Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ 16:18

Ας μην σε πλανήσει, λοιπόν, ο διάβολος με δικαιολογίες. Διότι λέει η Γραφή: «Με ωραία λόγια και κολακείες εξαπατούν τις καρδιές των ακάκων». Εκείνος που σε τοποθετεί σε αυτό το έργο, Αυτός είναι το παν, ο Οποίος είπε στους μαθητές Του: «Ιδού, εγώ σας αποστέλλω», και πάλι: «Ιδού, εγώ είμαι μαζί σας». Μη φοβάσαι και μη μεριμνάς από μόνος σου για το νοσοκομείο, κυριευόμενος από ακηδία εξαιτίας της φροντίδας για τη διοίκηση. Διότι, εάν κατανοήσεις αυτά που σου έχουν γραφεί, δεν έχεις κανένα πρόβλημα. Οφείλεις μόνο να προσέχεις τον εαυτό σου ανάλογα με τη δύναμή σου, και ο Θεός θα σε συνδράμει. Να είσαι υγιής εν Κυρίω, ενδυναμούμενος από Αυτόν.

Φαίνεται, λοιπόν, ότι κάποιες πονηρές δυνάμεις, μέσω της πρόσκλησης της φωνής, προκαλώντας ηδονή στις ψυχές εκείνων τους οποίους καταθέλγουν με το τραγούδι τους προς όλεθρο, θηρεύουν τους διερχομένους. —Είτε η ηδονή επέρχεται μέσω της φωνής, είτε με κάποιον άλλον τρόπο προκαλούνται ερεθισμοί και προκλήσεις προς αμαρτία από εκείνους τους δαίμονες, αυτό παραμένει άδηλο· το μόνο βέβαιο είναι ότι όσοι σαγηνεύονται από την ηδυπάθεια λησμονούν την επιστροφή προς την αληθινή πατρίδα. —Εάν δε δεις κάποιον να επιζητεί να τέρπει την ακοή του και να την αποστρέφει μεν από την αλήθεια, να εκτρέπεται δε προς τους μύθους και να μην ανέχεται τον στιβαρό λόγο, ούτε να υπομένει τον έλεγχο και την αυστηρή επίπληξη (που οδηγεί τον ακροατή σε επιστροφή), αλλά να είναι φίλος του λόγου που εκφέρεται προς χάριν και ηδονή, —να θεωρήσεις ότι ένας τέτοιος άνθρωπος κατέχεται από σειρήνες, εξαπατώμενος από την ωραιολογία και την κολακεία.

Οι δε οδοί των δικαίων λάμπουν από φως· προχωρούν και φωτίζουν, έως ότου εδραιωθεί η ημέρα. Και πάλι λέει: μην γίνεσαι σύντροφος σε άνθρωπο θυμώδη, και μη συναναστρέφεσαι με οργίλο φίλο, μήπως μάθεις τις οδούς του και στήσεις παγίδες στην ψυχή σου. Και πάλι σε άλλο σημείο λέει: αυτοί είναι πηγές χωρίς νερό και ομίχλες που παρασύρονται από ανεμοστρόβιλο, για τους οποίους το πυκνό σκοτάδι έχει φυλαχθεί αιώνια. Εκστομίζοντας υπέρογκα λόγια ματαιότητας, δελεάζουν μέσω των σαρκικών επιθυμιών της ασέλγειας εκείνους που αποφεύγουν τους ευθείς λόγους και αναστρέφονται μέσα στην πλάνη· υποσχόμενοι σε αυτούς ελευθερία, ενώ οι ίδιοι είναι δούλοι της φθοράς. Διότι από ό,τι νικιέται κανείς, σε αυτό και έχει υποδουλωθεί. Διότι, εάν, αφού απέφυγαν τα μιάσματα αυτού του κόσμου μέσω της επίγνωσης του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, εμπλακούν και πάλι σε αυτά και νικηθούν, η τελευταία τους κατάσταση έχει γίνει χειρότερη από την πρώτη. Και πάλι λέει σε άλλο σημείο: σας παρακαλούμε δε να προσέχετε εκείνους που προκαλούν τις διχοστασίες και τα σκάνδαλα, ενάντια στη διδασκαλία που εσείς μάθατε, και να τους απομακρύνεστε. Διότι οι τέτοιοι άνθρωποι δεν υπηρετούν τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, αλλά την ίδια τους την κοιλιά, και με τα ωραία λόγια και την ευγλωττία εξαπατούν τις καρδιές των αγαθών.

Και τι προσθέτει, λέγοντας: η οποία προσωρινά λιπαίνει τον φάρυγγά σου, αλλά αργότερα θα τη βρεις πιο πικρή από τη χολή, και πιο ακονισμένη από δίκοπο μαχαίρι. Και σε άλλο σημείο μιλάει για εκείνους που είναι ντυμένοι με ενδύματα προβάτων, ενώ εσωτερικά τυγχάνουν λύκοι άρπαγες και εργάτες της ανομίας. Διότι λέγει ο Απόστολος: και μέσω της ωραιολογίας και της κολακείας εξαπατούν τις καρδιές των ακάκων.

Ομιλία ΛΒ΄. Σας παρακαλώ δε, αδελφοί, να προσέχετε εκείνους που προκαλούν τις διχοστασίες και τα σκάνδαλα, αντίθετα προς τη διδασκαλία που εσείς διδαχθήκατε, και να απομακρύνεστε από αυτούς. Διότι οι άνθρωποι αυτοί δεν υπηρετούν τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, αλλά την ίδια τους την κοιλιά· και με τα ωραία λόγια και τις κολακείες εξαπατούν τις καρδιές των άκακων.

Διότι, εφόσον το σώμα είναι ενωμένο, (το σκάνδαλο) δεν μπορεί να εισχωρήσει, αλλά το σκάνδαλο προέρχεται από τη διχοστασία. Και η διχοστασία από πού προέρχεται; Από τα δόγματα που είναι αντίθετα προς τη διδασκαλία των αποστόλων. Και τέτοιου είδους δόγματα από πού προέρχονται; Από την υποδούλωση στην κοιλιά και στα άλλα πάθη. Διότι οι τέτοιοι άνθρωποι, λέγει, δεν υπηρετούν τον Κύριο, αλλά τη δική τους κοιλιά. Ώστε δεν θα δημιουργούνταν σκάνδαλα, ούτε θα υπήρχε διχοστασία, εάν δεν επινοούνταν κάποιο δόγμα αντίθετο προς την αποστολική διδασκαλία· πράγμα που δηλώνοντας και εδώ έλεγε: «Αντίθετα προς τη διδασκαλία». Και δεν είπε: «Την οποία εμείς διδάξαμε», αλλά: «Την οποία εσείς μάθατε», προλαμβάνοντάς τους και δείχνοντας ότι έχουν ήδη πεισθεί, ότι έχουν ακούσει και έχουν αποδεχθεί. Και τι θα κάνουμε σε εκείνους που διαπράττουν τέτοια κακουργήματα; Δεν είπε: «Συμπλακείτε και πυγμαχήστε μαζί τους», αλλά: «Απομακρυνθείτε από αυτούς». Διότι, εάν μεν το έκαναν αυτό από άγνοια ή πλάνη, θα έπρεπε να τους διορθώσετε· επειδή όμως αμαρτάνουν εν γνώσει τους, να τους αποφεύγετε. Και αλλού επίσης λέγει το εξής: «Να απομακρύνεστε», λέγει, «από κάθε αδελφό που συμπεριφέρεται άτακτα». Και στον Τιμόθεο, μιλώντας για τον χαλκέα, έδινε παρόμοιες συμβουλές λέγοντας: «Από τον οποίο να φυλάγεσαι και εσύ». Έπειτα, στηλιτεύοντας όσους τολμούν τέτοια πράγματα, αναφέρει και την αιτία εξαιτίας της οποίας επινόησαν αυτήν τη διχοστασία: «Διότι οι τέτοιοι», λέγει, «δεν υπηρετούν τον Κύριό μας Χριστό, αλλά τη δική τους κοιλιά». Αυτό έλεγε και γράφοντας προς τους Φιλιππησίους: «Των οποίων θεός είναι η κοιλιά».

Διότι και όταν έγραφε στον Τίτο, έλεγε γι' αυτούς: «Κακά θηρία, κοιλιές αργόσχολες». Και ο Χριστός επίσης, ελέγχοντάς τους γι' αυτό, λέει: «Κατατρώγετε τις οικίες των χηρών». Και οι προφήτες τέτοια πράγματα τους καταμαρτυρούν: «Διότι», λέει, «ελιπάνθη και πάχυνε, και κλώτσησε ο αγαπημένος». Γι' αυτό και ο Μωυσής συμβούλευε λέγοντας: «Αφού φας και πιεις και χορτάσεις, να θυμηθείς τον Κύριο τον Θεό σου». Και στα Ευαγγέλια επίσης, λέγοντας στον Χριστό: «Τι σημείο μας δείχνεις;», αφού προσπέρασαν όλα τα άλλα, θυμούνται το μάννα· έτσι παντού φαίνονται να κυριαρχούνται από αυτό το πάθος. Πώς λοιπόν δεν ντρέπεσαι εσύ, ο αδελφός του Χριστού, να έχεις για δασκάλους σου δούλους της κοιλιάς; Και αυτή μεν είναι η αφορμή της πλάνης, ενώ ο τρόπος της επιβουλής είναι ένα άλλο πάλι νόσημα, η κολακεία. Διότι, «με τα ωραία λόγια», λέει, «εξαπατούν τις καρδιές των άκακων». Και πολύ σωστά είπε: «Με τα ωραία λόγια»· διότι η περιποίηση φτάνει μέχρι τα λόγια, η διάνοιά τους όμως δεν είναι τέτοια, αλλά γεμάτη δόλο. Και δεν είπε: «Εσάς εξαπατούν», αλλά: «Τις καρδιές των άκακων». Και δεν αρκέστηκε ούτε σε αυτό, αλλά, για να μην κάνει πιο βαρύ τον λόγο του, λέει: «Διότι η δική σας υπακοή έγινε γνωστή σε όλους». Και το κάνει αυτό, μη επιτρέποντάς τους να φερθούν με αναίδεια, αλλά προλαμβάνοντάς τους με τα εγκώμια και δεσμεύοντάς τους προκαταβολικά με το πλήθος των μαρτύρων. Διότι δεν δίνω μαρτυρία εγώ μόνος, αλλά ολόκληρη η οικουμένη.

Διότι στους αιρετικούς είναι δυνατόν πολλές φορές να βρει κανείς και ενάρετο βίο· σε αυτούς όμως, για τους οποίους μίλησα, με κανέναν τρόπο. Τι γίνεται λοιπόν, λέγει, εάν υποκρίνονται και σε αυτά; Αλλά θα ξεσκεπαστούν εύκολα. Διότι τέτοια είναι η φύση αυτού του δρόμου, τον οποίο παρήγγειλα να βαδίζουν, κοπιαστική και γεμάτη μόχθο· ο δε υποκριτής δεν θα επέλεγε ποτέ να κοπιάζει, παρά μόνο να επιδεικνύεται· γι' αυτό και ελέγχεται εύκολα. Επειδή, δηλαδή, είπε ότι «Λίγοι είναι αυτοί που την βρίσκουν», τους ξεχωρίζει και πάλι από εκείνους που δεν την βρίσκουν μεν, αλλά υποκρίνονται, παραγγέλλοντας να μην εξετάζουν μόνο αυτούς που φορούν προσωπεία, αλλά αυτούς που την ακολουθούν με αλήθεια. Και για ποιον λόγο δεν τους έκανε ολοφάνερους, λέγει, αλλά μας έβαλε στη διαδικασία της έρευνας; Για να γρηγορούμε και να βρισκόμαστε πάντοτε σε εγρήγορση, φυλαγόμενοι όχι μόνο από τους φανερούς, αλλά και από τους κρυφούς εχθρούς· αυτούς ακριβώς υπονοούσε και ο Παύλος όταν έλεγε ότι: «Με τα ωραία λόγια εξαπατούν τις καρδιές των ακάκων». Ας μην ταραζόμαστε, λοιπόν, όταν βλέπουμε πολλούς τέτοιους να υπάρχουν και σήμερα. Διότι και αυτό το είχε προείπει εξαρχής ο Χριστός.

Χαιρετήστε τον Ηρωδίωνα τον συγγενή μου. Χαιρετήστε τους οικείους του Ναρκίσσου, αυτούς που ανήκουν στον Κύριο. Χαιρετήστε την Τρύφαινα και την Τρυφώσα, οι οποίες κοπιάζουν εν Κυρίω. Χαιρετήστε την αγαπητή Περσίδα, η οποία κοπίασε πολύ εν Κυρίω. Χαιρετήστε τον Ρούφο, τον εκλεκτό εν Κυρίω, και τη μητέρα του, που είναι και δική μου μητέρα. Χαιρετήστε τον Ασύγκριτο, τον Φλέγοντα, τον Ερμά, τον Πατρόβα, τον Ερμή, και τους αδελφούς που είναι μαζί τους. Χαιρετήστε τον Φιλόλογο, την Ιουλία, τον Νηρέα και την αδελφή του, και τον Ολυμπά, καθώς και όλους τους αγίους που βρίσκονται μαζί τους. Χαιρετήστε ο ένας τον άλλον με άγιο φίλημα. Σας χαιρετούν οι Εκκλησίες του Χριστού. Σας παρακαλώ δε, αδελφοί, να προσέχετε εκείνους που προκαλούν τις διχοστασίες και τα σκάνδαλα, σε αντίθεση με τη διδασκαλία που εσείς μάθατε, και να τους αποφεύγετε. Διότι οι άνθρωποι αυτοί δεν υπηρετούν τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, αλλά τη δική τους κοιλιά, και με τα ωραία λόγια και τις κολακείες εξαπατούν τις καρδιές των ακάκων. Διότι η δική σας υπακοή έγινε γνωστή σε όλους. Χαίρομαι, λοιπόν, για εσάς· θέλω όμως να είστε σοφοί ως προς το αγαθό, και ακέραιοι ως προς το κακό. Ο δε Θεός της ειρήνης θα συντρίψει σύντομα τον Σατανά κάτω από τα πόδια σας.

«Διότι οι τέτοιου είδους άνθρωποι δεν υπηρετούν τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, αλλά τη δική τους κοιλιά, και διά της γλυκολογίας και της κολακείας εξαπατούν τις καρδιές των ακάκων.» «Εάν κάποιος που φέρει το όνομα του αδελφού είναι πλεονέκτης ή πόρνος ή ειδωλολάτρης ή υβριστής ή μέθυσος ή άρπαγας, με έναν τέτοιον άνθρωπο ούτε καν να συντρώγετε.» «Σας παραγγέλλουμε δε, αδελφοί, στο όνομα του Κυρίου Ιησού Χριστού, να απομακρύνεστε από κάθε αδελφό που συμπεριφέρεται άτακτα και όχι σύμφωνα με την παράδοση που παρέλαβαν από εμάς.» Βλαβερές είναι οι συναναστροφές με τους κακούς, επειδή αυτός είναι ο ίδιος ο νόμος της φιλίας, το να δημιουργείται δηλαδή εκ φύσεως ομοιότητα μεταξύ εκείνων που συνδέονται. Διότι, όπως ακριβώς στις νοσογόνες περιοχές, ο αέρας που αναδίδεται σταδιακά εναποθέτει μια λανθάνουσα ασθένεια σε όσους διαμένουν εκεί, έτσι και η οικειότητα με τους φαύλους ενσταλάζει μεγάλα κακά στις ψυχές, έστω κι αν το βλαβερό της αποτέλεσμα διαφεύγει από την άμεση αντίληψη.

Δεν είναι λοιπόν παράξενο, αν και οι δικοί του διάκονοι μετασχηματίζονται σε διακόνους δικαιοσύνης, των οποίων το τέλος θα είναι σύμφωνα με τα έργα τους. Και πάλι αλλού, για τους ίδιους αναφέρει ο ίδιος απόστολος: Τέτοιου είδους άνθρωποι δεν υπηρετούν τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, αλλά τη δική τους κοιλιά, και με τα ωραία λόγια και τις κολακείες εξαπατούν τις καρδιές των άκακων· όμως το στερεό θεμέλιο της πίστεως παραμένει σταθερό έχοντας αυτή τη σφραγίδα. Και αλλού: Προσέχετε τους σκύλους, προσέχετε τους κακούς εργάτες, προσέχετε την κατατομή. Και πάλι αλλού: Αν κάποιος σας ευαγγελίζεται κάτι διαφορετικό από αυτό που παραλάβατε, ακόμη κι αν είναι άγγελος από τον ουρανό, ας είναι ανάθεμα. Παρατηρήστε προφητικά το «ακόμη κι αν είναι άγγελος από τον ουρανό», ώστε να μην μπορεί κανείς να προβάλει την υπεροχή του πάπα. Και ο αγαπημένος μαθητής λέει: Αν κάποιος έρχεται σε εσάς και δεν φέρνει αυτή τη διδαχή, μην τον δέχεστε στο σπίτι σας και μην τον χαιρετάτε· διότι αυτός που τον χαιρετά, γίνεται κοινωνός στα πονηρά του έργα.

Κανείς δεν εξουσιάζει την πίστη μας, ούτε βασιλιάς, ούτε αρχιερέας, ούτε ψευδής σύνοδος, ούτε κανένας άλλος, παρά μόνο ο Θεός, ο οποίος μας την παρέδωσε μέσω του εαυτού Του και των μαθητών Του. Σας παρακαλώ, λέγει ο θείος Απόστολος, να προσέχετε εκείνους που προκαλούν τις διχοστασίες και τα σκάνδαλα, αντίθετα προς τη διδασκαλία που εσείς μάθατε, και να απομακρύνεστε από αυτούς. Διότι οι τέτοιοι άνθρωποι δεν δουλεύουν για τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, αλλά για τη δική τους κοιλιά, και με τα ωραία λόγια και τις κολακείες εξαπατούν τις καρδιές των ακάκων. Ο στερεός όμως θεμέλιος της πίστεως στέκεται όρθιος, έχοντας αυτήν τη βάση.

Με αυτήν ελπίζουμε να παρασταθούμε στον Θεό και να λάβουμε την άφεση των αμαρτιών μας. Χωρίς αυτήν, δεν ξέρω ποια δικαιοσύνη θα μας λυτρώσει από την αιώνια κόλαση. Εκείνος που προσπαθεί να μας απομακρύνει από αυτήν και να εισαγάγει μια άλλη, νεότερη, ακόμη κι αν είναι άγγελος από τον ουρανό, ας είναι ανάθεμα, ας αποβληθεί από κάθε μνήμη, και θεία και ανθρώπινη. Κανείς δεν εξουσιάζει την πίστη μας, ούτε βασιλιάς, ούτε αρχιερέας, ούτε ψευδής σύνοδος, ούτε κανένας άλλος, παρά μόνο ο Θεός, ο οποίος μας την παρέδωσε μέσω του εαυτού Του και των μαθητών Του. Σας παρακαλώ, λέει ο θείος Απόστολος, να προσέχετε εκείνους που προκαλούν τις διχοστασίες και τα σκάνδαλα, ενάντια στη διδασκαλία που εσείς μάθατε, και να απομακρύνεστε από αυτούς. Διότι οι τέτοιοι άνθρωποι δεν υπηρετούν τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, αλλά τη δική τους κοιλιά, και με τα ωραία λόγια και τις κολακείες εξαπατούν τις καρδιές των αγαθών. Το στερεό θεμέλιο της πίστεως, ωστόσο, στέκεται σταθερό έχοντας αυτή τη βάση.

Σας παρακαλώ, αδελφοί, να προσέχετε εκείνους που προκαλούν τις διχοστασίες και τα σκάνδαλα, αντίθετα προς τη διδασκαλία που εσείς μάθατε, και να τους αποφεύγετε. Διότι οι τέτοιοι δεν υπηρετούν τον Κύριό μας Χριστό, αλλά τη δική τους κοιλιά· και με τα γλυκόλογα και τις κολακείες εξαπατούν τις καρδιές των άκακων. Και πάλι, γι' αυτούς τους ίδιους που έχουν συνηθίσει να προκαλούν ταραχές στην Εκκλησία του Θεού, γράφοντας στους Κορινθίους αναφέρει τα εξής: Διότι οι τέτοιοι είναι ψευδαπόστολοι, εργάτες δόλιοι, που μεταμφιέζονται σε Αποστόλους του Χριστού. Και δεν είναι παράξενο· διότι ο ίδιος ο Σατανάς μεταμφιέζεται σε άγγελο φωτός. Δεν είναι λοιπόν μεγάλο πράγμα αν και οι υπηρέτες του μεταμφιέζονται σε υπηρέτες της δικαιοσύνης· το τέλος των οποίων θα είναι σύμφωνα με τα έργα τους.

Διότι ποιος δεν γνωρίζει ότι από την αρχή ο διάβολος ήγειρε απέναντι στους προφήτες ψευδοπροφήτες, απέναντι στους αποστόλους ψευδαποστόλους, και απέναντι στους αγίους διδασκάλους ψευδαγίους και ψευδοδιδασκάλους, επιδιώκοντας να εξαπατήσει με μεθοδείες και αληθοφανή λόγια τους πιο αμελείς και να τους κατακρημνίσει στο βάραθρο της απώλειας; Αυτούς υπονοώντας και ο Απόστολος λέει: «Σας παρακαλώ, αδελφοί, να προσέχετε εκείνους που προκαλούν τις διχοστασίες και τα σκάνδαλα αντίθετα προς τη διδασκαλία που εσείς μάθατε, και να απομακρύνεστε από αυτούς· διότι οι τέτοιοι δεν υπηρετούν τον Κύριό μας Ιησού αλλά τη δική τους κοιλιά, και με τα γλυκά λόγια και τις κολακείες εξαπατούν τις καρδιές των ακάκων.» Εκείνοι, λοιπόν, που επιθυμούν να απομακρυνθούν από τέτοιους ανθρώπους σύμφωνα με την προτροπή του Αποστόλου, οφείλουν να αποστούν από «τα έργα του σκότους». Διότι, για όσο διάστημα δέχονται να κατέχονται από αυτά και πορεύονται στο σκότος τους, δεν μπορούν να απομακρυνθούν από τέτοιους διδασκάλους, ούτε βέβαια έχουν τη δύναμη να βρεθούν κάτω από το φως των αληθινών διδασκάλων.