Πατερικές αναφορές στο ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ 3:20

Εγώ, όσους αγαπώ, τους ελέγχω και τους παιδαγωγώ. Δείξε λοιπόν ζήλο και μετανόησε. Ω της φιλανθρωπίας! Με πόση αγαθότητα έχει συγκεραστεί ο έλεγχος! Ιδού, στέκομαι στη θύρα και κρούω· εάν κάποιος ακούσει τη φωνή μου και ανοίξει τη θύρα, θα εισέλθω σε αυτόν και θα δειπνήσω μαζί του και αυτός μαζί μου.

Αν και ο ίδιος λέει: «πάλι αναχωρώ, και δεν σας αφήνω ορφανούς, αλλά έρχομαι προς εσάς», και πάλι σε άλλο σημείο λέει: «αλήθεια σας λέω, όλοι σας θα σκανδαλιστείτε εξαιτίας μου αυτήν τη νύχτα και θα με εγκαταλείψετε όλοι μόνο, αλλά δεν είμαι μόνος, διότι είναι μαζί μου ο Πατέρας που με γέννησε», και πάλι: «αναχωρώ, και θα σας αποστείλω το Άγιο Πνεύμα, τον Παράκλητο, το οποίο εκπορεύεται από τον Πατέρα και λαμβάνει από τα δικά μου», και πάλι σε άλλο σημείο: «εγώ κρούω τη θύρα, και εάν κάποιος μου ανοίξει, θα εισέλθουμε σε αυτόν, εγώ και ο Πατέρας μου, και θα κατοικήσουμε μαζί του», υποδηλώνοντας έτσι ότι ο ίδιος δεν εγκαταλείπεται από τον Πατέρα, αλλά και ότι ο Πατέρας είναι πάντοτε μαζί με τον Υιό, όπως ακριβώς το Άγιο Πνεύμα είναι μαζί με τον Πατέρα και τον Υιό. 64. Ποιο είναι λοιπόν το νόημα, λένε, αυτού του λόγου που είπε: «Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες;» Σε ποιον όμως δεν είναι σαφές ότι αυτός ο λόγος προβάλλεται ανθρωποπαθώς εκ μέρους της ενανθρωπήσεώς του;

Ιδού, στέκομαι στη θύρα και κρούω· εάν κάποιος μου ανοίξει, θα εισέλθω και θα συνδειπνήσω μαζί του και αυτός μαζί μου». Ερμηνεία: Διότι αυτός, ο επίσκοπος της Λαοδικείας, όντας τυφλός και φτωχός και γυμνός από κάθε αρετή, καυχιόταν και υπερηφανευόταν για τον μάταιο και φθαρτό πλούτο. Γι' αυτό και του φανερώθηκε ότι, εάν δεν σπεύσει να αποκτήσει κάτι από τον πλούτο της αγαθότητας του Θεού, πρόκειται να ατιμαστεί ως γυμνός και να παραδοθεί στην κόλαση. Το δε «στέκομαι στη θύρα κρούοντας» φανερώνει τη φιλοπτωχία· και το «εάν κάποιος μου ανοίξει, θα συνδειπνήσω μαζί του και αυτός μαζί μου» σημαίνει προφανώς στη βασιλεία μου· εφόσον, λέει, το κάνατε σε έναν από αυτούς τους ελάχιστους αδελφούς μου, σε εμένα το κάνατε.

Αυτά λέγει ο Αμήν, ο μάρτυρας ο αληθινός και ο δημιουργός της κτίσης του Θεού: Γνωρίζω ότι δεν είσαι ούτε ψυχρός ούτε ζεστός, αλλά χλιαρός, και πρόκειται να σε εξεμέσω από το στόμα μου, επειδή λες: Είμαι πλούσιος και έχω πλουτίσει και δεν έχω ανάγκη από τίποτα, ενώ εσύ είσαι ο ελεεινός και ταλαίπωρος και φτωχός και τυφλός και γυμνός. Γι' αυτό και σε συμβουλεύω να αγοράσεις από εμένα χρυσάφι δοκιμασμένο στη φωτιά, για να πλουτίσεις, και να λάβεις από εμένα λευκά ενδύματα για να ντυθείς, προτού φανερωθεί η ντροπή της γυμνότητάς σου. Διότι εγώ, όσους αγαπώ, τους ελέγχω και τους παιδαγωγώ. Δείξε λοιπόν ζήλο και μετανόησε. Ιδού, στέκομαι στη θύρα και χτυπώ· εάν κάποιος μου ανοίξει, θα εισέλθω και θα δειπνήσω μαζί του και αυτός μαζί μου».

Ερμηνεία. Διότι αυτός ο επίσκοπος της Λαοδίκειας, όντας τυφλός και φτωχός και γυμνός από κάθε αρετή, υπερηφανευόταν και καυχιόταν για τον μάταιο και φθαρτό πλούτο. Γι' αυτό και του γνωστοποιήθηκε ότι, εάν δεν βιαστεί να αποκτήσει κάτι από τον πλούτο της χρηστότητας του Θεού, πρόκειται να ντροπιαστεί ως γυμνός και να παραδοθεί στην κόλαση. Το δε «στέκομαι στην πόρτα και χτυπώ» φανερώνει τη φιλοπτωχία· και το «εάν κάποιος μου ανοίξει, θα συνδειπνήσω μαζί του και αυτός μαζί μου», εννοείται πως σημαίνει στη βασιλεία μου· «Εφόσον», λέει, «το πράξατε σε έναν από αυτούς τους ελάχιστους αδελφούς μου, το πράξατε σε εμένα».

Ας υποδεχθούμε, λοιπόν, τον Θεό και Κύριο, τον αληθινό θεραπευτή, ο οποίος είναι ο μόνος που μπορεί, όταν έλθει, να θεραπεύσει τις ψυχές μας, έχοντας κοπιάσει πολύ για εμάς. Διότι χτυπά πάντοτε τις θύρες των καρδιών μας, για να του ανοίξουμε και, αφού εισέλθει, να αναπαυθεί στις ψυχές μας, και να του νίψουμε και να του αλείψουμε τα πόδια, και να κατοικήσει μαζί μας. Και γι' αυτό, εκεί ο Κύριος επιπλήττει αυτόν που δεν του ένιψε τα πόδια, και πάλι αλλού λέγει: «Ιδού, στέκομαι στη θύρα και χτυπώ. Εάν κάποιος μου ανοίξει, θα εισέλθω σε αυτόν». Για τον λόγο αυτόν, άλλωστε, υπέμεινε να πάθει πολλά, παραδίδοντας το σώμα του στον θάνατο και εξαγοράζοντάς μας από τη δουλεία, ώστε, όταν έλθει στην ψυχή μας, να κατοικήσει σε αυτήν. Γι' αυτό, σε εκείνους που βρίσκονται στα αριστερά κατά την κρίση και στέλνονται από αυτόν στη γέεννα μαζί με τον διάβολο, λέγει ο Κύριος: «Ξένος ήμουν και δεν με περιμαζέψατε, πεινούσα και δεν μου δώσατε να φάω, διψούσα και δεν με ποτίσατε». Διότι η τροφή του και η πόση και το ένδυμα και η στέγη και η ανάπαυση βρίσκονται στις ψυχές μας. Πάντοτε, λοιπόν, χτυπά τη θύρα, επιθυμώντας να εισέλθει σε εμάς. Ας τον δεχθούμε, λοιπόν, και ας τον εισαγάγουμε μέσα μας, διότι και η δική μας τροφή και πόση και αιώνια ζωή είναι αυτός.

Διότι πολύ επιθυμεί να αναπαυθεί στον δικό του οίκο, στα σώματα και στις ψυχές μας, ο ίδιος ο καλός και μοναδικός άνδρας Χριστός, ο οποίος κοπίασε πολύ για εμάς και μας εξαγόρασε με το ίδιο του το αίμα, χτυπά διαρκώς τις θύρες των καρδιών μας, για να του ανοίξουμε και, αφού εισέλθει, να αναπαυθεί στις ψυχές μας και να κάνει «μονή» σε εμάς, ώστε να μην γίνουμε αξιοκατάκριτοι· όπως ακριβώς εκεί ο Κύριος ονειδίζει αυτόν που δεν έπλυνε και δεν άλειψε «τα πόδια» του και δεν τον ανέπαυσε, και πάλι αλλού λέει ο Κύριος: «Ιδού, στέκομαι στη θύρα και χτυπώ· εάν κάποιος μου ανοίξει, θα εισέλθω σε αυτόν και θα δειπνήσω μαζί του και αυτός μαζί μου». Επομένως εμείς απομακρύνουμε τους εαυτούς μας από αυτόν, επειδή δεν τον αναζητούμε αληθινά· διότι αυτός πάντοτε πλησιάζει τις ψυχές μας χτυπώντας και ζητώντας να εισέλθει και να αναπαυθεί μέσα μας. Γι' αυτόν τον λόγο, άλλωστε, υπέμεινε να πάθει πολλά, παραδίδοντας το σώμα του στον θάνατο και αγοράζοντάς μας από τη δουλεία του σκότους, ώστε, εισερχόμενος σε κάθε ψυχή, να κάνει «μονή» και να αναπαυθεί, έχοντας κοπιάσει πολύ για αυτήν. Αυτό έγινε το θέλημα της ευδοκίας του, ώστε, ενώ βρισκόμαστε ακόμη σε αυτόν τον αιώνα, να κατοικήσει και να περιπατήσει μέσα μας σύμφωνα με την υπόσχεσή του.