Πατερικές αναφορές στο ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ 21:23

5 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ ἡ πόλις οὐ χρείαν ἔχει τοῦ ἡλίου οὐδὲ τῆς σελήνης ἵνα φαίνωσιν αὐτῇ· ἡ γὰρ δόξα τοῦ Θεοῦ ἐφώτισεν αὐτήν, καὶ ὁ λύχνος αὐτῆς τὸ ἀρνίον.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–5 από 5

Ανδρέας Καισαρείας Εἰς τὴν Ἀποκάλυψιν
Καὶ ἡ πόλις οὐ χρείαν ἔχει τοῦ ἡλίου οὐδὲ τῆς σελήνης, ἵνα φαίνωσιν αὐτῇ· ἡ γὰρ δόξα τοῦ θεοῦ ἐφώτισεν αὐτήν, καὶ ὁ λύχνος αὐτῆς τὸ ἀρνίον. Ἔνθα γὰρ ὁ τῆς δικαιοσύνης νοητὸς ἥλιος, αἰσθητῶν φωστήρων οὐ χρεία· αὐτὸς γὰρ αὐτῆς καὶ δόξα καὶ λύχνος. καὶ τὰ ἔθνη τῶν σῳζομένων τῷ φωτὶ αὐτῆς περιπατήσουσι· περὶ ὧν φησι·
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και η πόλη δεν έχει ανάγκη τον ήλιο ούτε τη σελήνη για να τη φωτίζουν· διότι η δόξα του Θεού τη φώτισε, και λύχνος της είναι το Αρνίο. Διότι, όπου υπάρχει ο νοητός ήλιος της δικαιοσύνης, δεν υπάρχει ανάγκη από αισθητούς φωστήρες· επειδή αυτός είναι για αυτήν και δόξα και λύχνος. Και τα έθνη των σωζομένων θα περιπατήσουν στο φως της· για τα οποία λέει:
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος Παλαμᾶς Κατὰ Νικηφόρου Γρηγορᾶ
Τοῦ δὲ ἀληθινὸν ἀπαστράπτοντος ἡλίου τούτου διὰ σαρκὸς ἡμῖν ἐνδημήσαντος, οὐ μία Ἐκκλησία γέγονεν ἀγγέλων καὶ ἀνθρώπων τῶν ὡς ἀληθῶς πιστῶν; Ὃ κἀπὶ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος περιφανέστατα διαδειχθήσεται, κατὰ τὴν Ἰωάννου Ἀποκάλυψιν, νυκτὸς οὐκ οὔσης ἔτι· «οὐ γὰρ χρείαν ἔχουσι, φησίν, οἱ δοῦλοι τοῦ Θεοῦ ἐκεῖ φωτὸς λύχνου καὶ φωτὸς ἡλίου, ὅτι Κύριος ὁ Θεὸς φωτιεῖ αὐτοὺς καὶ βασιλεύσουσιν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων». Καὶ πάλιν· «οὐ χρείαν ἔχουσι τοῦ ἡλίου οὐδὲ τῆς σελήνης, ἵνα φαίνωσιν ἐν αὐτοῖς, ἡ γὰρ δόξα τοῦ Θεοῦ ἐφώτισεν αὐτοὺς καὶ ὁ λύχνος αὐτῶν τὸ ἀρνίον». ὁ μεσίτης τῶν ὑπερουρανίων καὶ τῶν ἐπιγείων Χριστός, ὁ διὰ τῆς αὐτοῦ ζωαρχικῆς σαρκός, ὡς διὰ λαμπτῆρος τοῖς εἰς αὐτὸν δι’ ἔργων τὴν πίστιν ἐπιδεικνυμένοις, εὐδοκήσας κἀντεῦθεν ἐμφανίσαι τὴν ὑπερουράνιον ἐκείνην καὶ ἀπόρρητον θέαν, ἐν ᾗ καὶ τοὺς ἐντεῦθεν πρὸς αὐτὸν μεταχωρήσαντας ἐπαναπαύει θείως. Διὸ καὶ ἡμεῖς ὑπὲρ αὐτῶν ἱκετεύοντες ἀναβοῶμεν· «ἐν τῷ φωτί, Χριστέ, τοῦ προσώπου σου, οὓς ἐξελέξω ἀνάπαυσον ὡς φιλάνθρωπος».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Όταν δε αυτός ο αληθινός Ήλιος που αστράφτει κατοίκησε ανάμεσά μας εν σαρκί, δεν έγινε μία Εκκλησία αγγέλων και των αληθινά πιστών ανθρώπων; Αυτό θα αποδειχθεί περίτρανα και στον μέλλοντα αιώνα, σύμφωνα με την Αποκάλυψη του Ιωάννη, όταν δεν θα υπάρχει πλέον νύχτα: «διότι δεν έχουν ανάγκη», λέει, «οι δούλοι του Θεού εκεί από φως λύχνου και φως ηλίου, επειδή ο Κύριος ο Θεός θα τους φωτίζει και θα βασιλεύσουν στους αιώνες των αιώνων». Και πάλι: «δεν έχουν ανάγκη από τον ήλιο ούτε από τη σελήνη, για να φέγγουν σε αυτούς, διότι η δόξα του Θεού τους φώτισε και ο λύχνος τους είναι το Αρνίο». Ο Χριστός, ο μεσίτης των υπερουρανίων και των επιγείων, ο οποίος δια της ζωαρχικής του σάρκας, σαν μέσα από έναν φανό προς όσους αποδεικνύουν την πίστη τους σε αυτόν με έργα, ευδόκησε και από εδώ να φανερώσει εκείνη την υπερουράνια και ανείπωτη θέα, στην οποία αναπαύει θεϊκά και όσους μετέβησαν από εδώ προς αυτόν. Γι' αυτό και εμείς, ικετεύοντας υπέρ αυτών, αναφωνούμε: «στο φως του προσώπου σου, Χριστέ, ανάπαυσε αυτούς που εξέλεξες, ως φιλάνθρωπος».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος Παλαμᾶς Ομιλίες ΚΑ΄–ΜΒ΄
Τί δὲ καὶ τῶν ἄλλων ἀπολαμβάνει τοὺς κορυφαίους καὶ ἀνάγει τούτους, καὶ κατ’ ἰδίαν μόνους; Ἵνα τι πάντως ὑποδείξῃ μέγα τε καὶ μυστικόν. Πῶς οὖν μέγα καὶ μυστικὸν ἡ τοῦ αἰσθητοῦ φωτὸς θέα, ἣν αὐτοί τε οἱ ἐκλεγέντες καὶ πρὶν ἀναχθῆναι, καὶ σὺν αὐτοῖς οἱ κάτω λειφθέντες εἶχον; Τίς δὲ αὐτοῖς χρεία καὶ Πνεύματος δυνάμεως καὶ τῆς δι’ αὐτῆς προσθήκης ἢ ἐναλλαγῆς ὀμμάτων πρὸς τὴν τοῦ φωτὸς ἐκείνου θέαν, εἴπερ αἰσθητόν τε καὶ κτιστόν; Πῶς δὲ δόξα καὶ βασιλεία τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Πνεύματος τὸ φῶς τὸ αἰσθητόν; Πῶς δ’ ἐν τῇ τοιαύτῃ δόξῃ καὶ βασιλείᾳ κατὰ τὸν μέλλοντα αἰῶνα ἥξει ὁ Χριστός, ὅτε οὐκ ἀέρος, οὐ φωτός, οὐ τόπου χρεία καὶ τῶν τοιούτων, ἀλλ’ ἀντὶ πάντων κατὰ τὸν ἀπόστολον ἡμῖν ἔσται ὁ Θεός; Εἰ δὲ ἀντὶ πάντων, καὶ ἀντὶ φωτὸς πάντως. Ὅθεν δείκνυται πάλιν καὶ τὸ φῶς ἐκεῖνο τῆς θεότητος ὄν, ἐπεὶ καὶ ὁ θεολογικώτατος τῶν εὐαγγελιστῶν Ἰωάννης διὰ τῆς Ἀποκαλύψεως ἐκφαίνει, ὡς ἡ μέλλουσα καὶ μένουσα ἐκείνη πόλις «οὐ χρείαν ἔχει τοῦ ἡλίου οὐδὲ τῆς σελήνης, ἵνα φαίνωσιν ἐν αὐτῇ· ἡ γὰρ δόξα τοῦ Θεοῦ ἐφώτισεν αὐτὴν καὶ ὁ λύχνος αὐτῆς, τὸ ἀρνίον». Ἆρ’ οὐ φανερῶς ὑπέδειξεν ἡμῖν κἀκεῖ τὸν ἐν Θαβωρίῳ νῦν θείως μεταμορφωθέντα Ἰησοῦν, ὃς ἔχει μὲν ὡς λύχνον τὸ σῶμα, ἀντὶ δὲ φωτὸς τὴν ἐκφανεῖσαν ἐπ’ ὄρους τοῖς συναναβᾶσι δόξαν τῆς θεότητος;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και γιατί ξεχωρίζει τους κορυφαίους από τους άλλους και τους ανεβάζει, και μάλιστα ιδιαιτέρως μόνους τους; Οπωσδήποτε για να υποδείξει κάτι μεγάλο και μυστικό. Πώς λοιπόν είναι μεγάλο και μυστικό η θέα του αισθητού φωτός, την οποία είχαν και οι ίδιοι οι εκλεκτοί πριν ανεβούν, αλλά μαζί με αυτούς και όσοι έμειναν κάτω; Και ποια ανάγκη είχαν από τη δύναμη του Πνεύματος και από την προσθήκη ή την αλλαγή των οφθαλμών μέσω αυτής, για να δουν εκείνο το φως, αν βέβαια αυτό ήταν αισθητό και κτιστό; Και πώς είναι δυνατόν το αισθητό φως να είναι η δόξα και η βασιλεία του Πατρός και του Πνεύματος; Και πώς μέσα σε τέτοια δόξα και βασιλεία θα έλθει ο Χριστός στον μέλλοντα αιώνα, όταν δεν θα υπάρχει ανάγκη από αέρα, από φως, από τόπο και από τα παρόμοια, αλλά αντί για όλα αυτά, σύμφωνα με τον Απόστολο, ο Θεός θα είναι τα πάντα για εμάς; Και αν θα είναι αντί για όλα, οπωσδήποτε θα είναι και αντί για φως. Εξ αυτού αποδεικνύεται πάλι ότι και εκείνο το φως ανήκει στη θεότητα, επειδή και ο θεολογικότατος από τους ευαγγελιστές, ο Ιωάννης, φανερώνει μέσω της Αποκαλύψεως ότι εκείνη η μέλλουσα και μόνιμη πόλη «δεν έχει ανάγκη από τον ήλιο ούτε από τη σελήνη, για να φέγγουν σε αυτήν· διότι η δόξα του Θεού την φώτισε και ο λύχνος της είναι το Αρνίο». Άραγε δεν μας υπέδειξε φανερά και εκεί τον Ιησού που τώρα μεταμορφώθηκε θεϊκά στο όρος Θαβώρ, ο οποίος έχει μεν ως λύχνο το σώμα του, αντί δε για φως τη δόξα της θεότητας, η οποία φανερώθηκε πάνω στο όρος σε όσους ανέβηκαν μαζί του;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Εἰς τὴν Ἀποκάλυψιν
Καὶ τὸ ὕψος τοῦ τείχους πηχῶν ἑκατὸν τεσσαράκοντά τεσσάρων. Καὶ ἡ ἐνδώμησις τοῦ τείχους δῶμοι δώδεκα διὰ τῶν δώδεκα λίθων· θεμέλιος ὁ πρῶτος ἴασπις, ὁ δεύτερος δῶμος σάπφιρος, ὁ τρίτος ὄρδινος χαλκηδών, ὁ τέταρτος σμάραγδος, ὁ πέμπτος σαρδόνυξ, ὁ ἕκτος σάρδιον, ὁ ἕβδομος χρυσόλιθος, ὁ ὄγδοος βήρυλλος, ὁ ἔνατος τοπάζιον, ὁ δέκατος χρυσόπρασος, ὁ ἑνδέκατος ὑάκινθος, ὁ δωδέκατος ἀμέθυστος· καὶ οἱ δώδεκα πυλῶνες δώδεκα μαργαρῖται, καὶ ἡ πλατεῖα τῆς πόλεως χρυσίον καθαρόν. Ναὸν δὲ ἐν αὐτῇ οὐκ εἶδον, οὔτε σελήνην· ναὸς γὰρ αὐτῆς ὁ Θεός ἐστι, ἥλιος δὲ φωτίζων αὐτὴν τὸ ἀρνίον. Καὶ οὐ μὴ εἰσέλθῃ εἰς αὐτὴν πᾶν κοινὸν ἤ ἀκάθαρτον. Ὁ δὲ λαλῶν μετ’ ἐμοῦ ἦν κρατῶν μέτρον καλάμου χρυσοῦν, μεθ’ οὗ ἐμέτρησε τὸ μῆκος αὐτῆς, σταδίου δώδεκα χιλιάδων, καὶ τὸ πλάτος τοσοῦτον, τὸ δὲ ὕψος τοῦ τείχους ἑκατὸν τεσσαράκοντα τεσσάρων πήχεων ἀγγέλου. Κεῖται δὲ τετράγωνος ἡ πόλις, καὶ ὅσον αὐτῆς τὸ μῆκος, τοσοῦτόν ἐστι καὶ τὸ πλάτος».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και το ύψος του τείχους ήταν εκατόν σαράντα τέσσερις πήχεις. Και η δόμηση του τείχους αποτελούνταν από δώδεκα στρώσεις από τους δώδεκα λίθους: ο πρώτος θεμέλιος ήταν ίασπις, η δεύτερη στρώση ζαφείρι, η τρίτη σειρά χαλκηδόνιος, ο τέταρτος σμαράγδι, ο πέμπτος σαρδόνυχας, ο έκτος σάρδιο, ο έβδομος χρυσόλιθος, ο όγδοος βήρυλλος, ο ένατος τοπάζι, ο δέκατος χρυσόπρασος, ο ενδέκατος υάκινθος, ο δωδέκατος αμέθυστος. Και οι δώδεκα πύλες ήταν δώδεκα μαργαριτάρια, και η πλατεία της πόλης ήταν καθαρός χρυσός. Ναό όμως δεν είδα μέσα σε αυτήν, ούτε σελήνη· διότι ναός της είναι ο Θεός, και ήλιος που την φωτίζει το Αρνίο. Και δεν πρόκειται να εισέλθει σε αυτήν τίποτα το βέβηλο ή ακάθαρτο. Και εκείνος που μιλούσε μαζί μου κρατούσε ως μέτρο ένα χρυσό καλάμι, με το οποίο μέτρησε το μήκος της, δώδεκα χιλιάδες στάδια, και το πλάτος ήταν το ίδιο, ενώ το ύψος του τείχους ήταν εκατόν σαράντα τέσσερις πήχεις, σύμφωνα με το μέτρο του αγγέλου. Η πόλη είναι χτισμένη τετράγωνη, και όσο είναι το μήκος της, τόσο είναι και το πλάτος της».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Πανηγυρικός λόγος
Καὶ τὸ ὕψος τοῦ τείχους πηχῶν ἑκατὸν σαράκοντα τεσσάρων. Καὶ ἡ ἐνδόμησις τοῦ τείχους δόμοι δώδεκα διὰ τῶν δώδεκα λίθων· θεμέλιος ὁ πρῶτος ἴασπις, ὁ δεύτερος δόμος σάμπφειρος, ὁ τρίτος ὄρδινος χαλκηδών, ὁ τέταρτος σμάραγδος, ὁ πέμπτος σαρδόνυξ, ὁ ἕκτος σάρδιον, ὁ ἕβδομος χρυσόλιθος, ὁ ὄγδοος βήρυλλος, ὁ ἔννατος τοπάζιον, ὁ δέκατος χρυσόπρασος, ὁ ἑνδέκατος ὑάκινθος, ὁ δωδέκατος ἀμέθυσος· καὶ οἱ δώδεκα πυλῶνες δώδεκα μαργαρῖται, καὶ ἡ πλατεῖα τῆς πόλεως χρυσίον καθαρόν. Ναὸν δὲ ἐν αὐτῇ οὐκ εἶδον οὔτε ἥλιον οὔτε σελήνην· ναὸς γὰρ αὐτῆς ὁ Θεός ἐστι, ἥλιος δὲ φωτίζων αὐτὴν τὸ ἀρνίον. Καὶ οὐ μὴ εἰσέλθῃ εἰς αὐτὴν πᾶν κοινὸν ἢ ἀκάθαρτον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και το ύψος του τείχους ήταν εκατόν σαράντα τέσσερις πήχεις. Και η δομή του τείχους αποτελούνταν από δώδεκα σειρές με τους δώδεκα λίθους: ο πρώτος θεμέλιος ίασπις, η δεύτερη σειρά σάπφειρος, η τρίτη σειρά χαλκηδόνιος, ο τέταρτος σμάραγδος, ο πέμπτος σαρδόνυχας, ο έκτος σάρδιο, ο έβδομος χρυσόλιθος, ο όγδοος βήρυλλος, το ένατο τοπάζιο, ο δέκατος χρυσόπρασος, ο ενδέκατος υάκινθος, ο δωδέκατος αμέθυστος· και οι δώδεκα πυλώνες ήταν δώδεκα μαργαριτάρια, και η πλατεία της πόλεως καθαρό χρυσάφι. Ναό όμως μέσα σε αυτήν δεν είδα, ούτε ήλιο ούτε σελήνη· διότι ναός της είναι ο Θεός, και ήλιος που την φωτίζει το Αρνίο. Και δεν πρόκειται να εισέλθει σε αυτήν τίποτα το βέβηλο ή ακάθαρτο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες