Πατερικές αναφορές στο ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ 4:11

Με αυτά δηλώνεται ότι και οι πρεσβύτεροι, όπως τους έχουμε εννοήσει, είναι κοινωνοί της υμνωδίας των ουρανίων δυνάμεων, ομολογώντας ότι από τον Θεό έχουν λάβει τη δύναμη της νίκης κατά των νοητών εχθρών. Και εναποθέτουν τους στεφάνους τους ενώπιον του θρόνου λέγοντας: «Άξιος είσαι, Κύριε και Θεέ μας, να λάβεις τη δόξα και την τιμή και τη δύναμη, διότι εσύ έκτισες τα πάντα, και διά του θελήματός σου υπάρχουν και κτίστηκαν».

Αλλά, βέβαια, πρέπει να μεταφέρουμε τη θεωρητική εξέταση στα θεία λόγια. Τι νομίζεις, λοιπόν, όταν λέει: «Άξιος είσαι, ο Κύριος και ο Θεός μας ο άγιος, να λάβεις τη δόξα και την τιμή και τη δύναμη»; Και πάλι: «Άξιο είναι το Αρνίο το εσφαγμένο να λάβει τη δύναμη και τον πλούτο και τη σοφία και την ισχύ και την τιμή και τη δόξα και την ευλογία». Και πάλι: «Σε Αυτόν που κάθεται στον θρόνο και στο Αρνίο ανήκει η ευλογία και η τιμή και η δόξα και το κράτος εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν». Και πάλι: «Η ευλογία και η δόξα και η σοφία και η ευχαριστία και η τιμή και η δύναμη και η ισχύς ανήκουν στον Θεό μας εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν». Ιδού, σε όλα αυτά πουθενά δεν προστίθεται η λέξη προσκύνηση. Άραγε, επειδή δεν προστίθεται, θα στερήσουμε την προσκύνηση από το εσφαγμένο Αρνίο, δηλαδή από τον Θεό και Σωτήρα μας; Ή είναι προφανές ότι όλα αυτά ανήκουν στην ίδια κατηγορία και είναι ισοδύναμα; Διότι αυτός που είναι άξιος τιμής, είναι άξιος και προσκυνήσεως. Και αυτός που είναι άξιος ισχύος, είναι άξιος και δυνάμεως. Και αυτός που είναι άξιος ευλογίας, είναι άξιος και δόξας, και όσα άλλα υμνούνται το ένα σε συνάρτηση με το άλλο. Εάν, λοιπόν, στερήσεις την προσκύνηση της εικόνας του πρωτοτύπου, είναι προφανές ότι θα στερήσεις μαζί της και την τιμή και το κράτος και τη δόξα. Αλλά δεν είναι δυνατόν, όταν υπάρχει το ένα, να μην ενυπάρχουν εν δυνάμει και τα υπόλοιπα. Δέξου, λοιπόν, και ένα άλλο ζήτημα. Αυτός που δεν τιμά, λέει, τον Υιό, δεν τιμά ούτε τον Πατέρα που τον έστειλε. Τι νομίζεις, λοιπόν, για αυτό;