Πατερικές αναφορές στο ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ 22:5

Και νύχτα δεν θα υπάρχει εκεί, και δεν έχουν ανάγκη από λύχνο και από φως ήλιου, διότι Κύριος ο Θεός θα τους φωτίζει, και θα βασιλεύσουν στους αιώνες των αιώνων. Εάν «οι δίκαιοι», όπως λέει ο Χριστός, «θα λάμψουν όπως ο ήλιος», πώς θα υπάρχει ανάγκη από φως λύχνου ή και ήλιου για εκείνους που έχουν τον Κύριο της δόξης ως φωτισμό και βασιλιά, από τον οποίο θα κυβερνώνται στους αιώνες των αιώνων, ή μάλλον, μαζί με τον οποίο θα συμβασιλεύσουν, σύμφωνα με τον θείο απόστολο;

Διότι δεν γίνεται κάτι σύμβολο του εαυτού του, αλλά μέσω άλλου φωτός φανερώνεται η δόξα και το φως του μέλλοντος αιώνος, όταν δεν θα έχουμε ανάγκη ούτε από αέρα, ούτε από τόπο, ούτε από κτιστό φως και τα παρόμοια, αλλά αντί για όλα αυτά θα είναι για εμάς ο Θεός, σύμφωνα με τον απόστολο και σύμφωνα με την Αποκάλυψη του Ιωάννη: «δεν θα έχουμε ανάγκη από φως λύχνου και φως ηλίου· διότι ο Θεός θα μας φωτίσει και νύχτα δεν θα υπάρχει πλέον».

Όταν δε αυτός ο αληθινός Ήλιος που αστράφτει κατοίκησε ανάμεσά μας εν σαρκί, δεν έγινε μία Εκκλησία αγγέλων και των αληθινά πιστών ανθρώπων; Αυτό θα αποδειχθεί περίτρανα και στον μέλλοντα αιώνα, σύμφωνα με την Αποκάλυψη του Ιωάννη, όταν δεν θα υπάρχει πλέον νύχτα: «διότι δεν έχουν ανάγκη», λέει, «οι δούλοι του Θεού εκεί από φως λύχνου και φως ηλίου, επειδή ο Κύριος ο Θεός θα τους φωτίζει και θα βασιλεύσουν στους αιώνες των αιώνων». Και πάλι: «δεν έχουν ανάγκη από τον ήλιο ούτε από τη σελήνη, για να φέγγουν σε αυτούς, διότι η δόξα του Θεού τους φώτισε και ο λύχνος τους είναι το Αρνίο». Ο Χριστός, ο μεσίτης των υπερουρανίων και των επιγείων, ο οποίος δια της ζωαρχικής του σάρκας, σαν μέσα από έναν φανό προς όσους αποδεικνύουν την πίστη τους σε αυτόν με έργα, ευδόκησε και από εδώ να φανερώσει εκείνη την υπερουράνια και ανείπωτη θέα, στην οποία αναπαύει θεϊκά και όσους μετέβησαν από εδώ προς αυτόν. Γι' αυτό και εμείς, ικετεύοντας υπέρ αυτών, αναφωνούμε: «στο φως του προσώπου σου, Χριστέ, ανάπαυσε αυτούς που εξέλεξες, ως φιλάνθρωπος».

Αλλά και για εκείνους που κατοικούν σε εκείνη την πόλη, ο ίδιος λέει ότι «δεν θα έχουν ανάγκη από φως λύχνου ούτε από φως ηλίου, διότι Κύριος ο Θεός θα τους φωτίσει, και νύχτα δεν θα υπάρχει πια». Ποιο είναι λοιπόν αυτό το φως, στο οποίο δεν υπάρχει παραλλαγή ή σκιά μεταβολής;

Εδώ εγώ πρόκειται να βασιλεύσω σε μία αιώνια βασιλεία: «Και θα βασιλεύσουν στους αιώνες των αιώνων». Και λοιπόν, γιατί να αμαρτήσω και να γίνω υιός του διαβόλου και κληρονόμος μιας ατελεύτητης κόλασης; Τούτη η ψυχή που έχω είναι νύμφη του ουράνιου Βασιλιά, και εδώ πρόκειται να λάμπει σαν τον ήλιο με τη δόξα του αθάνατου Πατέρα της, καθώς είναι γραμμένο: «Τότε οι δίκαιοι θα λάμψουν σαν τον ήλιο στη δόξα του Πατέρα τους»· και πώς εγώ να τη φθείρω με την αμαρτία και να την κάνω σκοτεινό δαυλό της γέεννας; Τούτο το σώμα μου εδώ μέλλει να συνδοξαστεί με την ψυχή μου και να γίνει σύμμορφο με το δοξασμένο σώμα του Χριστού, όπως λέει ο Παύλος: «Ο οποίος θα μετασχηματίσει το σώμα της ταπείνωσής μας, ώστε να γίνει αυτό σύμμορφο με το σώμα της δόξας Του». Και λοιπόν, πώς εγώ να τολμήσω να το μολύνω με τη λάσπη και τον βούρκο της αμαρτίας;