Πατερικές αναφορές στο ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ 2:7

Όποιος έχει αυτί, ας ακούσει τι λέει το Πνεύμα στις εκκλησίες. Σε αυτόν που νικά θα δώσω να φάει από το δέντρο της ζωής, το οποίο βρίσκεται στο μέσο του παραδείσου του Θεού. Σαρκικό αυτί βέβαια κατέχει κάθε άνθρωπος, αλλά πνευματικό διαθέτει μόνο ο πνευματικός, πράγμα που έχει αποδοθεί και στον Ησαΐα. Σε έναν τέτοιο άνθρωπο λοιπόν, που βγαίνει νικητής στον πόλεμο εναντίον των δαιμόνων, έχει υποσχεθεί ότι θα του δώσει να φάει από το δέντρο της ζωής, δηλαδή να συμμετάσχει στα αγαθά του μέλλοντος αιώνος. Διότι, περιφραστικά, μέσω του δέντρου δηλώνεται η αιώνια ζωή. Καθένα από αυτά τα δύο είναι ο Χριστός, όπως αναφέρει ο Σολομών και ο παρών απόστολος σε άλλο σημείο, ο μεν πρώτος λέγοντας για τη σοφία: «Είναι δέντρο ζωής», ο δε δεύτερος ομοίως για τον Χριστό: «Αυτός είναι ο Θεός και η αιώνια ζωή». Εάν λοιπόν επιθυμούμε να επιτύχουμε αυτά, ας κατορθώσουμε τη νίκη κατά των παθών. Διότι στους κόπους οπωσδήποτε θα ακολουθήσουν οι αμοιβές, με τη χάρη και τη φιλανθρωπία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, μαζί με τον οποίο ανήκει η δόξα στον Πατέρα, καθώς και στο Άγιο Πνεύμα, στους αιώνες των αιώνων· αμήν.

Όποιος έχει αυτί, ας ακούσει τι λέει το Πνεύμα στις εκκλησίες. Ας ευχηθούμε να αξιωθούμε και εμείς να αποκτήσουμε αυτό το αυτί.

Διότι ο Απόστολος παραγγέλλει να παραμένει ο καθένας εν Χριστώ στην κλήση με την οποία κλήθηκε, ώστε να λάβουμε τον στέφανο της υπομονής από τον μισθαποδότη Χριστό, τον οποίο υποσχέθηκε σε εκείνον που Τον αγαπά. Διότι είναι γραμμένο: «Νίκησε την επιθυμία σου μέσω της υπομονής, και θα είσαι τέλειος εν Χριστώ»· και: «Σε εκείνον που νικά θα δώσω να φάει από το ξύλο της ζωής που βρίσκεται στο μέσο του παραδείσου». Λέει πάλι ο Κύριος: Όποιος μέσω του ξύλου του σταυρού νικήσει όλα τα πάθη της σάρκας, σε αυτόν θα δώσω λευκή στολή. Διότι, εάν φοβόμαστε τον Κύριο, έχουν ετοιμαστεί τα ανεκδιήγητα αγαθά και οι στέφανοι της δόξας. Διότι ο πόλεμος ενάντια στις μεθοδείες του εχθρού και η νίκη κατ' αυτού, που δίδεται μέσω της βοήθειας του Κυρίου, δεν έχει δοθεί ως προσταγή των αγίων, αλλά σε τρεις τάξεις, όπως ανέφερε ο ίδιος ο Κύριος στην παραβολή του σπόρου· διότι έδιδε, λέει, ο ένας τριάντα, ο άλλος εξήντα και ο άλλος εκατό. Τις υποθέσεις δε αυτών των ταγμάτων, εάν ερευνήσεις τις Γραφές, θα τις βρεις να παρουσιάζονται με πολλούς τρόπους· σύμφωνα με τον λόγο μου, λοιπόν, οι μάρτυρες είναι εκείνοι που κάνουν καρπό εκατό, οι παρθένοι εκείνες που κάνουν εξήντα· και οι υπόλοιποι, οι οποίοι, σύμφωνα με τις εντολές του Κυρίου, αγωνίζονται να διαφυλάσσουν τους εαυτούς τους άμεμπτους σε κάθε αναστροφή που είναι αρεστή στον Κύριο, κάνουν καρπό τριάντα. Είθε να συγκαταλεχθούμε μεταξύ των μαθητών σου, Χριστέ Ιησού, και να απολαύσουμε τα άγιά σου αγαθά, τώρα και στους ατελεύτητους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

«Διότι αυτό ήταν το δόγμα της διδασκαλίας του, ότι δηλαδή η βασιλεία του Χριστού θα είναι επίγεια, και σε όσα ο ίδιος επιθυμούσε, όντας φιλοσώματος και εξαιρετικά σαρκικός, σε αυτά ονειρευόταν ότι θα συνίσταται, στις απολαύσεις της κοιλιάς και των υπογαστρίων, τουτέστιν σε φαγητά και ποτά και γάμους, και σε όσα θεωρούσε ότι θα του τα εξασφάλιζαν αυτά με πιο εύσχημο τρόπο, δηλαδή σε γιορτές, θυσίες και σφαγές ιερών ζώων». Αυτά αναφέρει ο Διονύσιος. Ο δε Ειρηναίος, αφού παρέθεσε κάποιες πιο απόκρυφες ψευδοδοξίες του ιδίου στο πρώτο του σύγγραμμα κατά των αιρέσεων, στο τρίτο παραδίδει γραπτώς και μία ιστορία που δεν αξίζει να παραδοθεί στη λήθη, αναφέροντας, κατά την παράδοση του Πολυκάρπου, ότι ο απόστολος Ιωάννης εισήλθε κάποτε σε ένα λουτρό για να λουστεί, αλλά όταν αντιλήφθηκε ότι μέσα βρισκόταν ο Κήρινθος, πετάχτηκε από τη θέση του και έφυγε έξω, μην αντέχοντας να βρεθεί κάτω από την ίδια στέγη με αυτόν, και το ίδιο προέτρεψε να κάνουν και όσοι ήταν μαζί του, λέγοντας: «Ας φύγουμε, μήπως και καταρρεύσει το λουτρό, επειδή βρίσκεται μέσα ο Κήρινθος, ο εχθρός της αλήθειας». Κατά την ίδια εποχή ακριβώς εμφανίστηκε για ελάχιστο χρονικό διάστημα και η λεγόμενη αίρεση των Νικολαϊτών, την οποία μνημονεύει και η Αποκάλυψη του Ιωάννη. Αυτοί καυχιούνταν για τον Νικόλαο, ο οποίος ήταν ένας από τους διακόνους, μαζί με τον Στέφανο, που είχαν εκλεγεί από τους αποστόλους για τη φροντίδα των ενδεών.

Ο δε μακάριος Ιωάννης σε κάθε επιστολή προς τις επτά εκκλησίες γράφει προς το τέλος λέγοντας: «Όποιος έχει αυτί, ας ακούσει τι λέει το Πνεύμα στις εκκλησίες», δηλαδή, δεν τα λέω εγώ σε εσάς, αλλά ο Θεός. Και «μακάριος», λέει, «εκείνος που αναγινώσκει και εκείνοι που ακούν τους γεγραμμένους λόγους αυτής της προφητείας».

Ο δε μακάριος Ιωάννης σε κάθε επιστολή προς τις επτά εκκλησίες γράφει προς το τέλος λέγοντας: «Όποιος έχει αυτί ας ακούσει τι λέει το Πνεύμα στις εκκλησίες», δηλαδή: Δεν σας τα λέω εγώ αυτά, αλλά ο Θεός. Και «μακάριος», λέει, «αυτός που διαβάζει και εκείνοι που ακούν τους» γραμμένους «λόγους αυτής της προφητείας».

Λοιπόν, πρέπει να υπάρχει μέτρο και στο ψωμί και στο κρασί. Και το κρασί, αν και δίνεται για να πίνεται, δίνεται για μικρή παρηγοριά και σε εορταστικές περιόδους και στις πιο κοπιαστικές εργασίες, ή σε όσους νοσηλεύονται, ή σε όσους είναι λυπημένοι και σε αυτούς που πρόκειται να ταξιδέψουν, ενώ στους υπολοίπους πρέπει να λαμβάνεται μέχρι ένα ποτήρι, ή το πολύ δύο· διότι γνωρίζετε τι ορίζει με ασφάλεια το Γεροντικό. Επομένως, δεν τα λέω αυτά επειδή θέλω να σας στερήσω τα φαγητά, τέκνα μου (διότι τα φαγητά θα καταργηθούν, κατά τον Απόστολο), αλλά επειδή επιθυμώ να έχετε την πραγματική τροφή, γι' αυτό σας υπενθυμίζω αυτά τα λόγια. Θέλω να τρώτε και να πίνετε, αλλά με τρόπο αρμόδιο, θεοπρεπή και σωτήριο, ώστε να αποκτά το σώμα δύναμη για τις επείγουσες αναγκαίες εργασίες. Ή δεν γνωρίζετε ότι σε αντάλλαγμα για αυτήν την εγκράτεια και τη στέρηση των ηδονών του κόσμου, της κρεατοφαγίας, της οινοποσίας, των λουτρών, των θερμάνσεων, των καρυκευμάτων και των ζωμών, ετοιμάζεται για εσάς εκείνος ο θείος Παράδεισος, ο οποίος έχει «το ξύλο της ζωής» και το νερό της αθανασίας, και τη γλυκύτητα του πνεύματος και την αδιανόητη και ασύλληπτη ομορφιά της λαμπρότητας των αιωνίων αγαθών που ατενίζονται κατά τρόπο άρρητο; Για εσάς αποταμιεύεται η απόλαυση και η τρυφή εκεί· φτάνοντας εκεί μέσω του θανάτου σε λίγο ακόμη χρονικό διάστημα, θα φάτε και θα πιείτε αχόρταγα και αιώνια.

Εάν λοιπόν είναι ύπνος, προφανώς αποτελεί αίτιο ανάπαυσης και απαρχή, καθίσταται προϋπόθεση της αιώνιας ζωής, όπως λέει ο ιερός Απόστολος: «Τώρα όμως ο Χριστός έχει αναστηθεί από τους νεκρούς, και έγινε η απαρχή εκείνων που έχουν κοιμηθεί.» Και πάλι: «Καταπόθηκε ο θάνατος από τη νίκη. Πού είναι, θάνατε, το κεντρί σου; Πού είναι, άδη, η νίκη σου; Το δε κεντρί του θανάτου είναι η αμαρτία, και η δύναμη της αμαρτίας είναι ο νόμος. Ας ευχαριστήσουμε δε τον Θεό, ο οποίος μας δίνει τη νίκη μέσω του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.» Ιδού, καταπόθηκε ο θάνατος· ιδού, δωρήθηκε η νίκη· διότι λέει: «Σε εκείνον που νικά, θα δώσω να φάει από το ξύλο της ζωής που βρίσκεται στον παράδεισο του Θεού μου.» Δες, έχει ανοίξει το στάδιο της βασιλείας των ουρανών· δες, βρίσκεται μπροστά μας ο τρισμακάριος αγώνας, και στον νικητή ανήκει ο στέφανος και η απόλαυση της ζωής.