Πατερικές αναφορές στο ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ 5:9

Και ψάλλουν νέα ωδή, λέγοντας: Άξιος είσαι να λάβεις το βιβλίο και να ανοίξεις τις σφραγίδες του, διότι σφαγιάστηκες και μας εξαγόρασας για τον Θεό με το αίμα σου από κάθε φυλή και γλώσσα και λαό και έθνος, και τους έκανες για τον Θεό μας βασιλείς και ιερείς, και θα βασιλεύσουν επί της γης.

Δια τούτου καταδεικνύεται ότι οι πρεσβύτεροι είναι εκείνοι που ευαρέστησαν τον Θεό τόσο στην Παλαιά όσο και στη Νέα Διαθήκη, και οι οποίοι προσφέρουν ευχαριστία υπέρ όλου του κόσμου προς τον σφαγιασθέντα Αμνό του Θεού που μας εξαγόρασε. Καινή δε είναι η ωδή, την οποία, αφού απαλλαχθήκαμε από την παλαιότητα του γράμματος, όσοι φωτίσθηκαν προερχόμενοι από κάθε φυλή και γλώσσα διδαχθήκαμε δια του Πνεύματος να ψάλλουμε. Αναφέρει δε ότι αυτοί θα βασιλεύσουν επί της καινής γης, την οποία ο Κύριος έχει υποσχεθεί στους πράους.

Και ήλθε και έλαβε το βιβλίο από το δεξί χέρι εκείνου που καθόταν στον θρόνο· και όταν έλαβε το βιβλίο, τα τέσσερα ζώα και οι εικοσιτέσσερις πρεσβύτεροι έπεσαν ενώπιον του Αρνίου, έχοντας ο καθένας κιθάρα και χρυσές φιάλες γεμάτες θυμιάματα, τα οποία είναι οι προσευχές των αγίων, και ψάλλουν ωδή νέα λέγοντας: «Άξιος είσαι να λάβεις το βιβλίο και να ανοίξεις τις σφραγίδες του, διότι σφαγιάστηκες και μας εξαγόρασες για τον Θεό με το αίμα σου από κάθε φυλή και γλώσσα και λαό και έθνος, και μας έκανες για τον Θεό μας βασιλεία και ιερείς, και θα βασιλεύσουν επί της γης». Έλαβε, λοιπόν, το βιβλίο και το άνοιξε, ώστε όσα από παλιά λέγονταν γι' αυτόν κρυφά, τώρα με παρρησία «επί των δωμάτων» να κηρυχθούν. Και γι' αυτόν τον λόγο στον μεν Δανιήλ ο άγγελος έλεγε: «Σφράγισε» αυτούς «τους λόγους», «διότι στο τέλος του χρόνου αναφέρεται το όραμα»· στον Χριστό όμως δεν ειπώθηκε σφράγισε, αλλά: λύσε όσα από παλιά ήταν δεμένα, ώστε διά της χάριτός Του να επιγνώσουμε εμείς «το θέλημα του Πατρός» και να πιστέψουμε «σε Αυτόν που Εκείνος απέστειλε», τον Ιησού Χριστό τον Κύριό μας, για τη σωτηρία των ανθρώπων.

Και εγώ έκλαιγα, επιθυμώντας να μάθω τι ήταν άραγε αυτά που είχαν σφραγιστεί στο βιβλίο. Ένας όμως από τους πρεσβυτέρους μου λέει: Μην κλαις· ιδού, νίκησε ο λέων που προέρχεται από τη φυλή του Ιούδα, η ρίζα του Δαβίδ, ώστε να λύσει τις σφραγίδες και να ανοίξει το βιβλίο. Και είδα στο μέσο των πρεσβυτέρων και των τεσσάρων ζώων, εκεί όπου βρισκόταν και ο θρόνος, ένα Αρνίο να στέκεται σαν σφαγμένο, το οποίο είχε επτά οφθαλμούς και επτά κέρατα. Και αφού ήλθε, έλαβε το βιβλίο από το χέρι εκείνου που καθόταν πάνω στον θρόνο. Και αμέσως οι πρεσβύτεροι και τα τέσσερα ζώα έπεσαν, προσκύνησαν και ύμνησαν λέγοντας: Σε εσένα αξίζει να λύσεις τις σφραγίδες και να ανοίξεις το βιβλίο, διότι σφαγιάστηκες και με το αίμα σου αγόρασας για τον Θεό λαό από κάθε φυλή και γλώσσα.

Υπόθεση Γ'. Περί του σφραγισμένου βιβλίου με επτά σφραγίδες και περί του αρνίου. «Εκείνος δε που καθόταν στον θρόνο κρατούσε ένα βιβλίο στο δεξί του χέρι, σφραγισμένο με επτά σφραγίδες. Και είδα έναν άγγελο να κηρύττει με μεγάλη φωνή: Ποιος είναι ικανός να λύσει τις σφραγίδες και να ανοίξει το βιβλίο; Και εγώ έκλαιγα, επειδή ήθελα να μάθω τι άραγε ήταν αυτά που ήταν σφραγισμένα μέσα στο βιβλίο. Ένας δε από τους πρεσβυτέρους μου λέει: Μην κλαις· ιδού, νίκησε το λιοντάρι από τη φυλή του Ιούδα, η ρίζα του Δαβίδ, ώστε να λύσει τις σφραγίδες και να ανοίξει το βιβλίο. Και είδα ανάμεσα στους πρεσβυτέρους και στα τέσσερα ζώα, εκεί όπου ήταν και ο θρόνος, ένα αρνίο να στέκεται σαν σφαγμένο, το οποίο είχε επτά μάτια και επτά κέρατα. Και ήρθε και πήρε το βιβλίο από το χέρι εκείνου που καθόταν στον θρόνο. Και αμέσως οι πρεσβύτεροι και τα τέσσερα ζώα έπεσαν και προσκύνησαν και ύμνησαν λέγοντας: Σε εσένα αξίζει να λύσεις τις σφραγίδες και να ανοίξεις το βιβλίο, διότι σφαγιάστηκες και με το αίμα σου αγόρασες για τον Θεό λαό από κάθε φυλή και γλώσσα. Είδα δε και άκουσα γύρω από τον θρόνο αγγέλους να υμνούν, των οποίων ο αριθμός ήταν χιλιάδες χιλιάδων και μυριάδες μυριάδων, εκείνον που καθόταν στον θρόνο και το αρνίο, λέγοντας, η ευλογία και η τιμή και η δόξα και το κράτος στους αιώνες. Τα δε τέσσερα ζώα και οι είκοσι τέσσερις πρεσβύτεροι προσκυνώντας έλεγαν το Αμήν.