Πατερικές αναφορές στο ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ 21:20

Ο πέμπτος είναι ο σαρδόνυχας. Μέσω αυτού, ο οποίος έχει το χρώμα του ανθρώπινου νυχιού με διαύγεια, είναι εύλογο να υποδηλώνεται ο Ιάκωβος, ο οποίος πριν από τους άλλους δέχθηκε τη σωματική νέκρωση για τον Χριστό, την οποία συμβολίζει το νύχι, επειδή στερείται αίσθησης όταν κόβεται.

Ο έκτος είναι ο σάρδιος. Μέσω του σαρδίου, επειδή έχει πυρρό χρώμα και είναι διαυγής, διαθέτοντας παράλληλα θεραπευτική δύναμη για τα οιδήματα και τις πληγές από σίδηρο, θεωρώ ότι χαρακτηρίζεται το κάλλος της αρετής του Φιλίππου, η οποία λαμπρύνεται από το πυρ του θείου Πνεύματος και θεραπεύει τα ψυχικά τραύματα των πεπλανημένων, τα οποία δέχθηκαν έχοντας πληγωθεί από τον διάβολο.

Ο έβδομος είναι ο χρυσόλιθος. Διά του χρυσολίθου, που μοιάζει στον χρυσό ως προς τη στιλπνότητα, πιθανώς εικονίζεται ο Βαρθολομαίος, καταλαμπρυσμένος από τις πολύτιμες αρετές και το θείο κήρυγμα. Ο όγδοος είναι ο βήρυλλος. Διά τούτου, ο οποίος έχει το χρώμα της θάλασσας και του αέρα και προσεγγίζει τον υάκινθο, είναι εύλογο να υποδηλώνεται ο Θωμάς, ο οποίος ανέλαβε μακρά υπερπόντια αποδημία μέχρι τους Ινδούς για τη σωτηρία τους.

Ο ένατος είναι το τοπάζι. Μέσω του τοπαζιού, το οποίο είναι ερυθρό και μοιάζει με άνθρακα και εκκρίνει, όπως λένε, έναν γαλακτώδη οπό που λειτουργεί καταπραϋντικά για όσους πάσχουν από οφθαλμία, μπορεί να υποδηλώνεται η ψυχή του μακαρίου Ματθαίου, η οποία είναι πυρωμένη από τον θείο ζήλο και στολισμένη με την έκχυση του ίδιου της του αίματος για τον Χριστό, θεραπεύοντας μέσω του Ευαγγελίου εκείνους που είναι τυφλοί στην καρδιά και ποτίζοντας με γάλα τους νεογέννητους στην πίστη.

Ο δέκατος είναι ο χρυσόπρασος. Δια του χρυσοπράσου, που έχει βαθύτερο χρώμα από τον χρυσό, θεωρώ ότι υποδηλώνεται ο Θαδδαίος, ο οποίος ευαγγελίστηκε στον Άβγαρο, τον βασιλιά της Έδεσσας, τη βασιλεία του Χριστού, η οποία δηλώνεται μέσω του χρυσού, και τη νέκρωσή Του, η οποία σημαίνεται μέσω του πράσου.

Ο ενδέκατος υάκινθος. Μέσω του υακίνθου, ο οποίος έχει κυανή όψη, δηλαδή το χρώμα του αέρα, είναι εύλογο να υποδηλώνεται ο Σίμων, ως ζηλωτής των χαρισμάτων του Χριστού και έχων ουράνιο φρόνημα. Ο δωδέκατος αμέθυστος.

Όσον αφορά τους νόμους που ισχύουν σε αυτήν την πόλη, ούτε καν ανέχεσαι να ακούς και να προσέχεις όταν άλλοι τους αναφέρουν. Πώς λοιπόν, πες μου, προσδοκάς να επιτύχεις τα υποσχεθέντα αγαθά, όταν δεν δίνεις προσοχή ούτε σε αυτά που λέγονται; Αλλά, έστω κι αν δεν το κάναμε πρωτύτερα, ας το πράξουμε τουλάχιστον τώρα. Διότι πρόκειται να εισέλθουμε, εάν το επιτρέψει ο Θεός, σε μία πόλη χρυσή, και πολυτιμότερη από κάθε χρυσό. Ας εξετάσουμε λοιπόν προσεκτικά τα θεμέλιά της, τις πύλες της που είναι κατασκευασμένες από ζαφείρια και μαργαριτάρια· διότι έχουμε ως άριστο καθοδηγητή τον Ματθαίο. Επειδή μέσα από τη δική του πύλη εισερχόμαστε τώρα, και απαιτείται από εμάς πολλή σπουδή. Διότι, εάν δει κάποιον να μην προσέχει, τον αποβάλλει από την πόλη. Επειδή η πόλη είναι εξόχως βασιλική και περίλαμπρη· δεν είναι όπως οι δικές μας, οι οποίες χωρίζονται σε αγορά και ανάκτορα, αλλά εκεί τα πάντα είναι ανάκτορα. Ας ανοίξουμε διάπλατα, λοιπόν, τις πύλες της διανοίας, ας ανοίξουμε διάπλατα την ακοή και, καθώς πρόκειται να πατήσουμε στα πρόθυρά της με πολύ ιερό δέος, ας προσκυνήσουμε τον Βασιλέα που βρίσκεται μέσα σε αυτήν· διότι αμέσως η πρώτη θέα της έχει τη δύναμη να καταπλήξει τον θεατή.

Και το ύψος του τείχους ήταν εκατόν σαράντα τέσσερις πήχεις. Και η δόμηση του τείχους αποτελούνταν από δώδεκα στρώσεις από τους δώδεκα λίθους: ο πρώτος θεμέλιος ήταν ίασπις, η δεύτερη στρώση ζαφείρι, η τρίτη σειρά χαλκηδόνιος, ο τέταρτος σμαράγδι, ο πέμπτος σαρδόνυχας, ο έκτος σάρδιο, ο έβδομος χρυσόλιθος, ο όγδοος βήρυλλος, ο ένατος τοπάζι, ο δέκατος χρυσόπρασος, ο ενδέκατος υάκινθος, ο δωδέκατος αμέθυστος. Και οι δώδεκα πύλες ήταν δώδεκα μαργαριτάρια, και η πλατεία της πόλης ήταν καθαρός χρυσός. Ναό όμως δεν είδα μέσα σε αυτήν, ούτε σελήνη· διότι ναός της είναι ο Θεός, και ήλιος που την φωτίζει το Αρνίο. Και δεν πρόκειται να εισέλθει σε αυτήν τίποτα το βέβηλο ή ακάθαρτο. Και εκείνος που μιλούσε μαζί μου κρατούσε ως μέτρο ένα χρυσό καλάμι, με το οποίο μέτρησε το μήκος της, δώδεκα χιλιάδες στάδια, και το πλάτος ήταν το ίδιο, ενώ το ύψος του τείχους ήταν εκατόν σαράντα τέσσερις πήχεις, σύμφωνα με το μέτρο του αγγέλου. Η πόλη είναι χτισμένη τετράγωνη, και όσο είναι το μήκος της, τόσο είναι και το πλάτος της».

Και το ύψος του τείχους ήταν εκατόν σαράντα τέσσερις πήχεις. Και η δομή του τείχους αποτελούνταν από δώδεκα σειρές με τους δώδεκα λίθους: ο πρώτος θεμέλιος ίασπις, η δεύτερη σειρά σάπφειρος, η τρίτη σειρά χαλκηδόνιος, ο τέταρτος σμάραγδος, ο πέμπτος σαρδόνυχας, ο έκτος σάρδιο, ο έβδομος χρυσόλιθος, ο όγδοος βήρυλλος, το ένατο τοπάζιο, ο δέκατος χρυσόπρασος, ο ενδέκατος υάκινθος, ο δωδέκατος αμέθυστος· και οι δώδεκα πυλώνες ήταν δώδεκα μαργαριτάρια, και η πλατεία της πόλεως καθαρό χρυσάφι. Ναό όμως μέσα σε αυτήν δεν είδα, ούτε ήλιο ούτε σελήνη· διότι ναός της είναι ο Θεός, και ήλιος που την φωτίζει το Αρνίο. Και δεν πρόκειται να εισέλθει σε αυτήν τίποτα το βέβηλο ή ακάθαρτο.