Οὐαὶ οὐαί, ἡ πόλις ἡ μεγάλη, ἐν ᾗ πάντες ἐπλούτουν οἱ ἔχοντες τὰ πλοῖα, καὶ νῦν τὸν γόμον αὐτῶν οὐδεὶς ὁ ἀγοράζων· ἀργύριον καὶ χρυσίον καὶ λίθους τιμίους, μάργαρον καὶ βύσσινον καὶ πορφύρα καὶ τὰ λοιπὰ πάντα ἀπῆλθον ἀπὸ σοῦ, ὅτι ἔκρινε Κύριος ἐπὶ σοί. Καὶ ἦρεν ὁ ἄγγελος λίθον ὡς μύλον μέγα καὶ ἔρριψεν εἰς τὴν θάλασσαν λέγων·
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Οι έμποροι δε και κάθε ναυτιλλόμενος, στεκόμενοι από μακριά και ρίχνοντας χώμα στα κεφάλια τους, έκραζαν κλαίγοντας και λέγοντας: Αλίμονο, αλίμονο, η πόλη η μεγάλη, στην οποία πλούτισαν όλοι όσοι είχαν τα πλοία, και τώρα το φορτίο τους κανένας δεν το αγοράζει· ασήμι και χρυσάφι και πολύτιμοι λίθοι, μαργαριτάρια και βύσσινο και πορφύρα και όλα τα υπόλοιπα έφυγαν από εσένα, διότι ο Κύριος σε έκρινε. Και σήκωσε ο άγγελος έναν λίθο σαν μεγάλη μυλόπετρα και τον έριξε στη θάλασσα λέγοντας:
Περισσότερα
Λεπτομέρειες