Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ 10:2

31 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

μαρτυρῶ γὰρ αὐτοῖς ὅτι ζῆλον Θεοῦ ἔχουσιν, ἀλλ᾿ οὐ κατ᾿ ἐπίγνωσιν.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–31 από 31

Ἀναστάσιος Σιναΐτης Διάλογος κατὰ Ἰουδαίων
Ἢ νομίζεις, ὦ Ἰουδαῖε, διὰ τὴν Σάῤῥαν προτιμηθῆναι τὸν Ἰσαὰκ τοῦ Ἰσμαὴλ καὶ τῶν ἀπὸ τῆς Χετούρας γεννωμένων παίδων τῷ Ἀβραάμ; τί ἂν εἴπῃς περὶ τῆς Ῥεβέκκας; ἐνταῦθα γὰρ καὶ μία μήτηρ, καὶ μία σύλληψις, δίδυμοι γὰρ οἱ παῖδες· τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ἐξ ἑνὸς κοίτην ἔχουσα, κατ’ αὐτὸν τὸν καιρὸν ἀμφοτέρους συνέλαβεν· ἀλλ’ ὁ μὲν θεοφιλὴς, ὁ δὲ τῆς θείας κηδεμονίας ἀνάξιος· καὶ οὐκ ἂν ἔμεινεν ὁ Θεὸς τῶν πραγμάτων τὴν πεῖραν, ἀλλ’ ἐκ τῶν πυϊσκομένων τὴν τούτων διαφορὰν προηγόρευσεν· προηγόρευσε δὲ τὴν ἑκάστου πρόθεσιν προμηθῶν· οὐ γὰρ ἄδικος ἡ ἐκλογὴ, ἀλλὰ τῇ προθέσει τῶν ἀνθρώπων συμβαίνουσα, καθὼς γέγραπται, «Τὸν Ἰακὼβ ἠγάπησα, τὸν δὲ Ἡσαῦ ἐμίσησα.» Τὸ γὰρ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν Ἀβραὰμ εἰρημένον, ὅτι «Ἐν Ἰσαὰκ κληθήσεταί σοι σπέρμα,» δείκνυσιν ὡς οὐδὲ τὸ τοῦ γένους ἅπαν τῆς εὐλογίας μετειληφώς· οὐ γὰρ τῇ φύσει προσέχει ὁ Θεὸς, ἀλλὰ πίστιν καὶ ἀρετὴν ἐπιζητεῖ, ὡς καὶ ἐν τῷ Ὠσηὲ λέγει· «Καλέσω τὸν Οὐ λαόν μου, Λαόν μου· καὶ τὴν Οὐκ ἠγαπημένην, Ἠγαπημένην· καὶ ἔσται ἐν τῷ τόπῳ οὗ ἐῤῥέθη αὐτοῖς Οὐ λαός μου, ὑμεῖς, αὐτοὶ κληθήσονται υἱοὶ Θεοῦ ζῶντος· διότι τὰ ἔθνη τὰ μὴ γινώσκοντα δικαιοσύνην, κατέλαβον δικαιοσύνην·» δικαιοσύνην δὲ λέγει τὴν ἐκ πίστεως. Ἰσραὴλ δὲ διώκων νόμον ἰδίας δικαιοσύνης, δικαιοσύνην οὐκ ἔφθασεν. Διὰ τί; Διότι οὐκ ἐκ πίστεως, ἀλλ’ ἐξ ἔργων νόμου· ἐνόμισαν γὰρ ἐπαρκεῖν αὐτοῖς τὴν κατὰ νόμον πολιτείαν εἰς κτῆσιν δικαιοσύνης, καὶ πίστεως κατεφρόνησαν· οὗ δὴ χάριν καὶ τῶν τῆς πίστεως οὐ μετέσχον δωρεῶν· «Προσέκοψαν γὰρ τῷ λίθῳ τοῦ προσκόμματος, καθὼς γέγραπται· Ἰδοὺ τίθημι ἐν Σιὼν λίθον προσκόμματος καὶ πέτραν σκανδάλου, καὶ πᾶς ὁ πιστεύων ἐπ’ αὐτὸν οὐ καταισχυνθήσεται.» Προσπταίειν εἰώθασιν οἱ ἑτέρωσε τὴν διάνοιαν τῶν Γραφῶν τῶν προφητειῶν ἔχοντες καὶ τὴν ὁδὸν προκόπτειν οὐκ ἐθέλοντες· τοῦτο πεπόνθασιν οἱ Ἰουδαῖοι· περὶ γὰρ δὴ τὰ περιττὰ τοῦ νόμου ἔχοντες, τὸν ὑπὸ τῶν προφητῶν προσαγορευθέντα λίθον ἰδεῖν οὐκ ἐθέλησαν· καίτοι σαφῶς οἱ προφῆται προεθέσπισαν, ὡς ὁ τούτοις πιστεύων, μεγίστων τεύξεται ἀγαθῶν· «Ζῆλον γὰρ Θεοῦ ἔχουσιν, ἀλλ’ οὐ κατ’ ἐπίγνωσιν· ἀγνοοῦντες γὰρ τὴν τοῦ Θεοῦ δικαιοσύνην, καὶ τὴν ἰδίαν δικαιοσύνην ζητοῦντες στῆσαι, τῇ δικαιοσύνῃ τοῦ Θεοῦ οὐχ ὑποτάσσονται·» τέλος γὰρ νόμου Χριστὸς εἰς δικαιοσύνην παντὶ τῷ πιστεύοντι· ὁ γὰρ νόμος πάντας ἡμᾶς, ἤγουν πᾶσαν φύσιν ἀνθρώπων, πρὸς τὸν Δεσπότην Χριστὸν ἐποδήγησεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ή νομίζεις, Ιουδαίε, ότι ο Ισαάκ προτιμήθηκε από τον Ισμαήλ και από τα παιδιά που γέννησε στον Αβραάμ η Χετούρα εξαιτίας της Σάρρας; Και τι θα έλεγες για τη Ρεβέκκα; Διότι εδώ έχουμε και μία μητέρα και μία σύλληψη, αφού τα παιδιά ήταν δίδυμα· αυτό σημαίνει το “από έναν κοίτη έχουσα”, ότι δηλαδή κατά τον ίδιο καιρό συνέλαβε και τους δύο. Κι όμως, ο ένας ήταν θεοφιλής, ενώ ο άλλος ανάξιος της θείας πρόνοιας. Και ο Θεός δεν περίμενε να δοκιμαστούν τα πράγματα στην πράξη, αλλά προανήγγειλε τη διαφορά τους ήδη από όσα κυοφορούνταν· και την προανήγγειλε, επειδή προγνώριζε την προαίρεση του καθενός. Διότι η εκλογή δεν είναι άδικη, αλλά ανταποκρίνεται στην προαίρεση των ανθρώπων, όπως έχει γραφεί: «Τον Ιακώβ αγάπησα, ενώ τον Ησαύ εμίσησα». Διότι αυτό που είπε ο Θεός στον Αβραάμ, ότι «στον Ισαάκ θα σου ονομαστεί σπέρμα», δείχνει πως ούτε όλο το γένος έλαβε μέρος στην ευλογία· γιατί ο Θεός δεν προσέχει στη φύση, αλλά ζητεί πίστη και αρετή, όπως λέγει και στον Ωσηέ: «Θα ονομάσω τον Μη λαό μου, Λαό μου· και τη Μη αγαπημένη, Αγαπημένη· και θα γίνει στον τόπο όπου τους ειπώθηκε· Εσείς δεν είστε λαός μου, εκεί θα ονομαστούν υιοί του ζώντος Θεού». Διότι τα έθνη, που δεν γνώριζαν δικαιοσύνη, κατέλαβαν δικαιοσύνη· και ως δικαιοσύνη εννοεί εκείνη που προέρχεται από την πίστη. Ο δε Ισραήλ, ενώ επιδίωκε νόμο δικής του δικαιοσύνης, δεν έφθασε στη δικαιοσύνη. Γιατί; Επειδή δεν την επιδίωξε από πίστη, αλλά από έργα νόμου· διότι νόμισαν πως τους αρκούσε η κατά νόμον ζωή για να αποκτήσουν δικαιοσύνη, και περιφρόνησαν την πίστη. Γι’ αυτό ακριβώς δεν μετείχαν ούτε στις δωρεές της πίστεως· «διότι προσέκοψαν στον λίθο του προσκόμματος, καθώς έχει γραφεί· Ιδού, θέτω στη Σιών λίθο προσκόμματος και πέτρα σκανδάλου, και όποιος πιστεύει σ’ αυτόν δεν θα καταισχυνθεί». Συνηθίζουν να προσκόπτουν εκείνοι που έχουν τη διάνοιά τους στραμμένη αλλού από τις προφητείες των Γραφών και δεν θέλουν να προχωρήσουν στην οδό· αυτό ακριβώς έπαθαν οι Ιουδαίοι. Επειδή δηλαδή ήταν απορροφημένοι στα περιττά του νόμου, δεν θέλησαν να δουν τον λίθο που είχε προαναγγελθεί από τους προφήτες· παρόλο που οι προφήτες είχαν σαφώς προθεσπίσει ότι όποιος πιστεύει σ’ αυτόν θα αξιωθεί τα μέγιστα αγαθά. «Διότι έχουν ζήλο Θεού, αλλά όχι σύμφωνα με επίγνωση· επειδή αγνοούν τη δικαιοσύνη του Θεού και ζητούν να στήσουν τη δική τους δικαιοσύνη, δεν υποτάσσονται στη δικαιοσύνη του Θεού». Διότι το τέλος του νόμου είναι ο Χριστός, προς δικαιοσύνη για κάθε πιστεύοντα· επειδή ο νόμος οδήγησε όλους εμάς, δηλαδή ολόκληρη την ανθρώπινη φύση, προς τον Δεσπότη Χριστό. Στείλε το επόμενο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Αθανάσιος Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Ὥσπερ γάρ τινές εἰσιν ἔχοντες ζῆλον, ἀλλ᾽ οὐ κατ᾽ ἐπίγνωσιν, οὕτως εἰσί τινες ἔχοντες φόβον Θεοῦ, ἀλλ᾽ οὐ κατ᾽ ἐπίγνωσιν. Περίελε τὸν ὀνειδισμόν μου ὃν ὑπώπτευσα. Ποιήσας ὁ προφήτης ὡς ἄνθρωπος ἁμαρτίαν, παρακαλεῖ, ἐπεὶ ὁρᾷ τὸν ὀνειδισμὸν παρακολουθοῦντα ἐν τῷ θείῳ δικαστηρίῳ μετὰ τὴν ἀνάστασιν, καὶ λέγει τὸν προκείμενον στίχον. Οὐκ ἂν δὲ λέγοις τοῦτο λέγων· Περίελε τὸν ὀνειδισμόν σου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, όπως ακριβώς υπάρχουν ορισμένοι που έχουν ζήλο, αλλά όχι κατ' επίγνωση, έτσι υπάρχουν και ορισμένοι που έχουν φόβο Θεού, αλλά όχι κατ' επίγνωση. «Αφαίρεσε τον ονειδισμό μου, τον οποίο υποπτεύθηκα». Ο προφήτης, έχοντας διαπράξει αμαρτία ως άνθρωπος, παρακαλεί, επειδή βλέπει τον ονειδισμό να ακολουθεί στο θείο δικαστήριο μετά την ανάσταση, και λέγει τον προκείμενο στίχο. Δεν θα μπορούσες όμως να το πεις αυτό λέγοντας: «Αφαίρεσε τον ονειδισμό σου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Περὶ βαπτίσματος
Περὶ μὲν οὖν παραδόσεων ἀνθρωπίνων τὸ κρῖμα φανερὸν ἐκ τῶν τοῦ Κυρίου ῥημάτων· περὶ δὲ λογισμῶν ἰδίων ἐν σοφίᾳ ἀνθρωπίνῃ ἀγωνιστικώτερον τὴν καθαίρεσιν ποιεῖσθαι ὁ Ἀπόστολος ἐδίδαξεν, εἰπών· «Τὰ γὰρ ὅπλα τῆς στρατείας ἡμῶν οὐ σαρκικὰ, ἀλλὰ δυνατὰ τῷ Θεῷ πρὸς καθαίρεσιν ὀχυρωμάτων, λογισμοὺς καθαιροῦντες καὶ πᾶν ὕψωμα ἐπαιρόμενον κατὰ τῆς γνώσεως τοῦ Θεοῦ.» Ἢ ὅλως περὶ δικαιοσύνης τῆς ἑκάστῳ φαινομένης, κἂν διὰ Θεὸν ᾖ ἐσπουδασμένως γινομένη· περὶ ἧς φησι πάλιν ὁ αὐτός· «Μαρτυρῶ γὰρ αὐτοῖς, ὅτι ζῆλον Θεοῦ ἔχουσιν, ἀλλ᾽ οὐ κατ᾽ ἐπίγνωσιν. Ἀγνοοῦντες γὰρ τὴν τοῦ Θεοῦ δικαιοσύνην, καὶ τὴν ἰδίαν ζητοῦντες στῆσαι, τῇ δικαιοσύνῃ τοῦ Θεοῦ οὐχ ὑπετάγησαν.» Ὡς ἐκ τούτων καὶ τῶν τοιούτων φανερὸν εἶναι τὸ κρῖμα τῶν θελόντων σοφίζεσθαι τὰ κρίματα τοῦ Θεοῦ. Γέγραπται γάρ· «Οὐαὶ οἱ συνετοὶ ἐν ἑαυτοῖς, καὶ ἐνώπιον ἑαυτῶν ἐπιστήμονες·» τοῦ Κυρίου φανερώτερον ἀποφηναμένου, ὅτι ὃς ἐὰν μὴ δέξηται τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ὡς τὸ παιδίον, οὐ μὴ εἰσέλθῃ εἰς αὐτήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Σχετικά, λοιπόν, με τις ανθρώπινες παραδόσεις, η κρίση είναι φανερή από τα λόγια του Κυρίου. Όσον αφορά, όμως, τους προσωπικούς λογισμούς που βασίζονται στην ανθρώπινη σοφία, ο Απόστολος μας δίδαξε να επιδιώκουμε την καθαίρεσή τους με μεγαλύτερη αγωνιστικότητα, λέγοντας: «Διότι τα όπλα της στρατείας μας δεν είναι σαρκικά, αλλά ισχυρά με τη δύναμη του Θεού για την καθαίρεση οχυρωμάτων, καταρρίπτοντας λογισμούς και κάθε ύψωμα που υψώνεται εναντίον της γνώσεως του Θεού». Ή γενικότερα σχετικά με τη δικαιοσύνη, όπως την αντιλαμβάνεται ο καθένας, έστω και αν επιδιώκεται με ζήλο για χάρη του Θεού· για την οποία λέει πάλι ο ίδιος: «Διότι μαρτυρώ γι' αυτούς ότι έχουν ζήλο Θεού, αλλά όχι κατ' επίγνωση. Επειδή, αγνοώντας τη δικαιοσύνη του Θεού και ζητώντας να εγκαθιδρύσουν τη δική τους, δεν υποτάχθηκαν στη δικαιοσύνη του Θεού». Ώστε από αυτά και από άλλα παρόμοια, καθίσταται φανερή η καταδίκη εκείνων που θέλουν να προσεγγίζουν με την ανθρώπινη σοφία τα κρίματα του Θεού. Διότι είναι γραμμένο: «Αλίμονο σε αυτούς που θεωρούν τους εαυτούς τους συνετούς και στα δικά τους μάτια φαντάζουν σοφοί»· ενώ ο Κύριος αποφάνθηκε με ακόμη μεγαλύτερη σαφήνεια, ότι όποιος δεν δεχθεί τη βασιλεία του Θεού σαν το μικρό παιδί, δεν πρόκειται να εισέλθει σε αυτήν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Περὶ βαπτίσματος
Παρὰ πρόσωπον δὲ, ἐν μὲν τῇ Παλαιᾷ Διαθήκῃ, ὡς ἐπὶ τοῦ Κορὲ, καὶ τολμησάντων ἐπεισελθεῖν, τῇ μὴ δοθείσῃ αὐτοῖς ἱερωσύνῃ, καὶ ὑποπεσόντων ἀποτομίᾳ ὀργῆς εἰς ὄλεθρον καὶ ἀπώλειαν φρικωδεστέραν· παρ᾽ αὐτοῦ δὲ τοῦ Κυρίου παιδευόμεθα ἀσφαλίζεσθαι, εἰπόντος πρὸς τοὺς μαθητάς· «Οὐκ ἀπεστάλην εἰ μὴ εἰς τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα οἴκου Ἰσραήλ·» πρὸς δὲ τὴν γυναῖκα· «Οὐκ ἔστι καλὸν λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων, καὶ βαλεῖν τοῖς κυναρίοις.» Παρὰ πρᾶγμα δὲ, ἐκ μὲν τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ὅταν, ἐντολῆς δοθείσης προσφέρειν θυσίαν ἀπὸ καθαρῶν καὶ ὁλοκλήρων καὶ ἀμώμων, μὴ ἐκ τοιούτων προσενεχθῇ· περὶ οὗ ὁ Θεὸς εἶπε· «Προσάγαγε αὐτὸ τῷ ἄρχοντί σου, εἰ προσδέξεται αὐτὸ, εἰ λήψεται πρόσωπόν σου·» ἐκ δὲ τῆς Καινῆς Διαθήκης παρ᾽ αὐτοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, τῆς προφητείας Ἡσαΐου μνημονεύσαντος κατὰ τῶν Ἰουδαίων, ὅτι «Καλῶς προεφήτευσεν Ἡσαΐας περὶ ὑμῶν λέγων· Ὁ λαὸς οὗτος τοῖς χείλεσι με τιμᾷ, ἡ δὲ καρδία αὐτῶν πόῤῥω ἀπέχει ἀπ᾽ ἐμοῦ· μάτην δὲ σέβονταί με, διδάσκοντες διδασκαλίας, ἐντάλματα ἀνθρώπων·» παρὰ δὲ τοῦ Ἀποστόλου μαρτυροῦντος μὲν τῇ συνειδήσει τῶν Ἰουδαίων, καταγινώσκοντος δὲ αὐτῶν ἐν τῇ διαφορᾷ τῆς δικαιοσύνης. Γράφει δὲ οὕτως· «Μαρτυρῶ γὰρ αὐτοῖς, ὅτι ζῆλον Θεοῦ ἔχουσιν, ἀλλ᾽ οὐ κατ᾽ ἐπίγνωσιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ως προς το πρόσωπο, στην μεν Παλαιά Διαθήκη, όπως συνέβη στην περίπτωση του Κορέ και εκείνων που τόλμησαν να εισχωρήσουν στην ιερωσύνη, η οποία δεν τους είχε δοθεί, και οι οποίοι υπέπεσαν στην αυστηρότητα της οργής, σε όλεθρο και φρικτότατη απώλεια· από τον ίδιο δε τον Κύριο διδασκόμαστε να προφυλασσόμαστε, όταν είπε προς τους μαθητές: «Δεν απεστάλην παρά μόνο στα απολωλότα πρόβατα του οίκου Ισραήλ»· και προς τη γυναίκα: «Δεν είναι καλό να πάρω το ψωμί των τέκνων και να το ρίξω στα κυνάρια». Ως προς το πράγμα δε, στη μεν Παλαιά Διαθήκη, όταν, ενώ έχει δοθεί η εντολή να προσφέρεται θυσία από ζώα καθαρά, αρτιμελή και άμωμα, η προσφορά δεν γίνεται από τέτοια· για την οποία περίπτωση ο Θεός είπε: «Πρόσφερέ το στον άρχοντά σου, για να δεις αν θα το δεχθεί, αν θα αποδεχθεί το πρόσωπό σου»· στη δε Καινή Διαθήκη, από τον ίδιο τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, ο οποίος υπενθύμισε την προφητεία του Ησαΐα κατά των Ιουδαίων, ότι: «Καλά προφήτευσε ο Ησαΐας για εσάς, λέγοντας: Ο λαός αυτός με τιμά με τα χείλη, αλλά η καρδιά τους απέχει μακριά από εμένα· μάταια δε με σέβονται, διδάσκοντας ως διδασκαλίες ανθρώπινες εντολές»· και από τον Απόστολο, ο οποίος μαρτυρεί μεν υπέρ της συνειδήσεως των Ιουδαίων, καταδικάζοντάς τους όμως ως προς τη διαφορά της δικαιοσύνης. Γράφει δε τα εξής: «Διότι δίδω μαρτυρία γι' αυτούς, ότι έχουν ζήλο Θεού, αλλά όχι κατ' επίγνωσιν».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὴν πρὸς Ῥωμαίους ἐπιστολήν
οὐκοῦν τέθειται μὲν ὁ Χριστὸς ὡς λίθος τίμιος, πλὴν τοῖς μὲν ἐξ ἀπιστίας προσκόπτουσιν, ὄλεθρος ἦν ἡ ζημία· τοῖς δὲ πεπιστευκόσι, ζωὴ καὶ δικαίωσις τὸ κέρδος. <Μαρτυρῶ γὰρ αὐτοῖς.> Μαρτυρεῖ τοίνυν αὐτοῖς τὸν εἰς Θεὸν ζῆλον· πλὴν ἐλέγχει πεπλανημένους· ὅτι δέον θαυμάζειν τὸν Χριστὸν ἐξ ὧν ἐποίει ὡς φύσει Θεὸν, οἱ δὲ ἔλεγον ὅτι “Περὶ καλοῦ ἔργου ”οὐ λιθάζομέν σε, ἀλλὰ περὶ βλασφημίας, ὅτι σὺ ἄνθρω- “πος ὢν ποιεῖς σεαυτὸν Θεόν·” ἢ οὕτως. ἠγνοήκασι μὲν τὴν ἐκ Θεοῦ δικαιοσύνην, τουτέστι Χριστὸν, ἤτοι τὴν διὰ πίστεως τὴν εἰς αὐτόν. οἰόμενοι δὲ τῷ διὰ Μωσέως συνασπίζειν νόμῳ, μεμενήκασιν ἀπειθεῖς· οὐ ζητήσαντες τὸν υἱὸν τὸν ἐλευθεροῦν ἰσχύοντα, τὸν δικαιοῦντα τὸν ἀσεβῆ, καὶ τὴν δυσκατόρθωτον τοῦ νόμου δικαιοσύνην οἰκονομικῶς συστέλλοντα, ἵνα δυσχερείας ἀπαλλάξῃ καὶ τριβῆς. <Τέλος γὰρ νόμου Χριστός.> Προεισκεκόμισται τοίνυν ὁ νόμος, ἐσόμενος τοῖς ἀρχαίοις παιδαγωγὸς ἐπὶ τὸ τοῦ Χριστοῦ μυστήριον, καὶ δι᾽ αἰνιγμάτων αὐτοῖς ὑποφαίνων τὴν ἀλήθειαν. οὕτω γὰρ εἶναι διοριζόμεθα πλήρωμα νόμου καὶ προφητῶν τὸν Χριστὸν, καὶ μάλα ὀρθῶς. ἢ οὐχὶ παντὸς αἰνίγματος ἀσαφοῦς νοοῖτ᾽ ἂν εἰκότως πλήρωμα ὑπάρχειν τὸ ἀληθές; καίτοι πῶς ἂν ἐνδοιάσειέ τις; οὐκοῦν ἀναίρεσιν τῶν διὰ Μωσέως ποιεῖται νόμων ἡ πρός γε τὸ ἀληθὲς τῶν ἐν σκιαῖς μεταφοίτησις, ἀλλ᾽ ἐκφανεστέραν αὐτῶν καθίστησι τὴν διάνοιαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επομένως, ο Χριστός έχει τεθεί ως πολύτιμος λίθος, όμως για όσους προσκόπτουν από απιστία, η ζημιά είναι όλεθρος· ενώ για εκείνους που έχουν πιστέψει, το κέρδος είναι ζωή και δικαίωση. <Διότι δίνω μαρτυρία για αυτούς.> Τους αναγνωρίζει, λοιπόν, τον ζήλο τους για τον Θεό· ωστόσο τους ελέγχει ως πεπλανημένους· διότι, ενώ έπρεπε να θαυμάζουν τον Χριστό από τα έργα που έκανε ως φύσει Θεός, εκείνοι έλεγαν ότι «Δεν σε λιθοβολούμε για καλό έργο, αλλά για βλασφημία, διότι εσύ, αν και είσαι άνθρωπος, κάνεις τον εαυτό σου Θεό». Ή αλλιώς: αγνόησαν τη δικαιοσύνη που προέρχεται από τον Θεό, δηλαδή τον Χριστό, ή μάλλον αυτήν που αποκτάται μέσω της πίστεως σε αυτόν. Και νομίζοντας ότι υπερασπίζονται τον νόμο που δόθηκε μέσω του Μωυσή, παρέμειναν απειθείς· μη αναζητώντας τον Υιό, ο οποίος έχει τη δύναμη να ελευθερώνει, να δικαιώνει τον ασεβή, και να περιορίζει σύμφωνα με τη θεία οικονομία τη δυσκατόρθωτη δικαιοσύνη του νόμου, ώστε να απαλλάξει από τη δυσχέρεια και την ταλαιπωρία. <Διότι το τέλος του νόμου είναι ο Χριστός.> Εισήχθη λοιπόν προηγουμένως ο νόμος, για να γίνει στους αρχαίους παιδαγωγός στο μυστήριο του Χριστού, υποδεικνύοντάς τους την αλήθεια μέσω αινιγμάτων. Διότι έτσι ορίζουμε, και μάλιστα πολύ ορθά, ότι ο Χριστός είναι το πλήρωμα του νόμου και των προφητών. Ή μήπως δεν θα θεωρούνταν εύλογα ότι η αλήθεια αποτελεί το πλήρωμα κάθε ασαφούς αινίγματος; Άλλωστε πώς θα μπορούσε κάποιος να αμφιβάλλει; Επομένως, η μετάβαση από τα πράγματα που βρίσκονταν υπό σκιά προς την αλήθεια δεν προκαλεί αναίρεση των νόμων που δόθηκαν μέσω του Μωυσή, αλλά καθιστά πιο φανερό το νόημά τους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
ΚΕΦΑΛΗ Θ. Ὅτι κατ᾽ οὐδὲν ἐλάττων τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ὁ Υἱὸς, ἀλλ᾽ ἰσοσθενὴς κατ᾽ ἐνέργειαν τὴν ἐφ᾽ ἅπασίν ἐστιν ὡς Θεὸς ἐκ Θεοῦ. <Οὐ δύναμαι ἐγὼ ποιεῖν ἀπ᾽ ἐμαυτοῦ οὐδέν. καθὼς ἀκούω κρίνω, καὶ ἡ κρίσις ἡ ἐμὴ δικαία ἐστὶν, ὅτι οὐ ζητῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμὸν ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με Πατρός.> ἘΠΙΣΤΗΣΟΝ πάλιν τοῖς λεγομένοις ἀκριβέστερον, καὶ δέχου τοῦ θεωρήματος ὡς ἐν περινοίᾳ τὴν δύναμιν. οὐκ εἰδότες Ἰουδαῖοι τὸ βαθὺ τῆς μετὰ σαρκὸς οἰκονομίας μυστήριον, ἀλλ᾽ οὐδὲ τὸν ἐνοικοῦντα τῷ ἐκ παρθένου ναῷ Θεὸν Λόγον ἐπιγινώσκοντες, ζήλῳ πολλάκις πεπλανημένῳ, καὶ “οὐ τῷ κατ᾽ ἐπίγνωσιν,” ὡς ὁ Παῦλός φησιν, εἰς ἀγριότητα τρόπων καὶ ἀνημέρους ὀργὰς ἐξεκαίοντο· καὶ δὴ καὶ καταλεύειν ἐπεχείρουν αὐτὸν, ὅτιπερ “ἄνθρωπος ὢν, ἑαυτὸν ”ἐποίει Θεὸν,” καὶ πάλιν, ὅτι “Πατέρα ἴδιον ἔλεγε τὸν ”Θεὸν, ἴσον ἑαυτὸν ποιῶν τῷ Θεῷ.”
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Θ. Ότι σε τίποτα δεν είναι κατώτερος από τον Θεό και Πατέρα ο Υιός, αλλά είναι ισοδύναμος ως προς την ενέργεια στα πάντα, ως Θεός από Θεό. <Εγώ δεν μπορώ να κάνω τίποτα από τον εαυτό μου. Καθώς ακούω, κρίνω, και η δική μου κρίση είναι δίκαιη, διότι δεν ζητώ το δικό μου θέλημα αλλά το θέλημα του Πατέρα που με έστειλε.> Στρέψε την προσοχή σου πάλι στα λεγόμενα με μεγαλύτερη ακρίβεια, και δέξου τη δύναμη του θεωρήματος με βαθιά σκέψη. Επειδή οι Ιουδαίοι δεν γνώριζαν το βαθύ μυστήριο της ένσαρκης οικονομίας, ούτε αναγνώριζαν τον Θεό Λόγο που κατοικούσε στον ναό ο οποίος προήλθε από την Παρθένο, με ζήλο συχνά πλανημένο, και «όχι κατ' επίγνωση», όπως λέει ο Παύλος, εξάπτονταν σε αγριότητα τρόπων και ανήμερη οργή. Και μάλιστα επιχειρούσαν να τον λιθοβολήσουν, επειδή «αν και ήταν άνθρωπος, έκανε τον εαυτό του Θεό», και πάλι, επειδή «ονόμαζε δικό του Πατέρα τον Θεό, κάνοντας τον εαυτό του ίσο με τον Θεό».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
Οὕτως οὖν ἄρα καὶ ἐπὶ τῶν Ἰουδαίων νοήσομεν, ὅταν εἴπῃ Χριστός Εἰ ἀλήθειαν λέγω διὰ τί οὐ πιστεύετέ μοι; τὸ γὰρ τῶν τοιούτων ἐρωτήσεων σχῆμα παραπίπτουσαν ἔχει καὶ ἀεί πως παρακειμένην ἐκ τῶν ἐρωτωμένων ὁμολογίαν, ἐλέγχουσα δὲ μᾶλλον αὐτοὺς ἡ ἐπερώτησις κατὰ τὸ πολὺ φαίη τις ἄν. ὧν γὰρ ἡμεῖς κεκτήμεθα νοσοῦντας τὴν ἐρημίαν τοὺς ἠρωτημένους ἐξελέγχομεν. ἐπιτήρει δὲ ὅπως οὐκ ἀπολύτως, ἀλλ᾽ οὐ καθόλου φησί Διὰ τί οὐ πιστεύετέ μοι; ἀλλὰ προστέθεικε τό Ὑμεῖς, αἰνιττόμενός πως τοὺς ἀγριώτερον ἀπειθεῖν εἰωθότας, καὶ ὑπεμφαίνων ὡς παρῆσάν τινες εὐγενεστέραν ἴσως ἔχοντες τὴν διάνοιαν, καὶ οὐκ ἀκριβεῖς τῆς τοῦ Κάϊν δυστροπίας τοὺς χαρακτῆρας ἐν τοῖς ἰδίοις ἤθεσιν ἀποσώζοντες, ἀλλ᾽ ὅσον οὐδέπω προκόψαντες καὶ εἰς τὸ ἐν τέκνοις κατατάττεσθαι Θεοῦ. φημὶ γὰρ οἴεσθαι δεῖν μὴ πάντας ἄρδην ἀκράτοις ἀπονοίαις βεβαπτίσθαι τοὺς Ἰουδαίους, ἀλλ᾽ εἶναί τινας ζῆλον μὲν ἔχοντας Θεοῦ, καθάπερ ὁ Παῦλός φησι, πλὴν οὐ κατ᾽ ἐπίγνωσιν, διά τοι τοῦτο βραχὺ περὶ τὴν πίστιν μελλήσαντας. ἐν δέ γε τοῖς οὕτω διακειμένοις αἰτιασόμεθα πολὺ βλέποντας εἰς ὀργὴν, καὶ ἀκρατῶς ἐκκεκαυμένους εἰς μιαιφονίαν, τοὺς ἀνοσίους μάλιστα γραμματεῖς καὶ Φαρισαίους, οἷς ἂν ἐπάγοιτο πρεπωδέστερον καὶ τό Διὰ τί ὑμεῖς οὐ πιστεύετέ μοι, ἰδικῶς ὥσπερ αὐτοῖς τὴν ἄμετρον ἀπείθειαν ἀνατιθέντος Χριστοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έτσι λοιπόν θα κατανοήσουμε και στην περίπτωση των Ιουδαίων, όταν λέει ο Χριστός: «Αν λέω την αλήθεια, γιατί δεν με πιστεύετε;». Διότι το σχήμα τέτοιων ερωτήσεων εμπεριέχει μια λανθάνουσα και πάντοτε παρεπόμενη ομολογία εκ μέρους των ερωτώμενων, και θα μπορούσε κανείς να πει ότι η ερώτηση μάλλον τους ελέγχει σε μεγάλο βαθμό. Διότι ελέγχουμε τους ερωτώμενους που νοσούν από την έλλειψη αυτών ακριβώς των πραγμάτων που εμείς κατέχουμε. Παρατήρησε δε ότι δεν λέει απόλυτα, ούτε γενικά «Γιατί δεν με πιστεύετε;», αλλά έχει προσθέσει το «Εσείς», υπονοώντας κατά κάποιον τρόπο εκείνους που συνήθιζαν να απειθούν με πιο άγριο τρόπο, και αφήνοντας να εννοηθεί ότι ήταν παρόντες κάποιοι που ίσως διέθεταν πιο ευγενική διάνοια και δεν διέσωζαν στα δικά τους ήθη τα ακριβή χαρακτηριστικά της κακίας του Κάιν, αλλά ήταν έτοιμοι σύντομα να προκόψουν ώστε να καταταχθούν στα τέκνα του Θεού. Διότι λέω ότι πρέπει να θεωρούμε πως δεν είχαν βυθιστεί άρδην όλοι οι Ιουδαίοι σε άκρατη παραφροσύνη, αλλά ότι υπήρχαν μερικοί που είχαν μεν ζήλο Θεού, όπως λέει ο Παύλος, αλλά όχι με επίγνωση, και γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο καθυστέρησαν λίγο ως προς την πίστη. Ανάμεσα όμως σε αυτούς, θα κατηγορήσουμε εκείνους που απέβλεπαν πολύ στην οργή και ήταν ακράτητα πυρπολημένοι για φόνο, δηλαδή κυρίως τους ανόσιους γραμματείς και Φαρισαίους, στους οποίους θα απευθυνόταν πιο ταιριαστά το «Γιατί εσείς δεν με πιστεύετε;», καθώς ο Χριστός αποδίδει ειδικά σε αυτούς την άμετρη απείθεια.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
φησὶ δὲ παρὰ τοῦ Πατρὸς, οὐ παρ᾽ ἑαυτοῦ, τὰ ἔργα, μετριοφρονῶν πρὸς τὴν ἡμῶν ὠφέλειαν, ἵνα μὴ ὅταν λάβωμέν τι παρὰ Θεοῦ, ἀλαζονευώμεθα. δεδειχέναι δὲ παρὰ τοῦ Πατρὸς τὰ ἔργα φησὶν, οὐκ ἀλλότριον ἑαυτὸν δεικνὺς τῆς ἐκείνων ἐνεργείας, ἀλλὰ διδάσκων ὅτι τῆς ὅλης ἐστὶ θεότητος τὰ ἔργα. θεότης δὲ μία νοεῖται παρ᾽ ἡμῶν ἐν Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι. ὅπερ γὰρ τυχὸν ποιεῖ ὁ Πατὴρ, τοῦτο τελεῖται δι᾽ Υἱοῦ ἐν Πνεύματι· καὶ πάλιν, ὃ ποιεῖ ὁ Υἱὸς, τοῦτο λέγεται ὁ Πατὴρ ποιεῖν ἐν Πνεύματι. διὸ καὶ αὐτὸς ἔλεγεν “Ἀπ᾽ ἐμαυτοῦ οὐδὲν ποιῶ, ὁ δὲ Πατὴρ ἐν ἐμοὶ μένων, ”αὐτὸς ποιεῖ τὰ ἔργα.” <Περὶ καλοῦ ἔργου οὐ λιθάζομέν σε, ἀλλὰ περὶ βλασφημίας.> Ἔχοντες “ζῆλον Θεοῦ, ἀλλ᾽ οὐ κατ᾽ ἐπίγνωσιν,” ἠγανάκτουν ἀκούοντες τοῦ Χριστοῦ λέγοντος “Ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ”ἕν ἐσμεν.” τί γὰρ τὸ κωλύον αὐτὸν εἶναι ἓν πρὸς τὸν Πατέρα, εἴπερ ἐπίστευσαν ὅτι Θεὸς ἦν κατὰ φύσιν;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Λέει δε ότι τα έργα προέρχονται από τον Πατέρα, όχι από τον εαυτό του, μετριοφρονώντας για τη δική μας ωφέλεια, ώστε, όταν λαμβάνουμε κάτι από τον Θεό, να μην αλαζονευόμαστε. Και αναφέρει ότι έχει δείξει τα έργα που προέρχονται από τον Πατέρα, όχι για να δείξει τον εαυτό του ξένο από τη δική τους ενέργεια, αλλά για να διδάξει ότι τα έργα ανήκουν σε ολόκληρη τη θεότητα. Μία δε θεότητα νοείται από εμάς στον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα. Διότι, ό,τι κάνει ο Πατέρας, αυτό επιτελείται διά του Υιού εν Πνεύματι. Και πάλι, ό,τι κάνει ο Υιός, αυτό λέγεται ότι το κάνει ο Πατέρας εν Πνεύματι. Γι' αυτό και ο ίδιος έλεγε: «Από τον εαυτό μου δεν κάνω τίποτα, αλλά ο Πατέρας που μένει μέσα μου, αυτός κάνει τα έργα.» <Για καλό έργο δεν σε λιθοβολούμε, αλλά για βλασφημία.> Έχοντας «ζήλο Θεού, αλλά όχι κατ' επίγνωση», αγανακτούσαν ακούγοντας τον Χριστό να λέει: «Εγώ και ο Πατέρας είμαστε ένα.» Διότι, τι τον εμπόδιζε να είναι ένα με τον Πατέρα, εάν βέβαια πίστευαν ότι ήταν Θεός κατά φύση;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
κατοιχήσεται δὴ πρὸς τοῦτο φαυλότητος τὰ ἐκείνων τολμήματα, ὡς εἰς λατρείας δύναμιν τῆς θεοφιλοῦς τὸν καθ᾽ ὑμῶν οἰηθῆναι θάνατον· ὃ δὴ καὶ γεγονὸς εὑρήσομεν ἐπί τε τῷ ἁγίῳ Στεφάνῳ, τῇ τῶν μαρτύρων ἀπαρχῇ, καὶ ἐπὶ τῷ θεσπεσίῳ Παύλῳ. Στεφάνῳ μὲν γὰρ τὸ τῆς δυσφημίας ἔγκλημα περιπλέκοντες, καὶ ζῆλον ἐντεῦθεν τὸν φιλόθεον πλαττόμενοι, τὸν διὰ λίθων ἐπήγαγον θάνατον· τῷ γεμὴν ἱερῷ τε καὶ σοφωτάτῳ Παύλῳ τοσοῦτον ἐπέτριζον τῶν Ἰουδαίων τινὲς, ὡς “ἀναθεματίσαι ”ἑαυτοὺς μήτε φαγεῖν μήτε πιεῖν ἄχρις οὗ ἀνέλωσιν αὐτόν·” οὕτω γὰρ ἐν ταῖς πράξεσι τῶν ἁγίων ἀποστόλων γεγραμμένον εὑρήσομεν. καλὴ τοιγαροῦν καὶ λυσιτελὴς λίαν ἡ πρόῤῥησις, προεξευμαρίζουσα μὲν τὸν ἐπὶ τοῖς δεινοῖς φόβον, ὡς δὲ ἤδη πεπονθότας ἀναχαλκεύουσα πρὸς ἀνδρείαν τοὺς μαθητάς. προαποψυχθήσεται γάρ πως ἡ τοῦ κινδύνου θερμότης προεγνωσμένη τοῖς πάσχουσι, καὶ ἀσθενεστέραν τὴν ἔφοδον ἐργάζεται. <Καὶ ταῦτα ποιήσουσιν, ὅτι οὐκ ἔγνωσαν τὸν Πατέρα οὐδὲ ἐμέ.> Ἔδειξε τῶν Ἰουδαίων τὸν “ζῆλον, οὐ κατ᾽ ἐπίγνωσιν·” καθάπερ ἀμέλει καὶ ὁ Παῦλός φησι· πεπλανημένον δὲ σφόδρα καὶ ἔξω που βαίνοντα τῆς εὐθείας ὁδοῦ, καίτοι δοκοῦντα κατά γε τὸν ἐν αὐτοῖς ὄντα σκοπὸν τελεῖσθαι διὰ Θεόν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τα τολμήματά τους θα καταντήσουν σε τέτοιο βαθμό φαυλότητας, ώστε να νομίσουν ότι ο θάνατός σας αποτελεί προσφορά θεοφιλούς λατρείας. Αυτό ακριβώς θα διαπιστώσουμε ότι συνέβη και στην περίπτωση του αγίου Στεφάνου, της απαρχής των μαρτύρων, και στην περίπτωση του θεσπέσιου Παύλου. Διότι, αφού έπλεξαν εναντίον του Στεφάνου την κατηγορία της βλασφημίας, και προσποιούμενοι εξαιτίας αυτού φιλόθεο ζήλο, του επέφεραν τον θάνατο με λιθοβολισμό. Εναντίον δε του ιερού και σοφότατου Παύλου τόσο πολύ εξοργίστηκαν μερικοί από τους Ιουδαίους, ώστε «αναθεμάτισαν τους εαυτούς τους να μην φάνε ούτε να πιουν, μέχρις ότου τον σκοτώσουν»· διότι έτσι θα το βρούμε γραμμένο στις Πράξεις των Αγίων Αποστόλων. Καλή λοιπόν και πολύ ωφέλιμη είναι η πρόρρηση, καθώς από τη μια προαπαλύνει τον φόβο για τα δεινά, και από την άλλη χαλυβδώνει προς ανδρεία τους μαθητές, σαν να τα είχαν ήδη υποστεί. Διότι η ένταση του κινδύνου κάπως καταλαγιάζει εκ των προτέρων, όταν είναι ήδη γνωστή σε όσους πάσχουν, και καθιστά την έφοδό του πιο ασθενή. «Και αυτά θα τα κάνουν, διότι δεν γνώρισαν τον Πατέρα ούτε εμένα». Έδειξε ότι ο ζήλος των Ιουδαίων «δεν είναι κατ' επίγνωσιν»· όπως βέβαια λέει και ο Παύλος· αλλά είναι σφόδρα πεπλανημένος και βαδίζει έξω από την ευθεία οδό, μολονότι φαίνεται, σύμφωνα με τον σκοπό που υπάρχει μέσα τους, ότι επιτελείται για τον Θεό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
Τοῦτο δ᾽ ἄν τις εἰκότως καὶ αὐτοῖς ἐπιφωνήσειε τοῖς Ἰουδαίων καθηγηταῖς, οἳ πάντας μὲν ἀπεκτόνασι τοὺς ἁγίους προφήτας· ᾤοντο γεμὴν οὐ μετρίως ὀνήσειν τὴν Ἱερουσαλὴμ, καὶ οἰκοδομεῖν αὐτὴν ἐν αἵμασι καὶ τῇ κατὰ πάντων πλεονεξίᾳ· οὓς μὲν γὰρ ὕβρισαν, οὓς δὲ ἀπέκτειναν, οὓς δὲ ἐλίθασαν, καὶ τελευταῖον τοῖς ἄλλοις προσέθεσαν τὸν Υἱὸν, καὶ πρόφασις αὐτοῖς τῆς ἀπονοίας ὁ νόμος ἦν. ὑπεπλάττοντο γὰρ τὸ ἐπαλγύνεσθαι δοκεῖν ἀθετουμένῃ παρὰ Χριστοῦ τῇ διὰ Μωυσέως ἐντολῇ. ἀλλ᾽ ὅτι θεοστυγὴς ὁ ζῆλος αὐτοῖς, καὶ “οὐ κατ᾽ ἐπίγνωσιν,” ὡς γοῦν ὁ θεσπέσιος γράφει Παῦλος, ἀποφήνειεν ἂν εὐκόλως ὁ Προφήτης λέγων Οὐ ταῦτά ἐστι παρὰ Κυρίου παντοκράτορος. τοιγάρτοι καὶ ἐκλελοίπασιν ἐν πυρὶ καὶ ὠλιγοψύχησαν, δαπανῶντος αὐτοὺς τοῦ πολέμου καὶ κατατήκοντος τοῦ λιμοῦ. συμβέβηκε γὰρ τὰ τοιάδε τοῖς Ἰουδαίων δήμοις πεπαρῳνηκόσιν εἰς τὸν Υἱὸν, καὶ ἀπεκτονόσιν, ὡς ἔφην, πρὸ αὐτοῦ τοὺς προφήτας. <Ὅτι ἐνεπλήσθη ἡ σύμπασα γῆ τοῦ γνῶναι τὴν δόξαν Κυρίου, ὡς ὕδωρ πολὺ κατακαλύψαι θαλάσσας.> Ἀδιαφορεῖ πολλάκις περὶ τοὺς χρόνους ἡ θεία γραφὴ, καὶ τὰ ἐσόμενα τίθησιν, ὡς ἤδη πεπερασμένα. τοῦτο δὴ οὖν κἀνθάδε γεγονὸς εὑρήσομεν. δέον γὰρ εἰπεῖν τὸ ἐμπλησθήσεται, τὸ ἐνεπλήσθη φησίν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτό δε θα μπορούσε κανείς εύλογα να το πει και στους ίδιους τους διδασκάλους των Ιουδαίων, οι οποίοι σκότωσαν όλους τους αγίους προφήτες· νόμιζαν μάλιστα ότι θα ωφελήσουν καθόλου λίγο την Ιερουσαλήμ, και ότι θα την οικοδομήσουν με αίματα και με την πλεονεξία εις βάρος όλων. Διότι άλλους τους ύβρισαν, άλλους τους σκότωσαν, άλλους τους λιθοβόλησαν, και τελευταία στους άλλους πρόσθεσαν τον Υιό, και πρόφαση για την παραφροσύνη τους ήταν ο νόμος. Επειδή υποκρίνονταν ότι τάχα πονούσαν που αθετούνταν από τον Χριστό η εντολή που δόθηκε μέσω του Μωυσή. Αλλά το ότι ο ζήλος τους ήταν μισητός από τον Θεό και «όχι κατ' επίγνωσιν», όπως ακριβώς γράφει ο θεσπέσιος Παύλος, θα μπορούσε εύκολα να το αποδείξει ο Προφήτης λέγοντας: «Δεν προέρχονται αυτά από τον Κύριο τον παντοκράτορα». Γι' αυτό λοιπόν και αφανίστηκαν στη φωτιά και λιγοψύχησαν, καθώς τους κατανάλωνε ο πόλεμος και τους έλιωνε η πείνα. Διότι αυτά συνέβησαν στα πλήθη των Ιουδαίων, επειδή συμπεριφέρθηκαν ασεβώς απέναντι στον Υιό και σκότωσαν, όπως είπα, πριν από αυτόν τους προφήτες. <Διότι γέμισε όλη η γη από τη γνώση της δόξας του Κυρίου, όπως το πολύ νερό κατακαλύπτει τις θάλασσες.> Πολλές φορές η Θεία Γραφή δεν κάνει διάκριση στους χρόνους, και τοποθετεί τα μελλοντικά ως ήδη τετελεσμένα. Αυτό ακριβώς θα βρούμε να έχει γίνει και εδώ. Διότι, ενώ έπρεπε να πει «θα γεμίσει», λέει «γέμισε».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἁγίας καὶ ὁμοουσίου Τριάδος
Ὁ αὐτός. Ἐξ αὐτοῦ δὲ ὑμεῖς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ὃς ἐγενήθη ἡμῖν σοφία ἀπὸ Θεοῦ, καὶ δικαιοσύνη, καὶ ἁγιασμὸς, καὶ ἀπολύτρωσις. Ὁ αὐτός. Μαρτυρῶ γὰρ αὐτοῖς, ὅτι ζῆλον Θεοῦ ἔχουσιν, ἀλλ᾽ οὐ κατ᾽ ἐπίγνωσιν. Ἀγνοοῦντες γὰρ τὴν τοῦ Θεοῦ δικαιοσύνην, καὶ τὴν ἰδίαν ζητοῦντες στῆσαι, τῇ δικαιοσύνῃ τοῦ Θεοῦ οὐχ ὑπετάγησαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο ίδιος. Από Αυτόν δε εσείς είστε εν Χριστώ Ιησού, ο οποίος έγινε για εμάς σοφία από τον Θεό, και δικαιοσύνη, και αγιασμός, και απολύτρωση. Ο ίδιος. Διότι μαρτυρώ γι' αυτούς ότι έχουν ζήλο Θεού, αλλά όχι κατ' επίγνωση. Επειδή, αγνοώντας τη δικαιοσύνη του Θεού και ζητώντας να καθιερώσουν τη δική τους, δεν υποτάχθηκαν στη δικαιοσύνη του Θεού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Μείων γὰρ, κατὰ τὸ εἰκὸς, ἡ αἱρετικῶν δίκη· φαίη γὰρ ἄν τις καὶ ἐπ᾽ αὐτοῖς καθάπερ ἀμέλει καὶ ἐπὶ τοῖς Ἰουδαίοις. «Μαρτυρῶ γὰρ αὐτοῖς, ὅτι ζῆλον Θεοῦ ἔχουσιν, ἀλλ᾽ οὐ κατ᾽ ἐπίγνωσιν.» Οἰόμενοι γὰρ ὀρθοεπεῖς εἶναι καὶ σοφοὶ, λελήθασι σφᾶς αὐτοὺς οἱ δείλαιοι, καὶ τοῖς τῆς ἀληθείας μαχόμενοι δόγμασι, καὶ ζήλῳ πεπλασμένῳ κατακεκρατημένοι, τῇ τοῦ Θεοῦ δόξῃ συναγορεύειν οἴονται, τοῖς ὀρθοποδοῦσιν ἀντιταττόμενοι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, όπως είναι εύλογο, η καταδίκη των αιρετικών είναι ελαφρύτερη· διότι θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς και για αυτούς ό,τι ακριβώς και για τους Ιουδαίους: «Διότι δίνω μαρτυρία γι' αυτούς ότι έχουν ζήλο Θεού, αλλά χωρίς επίγνωση.» Επειδή νομίζουν ότι εκφράζονται ορθά και είναι σοφοί, εξαπατούν τους εαυτούς τους οι ταλαίπωροι, και μαχόμενοι τα δόγματα της αληθείας, και κυριευμένοι από πλαστό ζήλο, νομίζουν ότι υπερασπίζονται τη δόξα του Θεού, ενώ αντιτάσσονται σε εκείνους που βαδίζουν ορθά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Περὶ τῶν ἐν Παλαιστίνῃ μαρτυρησάντων (ἔκδοσις βραχυτέρα)
Αὐδυναίου δὲ μηνὸς ἡμέρᾳ μιᾷ καὶ δεκάτῃ (εἴη δ᾽ ἂν ἡ πρὸ τριῶν Εἰδῶν Ἰανουαρίων) ἐπὶ [τῆς] αὐτῆς Καισαρείας Πέτρος ἀσκητὴς ὁ καὶ Ἀψέλαμος ἀπὸ Ἀνέας κώμης τῶν ὅρων Ἐλευθεροπόλεως διὰ πυρός, οἷα χρυσὸς ἀκραιφνέστατος, τῆς εἰς τὸν Χριστὸν τοῦ θεοῦ πίστεως εὐγενεῖ λογισμῷ τὴν δοκιμὴν ἀποδέδωκεν, μυρία μὲν λιπαροῦντας τόν τε δικαστὴν καὶ τοὺς ἀμφ᾽ αὐτόν, ὡς ἂν ἐλεήσειεν ἑαυτὸν καὶ τῆς ἰδίας φείσαιτο νεότητός τε καὶ ἀκμῆς, ὑπεριδών, προτιμήσας δ᾽ ἁπάντων καὶ ζωῆς αὐτῆς τὴν ἐπὶ τὸν τῶν ὅλων θεὸν ἐλπίδα. τούτῳ δὲ τῆς κατὰ Μαρκίωνα πλάνης ἐπίσκοπός τις εἶναι δοκῶν Ἀσκληπιὸς ζήλῳ μέν, ὡς ᾤετο, εὐσεβείας, ἀλλ᾽ οὔτι γε τῆς κατ᾽ ἐπίγνωσιν, ὅμως δ᾽ οὖν μιᾷ καὶ τῇ αὐτῇ πυρᾷ τὸν βίον ἐξελήλυθεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Την ενδέκατη ημέρα του μηνός Αυδυναίου (η οποία αντιστοιχεί στην τρίτη ημέρα προ των Ειδών του Ιανουαρίου), στην ίδια την Καισάρεια, ο ασκητής Πέτρος, ο λεγόμενος και Αψέλαμος, από το χωριό Ανέα των ορίων της Ελευθερουπόλεως, υπέστη τη δοκιμασία δια του πυρός σαν τον πιο καθαρό χρυσό, αποδεικνύοντας την πίστη του στον Χριστό του Θεού με γενναίο φρόνημα. Περιφρόνησε τον δικαστή και τους παρισταμένους του, που τον ικέτευαν επίμονα να σπλαγχνιστεί τον εαυτό του και να λυπηθεί τη νεότητα και την ακμή του, και προτίμησε πάνω από όλα, ακόμη και από την ίδια τη ζωή, την ελπίδα στον Θεό των όλων. Μαζί με αυτόν, κάποιος Ασκληπιός, που θεωρούνταν επίσκοπος της πλάνης του Μαρκίωνα, κινούμενος από ζήλο, όπως νόμιζε, για την ευσέβεια, όχι όμως με αληθινή επίγνωση, τελείωσε ωστόσο τη ζωή του στην ίδια ακριβώς πυρά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Ναζιανζηνός Ἀπολογητικὸς περὶ τῆς φυγῆς
Μʹ. Ὡς γὰρ περὶ Θεοῦ καὶ τοῦ μεγίστου τῶν ὄντων ἔχοντες τὸν ἀγῶνα, καὶ τῆς σωτηρίας αὐτῆς, καὶ τῆς πρώτης πᾶσιν ἐλπίδος, ὅσῳ τὴν πίστιν εἰσὶ θερμότεροι, τοσούτῳ προσαντέστεροι τῷ λόγῳ, καὶ προδοσίαν τῆς ἀληθείας, οὐκ εὐσέβειαν τὴν εὐπείθειαν ὑπολαμβάνοντες, πάντα πρόοιντ᾽ ἂν πρότερον ἢ τοὺς οἴκοθεν λογισμοὺς, μεθ᾽ ὧν ἕρχονται, καὶ τῶν δογμάτων οἷς συνανεστράφησαν τὴν συνήθειαν· καὶ τοῦτο ἔτι λέγω τῶν μετριωτέρων καὶ οὐ πάντη κακῶν τὸ πάθος, οἳ κἂν τῆς ἀληθείας διαμαρτάνωσιν, ἀλλὰ τῷ γε δι᾽ εὐλάβειαν τοῦτο πάσχειν, καὶ ζῆλον μὲν ἔχειν, ἀλλ᾽ οὐ κατ᾽ ἐπίγνωσιν, τυχὸν ἔσονται τῶν οὐ σφόδρα κατακρινομένων, οὐδὲ πολλὰς δερομένων, ὡς οἱ διὰ κακίαν καὶ πονηρίαν τοῦ δεσποτικοῦ θελήματος ἀποπίπτοντες.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Μ΄. Διότι, επειδή διεξάγουν τον αγώνα για τον Θεό και το ύψιστο από τα όντα, καθώς και για την ίδια τη σωτηρία και την πρωταρχική ελπίδα όλων, όσο πιο θερμοί είναι στην πίστη, τόσο πιο ανυποχώρητοι γίνονται στον λόγο. Θεωρώντας, μάλιστα, την ευπείθεια ως προδοσία της αλήθειας και όχι ως ευσέβεια, θα προτιμούσαν να απαρνηθούν τα πάντα προτού εγκαταλείψουν τους δικούς τους λογισμούς, με τους οποίους προσέρχονται, και τη συνήθεια των δογμάτων με τα οποία γαλουχήθηκαν. Και αυτό το λέω για το πάθος των πιο μετριοπαθών και όχι των εντελώς κακών. Αυτοί, έστω και αν αστοχούν ως προς την αλήθεια, επειδή ακριβώς το παθαίνουν αυτό από ευλάβεια και επειδή έχουν μεν ζήλο, αλλά «όχι κατ' επίγνωσιν», ίσως βρεθούν μεταξύ εκείνων που δεν κατακρίνονται αυστηρά ούτε τιμωρούνται με πολλά πλήγματα, όπως συμβαίνει με εκείνους που εκπίπτουν από το δεσποτικό θέλημα εξαιτίας της κακίας και της πονηρίας τους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Ναζιανζηνός Εἰς τὸν ἅγιον Ἀθανάσιον
ΚΑʹ. Ὁ μὲν οὖν ἐν τούτοις ἦν, καὶ τὸ τοῦ Σολομῶντος ἐπῄνει, καιρὸν εἶναι παντὶ πράγματι φιλοσοφήσαντος. Καὶ διὰ τοῦτο ἀπεκρύπτετο μικρὸν, ὅσον τὸν τοῦ πολέμου καιρὸν διαφεύγων, ἵνα συναναφανῇ τῷ τῆς εἰρήνης ἥκοντι· ὅπερ οὖν καὶ γίνεται μικρὸν ὕστερον. Ὁ δὲ, κατὰ πολλὴν ἤδη τοῦ κωλύσοντος ἐρημίαν, κατατρέχει μὲν Αἴγυπτον, ληΐζεται δὲ Συρίαν τῷ κράτει τῆς ἀσεβείας· ἐπιλαμβάνεται δὲ καὶ τῆς ἑῴας ὅσον ἐδύνατο, τὸ ἀῤῥωστοῦν ἀεὶ προσλαμβάνων, ὥσπερ οἱ χείμαῤῥοι τὰ συῤῥέοντα, καὶ τοῖς κουφοτέροις, ἢ δειλοτέροις ἐπιφυόμενος. Οἰκειοῦται δὲ τὴν βασιλέως ἁπλότητα· οὕτω γὰρ ἐγὼ καλῶ τὴν κουφότητα, αἰδούμενος τὴν εὐλάβειαν. Καὶ γὰρ ἦν, εἰ δεῖ τἀληθὲς εἰπεῖν, ζῆλον μὲν ἔχων, ἀλλ᾽ οὐ κατ᾽ ἐπίγνωσιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΚΑ΄. Αυτός, λοιπόν, ασχολούνταν με αυτά, και επαινούσε τη ρήση του Σολομώντα, ο οποίος φιλοσόφησε ότι υπάρχει ο κατάλληλος καιρός για κάθε πράγμα. Και για τον λόγο αυτόν αποκρύφτηκε για λίγο, τόσο όσο χρειαζόταν για να αποφύγει τον καιρό του πολέμου, ώστε να εμφανιστεί και πάλι μαζί με τον ερχομό της ειρήνης· πράγμα που πράγματι συνέβη λίγο αργότερα. Ο άλλος όμως, βρίσκοντας πλέον μεγάλη ερημία από εκείνον που θα τον εμπόδιζε, κατατρέχει την Αίγυπτο και λεηλατεί τη Συρία με την ισχύ της ασέβειας· καταλαμβάνει δε και από την Ανατολή όσα μπορούσε, προσεταιριζόμενος πάντοτε το ασθενές στοιχείο, όπως ακριβώς οι χείμαρροι παρασύρουν όσα ρέουν μαζί τους, και προσκολλώμενος στους πιο επιπόλαιους ή τους πιο δειλούς. Και οικειοποιείται την απλότητα του βασιλιά· διότι έτσι ονομάζω εγώ την επιπολαιότητα, σεβόμενος την ευσέβειά του. Διότι, αν πρέπει να ειπωθεί η αλήθεια, είχε μεν ζήλο, αλλά όχι κατ' επίγνωσιν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Ναζιανζηνός Εἰς τὸν αὐτοῦ πατέρα, ἐπὶ τῇ χειροτονίᾳ τοῦ πρεσβυτέρου
ΚΖʹ. Χαῖρε, ὦ μεγαλόπολι καὶ φιλόχριστε (μαρτυρήσω γὰρ τἀληθῆ, καὶ εἰ μὴ κατ᾽ ἐπίγνωσιν ὁ ζῆλος· πεποίηκε χρηστοτέρους ἡμᾶς ἡ διάζευξις). Πρόσιτε τῇ ἀληθείᾳ· μετασκευάζεσθε ὀψὲ γοῦν· τιμήσατε Θεὸν, πλέον τῆς συνηθείας. Οὐχ ἡ μετάθεσις τὸ αἰσχρὸν ἔχει, ἀλλ᾽ ἡ τοῦ κακοῦ τήρησις τὴν ἀπώλειαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΚΖ΄. Χαίρε, ω μεγαλόπολη και φιλόχριστη (διότι θα ομολογήσω την αλήθεια, έστω και αν ο ζήλος δεν είναι κατ' επίγνωση· ο χωρισμός μάς έκανε πιο επιεικείς). Προσέλθετε στην αλήθεια· μεταστραφείτε έστω και αργά· τιμήστε τον Θεό περισσότερο από τη συνήθεια. Η μεταστροφή δεν ενέχει τίποτα το αισχρό, αλλά η εμμονή στο κακό επιφέρει την απώλεια.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος Παλαμᾶς Κατὰ Βαρλαὰμ καὶ Ἀκινδύνου
Φαμέν σου θεότητα κυρίως τὴν ἐνέργειαν, πόθῳ δὲ πολλάκις καὶ τὴν φύσιν. Αὗται δ’ ἐπεί σοι κοιναὶ τυγχάνουσι, μιᾶς καὶ θεότητος τριὰς ἄδομεν ἀκτίστου σε ὁποτέραν ἂν λέγοι τις. Ταῦτα προθεὶς ὁ Ἀκίνδυνος καὶ τὸν πατριάρχην μετὰ τοῦ μεγάλου πάντως Βασιλείου πολύθεον εἰπὼν εἶναι διὰ ταῦτα καὶ ἑλληνόφρονα, εἶθ’ ὥσπερ κατὰ τὸν Καϊάφαν τῷ ἐνυποκρίτῳ καὶ μὴ κατ’ ἐπίγνωσιν ζήλῳ καὶ περιρρηγνὺς ἑαυτοῦ τὰ ἱμάτια, «ὢ τῆς πλάνης», φησίν, «ὢ τῆς τοσαύτης ἀπάτης, ὢ τῆς ἀπονοίας»!
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Λέμε ότι θεότητά σου είναι κυρίως η ενέργεια, αλλά πολλές φορές από πόθο και η φύση. Επειδή δε αυτές είναι κοινές σε εσένα, Τριάδα, σε υμνούμε ως μίας άκτιστης θεότητας, όποια από τις δύο και αν εννοεί κανείς. Αφού προέταξε αυτά ο Ακίνδυνος, και αποκάλεσε εξαιτίας τους τον πατριάρχη μαζί οπωσδήποτε με τον Μέγα Βασίλειο πολύθεο και ελληνόφρονα, έπειτα, όπως ακριβώς ο Καϊάφας, με υποκριτικό και ασυνείδητο ζήλο, διαρρηγνύοντας τα ιμάτιά του, λέει: «Ω της πλάνης, ω της τόσης απάτης, ω της απονοίας!»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν μεταβολὴν τῶν ὀνομάτων
Καὶ οἷον ἐπὶ τοῦ ἰχθύος γέγονεν, ὃν ἡλίευσε Πέτρος κατὰ τὸ πρόσταγμα τὸ δεσποτικὸν, τοιοῦτόν τι καὶ ἐπὶ τούτου συνέβη. Καὶ γὰρ καὶ οὗτος ὁ ἰχθὺς εὑρέθη στατῆρα ἔχων ἐν τῷ στόματι, στατῆρα μὲν, κίβδηλον δέ· εἶχε μὲν γὰρ ζῆλον, οὐ κατ᾽ ἐπίγνωσιν δέ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και ό,τι ακριβώς συνέβη με το ψάρι, το οποίο αλίευσε ο Πέτρος σύμφωνα με την προσταγή του Κυρίου, κάτι παρόμοιο συνέβη και στην περίπτωσή του. Διότι και αυτό το ψάρι βρέθηκε να έχει στο στόμα του έναν στατήρα, στατήρα μεν, αλλά κίβδηλο· επειδή είχε μεν ζήλο, όχι όμως κατ' επίγνωσιν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Ἐφεσίους ἐπιστολήν
Οὕτω Παῦλος ἐποίησε λιθαζόμενος, μυρία πάσχων, ὑπὲρ αὐτῶν ἅπαντα ἔπραττεν. Ἄκουε αὐτοῦ λέγοντος· Ἡ εὐδοκία μου καὶ ἡ δέησις ὑπὲρ αὐτῶν ἐστιν εἰς σωτηρίαν· καὶ πάλιν, Μαρτυρῶ γὰρ αὐτοῖς, ὅτι ζῆλον Θεοῦ ἔχουσι· καὶ πάλιν, Εἰ σὺ ἀγριέλαιος ὢν ἐνεκεντρίσθης, πόσῳ μᾶλλον οὗτοι ἐγκεντρισθήσονται τῇ ἰδίᾳ ἐλαίᾳ; Ἀπὸ πόσης φιλοστοργίας οἴει ταῦτα λέγεσθαι τὰ ῥήματα; ἀπὸ πόσης εὐνοίας; Οὐκ ἔστιν εἰπεῖν, οὐκ ἔστιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έτσι έπραξε ο Παύλος: αν και λιθοβολούνταν και υπέφερε αμέτρητα δεινά, έπραττε τα πάντα υπέρ αυτών. Άκουσέ τον να λέει: «Η επιθυμία μου και η δέησή μου υπέρ αυτών είναι για τη σωτηρία τους»· και πάλι: «Διότι δίνω μαρτυρία για αυτούς ότι έχουν ζήλο Θεού»· και πάλι: «Αν εσύ, όντας αγριελιά, μπολιάστηκες, πόσο μάλλον αυτοί θα μπολιαστούν στη δική τους ελιά;». Από πόση φιλοστοργία νομίζεις ότι λέγονται αυτά τα λόγια; Από πόση εύνοια; Δεν είναι δυνατόν να ειπωθεί, δεν είναι δυνατόν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Ῥωμαίους ἐπιστολήν
Ἀπὸ γὰρ τῶν ἐγχωρούντων, ὡς οἷός τε ἦν, βιάζεται καὶ φιλονεικεῖ, ζητῶν σκιὰν γοῦν τινα ἀπολογίας αὐτοῖς εὑρεῖν· καὶ οὐκ ἰσχύει, ὑπὸ τῆς τῶν πραγμάτων νικώμενος φύσεως. Μαρτυρῶ γὰρ αὐτοῖς, φησὶν, ὅτι ζῆλον Θεοῦ ἔχουσιν, ἀλλ᾽ οὐ κατ᾽ ἐπίγνωσιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, από όσα είναι εφικτά, όσο μπορούσε, ασκεί πίεση και αγωνίζεται, ζητώντας να βρει έστω κάποια σκιά δικαιολογίας γι' αυτούς· και δεν το κατορθώνει, επειδή νικιέται από τη φύση των πραγμάτων. Διότι μαρτυρώ γι' αυτούς, λέγει, ότι έχουν ζήλο Θεού, αλλά όχι κατ' επίγνωση.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Ῥωμαίους ἐπιστολήν
ΟΜΙΛΙΑ ΙΗʹ. Πῶς οὖν ἐπικαλέσονται εἰς ὃν οὐκ ἐπίστευσαν; πῶς δὲ πιστεύσουσιν οὗ οὐκ ἤκουσαν; πῶς δὲ ἀκούσουσι χωρὶς κηρύσσοντος; πῶς δὲ κηρύξουσιν, ἐὰν μὴ ἀποσταλῶσι; καθὼς γέγραπται. αʹ. Πάλιν ἀναιρεῖ τὴν συγγνώμην αὐτῶν. Ἐπειδὴ γὰρ εἶπεν, ὅτι Μαρτυρῶ αὐτοῖς, ὅτι ζῆλον Θεοῦ ἔχουσιν, ἀλλ᾽ οὐ κατ᾽ ἐπίγνωσιν· καὶ, ὅτι Ἀγνοοῦντες τὴν τοῦ Θεοῦ δικαιοσύνην, οὐχ ὑπετάγησαν, δείκνυσι λοιπὸν, ὅτι καὶ αὐτῆς τῆς ἀγνοίας δίκην ὀφείλουσι τῷ Θεῷ. Καὶ οὐ λέγει μὲν οὕτω, κατασκευάζει δὲ τοῦτο κατὰ ἐρώτησιν προάγων τὸν λόγον, καὶ σαφέστερον ποιῶν τὸν ἔλεγχον τῷ κατὰ ἀντίθεσιν καὶ λύσιν ἅπαν ὑφᾶναι τουτὶ τὸ χωρίον. Σκόπει δέ· Ἄνωθεν, φησὶν, Εἶπεν ὁ προφήτης, ὅτι Πᾶς, ὃς ἐὰν ἐπικαλέσηται τὸ ὄνομα Κυρίου, σωθήσεται. Ἀλλ᾽ ἴσως ἔχοι τις ἂν εἰπεῖν· Καὶ πῶς ἐδύναντο ἐπικαλέσασθαι τοῦτον, ᾧ οὐκ ἐπίστευσαν; Εἶτα ἐρώτησις παρ᾽ αὐτοῦ μετὰ τὴν ἀντίθεσιν· Καὶ διὰ τί οὐκ ἐπίστευσαν; Καὶ πάλιν ἀντίθεσις· πάντως ἔχει τις εἰπεῖν· Καὶ πῶς εἶχον πιστεῦσαι μὴ ἀκούσαντες; Καὶ μὴν ἤκουσαν, φησίν. Εἶτα ἑτέρα πάλιν ἀντίθεσις· Καὶ πῶς ἠδύναντο ἀκοῦσαι χωρὶς κηρύσσοντος; εἶτα πάλιν λύσις· Καὶ μὴν ἐκήρυξαν, καὶ ἀπεστάλησαν εἰς αὐτὸ τοῦτο πολλοί. Καὶ πόθεν δῆλον, ὅτι οὗτοί εἰσιν ἐκεῖνοι οἱ ἀποσταλέντες;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΟΜΙΛΙΑ ΙΗ΄. Πώς λοιπόν θα επικαλεστούν εκείνον στον οποίο δεν πίστεψαν; Και πώς θα πιστέψουν σε εκείνον για τον οποίο δεν άκουσαν; Και πώς θα ακούσουν χωρίς κάποιον να κηρύττει; Και πώς θα κηρύξουν, εάν δεν αποσταλούν; Καθώς είναι γραμμένο. α΄. Πάλι αναιρεί τη δικαιολογία τους. Διότι, επειδή είπε ότι «Μαρτυρώ γι' αυτούς ότι έχουν ζήλο Θεού, αλλά όχι με επίγνωση» και ότι «Αγνοώντας τη δικαιοσύνη του Θεού δεν υποτάχθηκαν σε αυτήν», αποδεικνύει στη συνέχεια ότι οφείλουν να λογοδοτήσουν στον Θεό ακόμη και για την ίδια τους την άγνοια. Και δεν το λέει μεν έτσι, αλλά το θεμελιώνει προάγοντας τον λόγο με τη μορφή ερωτήσεων, και καθιστώντας τον έλεγχο σαφέστερο με το να συνυφάνει ολόκληρο αυτό το χωρίο με αντιρρήσεις και απαντήσεις. Πρόσεξε δε: Πιο πάνω, λέει, είπε ο προφήτης ότι «Καθένας, ο οποίος θα επικαλεστεί το όνομα του Κυρίου, θα σωθεί». Αλλά ίσως κάποιος θα μπορούσε να πει: Και πώς ήταν δυνατόν να επικαλεστούν αυτόν, στον οποίο δεν πίστεψαν; Έπειτα ακολουθεί ερώτηση από τον ίδιο μετά την αντίρρηση: Και γιατί δεν πίστεψαν; Και πάλι αντίρρηση: οπωσδήποτε μπορεί κάποιος να πει: Και πώς θα μπορούσαν να πιστέψουν, χωρίς να έχουν ακούσει; Και όμως, άκουσαν, λέει. Έπειτα πάλι άλλη αντίρρηση: Και πώς μπορούσαν να ακούσουν χωρίς κάποιον να κηρύττει; Έπειτα πάλι η απάντηση: Και όμως κήρυξαν, και γι' αυτό ακριβώς το έργο στάλθηκαν πολλοί. Και από πού είναι φανερό ότι αυτοί είναι εκείνοι που έχουν αποσταλεί;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Τιμόθεον ἐπιστολὴν α΄
Καθάπερ γὰρ ἐν οἰκίᾳ οὐ τῷ πιστευθῆναι μόνον ὁ οἰκονόμος χάριν ἔχει τῷ δεσπότῃ, ἀλλὰ καὶ τὸ σημεῖον τίθησι τοῦτο, ὅτι αὐτὸν τῶν ἄλλων ἡγεῖται πιστότερον· τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον καὶ ἐνταῦθα. Εἶτα σκόπει πῶς ἐπαίρει τὸν ἔλεον τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν φιλανθρωπίαν, τὸν πρότερον αὐτοῦ βίον ἐξηγούμενος. Τὸν πρότερον ὄντα, φησὶ, βλάσφημον καὶ διώκτην καὶ ὑβριστήν. Καὶ ὅταν μὲν περὶ Ἰουδαίων διαλέγηται τῶν ἔτι ἀπίστων, μεθ᾽ ὑποστολῆς κέχρηται τῷ λόγῳ· Μαρτυρῶ γὰρ αὐτοῖς, φησὶν, ὅτι ζῆλον Θεοῦ ἔχουσιν, ἀλλ᾽ οὐ κατ᾽ ἐπίγνωσιν· περὶ δὲ ἑαυτοῦ φησι, Βλάσφημον ὄντα καὶ διώκτην καὶ ὑβριστήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, όπως ακριβώς σε ένα σπίτι ο οικονόμος δεν οφείλει ευγνωμοσύνη στον κύριό του μόνο για το ότι του έδειξε εμπιστοσύνη, αλλά προβάλλει και ως απόδειξη τούτο, ότι δηλαδή τον θεωρεί πιο αξιόπιστο από τους άλλους· με τον ίδιο ακριβώς τρόπο συμβαίνει και εδώ. Έπειτα, παρατήρησε πώς εξυψώνει το έλεος και τη φιλανθρωπία του Θεού, διηγούμενος τον προηγούμενο βίο του. Λέγοντας, «εμένα που προηγουμένως ήμουν βλάσφημος και διώκτης και υβριστής». Και όταν μεν μιλάει για τους Ιουδαίους που παραμένουν ακόμη άπιστοι, μεταχειρίζεται τον λόγο με επιείκεια· «Διότι δίνω μαρτυρία γι' αυτούς», λέει, «ότι έχουν ζήλο Θεού, αλλά όχι με επίγνωση»· για τον εαυτό του όμως λέει: «εμένα που ήμουν βλάσφημος και διώκτης και υβριστής».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον
Καίτοιγε ἀκούσιος ἡ τοιαύτη ἄρνησις, ἀλλ᾽ ὅμως οὐ διαφεύγει τὴν κόλασιν, ἀλλὰ καὶ ταύτης διδόαμεν εὐθύνας· καὶ ὧν ἴσμεν, καὶ ὧν οὐκ ἴσμεν· Οὐδὲν γὰρ ἐμαυτῷ σύνοιδα, φησὶν, ἀλλ᾽ οὐκ ἐν τούτῳ δεδικαίωμαι. Καὶ ὧν κατὰ ἄγνοιαν, καὶ ὧν κατὰ γνῶσιν· Μαρτυρῶ γὰρ αὐτοῖς, φησὶν, ὅτι ζῆλον Θεοῦ ἔχουσιν, ἀλλ᾽ οὐ κατ᾽ ἐπίγνωσιν· ἀλλ᾽ ὅμως οὐκ ἀρκεῖ τοῦτο εἰς ἀπολογίαν αὐτοῖς. Καὶ Κορινθίοις δὲ ἐπιστέλλων ἔλεγε· Φοβοῦμαι μήπως ὡς ὁ ὄφις ἐξηπάτησεν Εὔαν ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτοῦ, οὕτω φθαρῇ τὰ νοήματα ὑμῶν ἀπὸ τῆς ἁπλότητος τῆς εἰς τὸν Χριστόν. Τοσούτων τοίνυν μέλλων διδόναι εὐθύνας, κάθῃ γελῶν, καὶ ἀστεῖα λέγων, καὶ τρυφῇ προσέχων; Ἂν γὰρ μὴ ταῦτα ποιήσω, φησὶν, ἀλλὰ πενθήσω, τί τὸ ὄφελος; Μέγιστον μὲν οὖν, καὶ τοσοῦτον ὅσον οὐδὲ τῷ λόγῳ παραστῆσαι δυνατόν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αν και μια τέτοια άρνηση είναι ακούσια, εντούτοις δεν διαφεύγει την τιμωρία, αλλά και γι' αυτήν δίνουμε λόγο· και για όσα γνωρίζουμε, και για όσα δεν γνωρίζουμε. Διότι «η συνείδησή μου δεν με ελέγχει για τίποτα», λέγει, «όμως δεν δικαιώνομαι εξαιτίας αυτού». Και για όσα πράξαμε από άγνοια, και για όσα εν γνώσει μας. Διότι «μαρτυρώ γι' αυτούς», λέγει, «ότι έχουν ζήλο για τον Θεό, αλλά χωρίς επίγνωση»· όμως παρ' όλα αυτά, τούτο δεν αρκεί για να δικαιολογηθούν. Και γράφοντας προς τους Κορινθίους έλεγε: «Φοβάμαι μήπως, όπως ο όφις εξαπάτησε την Εύα με την πανουργία του, έτσι φθαρούν τα νοήματά σας, απομακρυνόμενα από την απλότητα προς τον Χριστό». Εφόσον, λοιπόν, πρόκειται να δώσεις λόγο για τόσα πράγματα, κάθεσαι και γελάς, λες αστεία και επιδίδεσαι στην τρυφή; «Διότι αν δεν τα κάνω αυτά», λέγει, «αλλά πενθήσω, ποιο είναι το όφελος;» Μέγιστο βεβαίως, και τόσο μεγάλο, ώστε ούτε με λόγια δεν είναι δυνατόν να περιγραφεί.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν ἅγιον ἀπόστολον Παῦλον ἐγκώμιον
Ἄκουσον γοῦν αὐτοῦ πῶς ἡμέρως, πῶς συμπαθητικῶς ὑπὲρ αὐτῶν ἡμῖν διαλέγεται, τῶν πεντάκις αὐτὸν μαστιγωσάντων, τῶν καταλευσάντων, τῶν δησάντων, τῶν τοῦ αἵματος αὐτοῦ διψώντων, καὶ διασπάσασθαι καθ᾽ ἑκάστην ἐπιθυμούντων αὐτὸν τὴν ἡμέραν. Μαρτυρῶ γὰρ αὐτοῖς, φησίν, ὅτι ζῆλον Θεοῦ ἔχουσιν, ἀλλ᾽ οὐ κατ᾽ ἐπίγνωσιν. Καὶ πάλιν τοὺς ἐπεμβαίνοντας αὐτοῖς ἀναχαιτίζων ἔλεγε· Μὴ ὑψηλοφρόνει, ἀλλὰ φοβοῦ· εἰ γὰρ ὁ Θεὸς τῶν κατὰ φύσιν κλάδων οὐκ ἐφείσατο, μήπως οὐδὲ σοῦ φείσηται. Ἐπειδὴ γὰρ ἀπόφασιν εἶδε δεσποτικὴν ἐξελθοῦσαν κατ᾽ αὐτῶν, οὗ κύριος ἦν, τοῦτο ἐποίει· συνεχῶς ἐδάκρυεν ὑπὲρ αὐτῶν, ἤλγει, τοὺς ἐνάλλεσθαι βουλομένους αὐτοῖς ἐκώλυε, καὶ ἐκ τῶν ἐγχωρούντων ἐφιλονείκει σκιὰν γοῦν συγγνώμης αὐτοῖς εὑρεῖν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Άκουσέ τον λοιπόν πώς μας μιλάει ήμερα, πώς συμπονετικά για αυτούς, για εκείνους που τον μαστίγωσαν πέντε φορές, που τον λιθοβόλησαν, που τον έδεσαν, που διψούσαν για το αίμα του και επιθυμούσαν κάθε μέρα να τον κατασπαράξουν. «Διότι δίνω μαρτυρία γι' αυτούς», λέει, «ότι έχουν ζήλο Θεού, αλλά όχι κατ' επίγνωση». Και πάλι, αναχαιτίζοντας αυτούς που καταφέρονταν εναντίον τους, έλεγε: «Μην υψηλοφρονείς, αλλά να φοβάσαι· διότι, εάν ο Θεός δεν λυπήθηκε τους φυσικούς κλάδους, μήπως δεν λυπηθεί ούτε και εσένα». Επειδή, δηλαδή, είδε να έχει εκδοθεί δεσποτική απόφαση εναντίον τους, έπραττε αυτό που περνούσε από το χέρι του: έκλαιγε συνεχώς γι' αυτούς, πονούσε, εμπόδιζε όσους ήθελαν να τους επιτεθούν και αγωνιζόταν, στο μέτρο του δυνατού, να βρει γι' αυτούς έστω και μια σκιά συγγνώμης.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Παύλου
ΚΕΦΑΛ. Ιʹ. «Ἀδελφοὶ, ἡ μὲν εὐδοκία τῆς ἐμῆς καρδίας, καὶ ἡ δέησις ἡ πρὸς τὸν Θεὸν, ὑπὲρ αὐτῶν εἰς σωτηρίαν.» Μέλλων αὐτῶν καθάπτεσθαι, πλέον νῦν ἢ πρότερον πάσης ἀπεχθείας ὑπόνοιαν ἀναιρεῖ. Καὶ γὰρ εὐδοκίαν ἐνταῦθα, τὴν σφόδρα ἐπιθυμίαν φησίν. «Μαρτυρῶ γὰρ αὐτοῖς, ὅτι ζῆλον Θεοῦ ἔχουσιν, ἀλλ᾽ οὐ κατ᾽ ἐπίγνωσιν.» «Καὶ ἐχαρίσατο τῷ ῥήματι, καὶ ἔδειξεν αὐτῶν τὴν ἄκαιρον φιλονεικίαν. »Ἀγνοοῦντες γὰρ τὴν τοῦ Θεοῦ δικαιοσύνην, καὶ τὴν ἰδίαν ζητοῦντες στῆσαι, τῇ δικαιοσύνῃ τοῦ Θεοῦ οὐχ ὑπετάγησαν.» Δείκνυσιν ἀπὸ φιλονεικίας καὶ φιλαρχίας μᾶλλον, ἢ ἐξ ἀγνοίας πλανωμένους. Τὸ δὲ εἰπεῖν, τὴν ἰδίαν ζητοῦντες στῆσαι δεικνύντος ἐστὶν, ὅτι οὐδὲ ἐκείνην τὴν δικαιοσύνην τὴν ἀπὸ τοῦ νόμου ἐστήσαντο.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ιʹ. «Αδελφοί, η μεν ευδοκία της καρδιάς μου και η δέηση προς τον Θεό υπέρ αυτών είναι για τη σωτηρία τους». Επειδή πρόκειται να τους ελέγξει, περισσότερο τώρα παρά προηγουμένως, αναιρεί κάθε υπόνοια έχθρας. Διότι με τον όρο «ευδοκία» εδώ, εννοεί τη σφοδρή επιθυμία. «Διότι δίνω μαρτυρία γι' αυτούς, ότι έχουν ζήλο Θεού, αλλά όχι με αληθινή επίγνωση». Και χρησιμοποίησε επιεική έκφραση, και ανέδειξε την άκαιρη φιλονικία τους. «Διότι αγνοώντας τη δικαιοσύνη του Θεού, και ζητώντας να εδραιώσουν τη δική τους, δεν υποτάχθηκαν στη δικαιοσύνη του Θεού.» Αποδεικνύει ότι πλανώνται μάλλον από φιλονικία και φιλαρχία, παρά από άγνοια. Και το να πει «ζητώντας να εδραιώσουν τη δική τους» δείχνει ότι ούτε εκείνη τη δικαιοσύνη που προέρχεται από τον νόμο δεν κατάφεραν να εδραιώσουν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Κατὰ Ἰακωβιτῶν
Ἰωάννου ταπεινοῦ μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ τόμος ὡς ἐκ προσώπου Πέτρου τοῦ ἁγιωτάτου ἐπισκόπου Δαμασκοῦ πρὸς τὸν ἐπίσκοπον δῆθεν τοῦ Δαραίας τὸν Ἰακωβίτην. «Οὐδὲ τὸ καλὸν καλόν, ὅτε μὴ καλῶς γένηται», σοφῶν ῥῆσις σοφή τίς ἐστιν. Μαρτυρεῖ δὲ καὶ τοῖς Ἑβραίων παισὶν ὁ θεῖος ἀπόστολος ὡς ζῆλον μὲν θεοῦ ἔχουσιν, ἀλλ᾽ οὐ κατ᾽ ἐπίγνωσιν, οὐκ ἐν ἐπαίνῳ τὴν μαρτυρίαν τιθείς, ἀλλὰ δήπου μεμφόμενος. Καλὸν ὁ ζῆλος τῆς εὐσεβείας, ἀλλ᾽ ἀγάπῃ συγκεκραμένος· στυγητὸν ἡ κακία, ἀλλ᾽ ἐλέους ὁ ταύτην δεχόμενος ἄξιος. Μισῶ τὴν σηπεδόνα, τὸ μέλος δὲ περιέπω, ἕως οὔπω τέλεον ἄχρηστον, καὶ «πάντα μὲν δὴ κάλων κινῶ», τὸ δὴ λεγόμενον, καὶ τέχνην ἀνιχνεύω ἅπασαν καὶ ἀλεξίκακον μηχανῶμαι φάρμακον καὶ θεὸν ἐπιβοῶμαι συνέριθον αἰδοῖ καὶ πόθῳ τοῦ ὁμοφύλου καὶ τῆς ὁμωνυμίας βαλλόμενος καὶ τὸν θύραθεν μῶμον ἀποσειόμενος. Εἰ μὲν οὖν πείσω, τὴν ὑγίειαν τῷ δεδωκότι χάρις τῆς ὑγιείας· εἰ δὲ μὴ πείσω, «ἰατταταιὰξ τῶν κακῶν, ἰατταταῖ» τομῇ τὸ ποθούμενον παραδίδωμι, ἀλγῶν μέν, ἀλλ᾽ ὅμως ἐκδίδωμι φεύγων τὴν συνουσίαν, ὡς ἂν μὴ διανεμηθείη τὸ κακόν, ὡς πλείονα γενέσθαι τὰ ἀχρειούμενα, καὶ μετὰ τοῦ προφήτου οὐκ ἐπιτωθάζων, ἀλλ᾽ ὀδυρόμενος φθέγγομαι· «Ἰατρεύσαμεν τὴν Βαβυλῶνα καὶ οὐκ ἰάθη.» Καὶ τὴν αἰτίαν προστίθημι· «Διότι οὐκ ἠθέλησεν.» Αὐθαίρετος γὰρ ἥ τε νόσος καὶ τῆς θεραπείας ἡ εἰσδοχή.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τόμος του ταπεινού μοναχού Ιωάννου Δαμασκηνού, συνταχθείς εκ προσώπου του αγιωτάτου επισκόπου Δαμασκού Πέτρου προς τον λεγόμενο επίσκοπο της Δαραίας τον Ιακωβίτη. «Ούτε το καλό είναι καλό, όταν δεν γίνεται με καλό τρόπο», λέει μια σοφή ρήση των σοφών. Μαρτυρεί δε και για τους υιούς των Εβραίων ο θείος απόστολος ότι έχουν μεν ζήλο Θεού, αλλά όχι κατ' επίγνωση, μη καταθέτοντας αυτή τη μαρτυρία προς έπαινό τους, αλλά προφανώς προς επίκριση. Καλό πράγμα είναι ο ζήλος της ευσέβειας, αλλά συγκερασμένος με αγάπη· μισητή είναι η κακία, αλλά άξιος ελέους είναι εκείνος που πάσχει από αυτήν. Μισώ τη σήψη, αλλά περιποιούμαι το μέλος όσο δεν είναι ακόμη εντελώς άχρηστο, και «κινώ κάθε σχοινί», όπως συνηθίζεται να λέγεται, και αναζητώ κάθε ιατρική τέχνη, και επινοώ θεραπευτικό φάρμακο, και επικαλούμαι τον Θεό ως βοηθό, παρακινούμενος από σεβασμό και αγάπη για το κοινό μας γένος και το κοινό μας όνομα, αποτινάσσοντας την έξωθεν μομφή. Εάν λοιπόν πείσω (και επιφέρω ίαση), η ευγνωμοσύνη για την υγεία ανήκει σε Εκείνον που τη δώρισε· εάν όμως δεν πείσω, «αλίμονο για τα κακά, αλίμονο!», παραδίδω σε εκτομή το ποθούμενο μέλος, πονώντας μεν, αλλά εντούτοις το παραδίδω, αποφεύγοντας την επαφή, ώστε να μην εξαπλωθεί το κακό και γίνουν περισσότερα τα άχρηστα μέλη, και μαζί με τον προφήτη, χωρίς να χλευάζω αλλά θρηνώντας, αναφωνώ: «Προσπαθήσαμε να γιατρέψουμε τη Βαβυλώνα, και δεν γιατρεύτηκε». Και προσθέτω την αιτία: «Διότι δεν το θέλησε». Επειδή είναι εκούσια (προαιρετική) τόσο η νόσος, όσο και η αποδοχή της θεραπείας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Βίος Βαρλαὰμ καὶ Ἰωάσαφ
Ἔλθωμεν οὖν, ὦ βασιλεῦ, καὶ ἐπὶ τοὺς Ἰουδαίους, ὅπως ἴδωμεν τί φρονοῦσι καὶ αὐτοὶ περὶ Θεοῦ. οὗτοι γάρ, τοῦ Ἀβραὰμ ὄντες ἀπόγονοι καὶ Ἰσαάκ τε καὶ Ἰακώβ, παρῴκησαν εἰς Αἴγυπτον. ἐκεῖθεν δὲ ἐξήγαγεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς ἐν χειρὶ κραταιᾷ καὶ ἐν βραχίονι ὑψηλῷ διὰ Μωσέως τοῦ νομοθέτου αὐτῶν καὶ τέρασι πολλοῖς καὶ σημείοις ἐγνώρισεν αὐτοῖς τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν. ἀλλ᾽, ἀγνώμονες καὶ αὐτοὶ φανέντες καὶ ἄχρηστοι, πολλάκις ἐλάτρευσαν τοῖς τῶν ἐθνῶν σεβάσμασι, καὶ τοὺς ἀπεσταλμένους πρὸς αὐτοὺς προφήτας καὶ δικαίους ἀπέκτειναν. εἶτα ὡς εὐδόκησεν ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ἐλθεῖν ἐπὶ τῆς γῆς, ἐμπαροινήσαντες εἰς αὐτόν, προέδωκαν Πιλάτῳ τῷ ἡγεμόνι τῶν Ῥωμαίων καὶ σταυρῷ κατεδίκασαν, μὴ αἰδεσθέντες τὰς εὐεργεσίας αὐτοῦ, καὶ τὰ ἀναρίθμητα θαύματα ἅπερ ἐν αὐτοῖς εἰργάσατο. διὸ ἀπώλοντο τῇ ἰδίᾳ παρανομίᾳ. σέβονται γὰρ καὶ νῦν Θεὸν τὸν μόνον παντοκράτορα, ἀλλ᾽ οὐ κατ᾽ ἐπίγνωσιν· τὸν γὰρ Χριστὸν ἀρνοῦνται τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ, καί εἰσι παρόμοιοι τοῖς ἔθνεσι, κἂν ἐγγίζειν πως τῇ ἀληθείᾳ δοκῶσιν, ἧς ἑαυτοὺς ἐμάκρυναν. ταῦτα περὶ τῶν Ἰουδαίων.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ας έλθουμε λοιπόν, ω βασιλιά, και στους Ιουδαίους, για να δούμε τι πιστεύουν κι αυτοί για τον Θεό. Διότι αυτοί, όντας απόγονοι του Αβραάμ, του Ισαάκ και του Ιακώβ, παροίκησαν στην Αίγυπτο. Από εκεί τους εξήγαγε ο Θεός με χέρι κραταιό και με βραχίονα υψηλό μέσω του Μωυσή του νομοθέτη τους, και με πολλά τέρατα και σημεία τούς έκανε γνωστή τη δύναμή Του. Αλλά, επειδή φάνηκαν και αυτοί αγνώμονες και αχρείοι, πολλές φορές λάτρεψαν τα σεβάσματα των εθνών, και σκότωσαν τους προφήτες και τους δικαίους που είχαν σταλεί σε αυτούς. Έπειτα, όταν ευδόκησε ο Υιός του Θεού να έλθει στη γη, αφού του συμπεριφέρθηκαν υβριστικά, τον παρέδωσαν στον Πιλάτο, τον ηγεμόνα των Ρωμαίων, και τον καταδίκασαν σε σταυρικό θάνατο, χωρίς να σεβαστούν τις ευεργεσίες Του και τα αναρίθμητα θαύματα που επιτέλεσε ανάμεσά τους. Γι' αυτό καταστράφηκαν από τη δική τους παρανομία. Διότι λατρεύουν και τώρα τον Θεό, τον μόνο παντοκράτορα, αλλά όχι με επίγνωση· διότι αρνούνται τον Χριστό, τον Υιό του Θεού, και είναι παρόμοιοι με τα έθνη, έστω κι αν νομίζουν πως πλησιάζουν κάπως την αλήθεια, από την οποία απομάκρυναν τους εαυτούς τους. Αυτά ως προς τους Ιουδαίους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής Ζητήματα καὶ ἀπορίαι
Καὶ τότε ὁ ἱερατικὸς τῆς διδασκαλίας λόγος τὰ πυρεῖα αὐτῶν λαμβάνει, τουτέστιν τὸν νοῦν ἐν ᾧ τὸν οὐ κατ᾽ ἐπίγνωσιν ζῆλον τῷ θεῷ ἐνόμιζον προσάγειν, καὶ διὰ τῆς διδασκαλίας τὸ ἐπικείμενον αὐτῷ πάχος ἐλαύνει καὶ λεπτύνει καὶ τῷ θυσιαστηρίῳ, τουτέστιν τῇ θείᾳ γνώσει, προσάγει.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και τότε ο ιερατικός λόγος της διδασκαλίας λαμβάνει τα πυρεία τους, δηλαδή τον νου, μέσα στον οποίο νόμιζαν ότι προσέφεραν στον Θεό τον μη κατ' επίγνωσιν ζήλο, και διά της διδασκαλίας απομακρύνει το πάχος που επικαθόταν σε αυτόν και τον λεπτύνει, και τον προσάγει στο θυσιαστήριο, δηλαδή στη θεία γνώση.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Φώτιος Εἰς τὴν πρὸς Ῥωμαίους ἐπιστολήν (ἐν ταῖς σειραῖς)
Röm 10,1—3 Ἐπειδὴ καθήψατο τῶν Ἰουδαίων, μέλλει δὲ καὶ ἔτι διὰ τοῦ 〈ἀδελφοὶ〉 καὶ τῶν ἄλλων καταλεαίνειν αὐτοὺς καὶ εἰς νουθεσίαν λεληθότως προκαταρτίζειν, ἵνα μὴ ὀργισθέντες ὅλως ἀνήκοοι γένωνται. 〈Ὑπὲρ τοῦ Ἰσραήλ ἐστιν εἰς σωτηρίαν.〉 οὐχ ἁπλῶς ὑπὲρ αὐτῶν αἰτοῦμαι ἀλλ᾽ 〈εἰς σωτηρίαν,〉 ἵνα πιστεύσαντες Χριστῷ σωθῶσιν. 〈Καὶ τὴν ἰδίαν δικαιοσύνην ζητοῦντες στῆσαι.〉 φιλονεικοῦντες κυρῶσαι τὴν ἰδίαν δικαιοσύνην.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ρωμ. 10,1-3 Επειδή ήλεγξε τους Ιουδαίους, πρόκειται στη συνέχεια μέσω του «αδελφοί» και των υπολοίπων να τους καταπραΰνει και να τους προετοιμάσει ανεπαίσθητα για νουθεσία, ώστε να μην οργιστούν και γίνουν εντελώς απρόθυμοι να ακούσουν. «Υπέρ του Ισραήλ είναι για τη σωτηρία του». Δεν προσεύχομαι απλώς υπέρ αυτών αλλά «για τη σωτηρία», ώστε, αφού πιστέψουν στον Χριστό, να σωθούν. «Και ζητώντας να εδραιώσουν τη δική τους δικαιοσύνη». Επιδιώκοντας πεισματικά να επικυρώσουν τη δική τους δικαιοσύνη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος Λόγος κηʹ (ἀναθεώρησις πληρεστέρα)
παρακαλῶ οὖν μὴ ἐναπομείνωμεν τοῖς ἔξωθεν ἤθεσι καὶ σχήμασιν, «ναὸς θεοῦ» καθαρὸς γενώμεθα, ἀκούσωμεν τοῦ παραινοῦντος ἡμῖν· «ἵνα γένησθε ἄμεμπτοι καὶ ἀκέραιοι, τέκνα θεοῦ ἀμώμητα»· ἄμωμος γάρ ἐστιν ὁ μὴ ἐν καρδίᾳ ἀνομίας ἐργαζόμενος, ὁ μὴ ἔχων «σπίλον ἢ ῥυτίδα ἤ τι τῶν τοιούτων», ὁ εἰδὼς τί ἐστι· «πᾶσα ἡ δόξα τῆς θυγατρὸς τοῦ βασιλέως ἔσωθεν» καὶ οὐκ ἔξωθεν, ὁ ἀψευδῶς λέγων· «ἔδωκας εὐφροσύνην εἰς τὴν καρδίαν μου», ὁ σημειωθεὶς ὑπὸ τοῦ προσώπου τοῦ Χριστοῦ, μᾶλλον δὲ ὁ ἐνεργηθείς, ὁ ἀγωνιζόμενος φθάσαι «εἰς ἄνδρα τέλειον, εἰς μέτρον ἡλικίας τοῦ πληρώματος τοῦ Χριστοῦ», ὁ τὴν παρ᾽ ἀνθρώποις εὐδοξίαν ἀποφεύγων, μεταδιώκων δὲ τὴν ἀπὸ τοῦ θεοῦ δόξαν τὴν ἐνεργοῦσαν τῇ καθαρᾷ καρδίᾳ. ὥσπερ γὰρ ἐνεργεῖ τὸ ἀπαύγασμα τῆς δόξης τοῦ ἡλίου τούτου ταῖς σαρκικαῖς ὄψεσιν, οὕτως ἐνεργεῖ ἡ δόξα τοῦ ἁγίου πνεύματος τοῖς κατὰ τὸν ἔσω ἄνθρωπον καθαροῖς ὄμμασιν— ὥστε ὁ σπουδάζων διὰ τῶν κατορθωμάτων τοῦ ἔξω ἀνθρώπου καὶ τῆς ματαίας αὐτοῦ δυνάμεως δικαιωθῆναι τοιοῦτός ἐστιν ὡς ὁ «ζῆλον θεοῦ» ἔχων «ἀλλ᾽ οὐ κατ᾽ ἐπίγνωσιν» ὡς ὁ ὀφείλων εἶναι διδάσκαλος κατὰ «τὸν χρόνον» καὶ «πάλιν» χρῄζων διδαχῆς, ὡς ὁ «στερεᾶς τροφῆς» καταξιοῦσθαι ὀφείλων, μετέχων δὲ «γάλακτος», ὡς ὁ ἀρξάμενος «πνεύματι, νῦν» δὲ «σαρκὶ» ἐπιτελῶν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Παρακαλώ, λοιπόν, ας μην παραμείνουμε στις εξωτερικές συνήθειες και τα προσχήματα, ας γίνουμε καθαρός «ναός του Θεού», ας ακούσουμε αυτόν που μας προτρέπει: «για να γίνετε άμεμπτοι και ακέραιοι, τέκνα Θεού αμώμητα». Διότι άμωμος είναι εκείνος που δεν εργάζεται την ανομία μέσα στην καρδιά του, εκείνος που δεν έχει «σπίλο ή ρυτίδα ή κάτι παρόμοιο», εκείνος που γνωρίζει τι σημαίνει: «όλη η δόξα της θυγατέρας του βασιλιά βρίσκεται εσωτερικά» και όχι εξωτερικά, εκείνος που λέει χωρίς ψεύδος: «έδωσες ευφροσύνη στην καρδιά μου», εκείνος που έχει σφραγιστεί από το πρόσωπο του Χριστού, ή μάλλον εκείνος μέσα στον οποίο έχει ενεργήσει η χάρη, εκείνος που αγωνίζεται να φτάσει «στο επίπεδο του τέλειου άνδρα, στο μέτρο της ηλικίας του πληρώματος του Χριστού», εκείνος που αποφεύγει την καλή φήμη από τους ανθρώπους, αλλά επιδιώκει τη δόξα που προέρχεται από τον Θεό, η οποία ενεργεί στην καθαρή καρδιά. Διότι, όπως ακριβώς η ακτινοβολία της δόξας αυτού του ήλιου ενεργεί στα σαρκικά μάτια, έτσι ενεργεί και η δόξα του Αγίου Πνεύματος στα καθαρά μάτια του εσωτερικού ανθρώπου — ώστε, εκείνος που επιδιώκει να δικαιωθεί μέσω των κατορθωμάτων του εξωτερικού ανθρώπου και της μάταιης δύναμής του, είναι σαν αυτόν που έχει «ζήλο Θεού» «αλλά χωρίς επίγνωση», σαν εκείνον που, ενώ θα έπρεπε να είναι δάσκαλος λόγω «του χρόνου», έχει «πάλι» ανάγκη διδασκαλίας, σαν εκείνον που θα έπρεπε να αξιώνεται «στερεή τροφή», αλλά τρέφεται με «γάλα», σαν εκείνον που άρχισε με το «πνεύμα» αλλά «τώρα» καταλήγει με τη «σάρκα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Ἐπιστολαί
Μελετίῳ τέκνῳ Καὶ ἀπὸ τῶν γραμμάτων τοῦ ἀδελφοῦ Ἰωάννου πρότερον, καὶ νῦν ἀπὸ τῆς σῆς ἐπιστολῆς, τέκνον Μελέτιε, ᾔνεσα τὸν ἀγαθόν μου θεὸν ἐπὶ τῇ ἐπιστροφῇ καὶ ὁμολογίᾳ σου. καὶ χάρις τῷ Κυρίῳ, ὅτι οὐκ εἰς κενὸν ἐγένετό σου ἡ καλὴ ὑποταγὴ ἐν ἀρχαῖς καὶ ἕως τίνος· ὁμολογῶ γὰρ καὶ μαρτυρῶ σοι ἐκ ζήλου πεπονθέναι, ἀλλ᾽ οὐ κατ᾽ ἐπίγνωσιν, ὥσπερ καὶ οἱ ἄλλοι. διὰ τοῦτο τῇ ἰδίᾳ δικαιοσύνῃ καὶ φρονήσει ἐπερειδόμενοι τῆς ὑποταγῆς ἐρράγητε τῆς ἐνθέου καὶ σωτηρίου, ἀλώμενοι καὶ κενεμβατοῦντες εἰς ἀκίχητα· καὶ ἔδειξεν καὶ δείξειεν ὁ καιρὸς καὶ τὰ πράγματα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Προς το τέκνο Μελέτιο. Τόσο από τα γράμματα του αδελφού Ιωάννη προηγουμένως, όσο και τώρα από τη δική σου επιστολή, τέκνο Μελέτιε, δόξασα τον αγαθό Θεό μου για την επιστροφή και την ομολογία σου. Και ευχαριστία οφείλεται στον Κύριο, διότι δεν αποδείχθηκε μάταιη η καλή σου υποταγή στην αρχή και μέχρις ενός σημείου· διότι ομολογώ και βεβαιώνω ότι τα έπαθες αυτά από ζήλο, αλλά όχι κατ' επίγνωσιν, όπως ακριβώς και οι άλλοι. Γι' αυτόν τον λόγο, στηριζόμενοι στη δική σας δικαιοσύνη και φρόνηση, αποκοπήκατε από την ένθεη και σωτήρια υποταγή, περιπλανώμενοι και βαδίζοντας στο κενό προς πράγματα ανέφικτα· και αυτό το έδειξε και θα το δείξει ο καιρός και τα ίδια τα πράγματα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες