Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ 11:23

Αλλά έχει κάτι το θαυμαστό ο γεωργός της Εκκλησίας, που είναι ο Λόγος· διότι και τα ζιζάνια τα μετατρέπει σε σιτάρι, εάν το θελήσει. Επειδή, λοιπόν, η πορεία των ανθρώπων καθορίζεται από τη δική τους προαίρεση και η βούλησή τους είναι αυτεξούσια, το ζήτημα εξαρτάται από εσένα: αν θέλεις να είσαι ζιζάνιο, αποτελείς τροφή για τα άλογα ζώα· αν θέλεις, μεταβάλλεσαι και γίνεσαι σιτάρι. Αναζητάς μια εικόνα για αυτά τα λόγια; Λάβε το παράδειγμα που αναζητάς από τα δέντρα. Η αγριελιά, όταν μπολιαστεί, γίνεται ήμερη ελιά (καλλιέλαιος), και η άγρια άμπελος, όταν δεχθεί κλήμα από την πλέον ήμερη άμπελο, λησμονεί μεν την παλαιότητα της ρίζας της, προσλαμβάνει δε την καινότητα αντί της παλαιάς κατάστασης. Λησμόνησε και εσύ τα πρότερα έργα σου, και ανάλαβε όσα διδάσκονται· απόβαλε τη φύση του ζιζανίου, και προσέλαβε την ποιότητα του σιταριού, ώστε να μπορέσεις και εσύ να βρεθείς μέσα στη νοητή εκκλησιαστική άλωνα.

Έπειτα, αφού απεκδυθήκατε, αλειφθήκατε με επορκισμένο έλαιο από την άκρη των τριχών της κορυφής της κεφαλής έως τα κάτω άκρα, και γίνατε κοινωνοί της καλλιελαίου του Ιησού Χριστού. Διότι, αφού αποκοπήκατε από την αγριελιά, εμβολιαστήκατε στην καλλιέλαιο, και γίνατε κοινωνοί της παχύτητας της αληθινής ελιάς. Το επορκισμένο έλαιο, λοιπόν, ήταν σύμβολο της κοινωνίας της παχύτητας του Χριστού, αποτελώντας μέσο εκδίωξης κάθε ίχνους της αντικείμενης ενέργειας.

Ο πατέρας, αφού μπολιάστηκε επιτυχημένα από την αγριελιά στην καλλιέλαιο και μετείχε σε τόσο μεγάλο βαθμό στην ευφορία της, ώστε να του εμπιστευθούν το μπόλιασμα και άλλων και να του ανατεθεί η θεραπεία των ψυχών, στάθηκε υψηλός, ως προκαθήμενος με υψηλό φρόνημα αυτού του λαού, σαν ένας δεύτερος Ααρών ή Μωυσής, έχοντας αξιωθεί να πλησιάζει τον Θεό και να μεταδίδει τη θεία φωνή στους άλλους που στέκονταν μακριά, πράος, απαλλαγμένος από οργή, γαλήνιος στη μορφή, θερμός στο πνεύμα, σπουδαίος ως προς το φαινόμενο, πλουσιότερος ως προς το κρυπτόμενο.

Επειδή λοιπόν ο Δεσπότης φάνηκε αγαθός απέναντί σου, γι' αυτό να φοβάσαι· διότι τα αγαθά δεν πρόκειται να παραμείνουν σε εσένα αμετακίνητα, εάν επιδείξεις ραθυμία, όπως ακριβώς ούτε και σε εκείνους θα παραμείνουν τα κακά, εάν μεταστραφούν. Διότι και εσύ, λέει, εάν δεν επιμείνεις στην πίστη, θα αποκοπείς. Αλλά και εκείνοι, εάν δεν επιμείνουν στην απιστία, θα εγκεντριστούν.

Διότι, κι αν αποκόπηκαν και απορρίφθηκαν, και άλλοι κατέλαβαν τις θέσεις τους, ούτε και έτσι πρέπει να απελπίζεσαι· «Διότι ο Θεός έχει τη δύναμη», λέει, «να τους εγκεντρίσει και πάλι», Αυτός που επιτελεί και όσα ξεπερνούν κάθε ελπίδα. Εάν δε αναζητάς την τάξη των πραγμάτων και την ακολουθία των συλλογισμών, έχεις το παράδειγμα οίκοθεν και με μεγαλύτερη αφθονία. Διότι, εάν εσύ, λέει, αποκόπηκες από την κατά φύσιν αγριελιά και εγκεντρίστηκες παρά φύσιν σε καλλιέλαιο, πόσο μάλλον αυτοί, οι οποίοι κατά φύσιν θα εγκεντριστούν στη δική τους ελιά; Διότι, εάν η πίστη ίσχυσε στο παρά φύσιν, πολύ περισσότερο θα ισχύσει στο κατά φύσιν. Διότι, εάν αυτός αποκόπηκε από τους κατά φύσιν πατέρες του και ήλθε παρά φύσιν προς τον Αβραάμ, πολύ περισσότερο εσύ θα μπορέσεις να ανακτήσεις αυτό που σου ανήκει. Διότι, για μεν τον εθνικό το κακό είναι κατά φύσιν· επειδή ήταν αγριελιά από τη φύση του· το δε καλό, παρά φύσιν· διότι παρά φύσιν εγκεντρίστηκε στον Αβραάμ· για εσένα όμως, αντίθετα, το καλό είναι κατά φύσιν· διότι δεν θα εμφυτευθείς σε ξένη ρίζα, όπως ο εθνικός, αλλά στη δική σου θα στερεωθείς, εάν θελήσεις να επιστρέψεις.

Ποιας συγγνώμης, λοιπόν, θα ήσουν άξιος, όταν, τη στιγμή που ο εθνικός μπόρεσε να κατορθώσει το παρά φύση, εσύ δεν έχεις τη δύναμη για το κατά φύση, αλλά προδίδεις και αυτό; Έπειτα, επειδή είπε, «Παρά φύση», και, «Εγκεντρίσθηκες», για να μη νομίσεις ότι ο Ιουδαίος πλεονεκτεί σε κάτι, πάλι το διορθώνει αυτό, λέγοντας ότι και εκείνος εγκεντρίζεται: «Πόσο μάλλον αυτοί», λέει, «οι κατά φύση, θα εγκεντρισθούν στη δική τους ελιά;» Και πάλι: «Είναι δυνατός ο Θεός να τους εγκεντρίσει». Αλλά και πριν από αυτό λέει, ότι εάν δεν επιμείνουν στην απιστία, θα εγκεντρισθούν.

«Δες, λοιπόν, την αγαθότητα και την αυστηρότητα του Θεού. Σε εκείνους μεν που έπεσαν, υπάρχει αυστηρότητα· σε εσένα, όμως, η αγαθότητα του Θεού, εάν παραμείνεις στην αγαθότητα· ειδάλλως και εσύ θα αποκοπείς. Κι εκείνοι όμως, εάν δεν παραμείνουν στην απιστία, θα εμβολιαστούν. Διότι ο Θεός έχει τη δύναμη να τους εμβολιάσει και πάλι». Δες τη σύνεση του Παύλου· πώς προσάγει και στους δύο τα κατάλληλα επιχειρήματα. Διότι στους μεν Ιουδαίους, που έπεσαν και βρίσκονται σε μεγάλη πτώση, προσφέρει μεγάλη παρηγοριά, μην επιτρέποντας να οδηγηθούν σε απελπισία· στα δε έθνη, που αποδέχθηκαν την πίστη και δοξάστηκαν μέσω των χαρισμάτων, προκαλεί φόβο, ώστε να μην υπερηφανευτούν εξαιτίας των αγαθών με τα οποία πλούτισαν, και εκπέσουν έτσι από τη χάρη. «Διότι, εάν εσύ αποκόπηκες από τη φυσική αγριελιά και παρά φύσιν εμβολιάστηκες σε ήμερη ελιά, πόσο μάλλον αυτοί, οι φυσικοί κλάδοι, θα εμβολιαστούν στη δική τους ελιά. Διότι δεν θέλω να αγνοείτε, αδελφοί, το μυστήριο τούτο, για να μην έχετε μεγάλη ιδέα για τον εαυτό σας, ότι δηλαδή επήλθε πώρωση σε ένα μέρος του Ισραήλ, μέχρις ότου εισέλθει το πλήρωμα των εθνών· και έτσι θα σωθεί όλος ο Ισραήλ, καθώς είναι γραμμένο: Θα έλθει από τη Σιών ο Λυτρωτής και θα απομακρύνει τις ασέβειες από τον Ιακώβ· και αυτή θα είναι η διαθήκη μου προς αυτούς, όταν θα αφαιρέσω τις αμαρτίες τους.»