Πατερικές αναφορές στο ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ 22:13

Εγώ είμαι το Α και το Ω, η αρχή και το τέλος, ο πρώτος και ο έσχατος. Διότι ούτε πριν από εμένα ούτε μετά από εμένα υπάρχει Θεός· διότι ούτε υπάρχει κάτι παλαιότερο από την αρχή, ούτε θα υπάρξει τέλος στη θεϊκή βασιλεία και εξουσία. Πολλές φορές δε και πιο πάνω έχει ειπωθεί ότι ο Χριστός είναι πρώτος λόγω της θεότητας, και έσχατος λόγω της ανθρωπότητας.

Ακόμη και αυτά προς τους ίδιους και για τα ίδια θέματα απευθύνει ο λόγος και λέει: «Άκουγέ με, Ιακώβ, και Ισραήλ τον οποίο εγώ καλώ», ή σύμφωνα με τον Σύμμαχο: «ο κλητός μου», και σύμφωνα με τον Ακύλα: «κλητέ μου». Σε αυτά ανακαλεί όσους πράττουν ορθά, έχοντας μέσω των προηγουμένων κατονομάσει άλλους που είχαν επικριθεί μεταξύ τους, αλλά εδώ συνομιλεί με τους ανώτερους, τους οποίους ονομάζει «κλητούς» του· διότι υπήρχαν από τότε «πολλοί κλητοί, ολίγοι δε εκλεκτοί», με τη διαφορά ότι οι υποδεικνυόμενοι δεν ήταν «εκλεκτοί», αλλά «κλητοί». Τους υπενθυμίζει δε τη δική του θεολογία, λέγοντας ότι ο ίδιος είναι «πρώτος» και «έσχατος». Γι' αυτό, σύμφωνα με τους λοιπούς έχει λεχθεί: «εγώ πρώτος και εγώ έσχατος». Έχει λεχθεί δε κάπου για τον Μονογενή Υιό του Θεού, ότι αυτός είναι «ο πρώτος και ο έσχατος», και: «το Άλφα και το Ω». Το πώς δε είναι «πρώτος» και πώς «έσχατος», το διασαφηνίζει στη συνέχεια λέγοντας: «ο ζων, και έγινα νεκρός». Διότι αυτός είναι η αρχή της ζωής, επειδή «αυτός ήταν η ζωή», και πάλι ο ίδιος είναι «έσχατος», επειδή «εκένωσε τον εαυτό του λαμβάνοντας μορφή δούλου και γινόμενος υπήκοος στον Πατέρα εταπείνωσε τον εαυτό του μέχρι θανάτου, και μάλιστα θανάτου σταυρού».