Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ 15:24

Διότι, αν και έλεγε: «Δεν είμαι άξιος να ονομάζομαι απόστολος», εντούτοις, γνωρίζοντας τι είχε λάβει και μην αγνοώντας Εκείνον που του το είχε δώσει, έγραφε: «Αλίμονό μου, εάν δεν κηρύττω το Ευαγγέλιο». Και όπως (ίσχυε) το «αλίμονό μου» εάν δεν κηρύττει το Ευαγγέλιο, έτσι, διδάσκοντας και κηρύττοντας το Ευαγγέλιο, είχε ως χαρά και στέφανό του τους μαθητευομένους. Γι' αυτόν τον λόγο υπήρχε και η σπουδή των αγίων να κηρύττουν μέχρι το Ιλλυρικό, και να μην οκνούν ούτε στη Ρώμη να μεταβούν ούτε στις Ισπανίες να φθάσουν, ώστε όσο κοπιάζει κανείς, τόσο μεγαλύτερο να λάβει και τον μισθό του κόπου του. Καυχιόταν, λοιπόν, επειδή αγωνίστηκε τον καλό αγώνα, και είχε την πεποίθηση ότι πρόκειται να λάβει τον μεγάλο στέφανο. Επομένως, αγαπητέ Δρακόντιε, ποιον μιμούμενος το πράττεις αυτό; Αυτόν, ή εκείνους που δεν είναι σαν κι αυτόν;

Πρόσεξε δε και το ανεπαχθές της συμπεριφοράς του. Διότι, αφού είπε ότι «Και εσύ θα αποκοπείς, εάν δεν επιμείνεις στην πίστη, και αυτοί θα εγκεντριστούν, εάν δεν επιμείνουν στην απιστία», αφήνοντας κατά μέρος το πιο δυσάρεστο, αναπτύσσει το πιο ευχάριστο, και καταλήγει σε αυτό, υφαίνοντας μεγάλες ελπίδες για τους Ιουδαίους, εάν βέβαια το θελήσουν. Γι' αυτό και προσθέτει λέγοντας: «Διότι δεν θέλω να αγνοείτε, αδελφοί, αυτό το μυστήριο, για να μην είστε φρόνιμοι κατά τη δική σας κρίση»· ονομάζοντας εδώ «μυστήριο» το άγνωστο και απόρρητο, το οποίο εμπεριέχει μεγάλο θαύμα και μεγάλη παραδοξότητα· όπως ακριβώς λέει και αλλού: «Ιδού, σας λέγω ένα μυστήριο· δεν θα κοιμηθούμε όλοι, όλοι όμως θα αλλαχθούμε». Ποιο είναι, λοιπόν, το μυστήριο; Ότι η πώρωση συνέβη στον Ισραήλ κατά ένα μέρος. Εδώ πάλι πλήττει τον Ιουδαίο, ενώ φαίνεται ότι ταπεινώνει τον προερχόμενο από τα έθνη. Και αυτό που λέει έχει την εξής έννοια, όπως ακριβώς έλεγε και προηγουμένως, ότι δηλαδή η απιστία δεν είναι ολοκληρωτική, αλλά κατά ένα μέρος, όπως όταν λέει: «Εάν δε κάποιος προκάλεσε λύπη, δεν λύπησε εμένα, αλλά κατά ένα μέρος, για να μην επιβαρύνω όλους εσάς»· και, «Εάν πρώτα σας απολαύσω κατά ένα μέρος».

Διότι, όπως ακριβώς λέει εκεί: «Πολλές φορές έθεσα ως σκοπό να έρθω προς εσάς», έτσι και εδώ λέει: «Εμποδιζόμουν τις περισσότερες φορές να έρθω σε εσάς». Το ότι, βέβαια, επιχειρούσε πολλές φορές, αυτό είναι που δείχνει κατεξοχήν την επιθυμία του. «Τώρα όμως, επειδή δεν έχω πλέον τόπο δράσης σε αυτές τις περιοχές». Βλέπεις πώς έδειξε ότι δεν έγραφε και δεν ερχόταν επειδή επιθυμούσε να δοξαστεί από αυτούς; «Έχοντας δε μεγάλο πόθο εδώ και πολλά χρόνια να έρθω προς εσάς. Όταν θα πορεύομαι προς την Ισπανία, ελπίζω περνώντας από εκεί να σας δω, και να κατευοδωθώ από εσάς προς τα εκεί, αφού πρώτα απολαύσω εν μέρει την παρουσία σας». Διότι, για να μη φανεί ότι τους υποτιμά λέγοντας ότι «επειδή δεν έχω τίποτα άλλο να κάνω, γι' αυτό έρχομαι προς εσάς», προβάλλει πάλι τον λόγο της αγάπης, λέγοντας: «Έχοντας μεγάλο πόθο να έρθω προς εσάς εδώ και πολλά χρόνια». Διότι δεν επιθύμησα να έρθω γι' αυτόν τον λόγο, επειδή δηλαδή έχω ελεύθερο χρόνο, αλλά για να εκπληρώσω την επιθυμία, την οποία από παλιά κυοφορούσα. Έπειτα, για να μην τους κάνει αυτό πάλι να επαρθούν, πρόσεξε πώς τους συγκρατεί, λέγοντας: «Όταν θα πορεύομαι προς την Ισπανία, ελπίζω περνώντας από εκεί να σας δω».

Γι' αυτόν τον λόγο πάλι, για να μην πουν, «Μας θεωρεί πάρεργο του ταξιδιού του», πρόσθεσε: «Και να κατευοδωθώ από εσάς»· δηλαδή: «Για να μου είστε εσείς μάρτυρες, ότι προσπερνώ όχι επειδή σας περιφρονώ, αλλά επειδή με ωθεί η ανάγκη». Επειδή όμως και αυτό ακόμη προκαλεί λύπη, το θεραπεύει πιο θερμά, λέγοντας: «Αφού πρώτα χορτάσω εν μέρει από εσάς». Διότι, με το να πει, «Καθώς θα διέρχομαι», δείχνει ότι δεν επιθυμεί τη δόξα τους· ενώ με το να πει, «Να χορτάσω», δείχνει ότι ποθεί την αγάπη τους, και όχι απλώς την ποθεί, αλλά με σφοδρότητα. Γι' αυτό και δεν είπε απλώς, «Να χορτάσω», αλλά, «Εν μέρει». Διότι κανένας χρόνος δεν μπορεί να με χορτάσει, ούτε να μου προκαλέσει κορεσμό από τη συναναστροφή μαζί σας. Είδες πώς αποδεικνύει την αγάπη του, όταν, παρόλο που βιάζεται, δεν αναχωρεί νωρίτερα, προτού να χορτάσει;

Γι' αυτό και ο Παύλος έλεγε: «Μην πλανάσθε· ούτε πόρνοι, ούτε μαλακοί, ούτε αρσενοκοίτες, ούτε μοιχοί, ούτε κλέφτες, ούτε πλεονέκτες, ούτε μέθυσοι, ούτε λοίδοροι, ούτε άρπαγες θα κληρονομήσουν τη βασιλεία του Θεού. Και τέτοιοι υπήρξατε μερικοί από εσάς· αλλά απολουσθήκατε, αλλά αγιασθήκατε, αλλά δικαιωθήκατε στο όνομα του Κυρίου Ιησού και με το Πνεύμα του Θεού μας». Είδες πώς λάμπει ο προφητικός λόγος, ότι «Θα είμαι ίλεως στις αδικίες τους»; Πώς αστράφτει ο αποστολικός λόγος, ότι «Το πνεύμα ζωοποιεί»; Θέλεις να μάθεις και το άλλο, ακούγοντας τον απόστολο Παύλο να λέει πώς μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα περιόδευσε ολόκληρη την οικουμένη; Άκουσέ τον να λέει: «Ώστε από την Ιερουσαλήμ και μέχρι το Ιλλυρικό έχω μεταδώσει πλήρως το Ευαγγέλιο»· και πάλι: «Τώρα όμως, επειδή δεν έχω πλέον τόπο δράσης σε αυτές τις περιοχές, και έχοντας σφοδρή επιθυμία να σας δω, όταν πορευθώ προς την Ισπανία, ελπίζω να σας συναντήσω, αφού πρώτα χορτάσω εν μέρει από την επικοινωνία μαζί σας». Αν, λοιπόν, ένας μόνο απόστολος σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα διέτρεξε το μεγαλύτερο μέρος της οικουμένης, αναλογίσου πώς και οι άλλοι την σαγήνευσαν ολόκληρη.

Γι' αυτό και εμποδιζόμουν πολλές φορές να έρθω σε εσάς. Δεν το χαρακτηρίζει «αλλότριο» (ξένο) ως προς την ποιότητα του προσώπου, ούτε ως προς τη φύση του κηρύγματος, αλλά ως προς το ζήτημα του μισθού. Διότι τα κηρύγματα δεν ήταν ξένα, αλλά μόνο ως προς τον μισθό θεωρούνταν κάτι το αλλότριο. Επειδή ο μισθός από τους κόπους άλλων ήταν γι' αυτόν ξένος. «Τώρα όμως, επειδή δεν έχω πλέον τόπο δράσης σε αυτά τα μέρη». Δες πώς δείχνει ότι ούτε έγραφε ούτε πήγαινε εκεί επειδή επιθυμούσε τη δόξα τους. «Και έχοντας σφοδρή επιθυμία να έρθω προς εσάς εδώ και αρκετά χρόνια». Για να μη φανεί ότι τους υποτιμά λέγοντας, Επειδή δεν έχω τίποτα να κάνω, γι' αυτό έρχομαι σε εσάς, φέρνει πάλι στην επιφάνεια τον λόγο της αγάπης, λέγοντας: Έχοντας σφοδρή επιθυμία να έρθω σε εσάς. «Όταν θα πηγαίνω στην Ισπανία· διότι ελπίζω, περνώντας, να σας δω». Για να μην τους προκαλέσει πάλι έπαρση, δες πώς τους συγκρατεί λέγοντας: Όταν θα πηγαίνω στην Ισπανία, ελπίζω, περνώντας, να σας δω. Διότι θέλει ταυτόχρονα και την αγάπη του να δείξει, αλλά και να καταλύσει την αλαζονεία τους. «Και να προπεμφθώ από εσάς εκεί, αφού πρώτα σας απολαύσω εν μέρει». Για να μη λυπηθούν πάλι, νομίζοντας ότι ο Απόστολος τους θεωρεί πάρεργο του ταξιδιού του, αναφέρει το να προπεμφθεί από αυτούς, δηλαδή: για να είστε εσείς οι ίδιοι μάρτυρές μου, ότι δεν περνώ βιαστικά επειδή σας περιφρονώ, αλλά επειδή ελκύομαι από την ανάγκη· και ενισχύοντάς το, λέει κάτι τέτοιο: Εάν πρώτα σας απολαύσω εν μέρει. «