Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ 16:10

Αυτό το εγκώμιο είναι μεγαλύτερο από εκείνο· διότι αυτό περιέχει και εκείνο. «Και τον Στάχυ, τον αγαπητό μου». Πάλι με τα ίδια λόγια στεφανώνει και τούτον. «Ασπασθείτε τον Απελλή, τον δόκιμο εν Χριστώ». Τίποτε δεν είναι ίσο με αυτόν τον έπαινο, το να είναι δηλαδή κανείς ανεπίληπτος και να μη δίνει καμία λαβή στα ζητήματα που αφορούν τον Θεό. Διότι, όταν λέει «τον δόκιμο εν Χριστώ», συμπεριλαμβάνει κάθε αρετή. Και για ποιον λόγο δεν λέει πουθενά «τον κύριό μου τον τάδε» και «τον δεσπότη μου»; Επειδή αυτά τα εγκώμια είναι ανώτερα από εκείνα· διότι εκείνα είναι εκφράσεις απλής τιμής, ενώ τούτα αποτελούν γνωρίσματα αρετής. Αλλά και με αυτό το ίδιο τους τίμησε όχι τυχαία, με το να προσαγορεύει δηλαδή πολλούς από τους ταπεινότερους κοινωνικά μαζί με τους υψηλούς και σπουδαίους. Διότι με το να τους χαιρετήσει, και μάλιστα να τους χαιρετήσει όλους μαζί στην ίδια επιστολή, τους τίμησε όλους ομοίως· με το να παραθέσει όμως τα ιδιαίτερα εγκώμια για τον καθένα, μας φανέρωσε την ξεχωριστή αρετή του καθενός· έτσι ώστε ούτε φθόνο να γεννήσει με το να τιμήσει τους μεν και να αφήσει χωρίς τιμή τους δε, ούτε ραθυμία και σύγχυση να προκαλέσει με το να τους αξιώσει όλους των ιδίων επαίνων, εφόσον δεν ήταν άξιοι των ιδίων.

γ'. Παρατήρησε λοιπόν πώς επανέρχεται πάλι στις θαυμαστές γυναίκες. Διότι, αφού είπε: «Χαιρετήστε τους οικείους του Αριστοβούλου, και τον Ηρωδίωνα τον συγγενή μου, και τους οικείους του Ναρκίσσου» (οι οποίοι ίσως ήταν φυσικό να μην είναι όπως οι προηγούμενοι· γι' αυτό και δεν τους αναφέρει όλους ονομαστικά, αποδίδοντάς τους μόνο τον πρέποντα έπαινο, το ότι είναι πιστοί· διότι αυτό σημαίνει το: «εκείνους που είναι εν Κυρίω»)· στρέφει πάλι τον χαιρετισμό σε γυναίκες, λέγοντας: «Χαιρετήστε την Τρύφαινα και την Τρυφώσα, που κοπιάζουν εν Κυρίω». Και για εκείνη μεν λέει ότι «κοπίασε για εμάς», ενώ για αυτές, ότι ακόμη κοπιάζουν. Και δεν είναι μικρός αυτός ο έπαινος, το να επιδίδονται στα έργα διαρκώς, και όχι μόνο να ενεργούν, αλλά και να κοπιάζουν. Την δε Περσίδα την αποκαλεί και αγαπητή, δείχνοντας ότι είναι ανώτερη από αυτές· διότι λέει: «Χαιρετήστε την Περσίδα την αγαπητή».

Διότι και αυτή υπήρξε προστάτιδα πολλών, αλλά και εμού του ιδίου. Ασπαστείτε την Πρίσκα και τον Ακύλα, τους συνεργάτες μου εν Χριστώ Ιησού· οι οποίοι για τη ζωή μου διακινδύνευσαν τον ίδιο τους τον τράχηλο, τους οποίους δεν ευχαριστώ μόνο εγώ, αλλά και όλες οι εκκλησίες των εθνών· ασπαστείτε και την κατ' οίκον εκκλησία τους. Ασπαστείτε τον Επαίνετο, τον αγαπητό μου, ο οποίος αποτελεί την απαρχή της Ασίας για τον Χριστό. Ασπαστείτε τη Μαριάμ, η οποία κοπίασε πολύ για εμάς. Ασπαστείτε τον Ανδρόνικο και την Ιουνία, τους συγγενείς μου και συναιχμαλώτους μου, οι οποίοι είναι διακεκριμένοι μεταξύ των αποστόλων, και οι οποίοι υπήρξαν εν Χριστώ πριν από εμένα. Ασπαστείτε τον Αμπλία, τον αγαπητό μου εν Κυρίω. Ασπαστείτε τον Ουρβανό, τον συνεργάτη μας εν Χριστώ, και τον Στάχυ, τον αγαπητό μου. Ασπαστείτε τον Απελλή, τον δόκιμο εν Χριστώ. Ασπαστείτε εκείνους που ανήκουν στην οικογένεια του Αριστοβούλου.