Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ 15:10

Έπειτα παραθέτει και μαρτυρίες, στις οποίες αποδεικνύει ότι πρέπει να ενωθούν αυτοί που προέρχονται από τους Ιουδαίους με αυτούς που προέρχονται από τα έθνη, λέγοντας τα εξής: Καθώς είναι γραμμένο: Γι' αυτό θα σε δοξολογήσω ανάμεσα στα έθνη, Κύριε, και στο όνομά σου θα ψάλω· και, Ευφρανθείτε, έθνη, μαζί με τον λαό του· και, Αινείτε τον Κύριο, όλα τα έθνη, επαινέστε τον, όλοι οι λαοί· και, Θα υπάρξει η ρίζα του Ιεσσαί, και εκείνος που ανίσταται για να άρχει στα έθνη· σε αυτόν θα ελπίσουν τα έθνη. Όλα αυτά τα προσκόμισε, αποδεικνύοντας ότι πρέπει να είναι ενωμένοι και να δοξάζουν τον Θεό, συγκρατώντας ταυτόχρονα αυτόν που προέρχεται από τους Ιουδαίους, ώστε να μην υπερηφανεύεται εναντίον του άλλου, εφόσον όλοι οι προφήτες προσκαλούν αυτά (τα έθνη), και πείθοντας αυτόν που προέρχεται από τα έθνη να είναι μετριόφρων, αποδεικνύοντας ότι είναι υπόχρεος σε μεγαλύτερη χάρη.

Αλλά μετά από αυτά έγιναν ένοχοι κολάσεως όλοι οι απόγονοι του Αβραάμ. Διότι ο νόμος, επειδή παραβιαζόταν, προκαλούσε οργή εναντίον τους, και συνεπώς τους στερούσε εκείνη την επαγγελία που είχε δοθεί γι' αυτούς στους πατέρες. Όταν λοιπόν ήλθε ο Υιός, συνεργάστηκε με τον Πατέρα, ώστε οι επαγγελίες εκείνες να βγουν αληθινές και να εκπληρωθούν πλήρως. Διότι, αφού εκπλήρωσε όλο τον νόμο και δια του σταυρού τούς απάλλαξε από την κατάρα της παραβάσεως, δεν άφησε να διαψευστεί η επαγγελία. Όταν λοιπόν λέει «διάκονο περιτομής», εννοεί τούτο: ότι, αφού ήλθε και εκπλήρωσε όλο τον νόμο, και περιτμήθηκε, και έγινε σπέρμα του Αβραάμ, έλυσε την κατάρα, και κατέστησε πλέον κατάλληλους εκείνους που επρόκειτο να δεχθούν την επαγγελία. «Τα δε έθνη δόξασαν τον Θεό για το έλεός Του, καθώς είναι γραμμένο: Για τούτο θα σε δοξολογήσω ανάμεσα στα έθνη, και στο όνομά σου θα ψάλω. Και πάλι λέει: Ευφρανθείτε, έθνη, μαζί με τον λαό Του. Και πάλι: Αινείτε, όλα τα έθνη, τον Κύριο, και ας τον επαινέσουν όλοι οι λαοί. Και πάλι ο Ησαΐας λέει: Θα υπάρξει η ρίζα του Ιεσσαί, και εκείνος που θα εγερθεί για να άρχει στα έθνη· σε αυτόν θα ελπίσουν τα έθνη. Ο δε Θεός της ελπίδος είθε να σας γεμίσει με κάθε χαρά, και ειρήνη δια της πίστεως, ώστε να περισσεύετε στην ελπίδα, με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος». Αυτό αποδεικνύει με το επιχείρημά του, ότι δηλαδή όσοι προέρχονται από τα έθνη είναι μεγαλύτεροι οφειλέτες προς τον Θεό.