Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ 15:6

Και παντού εκπορεύεται το Πνεύμα του Κυρίου. Όταν όμως ξυρίστηκε (ο Σαμψών), αποκαλύπτοντας τα μυστήρια του Θεού στη Δαλιδά, λέγει η Γραφή: «Και απομακρύνθηκε ο Κύριος από τον Σαμψών». Ώστε, λοιπόν, έχει φανερωθεί ότι το Πνεύμα είναι Κύριος· και αν είναι Κύριος, είναι παντού και Θεός· «Διότι να γνωρίζετε», λέγει, «ότι ο ίδιος ο Κύριος είναι ο Θεός». Και, «Όταν οι γιοι του Γαδ οικοδόμησαν θυσιαστήριο στον Ιορδάνη, και οι γιοι του Ισραήλ έστειλαν αγγελιαφόρους προς αυτούς, λέγοντας: Γιατί γίνατε αποστάτες του Θεού; αποκρίθηκαν απολογούμενοι οι γιοι του Ρουβήμ στους χιλιάρχους του Ισραήλ, λέγοντας: Ο Θεός, ο Θεός είναι Κύριος· και ο Θεός ο Κύριος αυτός γνωρίζει», και τα εξής. Και αλλού πάλι ο Παύλος αναφέρει: «Ο Θεός, ο οποίος είπε να λάμψει φως μέσα από το σκοτάδι, είναι αυτός που έλαμψε στις καρδιές μας, προς φωτισμό της γνώσεως της δόξας του Θεού, στο πρόσωπο του Χριστού». Ο Θεός, λοιπόν, που είπε να λάμψει φως μέσα από το σκοτάδι, είναι το Πνεύμα. Και πάλι ο ίδιος: «Ο δε Θεός της υπομονής και της παρακλήσεως είθε να σας δώσει να έχετε το ίδιο φρόνημα σύμφωνα με τον Χριστό Ιησού· ώστε ομόψυχα, με ένα στόμα, να δοξάζουμε τον Θεό και Πατέρα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού». Ποιος, λοιπόν, είναι ο Θεός της υπομονής και της παρακλήσεως, ο οποίος μας δίνει το να έχουμε το ίδιο φρόνημα σύμφωνα με τον Χριστό Ιησού, ώστε ομόψυχα να δοξάζουμε τον Θεό και Πατέρα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού; Ασφαλώς το Πνεύμα το Άγιο.

γ΄. Έπειτα, δείχνοντας πάλι ότι δεν ζητά απλώς την αγάπη, πρόσθεσε: «Κατά Χριστόν Ιησούν»· πράγμα που κάνει παντού, επειδή υπάρχει και άλλου είδους αγάπη. Και ποιο είναι το όφελος της ομόνοιας; «Για να δοξάζετε», λέει, «ομόψυχα, με ένα στόμα τον Θεό και Πατέρα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού». Δεν είπε απλώς «με ένα στόμα», αλλά έδωσε την εντολή να γίνεται αυτό και με μία ψυχή.

Ήταν βέβαια δυνατό να λεχθούν και περισσότερα από αυτά, αλλά για μεν εκείνους που προσέχουν αρκούν και όσα έχουν ειπωθεί, για δε εκείνους που δεν προσέχουν, ακόμη και αν λέγονταν περισσότερα, δεν θα υπήρχε κανένα πρόσθετο όφελος. Γι' αυτό, αφού τερματίσουμε εδώ τον λόγο, ας προσευχηθούμε όλοι από κοινού να επιστρέψουν σε εμάς οι αδελφοί μας, να ασπαστούν την ειρήνη και να αποστούν από την άκαιρη φιλονικία, και αφού περιγελάσουν αυτήν την ψυχρότητα, να αποκτήσουν υψηλό και μεγάλο φρόνημα και να απαλλαγούν από την τήρηση των ημερών, ώστε όλοι ομόθυμα και με ένα στόμα να δοξάζουμε τον Θεό και Πατέρα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, στον οποίο ανήκει η δόξα και το κράτος, νυν και αεί και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Πώς, λοιπόν, δεν είναι παράλογο, εκείνοι που προνοούν για τα σώματα να δείχνουν τόση μεγάλη επιμέλεια, ενώ, όταν χάνονται τόσες ψυχές, εμείς να αδιαφορούμε και να θεωρούμε ότι δεν παθαίνουμε τίποτα το φοβερό, τη στιγμή που τα ίδια μας τα μέλη σαπίζουν; Αλλά ο Παύλος δεν ενεργούσε έτσι. Αντίθετα, πώς ενεργούσε; Ποιος, λέει, ασθενεί και εγώ δεν ασθενώ; Ποιος σκανδαλίζεται και εγώ δεν φλέγομαι; Αυτό το πυρ δέξου κι εσύ· κι αν δεις αδελφό να χάνεται, κι αν σε λοιδορεί, κι αν σε υβρίζει, κι αν σε χτυπά, κι αν απειλεί να γίνει εχθρός σου, και οτιδήποτε άλλο κι αν προβάλλει απειλητικά εναντίον σου, υπέφερέ τα όλα γενναία, ώστε να κερδίσεις τη σωτηρία του. Εάν αυτός γίνει εχθρός σου, ο Θεός θα είναι φίλος σου, και θα σε ανταμείψει με μεγάλα αγαθά κατά την ημέρα εκείνη. Είθε, λοιπόν, με τις ευχές των αγίων, και οι πλανημένοι να διασωθούν, και εσείς να βγείτε νικητές σε αυτή την πνευματική άγρα, και οι ίδιοι εκείνοι οι βλάσφημοι, αφού απαλλαγούν από την ασέβεια, να γνωρίσουν τον Χριστό που σταυρώθηκε για αυτούς, ώστε όλοι ομόθυμα, με ένα στόμα, να δοξάζουμε τον Θεό και Πατέρα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, στον οποίο ανήκει η δόξα και το κράτος, μαζί με το Άγιο Πνεύμα, εις τους [σύμπαντας] αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Ο καθένας από εσάς ας ευαρεστεί τον πλησίον του για το αγαθό προς πνευματική οικοδομή. Διότι και ο Χριστός δεν ευαρέστησε τον εαυτό του, αλλά, καθώς είναι γραμμένο: Οι ονειδισμοί εκείνων που σε ονείδιζαν έπεσαν επάνω μου. Διότι όσα προγράφτηκαν, γράφτηκαν για τη δική μας διδασκαλία, ώστε μέσω της υπομονής και της παρακλήσεως των Γραφών να έχουμε την ελπίδα. Ο δε Θεός της υπομονής και της παρακλήσεως είθε να σας δώσει να έχετε το ίδιο φρόνημα μεταξύ σας, σύμφωνα με τον Ιησού Χριστό· ώστε ομόψυχα, με ένα στόμα, να δοξάζετε τον Θεό και Πατέρα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Γι' αυτό, να αποδέχεστε ο ένας τον άλλον, καθώς και ο Χριστός προσέλαβε εμάς για τη δόξα του Θεού». Διότι, όταν κάποιος δεν έχει την πεποίθηση, λέγει, και δεν πιστεύει ότι κάτι είναι καθαρό, πώς δεν αμάρτησε; Και όλα αυτά έχουν ειπωθεί από αυτόν για την προκείμενη υπόθεση.

Σε κάθε θλίψη που επέρχεται, είτε εκούσια είτε ακούσια, πρέπει όλοι να την υπομένουν γενναία, ως τέκνα Θεού που παιδαγωγούνται πατρικά προς το συμφέρον τους και σε τίποτα δεν «απειθούν ή αντιλέγουν». «Ο δε Θεός», λέει, «της υπομονής και της παρακλήσεως είθε να σας δώσει να έχετε το ίδιο φρόνημα μεταξύ σας σύμφωνα με τον Ιησού Χριστό, ώστε ομόψυχα και με ένα στόμα να δοξάζετε τον Θεό και Πατέρα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού», στον οποίο ανήκει η δόξα στους αιώνες των αιώνων· αμήν. Έχοντας αυτό το φρόνημα, λέει, και ζώντας κατ' αυτόν τον τρόπο απρόσκοπτα με καρτερία και υπομονή, ικετεύω κι εγώ τον Θεό της υπομονής και της παρακλήσεως να σας ενισχύσει ώστε τέτοια να φρονείτε και τέτοια να πράττετε με λόγια και με έργα, ώστε όχι μόνο να σωθείτε εσείς, αλλά και ο Θεός και Πατέρας να δοξάζεται μέσω εσάς, ως Θεός βεβαίως και σωτήρας και πλάστης μας και κατά χάριν πατέρας μας, Πατέρας όμως κατ' ουσίαν του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, στον οποίο ανήκει η δόξα στους αιώνες· αμήν.

Αλλά τώρα είναι καιρός ευπρόσδεκτος, φιλοχριστότατε δέσποτα, τώρα είναι ημέρα σωτηρίας, για να συμφιλιωθούμε με τον Χριστό με τη μεσιτεία και την ευδοκία της ειρηνάρχου βασιλείας σου, να ενωθούμε με την κορυφή των εκκλησιών του Θεού, τη Ρώμη, και μέσω αυτής με τους τρεις πατριάρχες, ώστε ομόθυμα με ένα στόμα να δοξάζουμε τον Θεό και Πατέρα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού μαζί με τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα, μεγαλύνοντας και τη δική σας ευσεβέστατη και πολυευκταία βασιλεία.

Είθε λοιπόν ο Κύριος και Θεός, ο οποίος εξάγει το άξιο μέσα από το ανάξιο· ο οποίος ανυψώνει τον φτωχό από την κοπριά· ο οποίος δίνει στους ταπεινούς χάρη και σύνεση· και περιζώνει με δύναμη τους αδυνάτους, να σας καταρτίσει, να σας ειρηνεύσει, να σας βραβεύσει, να σας δωρίσει ευζωία, να σας στηρίξει στα πάντα για κάθε τέλειο έργο, για την εκπλήρωση των εντολών, για τη θεία ευαρέστηση, για τη μίμηση των αγγέλων, για την κληρονομία της βασιλείας των ουρανών· ώστε όλοι ομόψυχα και με ένα στόμα να αναπέμψουμε αίνο στον Θεό, κατά την ατελεύτητη ημέρα, στην οποία βρίσκεται η κατοικία και η αγαλλίαση όλων όσων ευφραίνονται, στον ίδιο τον Χριστό τον Κύριό μας· μαζί με τον οποίο ανήκει η δόξα στον Πατέρα, καθώς και στο Άγιο Πνεύμα, τώρα και πάντοτε και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.