Ὑπόθεσις γʹ. Περὶ τοῦ ἐσφραγισμένου βιβλίου σφραγῖσιν ἑπτὰ καὶ περὶ τοῦ ἀρνίου. «Ὁ δὲ καθήμενος ἐπὶ τοῦ θρόνου κατεῖχε βιβλίον ἐν τῇ δεξιᾷ χειρί, ἑπτὰ σφραγῖδας ἐσφραγισμένον. Καὶ εἶδον ἄγγελον ἐν φωνῇ μεγάλῃ κηρύσσοντα· Τίς ἱκανὸς λῦσαι τὰς σφραγῖδας καὶ ἀνοῖξαι τὸ βιβλίον; Κἀγὼ ἔκλαιον βουλόμενος μαθεῖν, τί ἄρα τὰ ἐσφραγισμένα ἐν τῷ βιβλίῳ. Εἷς δὲ ἐκ τῶν πρεσβυτέρων λέγει μοι· Μὴ κλαῖε· ἰδοὺ ἐνίκησεν ὁ λέων ὁ ἐκ τῆς φυλῆς Ἰούδα, ἡ ῥίζα Δαβίδ, τοῦ λῦσαι τὰς σφραγῖδας καὶ ἀνοῖξαι τὸ βιβλίον. Καὶ εἶδον ἐν μέσῳ τῶν πρεσβυτέρων καὶ τῶν τεσσάρων ζῴων, ἔνθα καὶ ὁ θρόνος, ἀρνίον ἑστηκότα ὥσπερ ἐσφαγμένον ἑπτὰ ἔχοντα ὀφθαλμοὺς καὶ κέρατα ἑπτά. Καὶ ἐλθὼν ἔλαβε τὸ βιβλίον ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ θρόνου. Καὶ εὐθέως οἱ πρεσβύτεροι καὶ τὰ τέσσαρα ζῷα πεσόντες καὶ προσκυνήσαντες ὕμνησαν λέγοντες· Σοὶ πρέπει λῦσαι τὰς σφραγῖδας καὶ ἀνοῖξαι τὸ βιβλίον, ὅτι ἐσφάγης καὶ ἐν τῷ αἵματί σου ἠγόρασας τῷ Θεῷ λαὸν ἐκ πάσης φυλῆς καὶ γλώσσης. Εἶδον δὲ καὶ ἤκουσα κύκλῳ τοῦ θρόνου ἀγγέλων ὑμνούντων, ὧν ὁ ἀριθμὸς χιλιάδες χιλιάδων καὶ μυριάδες μυριάδων, τῷ καθημένῳ ἐπὶ τοῦ θρόνου καὶ τῷ ἀρνίῳ, λέγοντες, ἡ εὐλογία καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας. Τὰ δὲ τέσσαρα ζῷα καὶ <οἱ> εἴκοσι τέσσαρες πρεσβύτεροι προσκυνοῦντες ἔλεγον τὸ Ἀμήν.