Πατερικές αναφορές στο ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ 22:16

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΒ΄. Πώς η Εκκλησία και το Πνεύμα που ενοικεί σε αυτήν προσκαλούν την ένδοξη επιφάνεια του Χριστού, και περί της κατάρας στην οποία υπόκεινται όσοι παραχαράσσουν τη βίβλο. Εγώ, ο Ιησούς, έστειλα τον άγγελό μου για να σας μαρτυρήσει αυτά στις εκκλησίες.

Και εδώ φανερώνεται το δεσποτικό αξίωμα εκείνου που έστειλε τον άγγελο. Το δε «μαρτυρῆσαι» έχει τεθεί αντί του «διαμαρτύρασθαι». Εγώ είμαι η ρίζα και το γένος του Δαβίδ. Ρίζα του Δαβίδ είναι ο Χριστός ως Θεός, και γένος, επειδή κατά σάρκα βλάστησε από αυτόν.

Και ο αστέρας ο λαμπρός, ο πρωινός. Ο ίδιος είναι ο πρωινός αστέρας, επειδή ανέτειλε σε εμάς το πρωί τριήμερος, και κατά το πρωινό της κοινής αναστάσεως, μετά τη νύχτα του παρόντος βίου, πρόκειται να εμφανιστεί στους αγίους, φέρνοντας την ατελεύτητη ημέρα.

Εάν λοιπόν το γένος του Δαβίδ είναι ο αστέρας ο λαμπρός, ο πρωινός, είναι φανερό ότι το κατά σάρκα του Σωτήρος έχει ονομαστεί εωσφόρος, του οποίου προϋπήρχε το εκ του Θεού γέννημα, ώστε να έχει την εξής έννοια αυτό που αναφέρεται στον ψαλμό: «Από τον εαυτό μου σε γέννησα πριν από την κατά σάρκα επιφάνεια».