Πατερικές αναφορές στο ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ 4:6

Και επτά πύρινες λαμπάδες που έκαιγαν ενώπιον του θρόνου, οι οποίες είναι τα επτά πνεύματα του Θεού. Και ενώπιον του θρόνου υπήρχε κάτι σαν γυάλινη θάλασσα, όμοια με κρύσταλλο. Αυτά τα πνεύματα πρέπει να τα νοήσουμε είτε, όπως λέει ο Ειρηναίος, ως επτά αγγέλους που υπερέχουν από τους υπολοίπους, είτε ως τις ενέργειες του ζωοποιού Πνεύματος, τις οποίες αναφέρει ο Ησαΐας. Κανένα από τα δύο δεν θεωρώ απίθανο. Η δε γυάλινη θάλασσα συμβολίζει το πλήθος των αγίων δυνάμεων, καθώς και την καθαρότητα, το ακηλίδωτο και το ατάραχο της μέλλουσας ζωής. Ίσως δε μέσω αυτής να υποδηλώνονται τα ουράνια νώτα που σκεπάζονται από απρόσιτα σε εμάς ύδατα, σύμφωνα με τον ψαλμωδό. Εάν πάλι ορισμένοι έχουν θεωρήσει κρυσταλλοειδή τη φύση του ουρανού, πρέπει να εξετάσουμε μήπως μέσω αυτών υποδηλώνεται η ουσία εκείνου του θεοπάτητου εδάφους, η οποία είναι συγχρόνως στιλπνή και διαυγής. Όμως η έρευνα γύρω από όσα υπερβαίνουν την αντίληψη είναι καταγέλαστη.

Και στο μέσο του θρόνου και γύρω από τον θρόνο βρίσκονταν τέσσερα ζώα γεμάτα οφθαλμούς μπροστά και πίσω. Και διά αυτού καταδεικνύεται ότι ο θρόνος υποδηλώνει τη βασιλεία και την ανάπαυση του Θεού, μέσα στην οποία και γύρω από την οποία αντίκρισε τα Σεραφείμ, διδασκόμενος μέσα από το πλήθος των οφθαλμών τη θεοπτική τους ικανότητα απέναντι στις θείες ακτίνες, καθώς και το γεγονός ότι καταυγάζονται από τον Θεό με τη γνώση τόσο των όσων βρίσκονται πίσω όσο και αυτών που βρίσκονται μπροστά.

Αποκ. 4 Υπόθεσις Β΄. Περί της ουράνιας θύρας και της αναβάσεως του θεωρού. Αφού, λοιπόν, ολοκλήρωσε τα όσα του είχαν ανατεθεί σχετικά με τις επτά εκκλησίες, «Είδα, λέει, και ιδού, μια θύρα ανοιγμένη στον ουρανό, και μια φωνή μεγάλη από εκεί που με πρόσταζε: Ανέβα εδώ, και θα σου δείξω αυτά που πρέπει να γίνουν μετά από αυτά. Και αμέσως βρέθηκα εν πνεύματι», δηλαδή σε έκσταση· «και ιδού, υπήρχε στημένος ένας θρόνος στον ουρανό, και αυτός που καθόταν σε αυτόν έμοιαζε με λίθο ίασπη και σάρδιο, και γύρω από τον θρόνο υπήρχε ίριδα όμοια με σμαραγδένιο λίθο, και πάλι γύρω από αυτόν είκοσι τέσσερις θρόνοι, στους οποίους κάθονταν είκοσι τέσσερις πρεσβύτεροι, ενδεδυμένοι με λευκές στολές και εστεμμένοι στα κεφάλια με χρυσά στεφάνια. Και από τον μεγάλο θρόνο έβγαιναν αστραπές και βροντές· και επτά λαμπάδες πυρός καίγονταν μπροστά του, και μια θάλασσα όμοια με κρύσταλλο απέναντι από τον θρόνο· και τέσσερα ζώα, από μέσα και από έξω και από μπροστά και από πίσω, γεμάτα μάτια, και τα πρόσωπά τους ήταν πρόσωπο λιονταριού και πρόσωπο μοσχαριού, πρόσωπο ανθρώπου, και το τέταρτο όμοιο με αετό. Και το καθένα από τα τέσσερα είχε έξι πτέρυγες· τα οποία και φωνάζουν ακατάπαυστα: Άγιος, άγιος, άγιος, Κύριος ο Θεός ο παντοκράτωρ».

Υπόθεση Β'. Περί της ουράνιας θύρας και της αναβάσεως του θεωρού. Αφού λοιπόν ολοκλήρωσε αυτά που του είχαν ανατεθεί σχετικά με τις επτά εκκλησίες, «είδα», λέει, «και ιδού, μια θύρα ανοιχτή στον ουρανό, και μια μεγάλη φωνή από εκεί να με προστάζει: Ανέβα εδώ, και θα σου δείξω όσα πρέπει να γίνουν μετά από αυτά. Και αμέσως βρέθηκα εν πνεύματι», δηλαδή σε έκσταση. «Και ιδού, υπήρχε ένας θρόνος στημένος στον ουρανό, και αυτός που καθόταν σε αυτόν έμοιαζε με λίθο ίασπη και σάρδιο, και γύρω από τον θρόνο υπήρχε ουράνιο τόξο που έμοιαζε με σμαραγδένιο λίθο. Και πάλι γύρω από αυτόν υπήρχαν είκοσι τέσσερις θρόνοι, στους οποίους κάθονταν είκοσι τέσσερις πρεσβύτεροι, ντυμένοι με λευκές στολές και έχοντας στεφανωμένα τα κεφάλια τους με χρυσά στεφάνια. Από τον μεγάλο θρόνο έβγαιναν αστραπές και βροντές. και επτά πύρινες λαμπάδες έκαιγαν μπροστά του, και απέναντι από τον θρόνο υπήρχε θάλασσα σαν κρύσταλλο. Και τέσσερα ζώα, εσωτερικά και εξωτερικά, και μπροστά και πίσω γεμάτα μάτια, και τα πρόσωπά τους ήταν πρόσωπο λιονταριού και πρόσωπο μοσχαριού, πρόσωπο ανθρώπου και το τέταρτο έμοιαζε με αετό. Και το καθένα από τα τέσσερα είχε έξι φτερούγες, τα οποία και φωνάζουν ακατάπαυστα: Άγιος, άγιος, άγιος Κύριος ο Θεός ο παντοκράτωρ».