Πατερικές αναφορές στο ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ 7:12

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

λέγοντες· ἀμήν· ἡ εὐλογία καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ σοφία καὶ ἡ εὐχαριστία καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ ἰσχὺς τῷ Θεῷ ἡμῶν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Ανδρέας Καισαρείας Εἰς τὴν Ἀποκάλυψιν
Οὗτοί εἰσι περὶ ὧν φησι Δαυίδ· «ἐξαριθμήσομαι αὐτούς, καὶ ὑπὲρ ἄμμον πληθυνθήσονται», οἵ τε πάλαι ὑπὲρ Χριστοῦ μαρτυρικῶς διηγωνισμένοι, οἵ τε ἐπ’ ἐσχάτων ἀνδρικῶς ἀθλήσαντες ἐκ πάσης φυλῆς καὶ γλώσσης καὶ τῇ ἐκχύσει τοῦ ἰδίου διὰ Χριστὸν αἵματος τὰς στολὰς τῶν οἰκείων πράξεων λευκάναντες καὶ λευκαίνειν μέλλοντες καὶ τοὺς τῆς νίκης χαρακτηριστικοὺς κλάδους τῶν εὐχρήστων καὶ ὀρθοτάτων καὶ λευκῶν τὰς καρδίας φοινίκων ἐν ταῖς χερσὶν ἔχοντες καὶ περὶ τὸν θεῖον θρόνον τῆς θεαρχικῆς ἀναπαύσεως χορεύοντες καὶ ὡς εὐγνώμονες οἰκέται τῷ χορηγῷ τὴν κατὰ τῶν δαιμόνων νίκην ἐπιγράφοντες.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτοί είναι εκείνοι για τους οποίους λέει ο Δαβίδ: «θα τους εξαριθμήσω, και θα πληθυνθούν περισσότερο από την άμμο», τόσο εκείνοι που παλαιότερα αγωνίστηκαν μαρτυρικά υπέρ του Χριστού, όσο και εκείνοι που κατά τους έσχατους καιρούς άθλησαν με ανδρεία από κάθε φυλή και γλώσσα και, με την έκχυση του δικού τους αίματος για τον Χριστό, λεύκαναν και πρόκειται να λευκάνουν τις στολές των πράξεών τους, έχοντας στα χέρια τους τα χαρακτηριστικά της νίκης κλαδιά των εύχρηστων και ορθότατων φοινίκων με τις λευκές καρδιές, χορεύοντας γύρω από τον θείο θρόνο της θεαρχικής αναπαύσεως και, ως ευγνώμονες δούλοι, αποδίδοντας στον Χορηγό τη νίκη κατά των δαιμόνων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ανδρέας Καισαρείας Εἰς τὴν Ἀποκάλυψιν
Καὶ πάντες οἱ ἄγγελοι εἱστήκεισαν κύκλῳ τοῦ θρόνου καὶ τῶν πρεσβυτέρων καὶ τῶν τεσσάρων ζῴων, καὶ ἔπεσον ἐνώπιον τοῦ θρόνου ἐπὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶν καὶ προσεκύνησαν τῷ θεῷ λέγοντες· ἀμήν· ἡ εὐλογία καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ σοφία καὶ ἡ εὐχαριστία καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ ἰσχὺς τῷ θεῷ ἡμῶν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και όλοι οι άγγελοι στέκονταν γύρω από τον θρόνο και τους πρεσβυτέρους και τα τέσσερα ζώα, και έπεσαν με τα πρόσωπά τους μπροστά στον θρόνο και προσκύνησαν τον Θεό, λέγοντας: Αμήν· η ευλογία και η δόξα και η σοφία και η ευχαριστία και η τιμή και η δύναμη και η ισχύς ανήκουν στον Θεό μας εις τους αιώνας των αιώνων· αμήν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Λόγοι κατὰ τῶν εἰκονομάχων
Ἀλλὰ γὰρ ἐπὶ τὰ θεῖα λόγια μετιτέον τὸ θεώρημα. Τί οὖν σοι δοκεῖ, ἡνίκα λέγει, Ἄξιος εἶ, ὁ Κύριος καὶ ὁ Θεὸς ἡμῶν ὁ ἅγιος, λαβεῖν τὴν δόξαν καὶ τὴν τιμὴν καὶ τὴν δύναμιν. Καὶ πάλιν, Ἄξιόν ἐστι τὸ Ἀρνίον τὸ ἐσφαγμένον λαβεῖν τὴν δύναμιν καὶ τὸν πλοῦτον καὶ τὴν σοφίαν καὶ τὴν ἰσχὺν καὶ τὴν τιμὴν καὶ τὴν δόξαν καὶ τὴν εὐλογίαν. Καὶ πάλιν, Τῷ καθημένῳ ἐπὶ τοῦ θρόνου, καὶ τῷ Ἀρνίῳ ἡ εὐλογία καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν. Καὶ πάλιν, Ἡ εὐλογία καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ σοφία καὶ ἡ εὐχαριστία καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ ἰσχὺς τῷ Θεῷ ἡμῶν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν. Ἰδοὺ ἐν πᾶσι τούτοις προσκύνησις οὐδαμοῦ πρόσκειται· ἆρ’ οὖν ἐπεὶ οὐ πρόσκειται, ἀποστερήσομεν τὴν προσκύνησιν τῷ Ἀρνίῳ τῷ ἐσφαγμένῳ, ἤτοι τῷ Θεῷ καὶ Σωτῆρι ἡμῶν; Ἢ δηλονότι τῆς αὐτῆς συστοιχίας εἰσὶν ὁμοδύναμα πάντα; ὁ γὰρ τῆς τιμῆς ἄξιος, καὶ τῆς προσκυνήσεως· καὶ ὁ τῆς ἰσχύος, καὶ τῆς δυνάμεως· καὶ ὁ τῆς εὐλογίας, καὶ τῆς δόξης· καὶ ὅσα ἀλληλούχως ὑμνεῖται. Εἰ οὖν ἀποστερήσεις τὴν προσκύνησιν τῆς εἰκόνος τοῦ πρωτοτύπου, συναποστερήσειας δηλονότι καὶ τὴν τιμὴν καὶ τὸ κράτος καὶ τὴν δόξαν· ἀλλ’ οὐκ ἐνδέχεται, ἑνὸς ὄντος, μὴ καὶ τὰ λοιπὰ δυνάμει συνεῖναι. Δέξαιο τοίνυν καὶ ἕτερον πρόβλημα. Ὁ μὴ τιμῶν, φησί, τὸν Υἱόν, οὐ τιμᾷ τὸν Πατέρα τὸν πέμψαντα αὐτόν. Τί οὖν σοι δοκεῖ;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά, βέβαια, πρέπει να μεταφέρουμε τη θεωρητική εξέταση στα θεία λόγια. Τι νομίζεις, λοιπόν, όταν λέει: «Άξιος είσαι, ο Κύριος και ο Θεός μας ο άγιος, να λάβεις τη δόξα και την τιμή και τη δύναμη»; Και πάλι: «Άξιο είναι το Αρνίο το εσφαγμένο να λάβει τη δύναμη και τον πλούτο και τη σοφία και την ισχύ και την τιμή και τη δόξα και την ευλογία». Και πάλι: «Σε Αυτόν που κάθεται στον θρόνο και στο Αρνίο ανήκει η ευλογία και η τιμή και η δόξα και το κράτος εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν». Και πάλι: «Η ευλογία και η δόξα και η σοφία και η ευχαριστία και η τιμή και η δύναμη και η ισχύς ανήκουν στον Θεό μας εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν». Ιδού, σε όλα αυτά πουθενά δεν προστίθεται η λέξη προσκύνηση. Άραγε, επειδή δεν προστίθεται, θα στερήσουμε την προσκύνηση από το εσφαγμένο Αρνίο, δηλαδή από τον Θεό και Σωτήρα μας; Ή είναι προφανές ότι όλα αυτά ανήκουν στην ίδια κατηγορία και είναι ισοδύναμα; Διότι αυτός που είναι άξιος τιμής, είναι άξιος και προσκυνήσεως. Και αυτός που είναι άξιος ισχύος, είναι άξιος και δυνάμεως. Και αυτός που είναι άξιος ευλογίας, είναι άξιος και δόξας, και όσα άλλα υμνούνται το ένα σε συνάρτηση με το άλλο. Εάν, λοιπόν, στερήσεις την προσκύνηση της εικόνας του πρωτοτύπου, είναι προφανές ότι θα στερήσεις μαζί της και την τιμή και το κράτος και τη δόξα. Αλλά δεν είναι δυνατόν, όταν υπάρχει το ένα, να μην ενυπάρχουν εν δυνάμει και τα υπόλοιπα. Δέξου, λοιπόν, και ένα άλλο ζήτημα. Αυτός που δεν τιμά, λέει, τον Υιό, δεν τιμά ούτε τον Πατέρα που τον έστειλε. Τι νομίζεις, λοιπόν, για αυτό;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες