Πατερικές αναφορές στο ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ 4:7

Και το πρώτο ζώο ήταν όμοιο με λέοντα, και το δεύτερο ζώο όμοιο με μόσχο, και το τρίτο ζώο είχε πρόσωπο σαν ανθρώπου, και το τέταρτο ζώο ήταν όμοιο με αετό που πετά. Αυτά τα ζώα θεωρούμε ότι είδε και ο Ησαΐας, τα οποία μέσω των τεσσάρων προσώπων τους φανερώνουν είτε τη δημιουργία και τη συντήρηση των τεσσάρων στοιχείων από τον Θεό, όπως πίστεψαν μερικοί, είτε την κυριαρχία επί των επουρανίων, των επιγείων και όσων βρίσκονται στη θάλασσα, είτε τις τέσσερις αρετές και τα τέσσερα Ευαγγέλια, όπως θεωρήθηκε ορθό από άλλους. Έτσι, ο μεν λέων δηλώνει την ανδρεία και το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο, όπως λέει ο Ειρηναίος, επειδή καταδεικνύει την προαιώνια βασιλεία Του· διότι κήρυξε ότι ο Λόγος υπήρχε εν αρχή· ο δε μόσχος, εφόσον αρκείται στους δικούς του κόπους, δηλώνει τη δικαιοσύνη και το κατά Λουκάν Ευαγγέλιο, επειδή γενεαλόγησε τον Χριστό νομικά και ιερατικά· ο δε αετός (δηλώνει) τη σωφροσύνη· διότι για αυτήν μαρτυρείται το ζώο, καθώς και το κατά Μάρκον Ευαγγέλιο, ως σύντομο και επειδή ξεκίνησε από το προφητικό πνεύμα· τέλος, ο δε άνθρωπος (δηλώνει) τη φρόνηση και το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, καθότι κήρυξε τη γέννηση του Χριστού σύμφωνα με τη φύση και όχι σύμφωνα με τον νόμο.

Τα υπόλοιπα λείπουν... φανερώνοντας το τρίτο πρόσωπο όμοιο με άνθρωπο, περιγράφοντας ολοφάνερα την ανθρώπινη παρουσία του· το δε τέταρτο όμοιο με αετό που πετάει, διασαφηνίζοντας τη δωρεά του Πνεύματος που ίπταται πάνω από την Εκκλησία, και τα Ευαγγέλια συμφωνούν με αυτά, στα οποία συγκαθέζεται ο Χριστός. Διότι το μεν κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο διηγείται την ηγεμονική και ένδοξη γέννησή του από τον Πατέρα του, λέγοντας: «Εν αρχή ην ο Λόγος»· γι' αυτό και μετονομάστηκε σε αετό, καθώς, αφού μετεωρίστηκε στα ύψη... και από εκεί μυήθηκε στα απόρρητα, και αφού άντλησε... τα κρυπτά της θεολογίας, συνέγραψε την άρρητη και ακατάληπτη γέννηση του Υιού του Θεού.

Όπως λέει ο Δαβίδ, ζητώντας την παρουσία του: «Εσύ που κάθεσαι πάνω στα Χερουβίμ, εμφανίσου.» Διότι και τα Χερουβίμ είναι τετραπρόσωπα, και τα πρόσωπά τους είναι εικόνες του έργου του Υιού του Θεού. «Διότι το πρώτο ζώο», λέει, «είναι όμοιο με λιοντάρι», χαρακτηρίζοντας το έμπρακτο, ηγεμονικό και βασιλικό του γνώρισμα· «το δεύτερο είναι όμοιο με μοσχάρι», φανερώνοντας την ιερουργική και ιερατική του τάξη· «το τρίτο έχει πρόσωπο ανθρώπου», περιγράφοντας ολοκάθαρα την ανθρώπινη παρουσία του· «και το τέταρτο είναι όμοιο με αετό που πετάει», διασαφηνίζοντας τη δωρεά του Πνεύματος που ίπταται πάνω από την εκκλησία. Επομένως, και τα ευαγγέλια είναι σύμφωνα με αυτά, στα οποία εδρεύει ο Χριστός. Διότι το κατά Ιωάννην εξιστορεί την ηγεμονική και ένδοξη γέννησή του από τον Πατέρα, λέγοντας: «Στην αρχή ήταν ο Λόγος, και ο Λόγος ήταν προς τον Θεό, και Θεός ήταν ο Λόγος.» Το δε κατά Λουκάν, επειδή έχει ιερατικό χαρακτήρα, άρχισε από τον ιερέα Ζαχαρία που προσέφερε θυμίαμα στον Θεό· διότι ήδη ετοιμαζόταν το σιτευτό μοσχάρι, που επρόκειτο να θυσιαστεί για την ανεύρεση του νεότερου γιου. Το δε κατά Ματθαίον κηρύττει την ανθρώπινη γέννησή του, λέγοντας: «Βίβλος γενέσεως Ιησού Χριστού, υιού Δαβίδ, υιού Αβραάμ.»

Αποκ. 4 Υπόθεσις Β΄. Περί της ουράνιας θύρας και της αναβάσεως του θεωρού. Αφού, λοιπόν, ολοκλήρωσε τα όσα του είχαν ανατεθεί σχετικά με τις επτά εκκλησίες, «Είδα, λέει, και ιδού, μια θύρα ανοιγμένη στον ουρανό, και μια φωνή μεγάλη από εκεί που με πρόσταζε: Ανέβα εδώ, και θα σου δείξω αυτά που πρέπει να γίνουν μετά από αυτά. Και αμέσως βρέθηκα εν πνεύματι», δηλαδή σε έκσταση· «και ιδού, υπήρχε στημένος ένας θρόνος στον ουρανό, και αυτός που καθόταν σε αυτόν έμοιαζε με λίθο ίασπη και σάρδιο, και γύρω από τον θρόνο υπήρχε ίριδα όμοια με σμαραγδένιο λίθο, και πάλι γύρω από αυτόν είκοσι τέσσερις θρόνοι, στους οποίους κάθονταν είκοσι τέσσερις πρεσβύτεροι, ενδεδυμένοι με λευκές στολές και εστεμμένοι στα κεφάλια με χρυσά στεφάνια. Και από τον μεγάλο θρόνο έβγαιναν αστραπές και βροντές· και επτά λαμπάδες πυρός καίγονταν μπροστά του, και μια θάλασσα όμοια με κρύσταλλο απέναντι από τον θρόνο· και τέσσερα ζώα, από μέσα και από έξω και από μπροστά και από πίσω, γεμάτα μάτια, και τα πρόσωπά τους ήταν πρόσωπο λιονταριού και πρόσωπο μοσχαριού, πρόσωπο ανθρώπου, και το τέταρτο όμοιο με αετό. Και το καθένα από τα τέσσερα είχε έξι πτέρυγες· τα οποία και φωνάζουν ακατάπαυστα: Άγιος, άγιος, άγιος, Κύριος ο Θεός ο παντοκράτωρ».

Υπόθεση Β'. Περί της ουράνιας θύρας και της αναβάσεως του θεωρού. Αφού λοιπόν ολοκλήρωσε αυτά που του είχαν ανατεθεί σχετικά με τις επτά εκκλησίες, «είδα», λέει, «και ιδού, μια θύρα ανοιχτή στον ουρανό, και μια μεγάλη φωνή από εκεί να με προστάζει: Ανέβα εδώ, και θα σου δείξω όσα πρέπει να γίνουν μετά από αυτά. Και αμέσως βρέθηκα εν πνεύματι», δηλαδή σε έκσταση. «Και ιδού, υπήρχε ένας θρόνος στημένος στον ουρανό, και αυτός που καθόταν σε αυτόν έμοιαζε με λίθο ίασπη και σάρδιο, και γύρω από τον θρόνο υπήρχε ουράνιο τόξο που έμοιαζε με σμαραγδένιο λίθο. Και πάλι γύρω από αυτόν υπήρχαν είκοσι τέσσερις θρόνοι, στους οποίους κάθονταν είκοσι τέσσερις πρεσβύτεροι, ντυμένοι με λευκές στολές και έχοντας στεφανωμένα τα κεφάλια τους με χρυσά στεφάνια. Από τον μεγάλο θρόνο έβγαιναν αστραπές και βροντές. και επτά πύρινες λαμπάδες έκαιγαν μπροστά του, και απέναντι από τον θρόνο υπήρχε θάλασσα σαν κρύσταλλο. Και τέσσερα ζώα, εσωτερικά και εξωτερικά, και μπροστά και πίσω γεμάτα μάτια, και τα πρόσωπά τους ήταν πρόσωπο λιονταριού και πρόσωπο μοσχαριού, πρόσωπο ανθρώπου και το τέταρτο έμοιαζε με αετό. Και το καθένα από τα τέσσερα είχε έξι φτερούγες, τα οποία και φωνάζουν ακατάπαυστα: Άγιος, άγιος, άγιος Κύριος ο Θεός ο παντοκράτωρ».