Πατερικὲς ἀναφορὲς ἀνὰ βιβλικὸ ἐδάφιο
2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας
καὶ εἴληφεν ὁ ἄγγελος τὸν λιβανωτὸν καὶ ἐγέμισεν αὐτὸν ἐκ τοῦ πυρὸς τοῦ θυσιαστηρίου καὶ ἔβαλεν εἰς τὴν γῆν. καὶ ἐγένοντο βρονταὶ καὶ φωναὶ καὶ ἀστραπαὶ καὶ σεισμός.Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου
1–2 από 2
Καὶ ἀνέβη ὁ καπνὸς τῶν θυμιαμάτων ταῖς προσευχαῖς τῶν ἁγίων ἐκ χειρὸς τοῦ ἀγγέλου ἐνώπιον τοῦ θεοῦ. καὶ εἴληφεν ὁ ἄγγελος τὸν λιβανωτὸν καὶ ἐγέμισεν αὐτὸν ἐκ τοῦ πυρὸς τοῦ θυσιαστηρίου καὶ ἔβαλεν εἰς τὴν γῆν.
Και ανέβηκε ο καπνός των θυμιαμάτων μαζί με τις προσευχές των αγίων από το χέρι του αγγέλου ενώπιον του Θεού. Και πήρε ο άγγελος το θυμιατήρι, το γέμισε από το πυρ του θυσιαστηρίου και το έριξε στη γη.
Λεπτομέρειες
Καὶ ἐγένοντο φωναὶ καὶ βρονταὶ καὶ ἀστραπαὶ καὶ σεισμός. καὶ οἱ ἑπτὰ ἄγγελοι οἱ ἔχοντες τὰς ἑπτὰ σάλπιγγας ἡτοίμασαν ἑαυτούς, ἵνα σαλπίσωσιν. Διὰ τούτων ἁπάντων τὰ πρὸ τῆς συντελείας χαρακτηρίζονται φόβητρα, καθάπερ ἐν τῷ Σινᾷ ὄρει θείας παρουσίας ἐγνωρίζοντο σύμβολα πάντας καταπλήττοντα καὶ πρὸς ἐπιστροφὴν τοὺς εὐγνωμονεστέρους ἐνάγοντα. ἄγγελοι δὲ τούτοις διακονοῦνται, ὡς ἰατροὶ συμπαθεῖς χριστομιμήτως καυτῆρσι καὶ τομαῖς τοὺς τὴν δεινοτάτην τῆς ἁμαρτίας νόσον ἀσθενοῦντας θεραπεύοντες, ἢ τό γε μετριώτερον τοῖς ῥᾳθυμοτέροις τὴν μέλλουσαν ἐπικουφίζοντες κόλασιν, εἰ ὁπωσοῦν εὐχαρίστως ἐνέγκωσιν. ἡμᾶς δὲ τοὺς τῷ τιμίῳ Χριστοῦ ἐσφραγισμένους ὀνόματι καὶ τὴν δόξαν τῶν ἁγίων ἐπιποθοῦντας καὶ τοῖς ἐνταῦθα ἀλγεινοῖς τὴν τῶν μελλόντων πόνων φυγὴν εὐχομένους παιδεύων ὁ φιλάνθρωπος κύριος τῷ τῆς ἁμαρτίας θανάτῳ μὴ παραδῴη, καθὼς γέγραπται, ἀλλὰ πραΰναι ἡμῖν τὰς πονηρὰς ἡμέρας τῶν αἰωνίων κολάσεων, ὅταν ὀρυγῇ βόθρος τῷ τῆς ἁμαρτίας εὑρετῇ, ὁ ἀφεγγὴς τῆς γεέννης χῶρος καὶ βαθύτατος, ὅπως, ἔνθα εὐφραινομένων πάντων ἡ κατοικία, τοῖς ἁγίοις συναυλιζόμενοι σὺν αὐτῷ τῷ σωτῆρι Χριστῷ τῷ θεῷ ἡμῶν ἐσόμεθα, ᾧ πρέπει πᾶσα δοξολογία, τιμὴ καὶ προσκύνησις, ἅμα τῷ πατρὶ καὶ τῷ παναγίῳ πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν.
Και έγιναν φωνές και βροντές και αστραπές και σεισμός. Και οι επτά άγγελοι, οι οποίοι είχαν τις επτά σάλπιγγες, ετοίμασαν τους εαυτούς τους για να σαλπίσουν. Μέσα από όλα αυτά περιγράφονται τα φόβητρα πριν από τη συντέλεια, όπως ακριβώς στο όρος Σινά αναγνωρίζονταν ως σύμβολα της θείας παρουσίας, τα οποία προκαλούσαν κατάπληξη σε όλους και παρακινούσαν σε επιστροφή (μετάνοια) τους πιο καλοπροαίρετους. Σε αυτά διακονούν άγγελοι, ως συμπονετικοί ιατροί, θεραπεύοντας μιμούμενοι τον Χριστό με καυτηριασμούς και τομές εκείνους που πάσχουν από τη δεινότατη νόσο της αμαρτίας, ή τουλάχιστον ελαφρύνοντας τη μελλοντική κόλαση για τους πιο ράθυμους, εφόσον τα υπομείνουν με κάποια ευγνωμοσύνη. Εμάς δε, που είμαστε σφραγισμένοι με το τίμιο όνομα του Χριστού και ποθούμε διακαώς τη δόξα των αγίων, και μέσω των θλίψεων αυτής της ζωής ευχόμαστε την αποφυγή των μελλοντικών βασάνων, είθε ο φιλάνθρωπος Κύριος, παιδαγωγώντας μας, να μην μας παραδώσει στον θάνατο της αμαρτίας, καθώς είναι γεγραμμένο, αλλά να απαλύνει για εμάς τις πονηρές ημέρες των αιώνιων κολάσεων, όταν πια σκαφτεί ο λάκκος για τον εφευρέτη της αμαρτίας, δηλαδή ο σκοτεινός και βαθύτατος χώρος της γεέννης, έτσι ώστε, εκεί όπου βρίσκεται η κατοικία όλων εκείνων που ευφραίνονται, συγκατοικώντας με τους αγίους να βρεθούμε μαζί με τον ίδιο τον Σωτήρα Χριστό, τον Θεό μας, στον οποίο ανήκει κάθε δοξολογία, τιμή και προσκύνηση, μαζί με τον Πατέρα και το πανάγιο Πνεύμα, τώρα και πάντοτε και στους αιώνες των αιώνων· αμήν.
Λεπτομέρειες