Καὶ ἔδωκεν ἡ θάλασσα τοὺς ἐν αὐτῇ νεκρούς, καὶ ὁ θάνατος καὶ ὁ ᾅδης ἔδωκαν τοὺς ἐν αὐτοῖς νεκρούς, καὶ ἐκρίθησαν ἕκαστος κατὰ τὰ ἔργα αὐτῶν. Ἕκαστον, φησί, σῶμα εἰς ἅπερ ἀναλύεται, ἐξ ἐκείνων καὶ συνίσταται καὶ ἀναδίδοται, εἴτε γῇ εἴτε θαλάσσῃ παραδοθῇ. θάνατος δὲ καὶ ᾅδης οὐ ζῷα ἔμψυχα, ὡς ὑπό τινων γράφονται, ἀλλὰ θάνατος μὲν χωρισμὸς ψυχῆς καὶ σώματος. ᾅδης δὲ τόπος ἡμῖν ἀειδής, ἤγουν ἀφανὴς ὁ τὰς ψυχὰς ἐντεῦθεν ἐκδημούσας δεχόμενος. νεκραὶ δὲ ψυχαὶ αἱ τὰς νεκροποιοὺς πράξεις ἐπιφερόμεναι. «δικαίων γὰρ ψυχαὶ ἐν χειρὶ θεοῦ», καθὼς σοφός τις ἔλεγε, «καὶ οὐ μὴ ἅψηται αὐτῶν βάσανος».
Μετάφραση
Και έδωσε η θάλασσα τους νεκρούς που υπήρχαν σε αυτήν, και ο θάνατος και ο άδης έδωσαν τους νεκρούς που υπήρχαν σε αυτούς, και κρίθηκε ο καθένας σύμφωνα με τα έργα του. Το κάθε σώμα, λέει, στα στοιχεία όπου αποσυντίθεται, από αυτά και ανασυνιστάται και αποδίδεται, είτε παραδοθεί στη γη είτε στη θάλασσα. Ο θάνατος και ο άδης δεν είναι έμψυχα όντα, όπως γράφεται από ορισμένους, αλλά ο μεν θάνατος είναι ο χωρισμός της ψυχής από το σώμα, ο δε άδης είναι τόπος «αειδής» (αόρατος) για εμάς, δηλαδή αφανής, ο οποίος δέχεται τις ψυχές που αναχωρούν από αυτόν τον κόσμο. Νεκρές, πάλι, ψυχές είναι εκείνες που φέρουν μαζί τους νεκροποιές πράξεις. «Διότι οι ψυχές των δικαίων βρίσκονται στο χέρι του Θεού», όπως έλεγε κάποιος σοφός, «και δεν πρόκειται να τις αγγίξει βάσανο».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες