Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ 1:16

29 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

Οὐ γὰρ ἐπαισχύνομαι τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ· δύναμις γὰρ Θεοῦ ἐστιν εἰς σωτηρίαν παντὶ τῷ πιστεύοντι, ᾿Ιουδαίῳ τε πρῶτον καὶ ῞Ελληνι.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–29 από 29

Ἀστέριος ὁ Σοφιστής Εἰς τοὺς Ψαλμούς (ἐν ταῖς σειραῖς)
In Psalmum XX, 2—5 Ἀστερ. Οἱ πρὸ τοῦ παρόντος ψαλμοῦ προσευχόμενοι ὑπὲρ τοῦ Δαυὶδ ἔλεγον· 〈Σῶσον, κύριε, τὸν βασιλέα καὶ ἐπάκουσον ἡμῶν ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἐπικαλεσώμεθά σε.〉 Καὶ πάλιν· 〈Ἐν δυναστείαις ἡ σωτηρία τῆς δεξιᾶς αὐτοῦ.〉 Ὡς ἐθεάσαντο αὐτὸν παρὰ τοῦ θεοῦ κατὰ τῶν ἐχθρῶν ἐνδυναμούμενον καὶ παραδόξως σωζόμενον, εὐχαριστοῦντες ἔλεγον· 〈Κύριε, ἐν τῇ δυνάμει σου εὐφρανθήσεται ὁ βασιλεύς.〉 Κἂν γὰρ ἀεὶ πολιορκῆται ὑπὸ τῶν θλίψεων, ἀλλ᾽ ἐν πολλῇ δοκιμῇ θλίψεως ἡ περισσεία τῆς χαρᾶς αὐτοῦ, ἐπειδὴ ἐνδυναμοῦται τῇ ὑπομονῇ, λέγων δέ· 〈Κύριος παρέστη καὶ ἐνεδυνάμωσέν με.〉 Καὶ πᾶς ὁ βασιλεύων τῶν παθῶν βασιλεύς ἐστιν εὐφραινόμενος ἐπὶ τῇ δυνάμει τοῦ θεοῦ, τουτέστιν ἐν τῇ εὐαγγελικῇ διδαχῇ· καὶ τοῦτο δηλῶν ἔλεγεν ὁ ἀπόστολος· 〈Οὐ γὰρ ἐπαισχύνομαι τὸ εὐαγγέλιον· δύναμις γὰρ θεοῦ ἐστιν εἰς σωτηρίαν.〉 Ἐπεὶ οὖν καὶ δύναμις καὶ σωτηρία τὸ εὐαγγέλιον, 〈καὶ ἐπὶ τῷ σωτηρίῳ σου ἀγαλλιάσεται σφόδρα·〉 πᾶσαν γὰρ τὴν οἰκουμένην ὁ Ἰησοῦς νοσοῦσαν ἰάσατο τῷ εὐαγγελίῳ. 〈Τὴν ἐπιθυμίαν τῆς καρδίας αὐτοῦ ἔδωκας αὐτῷ·〉 τῷ μὲν Δαυὶδ τὴν ἐν ταῖς ἐντολαῖς τοῦ θεοῦ. Αὐτὸς γὰρ εἶπεν· 〈Ἐπεπόθησεν ἡ ψυχή μου τοῦ ἐπιθυμῆσαι τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Στον Ψαλμό 20, 2-5, Αστέριος. Εκείνοι που προσεύχονταν υπέρ του Δαβίδ πριν από τον παρόντα ψαλμό έλεγαν: «Σώσε, Κύριε, τον βασιλιά και εισάκουσέ μας την ημέρα κατά την οποία θα σε επικαλεστούμε». Και πάλι: «Η σωτηρία της δεξιάς του έρχεται με κραταιά έργα». Όταν τον είδαν να ενδυναμώνεται από τον Θεό εναντίον των εχθρών του και να διασώζεται παραδόξως, έλεγαν γεμάτοι ευχαριστία: «Κύριε, με τη δύναμή σου θα ευφρανθεί ο βασιλιάς». Διότι, έστω κι αν πολιορκείται συνεχώς από θλίψεις, μέσα σε μεγάλη δοκιμασία θλίψης η χαρά του περισσεύει, επειδή ενδυναμώνεται με την υπομονή, λέγοντας: «Ο Κύριος στάθηκε δίπλα μου και με ενδυνάμωσε». Και καθένας που κυριαρχεί στα πάθη του είναι ένας βασιλιάς που ευφραίνεται με τη δύναμη του Θεού, δηλαδή με την ευαγγελική διδασκαλία. Αυτό ακριβώς δηλώνοντας έλεγε ο Απόστολος: «Διότι δεν ντρέπομαι για το Ευαγγέλιο, επειδή είναι δύναμη Θεού για σωτηρία». Επειδή, λοιπόν, το Ευαγγέλιο είναι και δύναμη και σωτηρία, «και για τη σωτηρία που του δίνεις θα αγαλλιάσει σφόδρα»· διότι ο Ιησούς θεράπευσε με το Ευαγγέλιο ολόκληρη την οικουμένη που ασθενούσε. «Του έδωσες την επιθυμία της καρδιάς του»· στον μεν Δαβίδ την επιθυμία για τις εντολές του Θεού. Διότι ο ίδιος είπε: «Η ψυχή μου πόθησε σφοδρά να επιθυμεί τα κρίματα της δικαιοσύνης σου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Εἰς τὴν ἑξαήμερον
Καὶ γὰρ οὐκ ἐπαισχύνομαι τὸ εὐαγγέλιον. Οὐδὲ ἐπειδὴ οἱ τὰ περὶ κόσμου γράψαντες πολλὰ περὶ σχημάτων γῆς διελέχθησαν, εἴτε σφαῖρά ἐστιν, εἴτε κύλινδρος, εἴτε καὶ δίσκῳ ἐστὶν ἐμφερὴς ἡ γῆ, καὶ ἐξίσου πάντοθεν ἀποτετόρνευται, ἢ λικνοειδής ἐστι, καὶ μεσόκοιλος (πρὸς πάσας γὰρ ταύτας τὰς ὑπονοίας οἱ τὰ περὶ τοῦ κόσμου γράψαντες ὑπηνέχθησαν, τὰ ἀλλήλων ἕκαστος καταλύοντες), οὐ παρὰ τοῦτο προαχθήσομαι ἀτιμοτέραν εἰπεῖν τὴν ἡμετέραν κοσμοποιίαν, ἐπειδὴ οὐδὲν περὶ σχημάτων ὁ τοῦ Θεοῦ θεράπων Μωϋσῆς διελέχθη, οὐδὲ εἶπε δέκα καὶ ὀκτὼ μυριάδας σταδίων τὸ περίμετρον ἔχειν τῆς γῆς· καὶ τὸ ἀπ᾽ αὐτῆς σκίασμα, ἐν τῇ ὑπὸ γῆν τοῦ ἡλίου κινήσει, ἐπὶ πόσον χωρεῖ τοῦ ἀέρος οὐ διεμέτρησε· καὶ πῶς τοῦτο τῇ σελήνῃ προσενεχθὲν τὰς ἐκλείψεις ποιεῖ. Ἐπειδὴ τὰ μηδὲν πρὸς ἡμᾶς ὡς ἄχρηστα ἡμῖν ἀπεσιώπησεν· ἆρα τούτου ἕνεκεν ἀτιμότερα ἡγήσομαι τῆς μωρανθείσης σοφίας τὰ τοῦ Πνεύματος λόγια; ἢ μᾶλλον δοξάσω τὸν μὴ ἀπασχολήσαντα τὸν νοῦν ἡμῶν ἐπὶ τὰ μάταια, ἀλλὰ πάντα εἰς οἰκοδομὴν καὶ καταρτισμὸν τῶν ψυχῶν ἡμῶν γραφῆναι οἰκονομήσαντα; Ὅ μοι δοκοῦσι μὴ συνειδότες τινὲς, παραγωγαῖς τισι καὶ τροπολογίαις σεμνότητά τινα ἐκ τῆς οἰκείας αὐτῶν διανοίας ἐπεχείρησαν τοῖς γεγραμμένοις ἐπιφημίσαι. Ἀλλὰ τοῦτό ἐστιν ἑαυτὸν σοφώτερον ποιοῦντος τῶν λογίων τοῦ Πνεύματος, καὶ ἐν προσποιήσει ἐξηγήσεως τὰ ἑαυτοῦ παρεισάγοντος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι δεν επαισχύνομαι το Ευαγγέλιο. Ούτε, επειδή αυτοί που έγραψαν για τον κόσμο πραγματεύτηκαν πολλά περί των σχημάτων της γης, για το αν δηλαδή η γη είναι σφαίρα, ή κύλινδρος, ή αν μοιάζει με δίσκο και είναι εξίσου στρογγυλεμένη από παντού, ή αν έχει σχήμα λίκνου και είναι κοίλη στη μέση (διότι προς όλες αυτές τις εικασίες παρασύρθηκαν όσοι έγραψαν για τον κόσμο, αναιρώντας ο καθένας τις θεωρίες των άλλων), δεν θα παρακινηθώ εξαιτίας αυτού να ονομάσω υποδεέστερη τη δική μας κοσμοποιία, επειδή ο θεράπων του Θεού Μωυσής δεν ανέφερε τίποτα για σχήματα, ούτε είπε ότι η περίμετρος της γης ανέρχεται σε εκατόν ογδόντα χιλιάδες στάδια· ούτε υπολόγισε μέχρι ποιο ύψος του αέρα φτάνει η σκιά της, κατά την κίνηση του ήλιου κάτω από τη γη· ούτε πώς αυτό, όταν πέφτει πάνω στη σελήνη, προκαλεί τις εκλείψεις. Επειδή αποσιώπησε όσα δεν μας ωφελούν σε τίποτα, ως άχρηστα για εμάς, άραγε εξαιτίας αυτού θα θεωρήσω τα λόγια του Πνεύματος κατώτερα από τη σοφία που έχει αποδειχθεί μωρία; Ή μάλλον θα δοξάσω Εκείνον που δεν απασχόλησε τον νου μας με μάταια πράγματα, αλλά οικονόμησε να γραφτούν όλα για την οικοδομή και τον καταρτισμό των ψυχών μας; Αυτό ακριβώς νομίζω πως δεν κατανόησαν ορισμένοι, και επιχείρησαν με κάποιες παρερμηνείες και αλληγορίες να προσδώσουν στα γεγραμμένα κάποιο κύρος προερχόμενο από τη δική τους διάνοια. Αλλά αυτό χαρακτηρίζει άνθρωπο που θεωρεί τον εαυτό του σοφότερο από τα λόγια του Πνεύματος, και ο οποίος, με την πρόφαση της ερμηνείας, παρεισάγει τις δικές του αντιλήψεις.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
αἰδὼ μὲν γὰρ ἔτι νοσῶν ἐπιζήμιον, οὔπω τε κεράσας τῷ ζήλῳ τὴν παῤῥησίαν, γυμνὴν οὐχ ὁρᾶσθαι τὴν ἐνοῦσαν αὐτῷ πίστιν ἐφίησι, σκοτεινῷ δὲ ὥσπερ ἀμφίῳ τῇ ὑποκρίσει περιβαλὼν, λανθάνει πως ἔτι συναγορεύων Χριστῷ· χαλεπὸν δ᾽ οὖν ὅμως νόσημα νοσεῖ. χρὴ γὰρ πιστεύειν ἀνυποστόλως, καυχωμένους μᾶλλον ἤπερ αἰσχυνομένους, καὶ διαφανῆ μὲν παῤῥησίαν ἐπιτηδεύοντας, ὑπόκρισιν δὲ παραιτουμένους τὴν δουλοπρεπῆ· διὰ γάρ τοι τοῦτο καὶ ὁ σοφὸς διωρίζετο Παῦλος ἐργάτην ἀνεπαίσχυντον δεῖ εἶναι τὸν ὀρθοτομοῦντα τῆς ἀληθείας τὸν λόγον· καὶ αὐτὸς δέ που φησὶν ἐν ἑαυτῷ τὴν ἀρετὴν διαλάμπουσαν ἐπιδεικνύς “Οὐ γὰρ ἐπαισχύνομαι τὸ εὐαγγέλιον, δύναμις ”γὰρ Θεοῦ ἐστιν εἰς σωτηρίαν παντὶ τῷ πιστεύοντι.” γέγονε τοίνυν· ἐρῶ γὰρ αὖθις ἀναλαβών· πικρὸς ὁ τοῦ Νικοδήμου λόγος· ὅτου γὰρ χάριν ταῖς τῶν Φαρισαίων φωναῖς αὐτὸς ἀντεπράττετο μόνος λέγων, καίτοι πολλοὺς ἔχοντος καὶ ἑτέρους τοῦ μιαιφόνου συστήματος; ἀλλ᾽ ἔστι δῆλον παντί τῳ λοιπὸν, ὡς ἐπείπερ τοῖς θαυμάζουσι τὸν Χριστὸν ἐναρίθμιος ἦν, ἐπαράτους ἀνταποφαίνει τοὺς οἷς ἥκιστα ἐχρῆν ἀνοσίως ἐπάγοντας τὴν ἀράν. <Ἀπεκρίθησαν καὶ εἶπον αὐτῷ Μὴ καὶ σὺ ἐκ τῆς Γαλιλαίας ἐγήγερται.> Ἰουδαῖος, φησὶν, ὑπάρχων καὶ αὐθιγενὴς, τί τὴν Γαλιλαίων ἀπειρίαν ὑπέδυς, καὶ τοῖς ἀγνοήσασι παντελῶς τὰ ἡμέτερα συναμαθαίνεις ἐκτόπως;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, πάσχοντας ακόμη από επιζήμια συστολή, και μη έχοντας ακόμη συγκεράσει την παρρησία με τον ζήλο, δεν επέτρεπε να φανεί καθαρά η πίστη που υπήρχε μέσα του, αλλά καλύπτοντάς την με την υποκρισία σαν με σκοτεινό ένδυμα, υπερασπίζεται κάπως τον Χριστό στα κρυφά· πάσχει όμως παρόλα αυτά από βαριά νόσο. Γιατί πρέπει κανείς να πιστεύει χωρίς δισταγμούς, καυχώμενος μάλλον παρά ντρεπόμενος, και να επιδιώκει τη διάφανη παρρησία, αποφεύγοντας τη δουλοπρεπή υποκρισία. Γι' αυτόν τον λόγο άλλωστε και ο σοφός Παύλος καθόρισε ότι πρέπει να είναι ανεπαισχυντος εργάτης αυτός που ορθοτομεί τον λόγο της αλήθειας· και ο ίδιος κάπου λέει, επιδεικνύοντας την αρετή που έλαμπε μέσα του: «Διότι δεν επαισχύνομαι το ευαγγέλιο, επειδή είναι δύναμη Θεού προς σωτηρία για κάθε πιστεύοντα». Έγινε λοιπόν –διότι θα το ξαναπώ επαναλαμβάνοντας– πικρός ο λόγος του Νικοδήμου. Για ποιον λόγο, αλήθεια, εναντιωνόταν αυτός μόνος του στις φωνές των Φαρισαίων, αν και το μιαιφόνο σύστημα είχε και πολλούς άλλους; Είναι πλέον φανερό στον καθένα ότι, επειδή ακριβώς συγκαταλεγόταν μεταξύ εκείνων που θαύμαζαν τον Χριστό, αποδεικνύει καταραμένους αυτούς οι οποίοι, ενώ δεν έπρεπε καθόλου, επέβαλλαν ανόσια την κατάρα. <Αποκρίθηκαν και του είπαν· Μήπως και εσύ από τη Γαλιλαία είσαι;> Όντας Ιουδαίος, λέει, και γηγενής, γιατί υιοθέτησες την αμάθεια των Γαλιλαίων και συμμερίζεσαι παραλόγως την άγνοια αυτών που αγνοούν παντελώς τα δικά μας;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Ὅτι εἷς ὁ Χριστός
Οὐκοῦν, διδόντος τοῦ τρόπου τῆς οἰκονομίας ἀνεγκλήτως αὐτῷ καὶ τὸ σαρκὶ μὲν ἑλέσθαι παθεῖν, θεότητι δὲ μὴ παθεῖν—ἦν γὰρ 〈ὁ αὐτὸς〉 Θεός τε ὁμοῦ καὶ ἄνθρωπος—περιττολογοῦσιν οἱ διεναντίας, καὶ τὴν τοῦ μυστηρίου δύναμιν ἀσυνετώτατα κιβδηλεύοντες, οἴονται τάχα που καὶ ἐπαίνου μεστὴν ποιεῖσθαι † την ενωσιν †. Ἐδόκει μὲν γάρ πως προστρίβεσθαί τινα μῶμον αὐτῷ τὸ καὶ ὅλως ἑλέσθαι σαρκὶ παθεῖν, ἀλλ᾽ ἦν ἑτέρως εὐκλεές. Ὅτι γάρ ἐστι θανάτου κρείττων καὶ φθορᾶς, ζωὴ καὶ ζωοποιὸς ὑπάρχων ὡς Θεός, μεμαρτύρηκεν ἡ ἀνάστασις· ἐγήγερκε γὰρ τὸν ἑαυτοῦ ναόν. Τοιγάρτοι φησὶν ὁ θεσπέσιος Παῦλος· «Οὐ γὰρ ἐπαισχύνομαι τὸ Εὐαγγέλιον· δύναμις γὰρ Θεοῦ ἐστιν εἰς σωτηρίαν παντὶ τῷ πιστεύοντι.» Καὶ πάλιν· «Ὁ λόγος γὰρ ὁ τοῦ σταυροῦ τοῖς μὲν ἀπολλυμένοις μωρία ἐστί, τοῖς δὲ σωζομένοις ἡμῖν δύναμις Θεοῦ ἐστιν, αὐτοῖς δὲ τοῖς κλητοῖς, Ἰουδαίοις τε καὶ Ἕλλησι, Χριστὸς Θεοῦ δύναμις καὶ Θεοῦ σοφία.» Καὶ μὴν καὶ αὐτὸς ὁ Υἱός, μέλλων ἀναβαίνειν ἐπὶ τὸ σωτήριον πάθος· «Νῦν ἐδοξάσθη, φησίν, ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου, καὶ ὁ Θεὸς ἐδοξάσθη ἐν αὐτῷ, καὶ ὁ Θεὸς δοξάσει αὐτὸν ἐν ἑαυτῷ, καὶ εὐθὺς δοξάσει αὐτόν.» Ἀνεβίω γὰρ σκυλεύσας τὸν ᾅδην, καὶ τοῦτο οὐκ εἰς μακράν, ἀλλ᾽ οἷον εὐθὺς καὶ κατὰ πόδας τοῦ παθεῖν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επομένως, εφόσον ο τρόπος της θείας οικονομίας του επέτρεψε ακατάκριτα και να επιλέξει να πάθει κατά τη σάρκα, ενώ να μην πάθει κατά τη θεότητα —διότι ήταν ο ίδιος ταυτόχρονα Θεός και άνθρωπος— φλυαρούν άσκοπα οι αντίθετοι, και νοθεύοντας εντελώς ασύνετα τη δύναμη του μυστηρίου, νομίζουν ίσως ότι καθιστούν την ένωση πλήρη επαίνου. Διότι φαινόταν μεν ότι του προσέδιδε κάποιον ψόγο το να επιλέξει καθόλου να πάθει κατά τη σάρκα, αλλά ήταν κατά άλλον τρόπο ένδοξο. Διότι το ότι είναι ανώτερος του θανάτου και της φθοράς, όντας ζωή και ζωοποιός ως Θεός, το μαρτύρησε η ανάσταση· διότι ανέστησε τον δικό του ναό. Γι' αυτόν τον λόγο λέει ο θεσπέσιος Παύλος: «Διότι δεν επαισχύνομαι το Ευαγγέλιο· επειδή είναι δύναμη Θεού προς σωτηρία για καθέναν που πιστεύει.» Και πάλι: «Διότι ο λόγος του σταυρού για όσους μεν χάνονται είναι μωρία, αλλά για εμάς που σωζόμαστε είναι δύναμη Θεού, ενώ για τους ίδιους τους κλητούς, Ιουδαίους και Έλληνες, ο Χριστός είναι Θεού δύναμη και Θεού σοφία.» Αλλά και ο ίδιος ο Υιός, όταν επρόκειτο να ανέλθει προς το σωτήριο πάθος, λέει: «Τώρα δοξάστηκε ο Υιός του ανθρώπου, και ο Θεός δοξάστηκε σε αυτόν, και ο Θεός θα τον δοξάσει στον εαυτό του, και αμέσως θα τον δοξάσει.» Διότι επανήλθε στη ζωή αφού σκύλεψε τον άδη, και αυτό δεν έγινε μετά από πολύ καιρό, αλλά σαν να λέμε αμέσως και κατά πόδας του πάθους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Καὶ γοῦν ὁ σοφώτατος γράφει Παῦλος· »Οὐ γὰρ ἐπαισχύνομαι τὸ Εὐαγγέλιον, δύναμις γὰρ Θεοῦ ἐστιν εἰς σωτηρίαν παντὶ τῷ πιστεύοντι, Ἰουδαίῳ τε πρῶτον καὶ Ἕλληνι. Δικαιοσύνη γὰρ Θεοῦ ἐν αὐτῷ ἀποκαλύπτεται ἐκ πίστεως εἰς πίστιν, καθὼς γέγραπται· Ὁ δὲ δίκαιος ἐκ πίστεως ζήσεται.» Νόμου τε τοῦ πάλαι τὸ ἀνόνητόν τε καὶ ἀδρανὲς ἔν γε τουτῳῒ καταγράφει, λέγων· «Ὅτι δὲ ἐν νόμῳ οὐδεὶς δικαιοῦται παρὰ Θεῷ, δῆλον· ὅτι ὁ δίκαιος ἐκ πίστεως ζήσεται. Ὁ δὲ νόμος οὐκ ἔστιν ἐκ πίστεως, ἀλλ᾽ ὁ ποιήσας αὐτὰ, ζήσεται ἐν αὐτοῖς.» Ἐν Χριστῷ τοιγαροῦν δικαιούμεθα διὰ πίστεως, ἐκλελυτρώμεθα δὲ δουλείας τῆς νοητῆς. ΠΑΛΛ. Ἀνόνητος οὖν ὁ νόμος; ΚΥΡ. Οὐ τοῦτό φημι· κεχρησμῴδηται γὰρ οὐ μάτην· δέδοται δὲ μᾶλλον «εἰς βοήθειαν,» κατὰ τὸ γεγραμμένον· ὅσον μὲν γὰρ ἧκεν εἰς παιδαγωγίαν, καὶ τὸ εἰδέναι τὸ πλημμελὲς, καὶ εἰς τὸ χρῆναι λαβεῖν ἀρχὰς καὶ στοιχεῖα τῶν λογίων τοῦ Θεοῦ, πῶς οὐκ ἂν νοοῖτο χρήσιμος; Ἀργότερος δὲ πρὸς ἀπόνιψιν ἁμαρτίας, καὶ εἰς τὸ δύνασθαι τελειοῦν εἰς ἁγιασμόν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και λοιπόν ο σοφότατος Παύλος γράφει: «Διότι δεν επαισχύνομαι το Ευαγγέλιο, επειδή είναι δύναμη Θεού προς σωτηρία για καθέναν που πιστεύει, και για τον Ιουδαίο πρώτα και για τον Έλληνα. Διότι η δικαιοσύνη του Θεού αποκαλύπτεται μέσω αυτού εκ πίστεως εις πίστην, καθώς είναι γραμμένο: Ο δε δίκαιος θα ζήσει εκ πίστεως». Και καταγράφει σε αυτό ακριβώς το ανώφελο και αδρανές του παλαιού νόμου, λέγοντας: «Και ότι μέσω του νόμου κανείς δεν δικαιώνεται ενώπιον του Θεού, είναι φανερό· διότι ο δίκαιος θα ζήσει εκ πίστεως. Ο δε νόμος δεν προέρχεται από την πίστη, αλλά όποιος έπραξε αυτά, θα ζήσει μέσω αυτών». Στον Χριστό, επομένως, δικαιωνόμαστε διά της πίστεως, και έχουμε λυτρωθεί από τη νοητή δουλεία. ΠΑΛΛΑΔΙΟΣ: Είναι λοιπόν ανώφελος ο νόμος; ΚΥΡΙΛΛΟΣ: Δεν λέω αυτό· διότι δεν έχει δοθεί θεόπνευστα μάταια· αλλά έχει δοθεί μάλλον «προς βοήθεια», σύμφωνα με το γεγραμμένο· διότι όσον αφορά την παιδαγωγία, και τη διάγνωση του αμαρτήματος, και την ανάγκη να λάβει κανείς τις αρχές και τα στοιχεία των λογίων του Θεού, πώς δεν θα θεωρούνταν χρήσιμος; Είναι όμως αδρανής ως προς την έκπλυση της αμαρτίας, και στο να μπορεί να οδηγήσει στην τελειότητα του αγιασμού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Κατὰ τὸ ὄνομά σου, ὁ Θεὸς, οὕτως καὶ ἡ αἴνεσίς σου ἐπὶ τὰ πέρατα τῆς γῆς· δικαιοσύνης πλήρης ἡ δεξιά σου. Ἐπειδήπερ ἡ δεξιὰ αὐτοῦ, ἡ εὐεργετικὴ καὶ πάντων τῶν ἀγαθῶν πάροχος, πεπλήρωται ἰσότητος καὶ δικαιοσύνης, οὐκ ἔστι τε προσωποληψία παρ᾽ αὐτῷ· εἰκότως τὸ Εὐαγγέλιον πᾶσιν ἐκηρύττετο τοῖς ἔθνεσι. Διό φησιν ὁ Ἀπόστολος· Οὐ γὰρ ἐπαισχύνομαι τὸ Εὐαγγέλιον. Δύναμις γὰρ Θεοῦ ἐστιν εἰς σωτηρίαν παντὶ τῷ πιστεύοντι, Ἰουδαίῳ τε πρῶτον καὶ Ἕλληνι. Δικαιοσύνη γὰρ Θεοῦ ἐν αὐτῷ ἀποκαλύπτεται. Τούτοις ἀκολούθως ἐπιλέγεται ἑξῆς· Εὐφρανθήτω ὄρος Σιών· τοῦτο δὲ καὶ διὰ τῶν ἔμπροσθεν ἐδηλοῦτο, ἐφ᾽ ᾧ τεθεμελίωτο ἡ Ἐκκλησία. Ἡ πέτρα οὖν καὶ τὸ ὄρος αὐτὸς ἦν ὁ Χριστός. Χαίρει τοίνυν καὶ πάσης εὐφροσύνης πληροῦται ἐπὶ τῇ μεγάλῃ ἐπ᾽ αὐτῷ οἰκοδομῇ, καὶ τῇ ἀκαταμαχήτῳ πόλει, καὶ συγχαίρει τοῖς σωζομένοις ὁ σώζων αὐτοὺς Κύριος· ἀλλὰ καὶ αἱ θυγατέρες τῆς Ἰουδαίας ἀγαλλιῶνται ἕνεκεν τῶν κριμάτων τοῦ Θεοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Σύμφωνα με το όνομά σου, Θεέ, έτσι είναι και η αίνεσή σου στα πέρατα της γης· γεμάτη δικαιοσύνη είναι η δεξιά σου. Επειδή ακριβώς η δεξιά του, που είναι ευεργετική και χορηγός όλων των αγαθών, είναι γεμάτη από ισότητα και δικαιοσύνη, και δεν υπάρχει προσωποληψία σε αυτόν, εύλογα το Ευαγγέλιο κηρυσσόταν σε όλα τα έθνη. Γι' αυτό λέει ο Απόστολος: «Διότι δεν επαισχύνομαι το Ευαγγέλιο. Επειδή είναι δύναμη Θεού προς σωτηρία για καθέναν που πιστεύει, πρώτα για τον Ιουδαίο και έπειτα για τον Έλληνα. Διότι η δικαιοσύνη του Θεού αποκαλύπτεται σε αυτό». Σε συμφωνία με αυτά προστίθεται στη συνέχεια: «Ας ευφρανθεί το όρος Σιών»· αυτό δε δηλωνόταν και από τα προηγούμενα, (το όρος) πάνω στο οποίο είχε θεμελιωθεί η Εκκλησία. Η πέτρα, λοιπόν, και το όρος ήταν ο ίδιος ο Χριστός. Χαίρεται, επομένως, και γεμίζει από κάθε ευφροσύνη για τη μεγάλη οικοδομή πάνω σε αυτόν, και για την ακαταμάχητη πόλη, και χαίρεται μαζί με τους σωζομένους ο Κύριος που τους σώζει· αλλά και οι θυγατέρες της Ιουδαίας αγάλλονται εξαιτίας των κριμάτων του Θεού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Οὐ γὰρ τῷ Ἰσραὴλ ἐπήγγελται τὴν κληρονομίαν, οὐδὲ τῷ Ἰουδαίων ἔθνει μόνον, ἀλλὰ καὶ πᾶσι τοῖς φοβουμένοις τὸ ὄνομα αὐτοῦ. «Ἰουδαίῳ τε πρῶτον,» φησὶν ὁ Ἀπόστολος, «καὶ Ἕλληνι.» Πολλάκις δὲ ἡμῖν ἀποδέδεικται, ὡς πάντας τοὺς ἐξ ἐθνῶν τῷ Θεῷ προσιόντας, φοβουμένους τὸν Κύριον καλεῖν εἴωθεν ὁ Λόγος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι δεν υποσχέθηκε την κληρονομία στον Ισραήλ, ούτε μόνο στο έθνος των Ιουδαίων, αλλά και σε όλους όσοι φοβούνται το όνομά του. «Πρώτα στον Ιουδαίο», λέει ο Απόστολος, «και στον Έλληνα». Πολλές φορές δε έχει αποδειχθεί από εμάς ότι ο Λόγος συνηθίζει να ονομάζει «φοβούμενους τον Κύριο» όλους όσους προσέρχονται στον Θεό από τα έθνη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Διό φησιν ὁ Ἀπόστολος· «Οὐ γὰρ ἐπαισχύνομαι τὸ Εὐαγγέλιον. Δύναμις γὰρ Θεοῦ ἐστιν εἰς σωτηρίαν παντὶ τῷ πιστεύοντι, Ἰουδαίῳ τε πρῶτον καὶ Ἕλληνι. Δικαιοσύνη γὰρ Θεοῦ ἐν αὐτῷ ἀποκαλύπτεται.» Διὸ ἐνταῦθα λέλεκται «Τὸ στόμα μου ἀναγγελεῖ τὴν δικαιοσύνην σου, ὅλην τὴν ἡμέραν τὴν σωτηρίαν σου·» ἢ κατὰ τὸν Σύμμαχον, «κατὰ πᾶσαν ἡμέραν τὴν σωτηρίαν σου.» Καὶ τοῦτο δέ ἐστι πληρούμενον θεωρεῖν καθ᾽ ὅλης τῆς οἰκουμένης· ἐν ᾗ τὸ στόμα τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν διὰ τῶν θείων Γραφῶν πᾶσιν ἀνθρώποις ἐφ᾽ ἑκάστης ἡμέρας τὴν δι᾽ αὐτοῦ προξενηθεῖσαν ἅπασι σωτηρίαν κηρύττει. Ἐπιλέγει δὲ τούτοις, «Ὅτι οὐκ ἔγνων γραμματείας.» Τὰς κλεῖς εἰληφότες τῆς βασιλείας, καὶ μήτε αὐτοὶ εἰσερχόμενοι μήτε ἑτέροις συγχωροῦντες, τὰς γραμματείας κατεῖχον. Ἐγὼ δὲ, φησὶ, μὴ τῷ Μωϋσέως συγγράμματι προσέχων, μηδὲ τὰς τοῦ νόμου σωματικὰς γραμματείας τοῖς ἐμαυτοῦ παραδοὺς μαθηταῖς, οὐκ ἔγνων γραμματείας. Τί δὲ ἔγνως; Ἑξῆς διασαφεῖ λέγων· «Εἰσελεύσομαι εἰς δυναστείας Κυρίου Κυρίου, καὶ μνησθήσομαι τῆς δικαιοσύνης σου μόνου.» Αἱ μὲν γὰρ γραμματεῖαι Ἰουδαίοις μόνοις ἥρμοττον, τρὶς τοῦ ἐνιαυτοῦ παρακελευομένοις ἀπαντᾷν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα, πολλά τε ἄλλα δυσχερῆ καὶ οὐκ ἀναγκαῖα περιεῖχον. Ἐγὼ δὲ ἐν δυναστείᾳ Κυρίου Κυρίου, εἰς τὰς ἐμαυτοῦ Ἐκκλησίας εἰσελεύσομαι, καὶ μνησθήσομαι τῆς δικαιοσύνης σου μόνου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτό λέει ο Απόστολος: «Διότι δεν επαισχύνομαι το Ευαγγέλιο. Επειδή είναι δύναμη Θεού προς σωτηρία για καθέναν που πιστεύει, και για τον Ιουδαίο πρώτα και για τον Έλληνα. Διότι η δικαιοσύνη του Θεού αποκαλύπτεται σε αυτό.» Γι' αυτό και εδώ έχει ειπωθεί: «Το στόμα μου θα αναγγείλει τη δικαιοσύνη σου, όλη την ημέρα τη σωτηρία σου»· ή, σύμφωνα με τον Σύμμαχο, «κάθε μέρα τη σωτηρία σου.» Και αυτό μπορεί κανείς να το δει να εκπληρώνεται σε ολόκληρη την οικουμένη, στην οποία το στόμα του Σωτήρα μας, μέσω των θείων Γραφών, κηρύττει καθημερινά σε όλους τους ανθρώπους τη σωτηρία που εξασφαλίστηκε σε όλους μέσω αυτού. Προσθέτει δε σε αυτά: «Επειδή δεν γνώρισα γραμματείες». Εκείνοι που είχαν λάβει τα κλειδιά της βασιλείας, και ούτε οι ίδιοι εισέρχονταν ούτε άφηναν τους άλλους να εισέλθουν, κατείχαν τις γραμματείες. Εγώ όμως, λέει, επειδή δεν έδωσα προσοχή στο σύγγραμμα του Μωυσή, ούτε παρέδωσα στους μαθητές μου τις σωματικές γραμματείες του νόμου, δεν γνώρισα γραμματείες. Τι γνώρισες λοιπόν; Το αποσαφηνίζει αμέσως μετά λέγοντας: «Θα εισέλθω στις δυναστείες του Κυρίου, του Κυρίου, και θα μνημονεύσω μόνο τη δική σου δικαιοσύνη.» Διότι οι γραμματείες ταίριαζαν μόνο στους Ιουδαίους, στους οποίους είχε δοθεί η παραγγελία να πηγαίνουν τρεις φορές τον χρόνο στα Ιεροσόλυμα, και περιείχαν πολλά άλλα δυσχερή και μη αναγκαία πράγματα. Εγώ όμως, με τη δύναμη του Κυρίου, του Κυρίου, θα εισέλθω στις δικές μου Εκκλησίες, και θα μνημονεύσω μόνο τη δική σου δικαιοσύνη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Καὶ ἄλλως δὲ περὶ τῆς δικαιοσύνης διδάσκει ὁ Ἀπόστολος λέγων· «Οὐ γὰρ ἐπαισχύνομαι τὸ Εὐαγγέλιον· δύναμις γὰρ Θεοῦ ἐστιν εἰς σωτηρίαν παντὶ τῷ πιστεύοντι, Ἰουδαίῳ τε πρῶτον καὶ Ἕλληνι. Δικαιοσύνη γὰρ ἐν αὐτῷ ἀποκαλύπτεται.» Καὶ περὶ τῶν πτωχῶν πάλιν ὁ αὐτὸς διασαφεῖ λέγων· «Βλέπετε γὰρ τὴν κλῆσιν ὑμῶν, ἀδελφοί· ὅτι οὐ πολλοὶ σοφοὶ κατὰ σάρκα, οὐ πολλοὶ εὐγενεῖς, οὐ πολλοὶ δυνατοί· ἀλλὰ τὰ μωρὰ τοῦ κόσμου ἐξελέξατο ὁ Θεὸς, ἵνα καταισχύνῃ τοὺς σοφούς· καὶ τὰ ἀσθενῆ καὶ τὰ ἐξουθενημένα ἐξελέξατο, καὶ τὰ μὴ ὄντα, ἵνα τὰ ὄντα καταργήσῃ· ὅπως μὴ καυχήσηται πᾶσα σὰρξ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.» «Ἀναλαβέτωσαν τὰ ὄρη εἰρήνην τῷ λαῷ, καὶ οἱ βουνοὶ δικαιοσύνην.» Πρὸς τοῖς προτέροις καὶ ταῦτα τὸ πνεῦμα τὸ προφητικὸν εὔχεται, ὅπως τὰ ὄρη τὰ πάλαι ἐχθραίνοντα τῷ λαῷ εἰρηνεύσειε πρὸς αὐτὸν ἀπωθούμενα τὴν ἔχθραν, καὶ ὅπως οἱ βουνοὶ τὴν προλεχθεῖσαν δικαιοσύνην τῷ αὐτῷ λαῷ εὐαγγελίζωνται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και με άλλον τρόπο βέβαια διδάσκει για τη δικαιοσύνη ο Απόστολος λέγοντας: «Διότι δεν ντρέπομαι για το Ευαγγέλιο· επειδή είναι δύναμη Θεού προς σωτηρία για καθέναν που πιστεύει, πρώτα για τον Ιουδαίο και έπειτα για τον Έλληνα. Διότι μέσα σε αυτό αποκαλύπτεται η δικαιοσύνη». Και για τους φτωχούς πάλι ο ίδιος αποσαφηνίζει λέγοντας: «Διότι βλέπετε την κλήση σας, αδελφοί· ότι δεν κλήθηκαν πολλοί σοφοί κατά σάρκα, ούτε πολλοί ευγενείς, ούτε πολλοί δυνατοί· αλλά τα μωρά του κόσμου διάλεξε ο Θεός, για να καταντροπιάσει τους σοφούς· και τα ασθενή και τα περιφρονημένα διάλεξε, και αυτά που δεν υπάρχουν, για να καταργήσει αυτά που υπάρχουν· ώστε να μην καυχηθεί καμία σάρκα ενώπιον του Θεού». «Ας φέρουν τα όρη ειρήνη στον λαό, και οι λόφοι δικαιοσύνη». Εκτός από τα προηγούμενα, το προφητικό πνεύμα εύχεται και τα εξής: να ειρηνεύσουν με τον λαό τα όρη, τα οποία παλαιότερα τον εχθρεύονταν, αποβάλλοντας την έχθρα, και να ευαγγελίζονται οι λόφοι την προαναφερθείσα δικαιοσύνη στον ίδιο αυτόν λαό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Καὶ ὁ Παῦλος δὲ Ἰουδαίῳ τε πρῶτον καὶ Ἕλληνι τὸ Εὐαγγέλιον κηρύττεσθαί φησι λέγων· Οὐ γὰρ ἐπαισχύνομαι τὸ Εὐαγγέλιον· δύναμις γὰρ Θεοῦ ἐστιν εἰς σωτηρίαν παντὶ τῷ πιστεύοντι, Ἰουδαίῳ τε πρῶτον καὶ Ἕλληνι. Δικαιοσύνη γὰρ Θεοῦ ἐν αὐτῷ ἀποκαλύπτεται. Οἷς ἀκολούθως ἐνταῦθα φάσκει τό· Ἐγὼ εὐθύτητας κρινῶ. Εἶτ᾽ ἐπιλέγει· Ἐτάκη ἡ γῆ καὶ πάντες οἱ κατοικοῦντες αὐτήν· ἐγὼ ἐστερέωσα τοὺς στύλους αὐτῆς. Κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον, Συσταθήσεται, φησὶν, ἡ γῆ σὺν τοῖς κατοικοῦσιν αὐτήν· ἐγὼ ἥδρασα τοὺς στύλους αὐτῆς. Ταῦτα δὲ τοῖς ἐν τῷ πρὸ τούτου λελεγμένοις εἴρηται συμφώνως. Ἡ γὰρ πολιορκηθεῖσα γῆ καὶ πυρὶ παραδοθεῖσα, περὶ ἧς ἐλέγετο· —Ὡς ἐν δρυμῷ ξύλων ἀξίναις ἔκοψαν τὰς θύρας αὐτῆς ἐπὶ τὸ αὐτὸ, ἐν πέλυκι καὶ λαξευτηρίῳ κατέῤῥαξαν αὐτήν. ἐνεπύρισαν ἐν πυρὶ τὸ ἁγιαστήριόν σου, εἰς τὴν γῆν ἐβεβήλωσαν τὸ σκήνωμα τοῦ ὀνόματός σου· —ταῦτα παθοῦσα ἐτάκη, καὶ πάντες οἱ κατοικοῦντες αὐτὴν διὰ τὰς ἀσεβείας αὐτῶν τοιαῦτα πεπόνθασι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και ο Παύλος αναφέρει ότι το Ευαγγέλιο κηρύττεται πρώτα στον Ιουδαίο και έπειτα στον Έλληνα, λέγοντας: Διότι δεν επαισχύνομαι το Ευαγγέλιο· επειδή είναι δύναμη Θεού προς σωτηρία για καθέναν που πιστεύει, πρώτα για τον Ιουδαίο και έπειτα για τον Έλληνα. Διότι μέσω αυτού αποκαλύπτεται η δικαιοσύνη του Θεού. Σε ακολουθία προς αυτά δηλώνει εδώ το: Εγώ θα κρίνω με ευθύτητα. Έπειτα προσθέτει: Έλειωσε η γη και όλοι όσοι την κατοικούν· εγώ στερέωσα τους στύλους της. Κατά δε τον Σύμμαχο λέει: Θα συσταθεί η γη μαζί με τους κατοίκους της· εγώ εδραίωσα τους στύλους της. Και αυτά έχουν ειπωθεί σε συμφωνία με όσα αναφέρθηκαν προηγουμένως. Διότι η γη που πολιορκήθηκε και παραδόθηκε στη φωτιά, για την οποία λέγονταν τα εξής: —Σαν να κόβουν με τσεκούρια ξύλα στο δάσος, κατέκοψαν όλες μαζί τις θύρες της, με πέλεκυ και με σμίλη την γκρέμισαν. Παρέδωσαν στη φωτιά το αγιαστήριό σου, βεβήλωσαν καταγής το σκήνωμα του ονόματός σου· —αφού υπέστη αυτά τα δεινά, έλειωσε, και όλοι οι κάτοικοί της εξαιτίας των ασεβειών τους υπέφεραν τέτοια πάθη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εὐαγγελικὴ ἀπόδειξις
Ἑξῆς τούτοις εἴρηται· «τοῦ ἀγαγεῖν δικαιοσύνην αἰώνιον». ἔστι μὲν οὖν αὐτὸς ὁ τοῦ θεοῦ λόγος αἰώνιος δικαιοσύνη, «ὃς ἐγενήθη σοφία ἡμῖν ἀπὸ θεοῦ, δικαιοσύνη τε καὶ ἁγιασμὸς καὶ ἀπολύτρωσις», κατὰ τὸν ἀπόστολον, πλὴν ἀλλὰ σὺν τῇ ἑαυτοῦ παρουσίᾳ καὶ πᾶσιν ἀνθρώποις προυξένησεν δικαιοσύνην, ἔργοις ἐπιδείξας, ὅτι μὴ μόνον Ἰουδαίων ἐστὶν ὁ θεὸς ἀλλὰ «καὶ ἐθνῶν, ἐπείπερ εἷς ὁ θεός, ὃς δικαιώσει περιτομὴν ἐκ πίστεως καὶ ἀκροβυστίαν διὰ τῆς πίστεως». ὅθεν τοὺς ἀμφὶ τὸν Κορνήλιον τοῦ ἁγίου πνεύματος ἠξιωμένους ἀποθαυμάσας ὁ Πέτρος «ἐπ᾽ ἀληθείας», φησίν, «οἶδα ὅτι οὐκ ἔστιν προσωπολήπτης ὁ θεός, ἀλλ᾽ ἐν παντὶ ἔθνει ὁ φοβούμενος αὐτὸν καὶ ἐργαζόμενος δικαιοσύνην δεκτὸς αὐτῷ ἐστιν», καὶ ὁ Παῦλος δὲ τὸ εὐαγγέλιον δικαιοσύνης εἶναί φησιν, λέγων· «δύναμις γὰρ θεοῦ ἐστιν εἰς σωτηρίαν παντὶ τῷ πιστεύοντι, Ἰουδαίῳ τε πρῶτον καὶ Ἕλληνι, δικαιοσύνη γὰρ θεοῦ ἐν αὐτῷ ἀποκαλύπτεται», καὶ ἐν ψαλμοῖς δὲ εἴρηται περὶ τοῦ Χριστοῦ· «ἀνατελεῖ ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ δικαιοσύνη καὶ πλῆθος εἰρήνης». καὶ τὸ ἔργον δὲ αὐτοῦ ὡς ἀληθῶς θεοῦ δικαιοσύνην ἐνεδείξατο, τὸ πᾶν γένος ἀνθρώπων ἐξ ἴσου τῆς παρὰ τῷ θεῷ καταξιώσαντος κλήσεως. ἀλλ᾽ οὐ τοιαῦτα ἦν τὰ διὰ Μωσέως, ἑνὶ δὲ μόνῳ τῷ Ἰουδαίων ἔθνει δεδωρημένα· διὸ καὶ πρὸς καιρὸν φανέντα παρελήλυθεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Στη συνέχεια αυτών αναφέρεται: «για να φέρει αιώνια δικαιοσύνη». Βεβαίως, ο ίδιος ο Λόγος του Θεού είναι η αιώνια δικαιοσύνη, «ο οποίος έγινε για εμάς σοφία από τον Θεό, δικαιοσύνη, αγιασμός και απολύτρωση», σύμφωνα με τον απόστολο, όμως με την παρουσία του προσέφερε δικαιοσύνη και σε όλους τους ανθρώπους, αποδεικνύοντας με τα έργα του, ότι ο Θεός δεν είναι μόνο των Ιουδαίων αλλά «και των εθνών, επειδή ένας είναι ο Θεός, ο οποίος θα δικαιώσει την περιτομή εκ πίστεως και την ακροβυστία διά της πίστεως». Γι' αυτό, ο Πέτρος, όταν θαύμασε βλέποντας τον Κορνήλιο και τους δικούς του να έχουν αξιωθεί το Άγιο Πνεύμα, λέει: «Στα αλήθεια κατανοώ ότι ο Θεός δεν είναι προσωπολήπτης, αλλά σε κάθε έθνος όποιος τον φοβάται και εργάζεται τη δικαιοσύνη είναι δεκτός από αυτόν», και ο Παύλος λέει ότι το ευαγγέλιο είναι ευαγγέλιο της δικαιοσύνης, λέγοντας: «διότι είναι δύναμη Θεού προς σωτηρία για καθέναν που πιστεύει, Ιουδαίο πρώτα και έπειτα Έλληνα, διότι η δικαιοσύνη του Θεού αποκαλύπτεται σε αυτό», ενώ και στους Ψαλμούς έχει ειπωθεί για τον Χριστό: «Στις ημέρες του θα ανατείλει δικαιοσύνη και πλήθος ειρήνης». Και το ίδιο το έργο του κατέδειξε αληθινά τη δικαιοσύνη του Θεού, επειδή αξίωσε εξίσου όλο το ανθρώπινο γένος της κλήσεως από τον Θεό. Όμως δεν ήταν τέτοια όσα δόθηκαν διά του Μωυσή, τα οποία δωρήθηκαν μόνο στο έθνος των Ιουδαίων· γι' αυτό, αφού φανερώθηκαν για ένα διάστημα, έχουν πλέον παρέλθει.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης Ἐπιστολαί
ΤΩΙ ΑΥΤΩΙ ͵αφϟαʹ Ὁ σταυρός, ὦ βέλτιστε, ὁ ὑπὸ τῶν εἰδωλολατρῶν κωμῳδούμενος, τὴν πολύθεον ἐσταύρωσε πλάνην, καὶ τὸ πάθος τοὺς ἀλιτηρίους ἐστηλίτευσε δαίμονας, καὶ ὁ θάνατος τὸν θάνατον ἀπέκτεινε, καὶ ἡ νέκρωσις τῆς σαρκὸς τὰς τῶν σταυρωσάντων ἐνέκρωσεν ἐλπίδας, καὶ ὁ τάφος τὸν μὲν διάβολον κατέθαψε, πᾶσι δὲ πηγὴν ζωῆς ἀνώμβρησε. Διὸ καὶ ὁ θεῖος κῆρυξ βοᾷ· «Οὐ γὰρ ἐπαισχύνομαι τὸ Εὐαγγέλιον.» Εὐχῆς γὰρ ἡμῖν εὐαγγελίζεται κρείττονα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΙΔΙΟ 1591. Ο σταυρός, αγαπητέ μου, τον οποίο χλευάζουν οι ειδωλολάτρες, σταύρωσε την πολυθεϊστική πλάνη· και το πάθος διαπόμπευσε τους καταραμένους δαίμονες· και ο θάνατος θανάτωσε τον θάνατο· και η νέκρωση της σάρκας νέκρωσε τις ελπίδες εκείνων που Τον σταύρωσαν· και ο τάφος αφενός έθαψε τον διάβολο, αφετέρου ανέβλυσε για όλους πηγή ζωής. Γι’ αυτό και ο θείος κήρυκας αναφωνεί: «Δεν ντρέπομαι για το Ευαγγέλιο». Διότι μας ευαγγελίζεται αγαθά ανώτερα από κάθε ευχή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Φιλιππησίους ἐπιστολήν
Καλῶς· τοῦτο Χριστιανῆς ψυχῆς. Ἀλλ᾽ ἐν πάσῃ, φησὶ, παῤῥησίᾳ. Ὁρᾷς, πῶς οὐκ αἰσχύνομαι; Εἰ μὲν γὰρ ὁ τοῦ θανάτου φόβος περιέκοπτέ μου τὴν παῤῥησίαν, αἰσχύνης ἄξιον τὸ ἀποθανεῖν· εἰ δὲ οὐδὲν οὗτος ἐπελθὼν ἐφόβησεν, οὐκ αἰσχύνη τοῦτο· ἀλλ᾽ εἴτε ζῶ, διὰ τοῦ ζῇν οὐκ αἰσχυνθήσομαι· κηρύττω γὰρ τὸ κήρυγμα· εἴτε ἀποθάνω, διὰ τοῦ ἀποθανεῖν οὐκ αἰσχυνθήσομαι· οὐ κατεῖχέ με γὰρ φόβος· τὴν γὰρ αὐτὴν παῤῥησίαν ἐπιδείκνυμαι. Μὴ γὰρ, ἐπειδὴ δεσμὰ εἶπον, αἰσχύνην τὸ πρᾶγμα νομίσητε. Τοσούτων ἀγαθῶν αἴτιόν μοι γέγονεν, ὅτι καὶ ἑτέροις ἔδωκε θαῤῥεῖν. Οὐ γὰρ τὸ δεθῆναι διὰ Χριστὸν, ἀλλὰ τὸ φοβηθέντα τὰ δεσμὰ, προδοῦναί τι τῶν τοῦ Χριστοῦ, τοῦτο αἰσχύνη· ὡς, ἂν τοῦτο μὴ ᾖ, καὶ παῤῥησίας πρόξενα τὰ δεσμά. Μὴ ἐπειδὴ πολλάκις διέφυγον κινδύνους (καὶ ἔχω ἐπὶ τούτοις καυχᾶσθαι πρὸς τοὺς ἀπίστους), ἂν μὴ συμβῇ τι τοιοῦτον, ἤδη νομίζετε αἰσχύνεσθαι· καὶ γὰρ καὶ τοῦτο οὐχ ἧττον ἐκείνου δίδωσιν ὑμῖν τὴν παῤῥησίαν. Ὅρα πῶς ἐπὶ τοῦ οἰκείου προσώπου αὐτὸ προάγει· ὅπερ πολλαχοῦ ποιεῖ καὶ ἀλλαχοῦ, καθάπερ ἐπὶ Ῥωμαίων, Οὐ γὰρ ἐπαισχύνομαι τὸ Εὐαγγέλιον, φησί· καθάπερ ἐπὶ Κορινθίων· Ταῦτα δὲ μετεσχημάτισα εἰς ἐμαυτὸν καὶ Ἀπολλώ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Καλώς· αυτό αρμόζει σε χριστιανική ψυχή. «Αλλά με κάθε», λέει, «παρρησία». Βλέπεις πώς δεν ντρέπομαι; Διότι, αν μεν ο φόβος του θανάτου περιέκοπτε την παρρησία μου, το να πεθάνω θα ήταν άξιο ντροπής· αν όμως ο θάνατος, όταν επήλθε, δεν με φόβισε καθόλου, αυτό δεν είναι ντροπή. Αλλά είτε ζω, δεν θα ντραπώ εξαιτίας του ότι ζω, διότι κηρύττω το κήρυγμα· είτε πεθάνω, δεν θα ντραπώ εξαιτίας του ότι πεθαίνω, διότι δεν με κυρίευσε ο φόβος, καθώς επιδεικνύω την ίδια παρρησία. Και μην επειδή ανέφερα δεσμά, θεωρήσετε το πράγμα ως ντροπή. Σε μένα έγινε αιτία τόσων αγαθών, ώστε έδωσε και σε άλλους θάρρος. Διότι ντροπή δεν είναι το να δεθεί κανείς για τον Χριστό, αλλά το να φοβηθεί τα δεσμά και να προδώσει κάτι από τα του Χριστού, αυτό είναι ντροπή· επομένως, αν δεν συμβαίνει αυτό, τα δεσμά γίνονται και πρόξενα παρρησίας. Και μην νομίζετε ότι επειδή πολλές φορές απέφυγα τους κινδύνους (και μπορώ για αυτά να καυχώμαι προς τους απίστους), αν τυχόν δεν συμβεί κάτι τέτοιο τώρα, θα νιώσω ντροπή· διότι και τούτο, όχι λιγότερο από εκείνο, σας δίνει την παρρησία. Δες πώς το προβάλλει χρησιμοποιώντας το δικό του πρόσωπο· πράγμα που κάνει πολλάκις και αλλού, όπως στην προς Ρωμαίους, όπου λέει: «Διότι δεν επαισχύνομαι το Ευαγγέλιο»· και όπως στην προς Κορινθίους: «Αυτά δε τα μετεσχημάτισα στον εαυτό μου και στον Απολλώ».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Ῥωμαίους ἐπιστολήν
Λέγει δὲ τοῦτο, τὸ πᾶν ἀνατιθεὶς τῷ Θεῷ. Οὕτω τὸ κατ᾽ ἐμὲ πρόθυμον, καὶ ὑμῖν τοῖς ἐν Ῥώμῃ εὐαγγελίσασθαι. ϛʹ. Ὢ ψυχῆς γενναίας! πρᾶγμα τοσούτων κινδύνων μεστὸν ἀναδεξάμενος, ἀποδημίαν διαπόντιον, πειρασμοὺς, ἐπιβουλὰς, ἐπαναστάσεις (καὶ γὰρ εἰκὸς πόλει τοσαύτῃ μέλλοντα διαλέγεσθαι, ὑπὸ ἀσεβείας τυραννουμένῃ, νιφάδας πειρασμῶν ὑπομένειν· οὕτω γοῦν καὶ τὸν βίον κατέλυσεν ἐν τῇ πόλει ταύτῃ, παρὰ τοῦ τότε τυραννοῦντος ἀποτμηθείς)· ἀλλ᾽ ὅμως τοσαῦτα προσδοκῶν ὑπομένειν, οὐδενὶ τούτων ὀκνηρότερος ἐγίγνετο, ἀλλὰ κατηπείγετο καὶ ὤδινε καὶ πρόθυμος ἦν. Διό φησιν· Οὕτω τὸ κατ᾽ ἐμὲ πρόθυμον, καὶ ὑμῖν τοῖς ἐν Ῥώμῃ εὐαγγελίσασθαι. Οὐ γὰρ ἐπαισχύνομαι τὸ Εὐαγγέλιον. Τί φὴς, ὦ Παῦλε; Δέον εἰπεῖν, ὅτι Καὶ καυχῶμαι, καὶ σεμνύνομαι, καὶ ἐναβρύνομαι, τοῦτο μὲν οὐ λέγεις, τὸ δὲ ἔλαττον τούτου, ὅτι οὐκ ἐπαισχύνῃ· ὅπερ οὐκ ἐπὶ τῶν σφόδρα λαμπρῶν λέγειν εἰώθαμεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Το λέει δε αυτό, αναθέτοντας τα πάντα στον Θεό. Έτσι, όσον αφορά εμένα, είμαι πρόθυμος να κηρύξω το Ευαγγέλιο και σε εσάς που βρίσκεστε στη Ρώμη. Ω, γενναία ψυχή! Ανέλαβε ένα έργο γεμάτο από τόσους κινδύνους, υπερπόντιο ταξίδι, πειρασμούς, επιβουλές, εξεγέρσεις (διότι ήταν φυσικό, εφόσον επρόκειτο να απευθυνθεί σε μια τόσο μεγάλη πόλη, η οποία τυραννούνταν από την ασέβεια, να υποστεί καταιγισμό πειρασμών· έτσι άλλωστε τελείωσε και τον βίο του σε αυτήν την πόλη, αφού αποκεφαλίστηκε από τον τότε τύραννο). Αλλά, παρ' όλα αυτά, αν και περίμενε να υπομείνει τόσα πολλά, δεν γινόταν καθόλου πιο διστακτικός εξαιτίας κανενός από αυτά, αλλά αντίθετα βιαζόταν, λαχταρούσε και ήταν πρόθυμος. Γι' αυτό λέει: Έτσι, όσον αφορά εμένα, είμαι πρόθυμος να κηρύξω το Ευαγγέλιο και σε εσάς που βρίσκεστε στη Ρώμη. Διότι δεν επαισχύνομαι το Ευαγγέλιο. Τι λες, Παύλε; Ενώ θα έπρεπε να πεις ότι και καυχώμαι, και σεμνύνομαι, και υπερηφανεύομαι, αυτό δεν το λες, αλλά λες κάτι υποδεέστερο από αυτό, ότι δηλαδή δεν επαισχύνεσαι· πράγμα το οποίο δεν συνηθίζουμε να λέμε για όσα είναι εξαιρετικά λαμπρά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Ῥωμαίους ἐπιστολήν
Ἐπεὶ οὖν οὕτως ἦσαν πεφυσιωμένοι, ὁ δὲ Παῦλος ἔμελλε κηρύττειν τὸν Ἰησοῦν τὸν νομιζόμενον τοῦ τέκτονος υἱὸν, τὸν ἐν Ἰουδαίᾳ τραφέντα καὶ ἐν οἰκίᾳ γυναικὸς εὐτελοῦς, οὐ δορυφόρους ἐσχηκότα, οὐ χρήματα περιβαλ[λ]όμενον, ἀλλὰ καὶ ὡς κατάδικον ἀποθανόντα μετὰ λῃστῶν, καὶ ἕτερα πολλὰ ἄδοξα ὑπομείναντα, καὶ εἰκὸς ἦν αὐτοὺς ἐγκαλύπτεσθαι, οὐδὲν τῶν ἀποῤῥήτων καὶ μεγάλων εἰδότας οὐδέπω· διὰ τοῦτό φησιν, Οὐκ ἐπαισχύνομαι, ἐκείνους διδάσκων τέως μὴ ἐπαισχύνεσθαι· ᾔδει γὰρ ὅτι, ἂν τοῦτο κατορθώσωσι, ταχέως προϊόντες καὶ ἐπὶ τὸ καυχᾶσθαι ἥξουσι. Καὶ σὺ τοίνυν ἐὰν ἀκούσῃς τινὸς λέγοντος· Τὸν ἐσταυρωμένον προσκυνεῖς; μὴ ἐπαισχυνθῇς, μηδὲ κάτω βλέψῃς, ἀλλὰ καὶ ἐναβρύνου καὶ καλλωπίζου, καὶ ἐλευθέροις ὀφθαλμοῖς καὶ ὑψηλῷ προσώπῳ κατάδεξαι τὴν ὁμολογίαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επειδή, λοιπόν, ήταν τόσο γεμάτοι αλαζονεία, ενώ ο Παύλος επρόκειτο να κηρύξει τον Ιησού, ο οποίος θεωρούνταν γιος του ξυλουργού, αυτόν που ανατράφηκε στην Ιουδαία και στο σπίτι μιας ταπεινής γυναίκας, που δεν διέθετε σωματοφύλακες, ούτε περιβαλλόταν από πλούτη, αλλά μάλιστα πέθανε ως κατάδικος ανάμεσα σε ληστές και υπέμεινε πολλά άλλα άδοξα, ήταν φυσικό να ντρέπονται, καθώς δεν γνώριζαν ακόμη τίποτε από τα απόρρητα και τα μεγάλα. Γι' αυτό λέει: «Δεν ντρέπομαι», διδάσκοντάς τους προς το παρόν να μην ντρέπονται· διότι γνώριζε ότι, εάν το κατορθώσουν αυτό, προχωρώντας γρήγορα θα φτάσουν και στο σημείο να καυχώνται. Και εσύ, λοιπόν, εάν ακούσεις κάποιον να λέει: «Τον εσταυρωμένο προσκυνάς;», μην ντραπείς, ούτε να χαμηλώσεις το βλέμμα, αλλά αντίθετα να σεμνύνεσαι και να καμαρώνεις, και με ελεύθερα μάτια και ψηλά το πρόσωπο να διακηρύξεις την ομολογία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Ῥωμαίους ἐπιστολήν
Καὶ γὰρ ὁ σταυρὸς δι᾽ ἡμᾶς τὸ τῆς ἀφάτου φιλανθρωπίας ἔργον, τὸ τῆς πολλῆς κηδεμονίας σύμβολον. Πρὸς δὲ τοῖς εἰρημένοις, ἐπειδὴ καὶ λόγῳ μέγα κομπάζοντες, καὶ τὴν ἔξωθεν περιβεβλημένοι σοφίαν ἐφυσῶντο, Ἐγὼ, φησὶν, ἐῤῥῶσθαι πολλὰ τούτοις εἰπὼν τοῖς συλλογισμοῖς, σταυρὸν ἔρχομαι κηρύττων, καὶ οὐ διὰ τοῦτο αἰσχύνομαι. Δύναμις γὰρ Θεοῦ ἐστιν εἰς σωτηρίαν. Ἐπειδὴ γάρ ἐστι καὶ δύναμις Θεοῦ εἰς κόλασιν (καὶ γὰρ ὅτε τοὺς Αἰγυπτίους ἐκόλαζεν, ἔλεγεν· Αὕτη ἐστὶν ἡ δύναμίς μου ἡ μεγάλη), καὶ δύναμις εἰς ἀπώλειαν (Φοβήθητε γὰρ, φησὶ, τὸν δυνάμενον καὶ ψυχὴν καὶ σῶμα ἀπολέσαι ἐν γεέννῃ)· διὰ τοῦτό φησιν· Οὐ ταῦτα ἐλθὼν κομίζω, οὐ τὰ περὶ κολάσεως καὶ τιμωρίας, ἀλλὰ τὰ περὶ σωτηρίας. Τί οὖν; οὐχὶ καὶ ταῦτα κατήγγελλε τὸ Εὐαγγέλιον, τὸν περὶ γεέννης λόγον, τὸν περὶ τοῦ σκότους τοῦ ἐξωτέρου καὶ τοῦ σκώληκος τοῦ ἰοβόλου; Καὶ μὴν οὐδαμόθεν ἄλλοθεν, ἢ ἐκ τοῦ Εὐαγγελίου ταῦτα ἔγνωμεν· πῶς οὖν, φησὶ, Δύναμις Θεοῦ εἰς σωτηρίαν; Ἀλλ᾽ ἄκουε καὶ τῶν ἑξῆς· Παντὶ τῷ πιστεύοντι, Ἰουδαίῳ τε πρῶτον, καὶ Ἕλληνι. Οὐ γὰρ ἁπλῶς πᾶσιν, ἀλλὰ τοῖς δεχομένοις.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι ο σταυρός είναι για εμάς το έργο της ανέκφραστης φιλανθρωπίας, το σύμβολο της μεγάλης μέριμνας. Εκτός δε από τα όσα έχουν ειπωθεί, επειδή υπερηφανεύονταν κομπάζοντας πολύ για την ευγλωττία τους και έχοντας περιβληθεί την κοσμική σοφία, λέει: «Εγώ, αφού αποχαιρέτησα οριστικά αυτούς τους συλλογισμούς, έρχομαι να κηρύξω τον σταυρό, και δεν ντρέπομαι γι' αυτό. Διότι είναι δύναμη Θεού για σωτηρία». Επειδή βεβαίως υπάρχει και δύναμη Θεού για τιμωρία (διότι και όταν τιμωρούσε τους Αιγυπτίους, έλεγε: "Αυτή είναι η μεγάλη μου δύναμη"), και δύναμη για απώλεια (διότι λέει: "Να φοβάστε εκείνον που μπορεί να καταστρέψει και την ψυχή και το σώμα στη γέεννα")· γι' αυτό λέει: Δεν έρχομαι να φέρω αυτά, δηλαδή όχι τα περί κολάσεως και τιμωρίας, αλλά τα περί σωτηρίας. Τι συμβαίνει λοιπόν; Δεν τα διακήρυττε και αυτά το Ευαγγέλιο, δηλαδή τον λόγο περί της γέεννας, περί του εξώτερου σκότους και περί του ιοβόλου σκώληκα; Και όμως από πουθενά αλλού, παρά μόνο από το Ευαγγέλιο τα γνωρίσαμε αυτά· πώς λοιπόν, λέει, είναι «Δύναμη Θεού για σωτηρία»; Αλλά άκουσε και τα επόμενα: «Σε καθέναν που πιστεύει, πρώτα στον Ιουδαίο, και έπειτα στον Έλληνα». Διότι δεν δίδεται απλώς σε όλους, αλλά σε εκείνους που το δέχονται.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Ῥωμαίους ἐπιστολήν
Κἂν γὰρ Ἕλλην ᾖς, κἂν πᾶσαν ἐπελθὼν κακίαν, κἂν Σκύθης, κἂν βάρβαρος, κἂν αὐτοθηρίον, κἂν πάσης ἀλογίας γέμων, καὶ μυρία ἁμαρτημάτων ἐπιφερόμενος φορτία, ἅμα τὸν περὶ σταυροῦ λόγον κατεδέξω καὶ ἐβαπτίσθης, καὶ πάντα ἐκεῖνα ἐξήλειψας. Διὰ τί δέ φησιν ἐνταῦθα, Ἰουδαίῳ τε πρῶτον, καὶ Ἕλληνι; τί βούλεται αὕτη ἡ διαφορά; Καίτοι πολλαχοῦ εἶπεν, ὅτι οὔτε περιτομὴ τί ἐστιν, οὔτε ἀκροβυστία· πῶς οὖν ἐνταῦθα διαιρεῖ, προτιθεὶς τὸν Ἰουδαῖον τοῦ Ἕλληνος;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, ακόμη κι αν είσαι Έλληνας, ακόμη κι αν έχεις διαπράξει κάθε κακία, ακόμη κι αν είσαι Σκύθης, ακόμη κι αν είσαι βάρβαρος, ακόμη κι αν είσαι πραγματικό θηρίο, ακόμη κι αν είσαι γεμάτος από κάθε αλογία και φέρεις επάνω σου μύρια φορτία αμαρτημάτων, από τη στιγμή που θα αποδεχθείς τον λόγο περί του σταυρού και βαπτιστείς, τα έχεις εξαλείψει όλα εκείνα. Γιατί όμως λέει εδώ, «πρώτα στον Ιουδαίο και έπειτα στον Έλληνα»; Ποιο σκοπό έχει αυτή η διάκριση; Αν και σε πολλά σημεία έχει πει ότι ούτε η περιτομή σημαίνει κάτι ούτε η ακροβυστία· πώς λοιπόν εδώ κάνει διαχωρισμό, προτάσσοντας τον Ιουδαίο έναντι του Έλληνα;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Ῥωμαίους ἐπιστολήν
Διό φησι, Τῷ αὐτῶν παραπτώματι ἡ σωτηρία τοῖς ἔθνεσιν, εἰς τὸ παραζηλῶσαι αὐτούς. Εἰ δὲ τὸ ἐξ ἀκολουθίας ἐκβὰν ὡς προηγουμένως γεγενημένον λέγει, μὴ θαυμάσῃς· βούλεται γὰρ αὐτῶν παραμυθήσασθαι πεπληγυίας τὰς ψυχάς. Ὃ δὲ λέγει, τοιοῦτόν ἐστιν· Ἦλθε πρὸς αὐτοὺς Ἰησοῦς· οὐκ ἐδέξαντο αὐτὸν μυρία θαυματουργοῦντα, ἀλλ᾽ ἐσταύρωσαν· ἐπεσπάσατο λοιπὸν τὰ ἔθνη, ἵνα ἡ ἐκείνων τιμὴ δάκνουσα αὐτῶν τὴν ἀναισθησίαν, κἂν ἐκ τῆς πρὸς ἑτέρους φιλονεικίας αὐτοὺς πείσῃ προσελθεῖν. Ἔδει μὲν γὰρ δεχθῆναι ἐκείνους πρῶτον, καὶ τότε ἡμᾶς· διὸ καὶ ἔλεγε· Δύναμις γὰρ Θεοῦ ἐστιν εἰς σωτηρίαν παντὶ τῷ πιστεύοντι, Ἰουδαίῳ τε πρῶτον καὶ Ἕλληνι· ἐπειδὴ δὲ ἀπεσκίρτησαν, οἱ δεύτεροι πρῶτοι γεγόναμεν. Εἶδες τοίνυν πόσην αὐτοῖς συνάγει κἀντεῦθεν τιμήν· μίαν μὲν, ὅτι τότε φησὶν ἡμᾶς κληθῆναι, ὅτε αὐτοὶ οὐκ ἠθέλησαν· δευτέραν δὲ, ὅτι διὰ τοῦτό φησι κληθῆναι, οὐχ ἵνα ἡμεῖς σωθῶμεν μόνον, ἀλλ᾽ ἵνα καὶ ἐκεῖνοι διὰ τῆς ἡμετέρας σωτηρίας ζηλώσαντες, βελτίους γένωνται. Τί οὖν, φησίν; εἰ μὴ διὰ τοὺς Ἰουδαίους, οὐκ ἂν ἐκλήθημεν καὶ ἐσώθημεν; Οὐκ ἂν πρὸ ἐκείνων, ἀλλ᾽ ἐν τῇ προσηκούσῃ τάξει. Διὸ καὶ ὅτε τοῖς μαθηταῖς ἔλεγεν, οὐκ εἶπεν ἁπλῶς, Πορεύεσθε πρὸς τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα οἴκου Ἰσραὴλ, ἀλλὰ, Πορεύεσθε, μᾶλλον, δεικνὺς ὅτι καὶ πρὸς ἐκεῖνα δεῖ μετὰ ταῦτα ἀπελθεῖν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτό λέει: «Με το δικό τους παράπτωμα ήλθε η σωτηρία στα έθνη, για να τους παρακινήσει σε ζηλοτυπία». Αν όμως αυτό που προέκυψε ως επακόλουθο το παρουσιάζει ως πρωταρχικό σκοπό, μην απορήσεις· διότι θέλει να παρηγορήσει τις πληγωμένες τους ψυχές. Και αυτό που λέει, έχει την εξής έννοια: Ήλθε σε αυτούς ο Ιησούς· δεν τον δέχθηκαν μολονότι επιτέλεσε μύρια θαύματα, αλλά τον σταύρωσαν· έτσι λοιπόν προσέλκυσε τα έθνη, ώστε η τιμή προς αυτά, κεντρίζοντας την αναισθησία τους, να τους πείσει να προσέλθουν, έστω και από φιλoνικία προς τους άλλους. Διότι έπρεπε να γίνουν δεκτοί πρώτα εκείνοι, και έπειτα εμείς· γι' αυτό και έλεγε: «Είναι δύναμη Θεού για σωτηρία σε κάθε πιστεύοντα, στον Ιουδαίο πρώτα και έπειτα στον Έλληνα»· επειδή όμως αποσκίρτησαν, εμείς οι δεύτεροι γίναμε πρώτοι. Βλέπεις, λοιπόν, πόση τιμή αποδίδει σε αυτούς και εξαιτίας αυτού; Πρώτον, διότι λέει ότι εμείς κληθήκαμε τότε, όταν εκείνοι δεν θέλησαν· δεύτερον, διότι λέει ότι γι' αυτόν τον λόγο κληθήκαμε, όχι μόνο για να σωθούμε εμείς, αλλά για να παρακινηθούν σε ζήλο και εκείνοι μέσα από τη δική μας σωτηρία και να γίνουν καλύτεροι. Τι λοιπόν; λέει. Αν δεν γινόταν εξαιτίας των Ιουδαίων, δεν θα είχαμε κληθεί και σωθεί; Δεν θα είχε συμβεί πριν από εκείνους, αλλά στην προσήκουσα σειρά. Γι' αυτό και όταν μιλούσε στους μαθητές, δεν είπε απλώς: «Πηγαίνετε προς τα χαμένα πρόβατα του οίκου Ισραήλ», αλλά, «Πηγαίνετε μάλλον», δείχνοντας ότι έπρεπε μετά από αυτά να πορευθούν και προς τα άλλα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Παύλου
Ἐπιποθῶ γὰρ ἰδεῖν ὑμᾶς, ἵνα τι μεταδῷ χάρισμα ὑμῖν πνευματικὸν, εἰς τὸ στηριχθῆναι ὑμᾶς.» Δείκνυσιν ὅσος ἐστὶν εἰς τὸ πείθεσθαι Θεῷ, ὅπου γε σφόδρα σπουδάζων καὶ εὐχόμενος τὴν Πόλιν ἰδεῖν, παρὰ τὸ τοῦ Θεοῦ δοκοῦν, οὐ παρεγίνετο πρὸς αὐτούς. «Τοῦτο δέ ἐστιν, συμπαρακληθῆναι ἐν ὑμῖν διὰ τῆς ἐν ἀλλήλοις πίστεως ἡμῶν τε καὶ ἐμοῦ. Οὐ θέλω δὲ ὑμᾶς ἀγνοεῖν, ἀδελφοὶ, ὅτι πολλάκις προεθέμην τοῦ ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς, καὶ ἐκωλύθην ἄχρι τοῦ δεῦρο, ἵνα τινὰ καρπὸν σχῶ καὶ ἐν ὑμῖν, καθὼς καὶ ἐν τοῖς λοιποῖς ἔθνεσί τε καὶ Ἰουδαίοις.» Ἵνα μὴ δόξῃ τισὶν μεγαλοφρονεῖν, εἶναι λέγων εἰς τὸ μεταδοῦναι ἡμῖν χάρισμα, τούτου χάριν καὶ αὐτὸς τῆς παρ᾽ ἐκείνων παρακλήσεως δεῖσθαι λέγει. «Σοφοῖς τε καὶ ἀνοήτοις ὀφειλέτης εἰμί· οὕτως, τὸ κατ᾽ ἐμὲ πρόθυμον, καὶ ὑμῖν τοῖς ἐν Ῥώμῃ εὐαγγελίσασθαι.» Δείκνυσιν ὡς εἰ καὶ ἡ διὰ φιλοδοξίαν προσρίπτει ἑαυτὸν τῇ βασιλευούσῃ Πόλει, ἀλλ᾽ ὡς ἐκ παντὸς τρόπου προσῆκον αὐτῷ μυσταγωγεῖν αὐτούς. ᾟ γὰρ πάντων ἐθνῶν κήρυξ ἐτέθη, δῆλον ὅτι καὶ κηρύττειν Ῥωμαίοις ὀφειλέτης ἐστίν. «Οὐ γὰρ ἐπαισχύνομαι τὸ Εὐαγγέλιον.» Καίτοι ἀλλαχοῦ φησιν· Ἐμοὶ δὲ μὴ γένοιτο καυχᾶσθαι εἰ μὴ ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ Χριστοῦ. Τίνος οὖν ἕνεκα ἐνταῦθα οὐ λέγει καυχῶμαι, ἀλλ᾽ οὐκ αἰσχύνομαι;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Διότι επιποθώ να σας δω, για να σας μεταδώσω κάποιο πνευματικό χάρισμα, με σκοπό να στηριχθείτε.» Δείχνει πόσο μεγάλη είναι η υπακοή του στον Θεό, εφόσον, αν και επιθυμούσε σφοδρά και προσευχόταν να δει την Πόλη, επειδή δεν ήταν το θέλημα του Θεού, δεν μετέβη προς αυτούς. «Αυτό δε σημαίνει το να συμπαρηγορηθούμε ανάμεσά σας μέσω της αμοιβαίας πίστης μας, και της δικής σας και της δικής μου. Δεν θέλω δε να αγνοείτε, αδελφοί, ότι πολλές φορές έβαλα σκοπό να έλθω σε εσάς, και εμποδίστηκα μέχρι τώρα, για να έχω κάποιον καρπό και ανάμεσά σας, καθώς και στα υπόλοιπα έθνη και στους Ιουδαίους.» Για να μη φανεί σε κάποιους ότι μεγαλοφρονεί λέγοντας πως πρόκειται να μας μεταδώσει χάρισμα, για τον λόγο αυτό αναφέρει ότι και ο ίδιος έχει ανάγκη από τη δική τους παρηγοριά. «Είμαι οφειλέτης και σε σοφούς και σε ασυνέτους· έτσι, όσον αφορά τη δική μου προθυμία, θέλω να κηρύξω το Ευαγγέλιο και σε εσάς που βρίσκεστε στη Ρώμη.» Δείχνει ότι δεν προβάλλει τον εαυτό του στη βασιλεύουσα Πόλη από φιλοδοξία, αλλά επειδή με κάθε τρόπο του αρμόζει να τους μυσταγωγήσει. Διότι, εφόσον ορίστηκε κήρυκας όλων των εθνών, είναι προφανές ότι έχει χρέος να κηρύξει και στους Ρωμαίους. «Διότι δεν επαισχύνομαι το Ευαγγέλιο.» Καίτοι αλλού λέει: «Σε μένα ας μη συμβεί ποτέ να καυχηθώ, παρά μόνο στον σταυρό του Χριστού». Για ποιον λόγο λοιπόν εδώ δεν λέει «καυχώμαι», αλλά «δεν ντρέπομαι»;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Παύλου
ἐπειδὴ σφόδρα ἐπτοημένοι ἦσαν εἰς τὰ τοῦ βίου πράγματα Ῥωμαῖοι, ἄρτι τὴν ἀρχὴν τῆς οἰκουμένης ἀναδεξάμενοι, αὐτὸς δὲ ἐκήρυττεν Ἰησοῦν τὸν ἐσταυρωμένον· διὰ τοῦτο φησὶν, οὐκ αἰσχύνομαι, ἐκείνους διδάσκων, τέως μὴ ἐπαισχύνεσθαι. ᾜδει γὰρ ὅτι ἂν τοῦτο κατορθώσωσιν, ταχέως προϊόντες καὶ ἐπὶ τὸ καυχᾶσθαι ἥξουσιν. «Δύναμις γὰρ Θεοῦ ἐστιν εἰς σωτηρίαν παντὶ τῷ πιστεύοντι.» Ἐπειδή ἐστιν δύναμις Θεοῦ καὶ εἰς κόλασιν κατὰ τὸ εἰρημένον περὶ τῆς κολάσεως τῶν Αἰγυπτίων, τούτου χάριν προσέθηκεν τὸ, Εἰς σωτηρίαν παντὶ τῷ πιστεύοντι, καὶ ἵνα μὴ ἁπλῶς καὶ ἀδιακρίτως τοῖς πᾶσιν δίδοσθαι νομισθῇ ἐπήγαγε, παντὶ τῷ πιστεύοντι. «Ἰουδαίῳ τε πρῶτον καὶ Ἕλληνι.» Ἐνταῦθα τὸ, πρῶτον, οὐκ ἀξιώματος ὄνομα ἀλλὰ τάξεως σημασία· ὥσπερ ἀμέλει καὶ [διὰ] τῶν δεχομένων τοῦ βαπτίσματος χάριν, οὗ οὐχ ὁ πρῶτος πλεονεκτεῖ τοῦ δευτέρου, ἢ τοῦ τρίτου ἢ τοῦ ὑστάτου πλέον λαμβάνει. «Δικαιοσύνη γὰρ Θεοῦ ἐν αὐτῷ ἀποκαλύπτεται ἐκ πίστεως εἰς πίστιν, καθὼς γέγραπται.» Ὁ γενόμενος, φησὶν, δίκαιος, οὐ κατὰ τὸν παρόντα μόνον βίον, ἀλλὰ τὸν μέλλοντα ζήσεται. «Ὁ δὲ δίκαιος ἐκ πίστεως ζήσεται.» Τοῦτό φησιν, ὅτι καὶ οἱ παλαιοὶ ἐκ πίστεως ἐσώθησαν, ὧν αὐτὸς κατάλογον ἐν τῇ πρὸς Ἑβραίους ποιεῖται. «
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επειδή οι Ρωμαίοι ήταν υπερβολικά συνεπαρμένοι με τα βιοτικά πράγματα, έχοντας μόλις αναλάβει την κυριαρχία της οικουμένης, ενώ αυτός κήρυττε τον Εσταυρωμένο Ιησού· για τον λόγο αυτόν λέει «δεν επαισχύνομαι», διδάσκοντάς τους, προς το παρόν, να μην επαισχύνονται. Διότι γνώριζε ότι, αν κατορθώσουν αυτό, προχωρώντας γρήγορα θα φτάσουν και στο σημείο να καυχώνται. «Διότι είναι δύναμη Θεού προς σωτηρία για καθέναν που πιστεύει.» Επειδή υπάρχει δύναμη Θεού και προς τιμωρία, σύμφωνα με όσα έχουν λεχθεί για την τιμωρία των Αιγυπτίων, για τον λόγο αυτόν πρόσθεσε το «προς σωτηρία για καθέναν που πιστεύει», και για να μη θεωρηθεί ότι δίνεται απλώς και αδιακρίτως σε όλους, συμπλήρωσε: «για καθέναν που πιστεύει». «Στον Ιουδαίο πρώτα, αλλά και στον Έλληνα.» Εδώ το «πρώτα» δεν αποτελεί όνομα αξιώματος αλλά σημαίνει χρονική τάξη· όπως ακριβώς συμβαίνει βέβαια και με όσους δέχονται τη χάρη του βαπτίσματος, όπου ο πρώτος δεν πλεονεκτεί έναντι του δεύτερου, ούτε λαμβάνει περισσότερα από τον τρίτο ή τον τελευταίο. «Διότι σε αυτό αποκαλύπτεται η δικαιοσύνη του Θεού εκ πίστεως εις πίστιν, όπως έχει γραφτεί.» Εκείνος που έγινε δίκαιος, λέει, θα ζήσει όχι μόνο κατά τον παρόντα βίο, αλλά και κατά τον μέλλοντα. «Ο δε δίκαιος θα ζήσει εκ πίστεως.» Το λέει αυτό, διότι και οι παλαιοί σώθηκαν εκ πίστεως, των οποίων τον κατάλογο παραθέτει ο ίδιος στην προς Εβραίους επιστολή. «
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νικόλαος Καβάσιλας Ἑρμηνεία τῆς θείας λειτουργίας
Εἶτα εὔχονται τὸν ἁγιασμόν, ὃν ἔλαβον ἔχοντες, μεῖναι καὶ μὴ προδοῦναι τὴν χάριν, μηδὲ ἀπολέσαι τὴν δωρεάν, ὑπὸ τῆς ἐκείνου βοηθούμενοι χειρός· «Τήρησον ἡμᾶς ἐν τῷ σῷ ἁγιασμῷ»· τί ποιοῦντας; —Δεῖ γὰρ καὶ τῶν παρ’ ἡμῶν. — «Ὅλην τὴν ἡμέραν μελετῶντας τὴν δικαιοσύνην σου»· δικαιοσύνην λέγοντες τὴν ἐνθεωρουμένην τοῖς μυστηρίοις σοφίαν τοῦ Θεοῦ καὶ φιλανθρωπίαν, ὥσπερ ὁ Παῦλος ἐξέλαβεν· «Οὐ γὰρ ἐπαισχύνομαι, φησί, τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ· δικαιοσύνη γὰρ Θεοῦ ἐν αὐτῷ ἀποκαλύπτεται εἰς πάντας καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς πιστεύοντας»· ταύτης ἡ μελέτη τῆς δικαιοσύνης τὸν ἁγιασμὸν ἐν ἡμῖν δύναται συντηρεῖν. Καὶ γὰρ καὶ τὴν εἰς Θεὸν πίστιν αὔξει καὶ τὴν ἀγάπην ἀνάπτει, καὶ οὐδὲν ἐᾷ πονηρὸν ἐπεισελθεῖν τῇ ψυχῇ· οὐκ ἄρα μάτην ἐν τοῖς ἔμπροσθεν ἐλέγομεν ὅτι χωρὶς τῶν πρεπόντων τοῖς μυστηρίοις λογισμῶν, οὐκ ἔστι τὸν ἁγιασμὸν συνεστάναι καὶ παραμένειν ἡμῖν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έπειτα προσεύχονται ο αγιασμός, τον οποίο έλαβαν και κατέχουν, να παραμείνει και να μην προδώσουν τη χάρη, ούτε να χάσουν τη δωρεά, έχοντας τη βοήθεια του δικού Του χεριού: «Διατήρησέ μας στον δικό σου αγιασμό»· πράττοντας τι εμείς; —Διότι απαιτείται και η δική μας συνεισφορά.— «Μελετώντας όλη την ημέρα τη δικαιοσύνη σου»· ονομάζοντας δικαιοσύνη τη σοφία και τη φιλανθρωπία του Θεού που ενοράται στα μυστήρια, όπως ακριβώς το ερμήνευσε και ο Παύλος: «Διότι δεν επαισχύνομαι», λέει, «το Ευαγγέλιο του Χριστού· επειδή μέσα σε αυτό αποκαλύπτεται η δικαιοσύνη του Θεού σε όλους και επάνω σε όλους όσοι πιστεύουν»· η μελέτη αυτής της δικαιοσύνης μπορεί να συντηρήσει τον αγιασμό μέσα μας. Διότι και την πίστη προς τον Θεό αυξάνει και την αγάπη αναζωπυρώνει, και δεν αφήνει τίποτα το πονηρό να εισχωρήσει στην ψυχή· άρα όχι μάταια λέγαμε πρωτύτερα ότι, χωρίς τους λογισμούς που αρμόζουν στα μυστήρια, δεν είναι δυνατόν να συγκροτηθεί και να παραμείνει σε εμάς ο αγιασμός.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Φώτιος Εἰς τὴν πρὸς Ῥωμαίους ἐπιστολήν (ἐν ταῖς σειραῖς)
Röm 1,16—18 〈Ἰουδαίῳ δὲ πρῶτον.〉 ὁ γὰρ Ἰουδαῖος ἀπαιτεῖται 〈πρῶτον〉 πιστεύειν, ἅτε δὴ κατηχημένος τὰ περὶ τοῦ Χριστοῦ ἐκ νόμου καὶ τῶν προφητῶν μᾶλλον τῶν ἐθνῶν, καὶ ὅτι, εἰ καὶ ἐπὶ κοινῇ τοῦ γένους τῶν ἀνθρώπων σωτηρίᾳ ἐπεδήμησεν ὁ Χριστός, ἀλλ᾽ οὖν ἐν τοῖς Ἰουδαίοις καὶ ἐγεννήθη καὶ ἐπολιτεύσατο καὶ ἐδίδαξεν καὶ τὰς θεοσημείας ἐν αὐτοῖς εἰργάσατο· δι᾽ ἃ πάντα ὀφειλέται εἰσὶν οἱ Ἰουδαῖοι πρῶτον πιστεύειν εἰς Χριστὸν ἤπερ τὰ ἔθνη. 〈Δικαιοσύνη γὰρ θεοῦ,〉 φησίν, 〈ἐν τῷ εὐαγγελίῳ ἀποκαλύπτεται,〉 τοῦτ᾽ ἔστιν ἅπασα ἡ ἀρετὴ διὰ τοῦ εὐαγγελίου φανεροῦται· 〈δικαιοσύνην〉 γὰρ πολλάκις εἴωθε πᾶσαν λέγειν τὴν ἀρετήν. πῶς δὲ ἀποκαλύπτεται καὶ τίσιν; τοῖς ἐκ πίστεως τῷ εὐαγγελίῳ προσιοῦσιν· πᾶσι μὲν γὰρ κηρύττει τὴν ἀρετὴν τὸ εὐαγγέλιον καὶ πᾶσι παραινεῖ ἀντέχεσθαι τῆς ἀρετῆς, ἐκείνοις δὲ ἀποκαλύπτει τὸ κάλλος τῆς ἀρετῆς, καὶ ἐκείνους ποιεῖ ἐραστὰς αὐτῆς, τοὺς μετὰ πίστεως προσιόντας. τί οὖν; παύεται ἡ πίστις τῆς ἀρετῆς κατορθουμένης; οὐμενοῦν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ τελειότερον καὶ ὑψηλότερον πρόεισιν. ἐπίστευσεν, πράττει διὰ τοῦτο τὴν ἀρετήν· ἀρετὴν κατορθοῖ, εἰς τελειοτέραν προκόπτει πίστιν· ἡ μὲν γὰρ πρώτη πίστις κατάνυξίς τις ψυχῆς ἦν καὶ προθυμία, ἡ δὲ τῇ τῶν ἀρετῶν ἐργασίᾳ συναυξηθεῖσα καὶ τελειωθεῖσα πίστις βεβαίωσίς ἐστιν ἀμετάπιστος καὶ πληροφορία.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ρωμ. 1,16-18 «Πρώτα στον Ιουδαίο». Διότι από τον Ιουδαίο απαιτείται «πρώτα» να πιστέψει, εφόσον βεβαίως έχει κατηχηθεί για τα περί του Χριστού από τον Νόμο και τους προφήτες περισσότερο από τα έθνη, και επειδή, αν και ο Χριστός ήλθε για την κοινή σωτηρία του γένους των ανθρώπων, εντούτοις γεννήθηκε ανάμεσα στους Ιουδαίους και έζησε και δίδαξε και τέλεσε τις θεοσημείες ανάμεσά τους· για όλα αυτά, οι Ιουδαίοι οφείλουν να πιστέψουν στον Χριστό πρώτοι σε σχέση με τα έθνη. «Διότι η δικαιοσύνη του Θεού», λέει, «αποκαλύπτεται μέσα στο ευαγγέλιο», δηλαδή ολόκληρη η αρετή φανερώνεται μέσω του ευαγγελίου· διότι συχνά συνηθίζει να ονομάζει «δικαιοσύνη» κάθε αρετή. Πώς όμως αποκαλύπτεται και σε ποιους; Σε εκείνους που προσεγγίζουν το ευαγγέλιο με πίστη. Διότι, βέβαια, το ευαγγέλιο κηρύττει την αρετή σε όλους και προτρέπει τους πάντες να προσκολλώνται στην αρετή, αποκαλύπτει όμως την ομορφιά της αρετής, και κάνει εραστές της, εκείνους που το προσεγγίζουν με πίστη. Τι λοιπόν; Παύει η πίστη όταν κατορθωθεί η αρετή; Κάθε άλλο, αλλά μάλλον προχωρά σε κάτι τελειότερο και υψηλότερο. Πίστεψε, γι' αυτό και πράττει την αρετή· κατορθώνει την αρετή, προκόπτει σε τελειότερη πίστη· διότι η μεν πρώτη πίστη ήταν μια κατάνυξη και προθυμία της ψυχής, ενώ η πίστη που συνενισχύθηκε και τελειοποιήθηκε μέσω της άσκησης των αρετών είναι ακλόνητη βεβαίωση και πλήρης βεβαιότητα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Φώτιος Εἰς τὴν πρὸς Ῥωμαίους ἐπιστολήν (ἐν ταῖς σειραῖς)
Εἰ δὲ τὸ 〈δικαιοσύνη θεοῦ〉 οὐχὶ τὴν ἐν ἀνθρώπῳ παρὰ θεοῦ διδομένην ἐκλάβοι τις, ἀλλ᾽, ἐγγύτερον τῆς λέξεως, τὴν ἐνοῦσαν τῷ θεῷ καὶ ἐνεργουμένην ὑπ᾽ αὐτοῦ, τοιοῦτόν τινά μοι δοκεῖ ἀνακύπτειν τὸν ἀποστολικὸν νοῦν, ὅτι ἡ τοῦ θεοῦ δικαιοσύνη ἣν περὶ ἡμᾶς ἐπιδείκνυται φιλανθρωπίας ὅρῳ καὶ νόμῳ, ἐν τῷ εὐαγγελίῳ αὐτοῦ δείκνυται. πῶς καὶ τίνα τρόπον; ὅτι ἐκ μόνης πίστεως ἡμᾶς σώζει καὶ νεκρωθέντας ἤδη ζωοποιεῖ, μὴ προεπιδειξαμένους ἔργα. καὶ τοῦτο καὶ προϊὼν ὁ Παῦλος ἐμφανέστερον περιστᾷ ἐν οἷς φησιν· 〈καὶ δικαιοῦντα τὸν ἐκ πίστεως,〉 καὶ πάλιν· 〈δικαιωθέντες οὖν ἐκ πίστεως,〉 καὶ πάλιν· 〈ἐὰν ὁμολογήσῃς ἐν τῷ στόματί σου κύριον Ἰησοῦν, εἶτα καὶ πιστεύσῃς ἐν τῇ καρδίᾳ σου, σωθήσῃ.〉 τοῦτο οὖν δικαιοσύνης θεοῦ νικώσης φιλανθρωπίαν ἀνθρωπίνην, τὸ ἐκ μόνης πίστεως νεκρωθέντας ἡμᾶς ταῖς ἁμαρτίαις ἤδη ἀνεγεῖραι καὶ ζωοποιῆσαι, ὥστε καλῶς προεῖπεν ὅτι 〈δύναμίς ἐστι τὸ εὐαγγέλιον εἰς σωτηρίαν τῷ πιστεύοντι·〉 καὶ γὰρ δυναμοῦται ὁ πιστεύσας διὰ τῆς ἐν αὐτῷ ἀποκαλυπτομένης δικαιοσύνης ἀναστῆναι τοῦ ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν πτώματος καὶ ζωοποιηθῆναι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εάν όμως τη φράση «δικαιοσύνη του Θεού» δεν την εκλάβει κάποιος ως αυτήν που δίνεται στον άνθρωπο από τον Θεό, αλλά, πιο κοντά στο γράμμα της λέξης, ως αυτήν που ενυπάρχει στον Θεό και ενεργείται από αυτόν, μού φαίνεται ότι προκύπτει το εξής αποστολικό νόημα: ότι η δικαιοσύνη του Θεού, την οποία επιδεικνύει απέναντί μας με όρο και νόμο φιλανθρωπίας, φανερώνεται στο ευαγγέλιό του. Πώς και με ποιον τρόπο; Με το ότι μας σώζει μόνο εκ πίστεως και μας ζωοποιεί ενώ είμαστε ήδη νεκρωμένοι, χωρίς να έχουμε επιδείξει προηγουμένως έργα. Και αυτό, προχωρώντας, ο Παύλος το καθιστά πιο εμφανές σε όσα λέει: «και να δικαιώνει αυτόν που ζει εκ πίστεως», και πάλι: «Αφού, λοιπόν, δικαιωθήκαμε εκ πίστεως», και πάλι: «Εάν ομολογήσεις με το στόμα σου Κύριο τον Ιησού, και πιστέψεις στην καρδιά σου, θα σωθείς». Αυτό, λοιπόν, είναι έργο της δικαιοσύνης του Θεού που νικά κάθε ανθρώπινη φιλανθρωπία, το να μας αναστήσει και να μας ζωοποιήσει μόνο εκ πίστεως, ενώ ήμασταν ήδη νεκρωμένοι από τις αμαρτίες, ώστε ορθώς προείπε ότι «το ευαγγέλιο είναι δύναμη για τη σωτηρία εκείνου που πιστεύει»· διότι όποιος πιστεύει ενδυναμώνεται μέσω της δικαιοσύνης που αποκαλύπτεται σε αυτό για να αναστηθεί από την πτώση των αμαρτιών και να ζωοποιηθεί.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Φώτιος Εἰς τὴν πρὸς Ῥωμαίους ἐπιστολήν (ἐν ταῖς σειραῖς)
Καλῶς δὲ εἶπεν· 〈ἀποκαλύπτεται·〉 τοῖς μὲν γὰρ μὴ πιστεύουσι κέκρυπται ἡ τοιαύτη τοῦ θεοῦ δικαιοσύνη, διὰ δὲ τῶν πιστευόντων ἀποκαλύπτεται καὶ φανεροῦται. ἀλλ᾽ εἰς τί ζωοποιεῖται, φησίν, ὁ πιστεύσας; εἰς τὴν τελειοτάτην καὶ κατ᾽ ἀμετάπιστον ἕξεως ἰσχὺν πίστιν· 〈ἐκ γὰρ πίστεως εἰς πίστιν〉 ἡ ζωοποίησις. δυνατὸν δὲ καὶ ἄλλως κατανοῆσαι· ἡ τοῦ θεοῦ δικαιοσύνη διὰ τοῦ εὐαγγελίου ἀποκαλύπτεται, ὅτι λαμβάνων παρ᾽ ἡμῶν ἀρχὴν μόνον καὶ σπέρμα πίστεως, αὐτὸς αὐξάνει καὶ ἑδράζει καὶ τελειοποιεῖ ἡμᾶς εἰς αὐτὴν ταύτην. τοῦτο δικαιοσύνης ὡς ἀληθῶς θεοῦ, τὸ μόνον ἀφορμὴν προαιρέσεως λαβόντα αὐτὸν ἀπαρτίσαι τὸ πᾶν· ἵνα γὰρ μήτις εἴπῃ, ἀνωτέρω λέγοντος τοῦ Παύλου ὅτι 〈δύναμίς ἐστι τῷ πιστεύοντι εἰς σωτηρίαν τὸ εὐαγγέλιον·〉 καὶ πῶς ἔνι πιστεῦσαι ἀκούοντα σταυρόν, ἀκούοντα θάνατον, ἀκούοντα πάθη; ἐπάγει τὸ 〈δικαιοσύνη θεοῦ ἐν αὐτῷ ἀποκαλύπτεται.〉 μὴ ἔστω, φησί, ταῦτα πρόφασις· ἐὰν γὰρ μόνον προαιρεθῇς, τότε μᾶλλον ἔχεις θαυμάσαι τὴν τοῦ θεοῦ περὶ σὲ κηδεμονίαν καὶ πρόνοιαν, ὅτι τὴν ἀπὸ γνώμης πίστιν λαβών, αὐτός σοι χορηγεῖ τὴν ἐκ πληροφορίας πίστιν καὶ βεβαίωσιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πολύ σωστά λοιπόν είπε: «αποκαλύπτεται»· διότι, σε εκείνους που δεν πιστεύουν, αυτή η δικαιοσύνη του Θεού είναι κρυμμένη, ενώ μέσω εκείνων που πιστεύουν αποκαλύπτεται και φανερώνεται. Αλλά προς τι ζωοποιείται, λέει, εκείνος που πιστεύει; Προς την τελειότατη πίστη, η οποία στηρίζεται στην αμετάκλητη δύναμη της έξης· διότι «εκ πίστεως εις πίστιν» προέρχεται η ζωοποίηση. Είναι δυνατόν όμως να κατανοηθεί και διαφορετικά: η δικαιοσύνη του Θεού αποκαλύπτεται μέσω του Ευαγγελίου, επειδή, λαμβάνοντας από εμάς μόνο την αρχή και το σπέρμα της πίστης, ο Ίδιος αυξάνει, εδραιώνει και μας τελειοποιεί στην ίδια την πίστη. Αυτό είναι αληθώς ίδιον της δικαιοσύνης του Θεού, το ότι λαμβάνοντας Αυτός μόνο την αφορμή από την προαίρεσή μας, ολοκληρώνει το παν. Διότι, για να μην πει κανείς –επειδή ο Παύλος είπε πιο πάνω ότι «το Ευαγγέλιο είναι δύναμη εις σωτηρίαν για εκείνον που πιστεύει»–: «Και πώς είναι δυνατόν να πιστέψει κάποιος ακούγοντας για σταυρό, ακούγοντας για θάνατο, ακούγοντας για πάθη;», προσθέτει το «δικαιοσύνη Θεού αποκαλύπτεται εν αυτώ». Ας μην αποτελούν, λέει, αυτά πρόφαση· διότι εάν εσύ απλώς προαιρεθείς, τότε μάλλον θα θαυμάσεις την κηδεμονία και την πρόνοια του Θεού για εσένα, ότι δηλαδή, αφού λάβει την πίστη της δικής σου απόφασης, ο Ίδιος σου χορηγεί την πίστη της πλήρους βεβαιότητας και την επιβεβαίωση.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Φώτιος Εἰς τὴν πρὸς Ῥωμαίους ἐπιστολήν (ἐν ταῖς σειραῖς)
Εἶτα ἵνα μὴ νομίσῃς ὅτι καινόν τι λέγει καὶ πρόσφατον, τὸν προφήτην παράγει μάρτυρα· τὸ αὐτό μοι, φησί, καὶ ὁ προφήτης Ἀμβακοὺμ ἔκπαλαι, ὅτι ἡ τοῦ δικαίου ζωὴ πίστει περιλαμβάνεται καὶ περατοῦται, ἀρχομένη μὲν ἀπὸ τῆς κατὰ προαίρεσιν πίστεως, τελειουμένη δὲ καὶ προϊοῦσα εἰς τὴν κατὰ θείαν συνεργίαν καὶ ἀποκάλυψιν πίστιν. διόπερ ἀεὶ ὁ 〈δίκαιος ἐκ πίστεως ζῇ.〉 τὸ δὲ 〈ζήσεται〉 καλῶς εἴρηται, τοῦτ᾽ ἔστιν ὁ δίκαιος οὐ ζῇ μὲν ἐκ πίστεως, παύεται δέ, ἀλλὰ διὰ παντὸς ζήσεται ἐν αὐτῇ προκόπτων καὶ στηριζόμενος. 〈ζήσεται〉 δὲ εἶπεν, οὐκ ἄλλο τι οἷον ἐκ πίστεως προκόπτει ἢ στηρίζεται ἢ ἄλλο τι, τὴν ἐπιτεταμένην διάθεσιν δηλῶν, ὅτι οὐδὲ ζῆν αἱρήσεται οὐδ᾽ ἀναπνεῖν χωρὶς πίστεως. εἰ οὖν καὶ 〈δύναμίς ἐστιν εἰς σωτηρίαν τῷ πιστεύοντι τὸ εὐαγγέλιον,〉 καὶ πιστεῦσαι ῥᾷον—προαιρέσεως γὰρ μόνης δεῖται—, καὶ πιστεύσαντα ἔνι κατὰ τὴν πίστιν ἑδρασθῆναι ὑπὸ θεοῦ καὶ τελειωθῆναι. καὶ τελειωθεῖσι κατὰ τὴν πίστιν ἔρως καὶ ἡδονὴ ἐμφύεται περὶ αὐτήν, ὥστε μηδὲ ζῆν αἱρεῖσθαι ἄνευ ταύτης. δεῖ ἄρα προθύμως διὰ ταῦτα πάντα καὶ μετὰ σπουδῆς προσιέναι τῷ κηρύγματι τοῦ εὐαγγελίου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έπειτα, για να μη νομίσεις ότι λέει κάτι καινούργιο και πρόσφατο, φέρνει ως μάρτυρα τον προφήτη: το ίδιο πράγμα, αναφέρει, λέει μαζί μου και ο προφήτης Αββακούμ από παλιά, ότι δηλαδή η ζωή του δικαίου περιβάλλεται και ολοκληρώνεται με την πίστη, ξεκινώντας μεν από την πίστη της ελεύθερης προαίρεσης, τελειοποιούμενη δε και προχωρώντας στην πίστη κατά τη θεία συνεργία και αποκάλυψη. Γι' αυτό πάντοτε «ο δίκαιος ζει εκ πίστεως». Το «θα ζήσει» έχει ειπωθεί πολύ σωστά, δηλαδή ο δίκαιος δεν ζει μεν από την πίστη και έπειτα σταματά, αλλά διαπαντός θα ζήσει μέσα σε αυτήν, προκόβοντας και στηριζόμενος. Και είπε «θα ζήσει», και όχι κάτι άλλο, όπως ότι προκόβει ή στηρίζεται από την πίστη ή οτιδήποτε άλλο, για να δηλώσει την έντονη διάθεση, ότι ούτε να ζει θα επιλέξει ούτε να αναπνέει χωρίς πίστη. Εάν λοιπόν το Ευαγγέλιο «είναι δύναμη προς σωτηρία για εκείνον που πιστεύει», και το να πιστέψει κανείς είναι πιο εύκολο —διότι χρειάζεται μόνο προαίρεση—, τότε εκείνος που έχει πιστέψει είναι δυνατόν να εδραιωθεί στην πίστη από τον Θεό και να φτάσει στην τελειότητα. Και σε αυτούς που έχουν τελειωθεί κατά την πίστη, εμφυτεύεται έρωτας και χαρά για αυτήν, ώστε να μην επιλέγουν καν να ζουν χωρίς αυτήν. Πρέπει, άρα, εξαιτίας όλων αυτών, να προσερχόμαστε στο κήρυγμα του Ευαγγελίου με προθυμία και σπουδή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Φώτιος Εἰς τὴν πρὸς Ῥωμαίους ἐπιστολήν (ἐν ταῖς σειραῖς)
καλῶς δὲ ἄρα καὶ Παῦλος ἔλεγεν· 〈οὐ γὰρ ἐπαισχύνομαι τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ〉 τοσούτων ἀγαθῶν ἡμῖν προξενοῦν. 〈Τῶν τὴν ἀλήθειαν ἐν ἀδικίᾳ κατεχόντων,〉 καλυπτόντων, γνώμης πονηρίᾳ ἐπισκοτιζόντων· ῥᾷον γάρ, εἴπερ ἐβούλοντο, ἀπὸ τῶν ὁρωμένων καὶ ἑαυτοὺς καὶ ἑτέρους ὠφελῆσαι εἰς θεογνωσίαν. οἱ δὲ μᾶλλον δι᾽ αὐτῶν τούτων συνεκάλυψαν καὶ κατέσχον μὴ διαλάμψαι τὴν θεογνωσίαν, αὐτὰ ταῦτα θεοποιήσαντες, καὶ ἀδικήσαντες, τὸ ὅσον ἐπ᾽ αὐτοῖς, τήν τε τῆς θεογνωσίας ἀλήθειαν καὶ ἑαυτοὺς καὶ αὐτά γε δὴ ἅπερ τιμᾶν ἔδοξαν. δῆλον δὲ ὅτι τοὺς τῶν Ἑλλήνων σοφοὺς ἐπιπλήττει καὶ τοὺς ὁμοίους ἐκείνοις.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πολύ σωστά, λοιπόν, έλεγε και ο Παύλος: «διότι δεν επαισχύνομαι το ευαγγέλιο του Χριστού», το οποίο μας εξασφαλίζει τόσα αγαθά. «Εκείνων που καταπνίγουν την αλήθεια με την αδικία», που την καλύπτουν, που τη συσκοτίζουν με την πονηρία της γνώμης τους· διότι θα ήταν ευκολότερο, εάν το ήθελαν, ξεκινώντας από τα ορατά δημιουργήματα να ωφελήσουν και τους εαυτούς τους και τους άλλους ώστε να φθάσουν στη θεογνωσία. Αυτοί όμως, απεναντίας, μέσω αυτών ακριβώς συγκάλυψαν και εμπόδισαν τη θεογνωσία να λάμψει, θεοποιώντας αυτά τα ίδια, και αδικώντας, στο μέτρο που εξαρτιόταν από αυτούς, και την αλήθεια της θεογνωσίας και τους εαυτούς τους και αυτά τα ίδια τα οποία νόμισαν ότι τιμούν. Είναι δε φανερό ότι επιπλήττει τους σοφούς των Ελλήνων και όσους είναι όμοιοι με αυτούς.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Φώτιος Ἐπιστολαὶ καὶ Ἀμφιλόχια
‘Οὐ γὰρ ἐπαισχύνομαι τὸ εὐαγγέλιον· δικαιοσύνη γὰρ θεοῦ’ καὶ ἑξῆς Ὅτι φησὶν ὁ Παῦλος, ‘οὐ γὰρ ἐπαισχύνομαι τὸ εὐαγγέλιον· δικαιοσύνη γὰρ θεοῦ ἐν αὐτῷ ἀποκαλύπτεται’. πῶς οὖν δικαιοσύνη θεοῦ ἐν αὐτῷ ἀποκαλύπτεται; πῶς; ἐπειδὴ ὁ πρῶτος νόμος Ἰουδαίοις μόνοις ἐδέδοτο, καὶ τῶν ἄλλων ἀνθρώπων τῆς αὐτῆς ὑπαρχόντων δημιουργίας καὶ φύσεως, τὸ δὲ εὐαγγέλιον πᾶσιν ὁμοτίμως τοῖς ὁμοφυέσιν, εἰκότως ἐν αὐτῷ δικαιοσύνη θεοῦ ἀποκαλύπτεται, καὶ καλεῖται δικαιοσύνης εὐαγγέλιον. ἐν τοίνυν τῇ παλαιᾷ διαθήκῃ οὐκ ἦν ἡ κλῆσις δικαία· οὐ γὰρ ὁμοίως πάντας ἐκάλει καὶ ἐφώτιζεν, τοὺς Ἰουδαίους δὲ μόνους. οὐκ ἦν οὖν δικαία, ἀλλ’ οἰκονομική, προπαρασκευάζουσα ὁδὸν τῇ δικαιοσύνῃ· οὐ λέγω ταύτην δικαίαν κἀκείνην ἄδικον, ἀλλ’ ἐκείνην ὁδὸν ταύτης καὶ προκατασκευὴν ταύτης. ὑπελάμβανον οἱ Ἰουδαῖοι ὅτι καὶ τὸ εὐαγγέλιον αὐτοῖς δοθήσεται καὶ μόνοις, ὥσπερ καὶ ὁ νόμος, ἐξέβη δὲ παρ’ ἐλπίδας ἡ προσδοκία. διὸ καὶ Δαυὶδ λέγει· ‘ὑπελάβομεν, ὁ θεός, τὸ ἔλεός σου ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ σου’, εἶτα ‘κατὰ τὸ ὄνομά σου, ὁ θεός, οὕτως καὶ ἡ αἴνεσίς σου’, οὐχὶ ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ σου μόνον, ἀλλ’ ‘ἐπὶ τὰ πέρατα τῆς γῆς’· καὶ ἵνα δείξῃ ὅτι τὸ ἐλεῆσαι τὰ πέρατα τῆς γῆς δικαιοσύνης ἐστίν, ἐπάγει, ‘δικαιοσύνης πλήρης ἡ δεξιά σου’. ‘Ὁ κύριος ἐβασίλευσεν.’ πῶς ὁ κύριος ἐβασίλευσεν; ἆρ’ ὡς πρόσφατον λαβὼν τὸ τῆς βασιλείας ἀξίωμα;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Διότι δεν επαισχύνομαι το ευαγγέλιο· διότι είναι δικαιοσύνη Θεού» και τα εξής. Επειδή λέει ο Παύλος, «διότι δεν επαισχύνομαι το ευαγγέλιο· διότι σε αυτό αποκαλύπτεται η δικαιοσύνη του Θεού». Πώς λοιπόν αποκαλύπτεται σε αυτό η δικαιοσύνη του Θεού; Πώς; Επειδή ο πρώτος νόμος είχε δοθεί μόνο στους Ιουδαίους, παρόλο που και οι υπόλοιποι άνθρωποι προέρχονταν από την ίδια δημιουργία και φύση, ενώ το ευαγγέλιο προσφέρεται ισότιμα σε όλους όσους έχουν την ίδια φύση, εύλογα αποκαλύπτεται σε αυτό η δικαιοσύνη του Θεού, και ονομάζεται ευαγγέλιο δικαιοσύνης. Στην Παλαιά Διαθήκη, επομένως, η κλήση δεν ήταν δίκαιη· διότι δεν καλούσε και δεν φώτιζε όλους με τον ίδιο τρόπο, παρά μόνο τους Ιουδαίους. Δεν ήταν λοιπόν δίκαιη, αλλά κατ' οικονομίαν, προετοιμάζοντας τον δρόμο για τη δικαιοσύνη· δεν λέω ότι αυτή η νέα είναι δίκαιη και εκείνη η παλαιά άδικη, αλλά ότι εκείνη αποτέλεσε οδό και προετοιμασία αυτής. Υπέθεταν οι Ιουδαίοι ότι και το ευαγγέλιο θα δινόταν σε αυτούς, και μάλιστα αποκλειστικά σε αυτούς, όπως ακριβώς και ο νόμος, όμως η προσδοκία τους διαψεύστηκε ενάντια στις ελπίδες τους. Γι' αυτό και ο Δαβίδ λέει: «Υποθέσαμε, Θεέ, το έλεός σου στο μέσο του λαού σου», έπειτα «σύμφωνα με το όνομά σου, Θεέ, έτσι είναι και η αίνεσή σου», όχι μόνο στο μέσο του λαού σου, αλλά «έως τα πέρατα της γης»· και για να δείξει ότι το να ελεήσει τα πέρατα της γης αποτελεί έργο δικαιοσύνης, προσθέτει, «η δεξιά σου είναι πλήρης δικαιοσύνης». «Ο Κύριος εβασίλευσε.» Πώς εβασίλευσε ο Κύριος; Μήπως λαμβάνοντας πρόσφατα το αξίωμα της βασιλείας;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Φώτιος Βιβλιοθήκη
Ἐκ τοῦ λόγου, ὅτι παλαιᾶς καὶ καινῆς διαθήκης εἷς ὁ νομοθέτης· καὶ εἰς τὸ ἔνδυμα τοῦ ἱερέως· καὶ περὶ μετανοίας. Ὅτι φησὶν ὁ Παῦλος· «Οὐ γὰρ ἐπαισχύνομαι τὸ εὐαγγέλιον· δικαιοσύνη γὰρ Θεοῦ ἐν αὐτῷ ἀποκαλύπτεται».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Από τον λόγο, ότι ένας είναι ο νομοθέτης της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης· και για το ένδυμα του ιερέα· και περί μετανοίας. Επειδή λέει ο Παύλος: «Διότι δεν επαισχύνομαι το ευαγγέλιο· επειδή μέσα σε αυτό αποκαλύπτεται η δικαιοσύνη του Θεού».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Σωφρόνιος Ἱεροσολύμων Εἰς τὴν Ὑπαπαντήν
Ἀλλὰ τί καὶ νῦν Χριστοῦ τὸ μυστήριον (τούτου γὰρ ἡ παροῦσα πανήγυρις), ἢ τί τὸ Χριστοῦ μεγαλούργημα (τούτου γὰρ ἡ πομπὴ καὶ ἡ πρόοδος); τάχα ἄν τις ἡμᾶς ἐρωτήσειεν ἤ τινι ἀπιστίᾳ κρατούμενος ἢ ἀγνοεῖν τὴν τελετὴν προσποιούμενος· τοῖς γὰρ τῆς ἐκκλησίας παισὶ καὶ μύσταις τοῦ πνεύματος πάντα τὰ Χριστοῦ δῆλα καὶ γνώριμα, καὶ οὐδὲν τῶν τελουμένων καθέστηκεν ἄγνωστον. ἀλλ’ ἐγὼ βοήσω καὶ φθέγξομαι καὶ τῆς ἑορτῆς τὰ ἴδια. “οὐ γὰρ αἰσχύνομαι Χριστοῦ τὸ εὐαγγέλιον”, ὡς Παῦλος πρὸ ἡμῶν ἀνεκραύγασεν, καταισχυνῶ δὲ δι’ αὐτοῦ τῶν ἔξω σοφῶν τὰ φυσήματα· “δύναμις γὰρ θεοῦ ἐστιν ἀκατάληπτος εἰς σωτηρίαν παντὶ τῷ πιστεύοντι”. καὶ πῶς θεοῦ τὴν ἄρρητον εἰπεῖν αἰσχυνθήσομαι δύναμιν; μὴ μάτην μεμφέσθωσαν ἡμῶν τὰ μυστήρια Ἀρισταγόραι τε καὶ Ἀναξαγόραι καὶ Ἀναξίμανδροι ἢ Πυθαγόραι καὶ Ἀριστοτέλαι καὶ Πλάτωνες οἱ τῆς μωρανθείσης σοφίας σοφώτατοι πρόμαχοι, οἱ μήτε ἃ λέγουσιν ἐπιστάμενοι μήτε περὶ ὧν διαβεβαιοῦνται συνιέναι δυνάμενοι· οὓς εἰκότως καὶ ἁλιευτικὸς διεχάραξεν κάλαμος καὶ σμῖλαξ σκυτοτομικὴ διεθέρισε, καὶ νεκρὰ καὶ ἀναίσθητα γῆς ἀποδέδειχε σκύβαλα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά ποιο είναι τώρα το μυστήριο του Χριστού (διότι περί αυτού πρόκειται η παρούσα πανήγυρις), ή ποιο είναι το μεγαλούργημα του Χριστού (διότι αυτού είναι η πομπή και η πρόοδος); Ίσως κάποιος να μας ρωτούσε, είτε επειδή κυριαρχείται από κάποια απιστία είτε επειδή προσποιείται ότι αγνοεί την τελετή. Διότι για τα τέκνα της Εκκλησίας και τους μύστες του Πνεύματος, όλα τα του Χριστού είναι φανερά και γνώριμα, και τίποτε από όσα τελούνται δεν παραμένει άγνωστο. Αλλά εγώ θα βροντοφωνάξω και θα διακηρύξω τα ίδια τα της εορτής. «Διότι δεν επαισχύνομαι το ευαγγέλιο του Χριστού», όπως αναφώνησε πριν από εμάς ο Παύλος, και μέσω αυτού θα καταισχύνω τις οιήσεις των έξω σοφών. «Διότι είναι ακατάληπτη δύναμη Θεού προς σωτηρίαν για καθέναν που πιστεύει». Και πώς θα ντραπώ να ομολογήσω την άρρητη δύναμη του Θεού; Ας μην κατηγορούν μάταια τα μυστήριά μας οι Αρισταγόρες και οι Αναξαγόρες και οι Αναξίμανδροι ή οι Πυθαγόρες και οι Αριστοτέληδες και οι Πλάτωνες, οι σοφότατοι υπέρμαχοι της απομωρανθείσας σοφίας, οι οποίοι ούτε γνωρίζουν αυτά που λέγουν ούτε μπορούν να κατανοήσουν εκείνα για τα οποία διαβεβαιώνουν. Αυτούς, πολύ δικαιολογημένα, και ο αλιευτικός κάλαμος τους διέγραψε και το σκυτοτομικό σμιλάρι τους θέρισε, αποδεικνύοντάς τους νεκρά και αναίσθητα σκύβαλα της γης.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες