Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ 15:30

Διότι είναι το ίδιο να πει κανείς: «ο Παύλος και ο Σιλουανός και ο Τιμόθεος», και «ο Παύλος μαζί με τον Τιμόθεο και τον Σιλουανό». Διότι η σύμπλεξη των ονομάτων διατηρείται εξίσου και με τους δύο τρόπους εκφώνησης. Εάν λοιπόν, ενώ ο Κύριος είπε «Πατέρα και Υιό και άγιο Πνεύμα», εγώ πω «Πατέρα και Υιό συν τω αγίω Πνεύματι», μήπως θα έχω εκφράσει κάτι διαφορετικό ως προς το νόημα; Και για τη σύμπλεξη των ονομάτων μέσω του συνδέσμου «και», υπάρχουν πολλές μαρτυρίες. «Διότι η χάρις», λέγει, «του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και η αγάπη του Θεού και η κοινωνία του αγίου Πνεύματος». Και πάλι: «Σας παρακαλώ δε διά του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και διά της αγάπης του Πνεύματος». Εάν λοιπόν, αντί του «και», θελήσουμε να χρησιμοποιήσουμε την πρόθεση «συν», ποια διαφορά θα έχουμε κάνει; Εγώ τουλάχιστον δεν βλέπω καμία, εκτός εάν κάποιος, στηριζόμενος σε ψυχρούς γραμματικούς κανόνες, θα προτιμούσε τον μεν σύνδεσμο ως συμπλεκτικό και ικανό να δημιουργεί μεγαλύτερη ένωση, ενώ θα απέρριπτε την πρόθεση, θεωρώντας ότι δεν έχει την ίδια δύναμη. Αλλά εάν λογοδοτούσαμε για αυτά, ίσως δεν θα χρειαζόμασταν πολλά λόγια για την απολογία μας.

ΛΟΓΟΣ 34ος. Παράθεση ρητών στη συνέχεια, στα οποία μπορεί ο προσεκτικός μελετητής να δει ότι το Πνεύμα είναι Θεός, και ότι έχει παντού την ίδια ενέργεια με τον Υιό, και δεν είναι αποξενωμένο από την ουσία Του. Συγχρόνως δε διδάσκουν ότι, όταν λέγεται πως ο Θεός κατοικεί μέσα μας, το Πνεύμα είναι αυτό που ενοικεί. Προς τον Τιμόθεο λέει ο Παύλος: «Την καλή παρακαταθήκη φύλαξέ την, διά του αγίου Πνεύματος που ενοικεί μέσα μας». Προς τους Ρωμαίους: «Δεν τολμώ βέβαια να πω τίποτα από όσα δεν κατεργάστηκε ο Χριστός δι' εμού, για την υπακοή των εθνών με λόγο και με έργο, με τη δύναμη σημείων και τεράτων, με τη δύναμη του Πνεύματος του Θεού». Και πάλι: «Σας παρακαλώ, λοιπόν, αδελφοί, διά του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και διά της αγάπης του Πνεύματος, να αγωνιστείτε μαζί μου στις προσευχές». Προς τους Κορινθίους: «Ή δεν γνωρίζετε ότι τα σώματά σας είναι ναός του αγίου Πνεύματος που είναι μέσα σας, το οποίο έχετε από τον Θεό;» Και πάλι: «Εκείνος που προσκολλάται στον Κύριο, είναι ένα πνεύμα με Αυτόν». Ιδού καθαρά εδώ ονομάζει το Πνεύμα, Κύριο. Και κάνοντας αυτό ακόμη πιο σαφές, γράφει πάλι για τους Ιουδαίους: «Διότι μέχρι τη σημερινή ημέρα το ίδιο κάλυμμα παραμένει κατά την ανάγνωση της Παλαιάς Διαθήκης χωρίς να ανακαλύπτεται, επειδή καταργείται διά του Χριστού. Αλλά έως σήμερα, όταν διαβάζεται ο Μωυσής, κάλυμμα βρίσκεται πάνω στην καρδιά τους».

Ο δε Θεός της ειρήνης διά του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και διά της αγάπης του Πνεύματος είθε να αξιώσει όλους εσάς των πνευματικών και επουρανίων δωρεών. Στον οποίο ανήκει η δόξα και το κράτος στους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Διότι αποτελεί μεγάλη ασφάλεια για εμάς το να απολαμβάνουμε συνεχώς τη δική σας αγάπη, ενός τέτοιου και τόσο μεγάλου πλήθους. Επειδή όποιος απολαμβάνει την αγάπη, οπωσδήποτε θα απολαύσει και την προσευχή. Και το πόσο μεγάλο αγαθό είναι αυτό, γίνεται φανερό από το εξής: Εκείνος ο Παύλος, που αρπάχθηκε έως τον τρίτο ουρανό, που άκουσε άρρητα λόγια, που καταπάτησε όλες τις ανάγκες της φύσεως, που βρισκόταν πλέον σε απόλυτη ασφάλεια, είχε την ανάγκη των προσευχών των μαθητών και έλεγε: «Προσεύχεσθε υπέρ εμού, για να διασωθώ από τους απειθείς»· και πάλι: «Προσεύχεσθε για να μου δοθεί λόγος κατά το άνοιγμα του στόματός μου». Και παντού τον βλέπετε και να ζητά τις προσευχές των μαθητών, και να τους ευχαριστεί αφού τις λάβει. Διότι, για να μην ισχυριστεί κανείς ότι από ταπεινοφροσύνη καταφεύγει στις προσευχές των μαθητών, αναδεικνύει και τη δύναμή τους, λέγοντας τα εξής: «Αυτός μας διέσωσε από τόσο μεγάλους θανάτους· και έχουμε την ελπίδα ότι και πάλι θα μας διασώσει, με τη συνδρομή και της δικής σας δεήσεως υπέρ ημών, ώστε για το χάρισμα που μας δόθηκε να αναπεμφθούν ευχαριστίες από πολλούς για χάρη μας».

Διότι, όταν αποφεύγει να το πράξει αυτό υπό μορφή παραίνεσης, καταφεύγει σε αυτόν τον τρόπο διόρθωσης. Σας παρακαλώ δε διά του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και διά της αγάπης του Πνεύματος. Πάλι εδώ προβάλλει τον Χριστό και το Πνεύμα, και καθόλου δεν μνημονεύει τον Πατέρα. Αυτά δε τα είπα, ώστε, όταν τον δεις να μνημονεύει τον Πατέρα και τον Υιό, ή μόνο τον Πατέρα, να μην αθετείς ούτε τον Υιό ούτε το Πνεύμα. Και δεν είπε «του Πνεύματος», αλλά «της αγάπης του Πνεύματος». Διότι, όπως ακριβώς αγάπησε τον κόσμο ο Χριστός και ο Πατέρας, έτσι τον αγάπησε και το Πνεύμα. Και τι είναι αυτό για το οποίο παρακαλείς; Πες μου. Να αγωνιστείτε μαζί μου στις προσευχές προς τον Θεό υπέρ εμού, ώστε να διασωθώ από εκείνους που απειθούν στην Ιουδαία.

Και τούτο επίσης αποτελεί θαυμαστό τρόπο προτροπής, το να τους προκαταλαμβάνει με εγκώμια. «Σας παρακαλώ δε, αδελφοί, διά του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, και διά της αγάπης του Πνεύματος, να συναγωνιστείτε μαζί μου στις προσευχές σας προς τον Θεό υπέρ εμού».

Σας παρακαλώ, λοιπόν, αδελφοί, να αγωνιστείτε μαζί μου στις προσευχές προς τον Θεό υπέρ ημών, ώστε να λυτρωθώ με κάθε τρόπο και παντοτινά από τον πονηρό, και ώστε Εκείνος που ξεκίνησε μέσα μας το έργο της ομολογίας Του από απέραντη ευσπλαχνία, και όχι εξαιτίας κάποιων δικών μου έργων (διότι δεν έπραξα τίποτα αγαθό πάνω στη γη, αλλά το αντίθετο), ο Ίδιος να το ολοκληρώσει και στους δύο μας. Αυτό δεν παύουμε να το ζητούμε με δάκρυα και εμείς οι ταπεινοί για εσάς, που υποφέρετε τα ίδια. Ασπαζόμαστε εν Κυρίω όχι μόνο τους οκτώ, την εκλογή του Κυρίου, αλλά και τον αββά Πέτρο και τον καλό Λιτόιο και κάθε άλλον αδελφό.