γʹ. Ὅρα γοῦν πῶς πάλιν ἐπὶ τὰς θαυμαστὰς ἔρχεται γυναῖκας. Εἰπὼν γὰρ, Ἀσπάσασθε τοὺς ἐκ τῶν Ἀριστοβούλου, καὶ Ἡρωδίωνα τὸν συγγενῆ μου, καὶ τοὺς ἐκ τῶν Ναρκίσσου (οὓς εἰκὸς ἴσως μὴ τοιούτους εἶναι, οἵους τοὺς ἔμπροσθεν· διὸ οὐδὲ ὀνομαστὶ τῶν πάντων μέμνηται, καὶ τὸ προσῆκον αὐτοῖς ἐγκώμιον ἀποδοὺς, τὸ πιστοὺς εἶναι· τοῦτο γάρ ἐστι, Τοὺς ὄντας ἐν Κυρίῳ)· ἐπὶ γυναῖκας πάλιν ἄγει τὴν πρόσρησιν, λέγων· Ἀσπάσασθε Τρύφαιναν καὶ Τρυφῶσαν τὰς κοπιώσας ἐν Κυρίῳ. Καὶ περὶ μὲν ἐκείνης φησὶν, ὅτι Ἐκοπίασεν εἰς ἡμᾶς· περὶ δὲ τούτων, ὅτι ἔτι κοπιῶσιν. Οὐ μικρὸν δὲ τοῦτο ἐγκώμιον, τὸ ἐν ἔργοις εἶναι δι᾽ ὅλου, καὶ μὴ μόνον ἐνεργεῖν, ἀλλὰ καὶ κοπιᾷν. Τὴν δὲ Περσίδα καὶ ἀγαπητὴν καλεῖ, δεικνὺς μείζονα τούτων οὖσαν· Ἀσπάσασθε γὰρ, φησὶ, Περσίδα τὴν ἀγαπητήν.
Μετάφραση
γ'. Παρατήρησε λοιπόν πώς επανέρχεται πάλι στις θαυμαστές γυναίκες. Διότι, αφού είπε: «Χαιρετήστε τους οικείους του Αριστοβούλου, και τον Ηρωδίωνα τον συγγενή μου, και τους οικείους του Ναρκίσσου» (οι οποίοι ίσως ήταν φυσικό να μην είναι όπως οι προηγούμενοι· γι' αυτό και δεν τους αναφέρει όλους ονομαστικά, αποδίδοντάς τους μόνο τον πρέποντα έπαινο, το ότι είναι πιστοί· διότι αυτό σημαίνει το: «εκείνους που είναι εν Κυρίω»)· στρέφει πάλι τον χαιρετισμό σε γυναίκες, λέγοντας: «Χαιρετήστε την Τρύφαινα και την Τρυφώσα, που κοπιάζουν εν Κυρίω». Και για εκείνη μεν λέει ότι «κοπίασε για εμάς», ενώ για αυτές, ότι ακόμη κοπιάζουν. Και δεν είναι μικρός αυτός ο έπαινος, το να επιδίδονται στα έργα διαρκώς, και όχι μόνο να ενεργούν, αλλά και να κοπιάζουν. Την δε Περσίδα την αποκαλεί και αγαπητή, δείχνοντας ότι είναι ανώτερη από αυτές· διότι λέει: «Χαιρετήστε την Περσίδα την αγαπητή».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες