Καὶ γὰρ Τίτῳ ἐπιστέλλων ἔλεγε περὶ αὐτῶν· Κακὰ θηρία, γαστέρες ἀργαί. Καὶ ὁ Χριστὸς δὲ αὐτοὺς ἐπὶ τοῦτο διαβάλλων, Κατεσθίετε, φησὶ, τὰς οἰκίας τῶν χηρῶν. Καὶ οἱ προφῆται τοιαῦτα αὐτῶν κατηγοροῦσιν· Ἐλιπάνθη γὰρ, φησὶ, καὶ ἐπαχύνθη, καὶ ἀπελάκτισεν ὁ ἠγαπημένος. Διὸ καὶ Μωϋσῆς παρῄνει λέγων· Φαγὼν καὶ πιὼν καὶ ἐμπλησθεὶς, μνήσθητι Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου. Καὶ ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις δὲ τῷ Χριστῷ λέγοντες, Τί σημεῖον δεικνύεις ἡμῖν; καὶ τὰ ἄλλα πάντα παραδραμόντες, τοῦ μάννα μέμνηνται· οὕτω πανταχοῦ τῷ πάθει τούτῳ κρατούμενοι φαίνονται. Πῶς οὖν οὐκ αἰσχύνῃ δούλους κοιλίας διδασκάλους ἔχων ὁ τοῦ Χριστοῦ ἀδελφός; Καὶ ἡ μὲν ὑπόθεσις τῆς πλάνης αὕτη, ὁ δὲ τρόπος τῆς ἐπιβουλῆς ἕτερον πάλιν νόσημα, ἡ κολακεία· Διὰ γὰρ τῆς χρηστολογίας, φησὶν, ἐξαπατῶσι τὰς καρδίας τῶν ἀκάκων. Καὶ καλῶς εἶπε, Χρηστολογίας· μέχρι γὰρ τῶν ῥημάτων ἡ θεραπεία· ἡ δὲ διάνοια οὐ τοιαύτη, ἀλλὰ δόλου γέμουσα. Καὶ οὐκ εἶπεν, Ὑμᾶς ἐξαπατῶσιν, ἀλλὰ, Τὰς καρδίας τῶν ἀκάκων. Καὶ οὐδὲ τούτῳ ἠρκέσθη, ἀλλ᾽ ὥστε ποιῆσαι μὴ ἐπαχθέστερον τὸ εἰρημένον, φησίν· Ἡ γὰρ ὑμῶν ὑπακοὴ εἰς πάντας ἀφίκετο. Τοῦτο δὲ ποιεῖ, οὐκ ἀφιεὶς αὐτοὺς ἀναισχυντῆσαι, ἀλλὰ τοῖς ἐγκωμίοις προκαταλαμβάνων, καὶ τῷ πλήθει τῶν μαρτύρων προκατέχων αὐτούς. Οὐδὲ γὰρ ἐγὼ μαρτυρῶ μόνος, ἀλλ᾽ ἡ οἰκουμένη πᾶσα.
Μετάφραση
Διότι και όταν έγραφε στον Τίτο, έλεγε γι' αυτούς: «Κακά θηρία, κοιλιές αργόσχολες». Και ο Χριστός επίσης, ελέγχοντάς τους γι' αυτό, λέει: «Κατατρώγετε τις οικίες των χηρών». Και οι προφήτες τέτοια πράγματα τους καταμαρτυρούν: «Διότι», λέει, «ελιπάνθη και πάχυνε, και κλώτσησε ο αγαπημένος». Γι' αυτό και ο Μωυσής συμβούλευε λέγοντας: «Αφού φας και πιεις και χορτάσεις, να θυμηθείς τον Κύριο τον Θεό σου». Και στα Ευαγγέλια επίσης, λέγοντας στον Χριστό: «Τι σημείο μας δείχνεις;», αφού προσπέρασαν όλα τα άλλα, θυμούνται το μάννα· έτσι παντού φαίνονται να κυριαρχούνται από αυτό το πάθος. Πώς λοιπόν δεν ντρέπεσαι εσύ, ο αδελφός του Χριστού, να έχεις για δασκάλους σου δούλους της κοιλιάς; Και αυτή μεν είναι η αφορμή της πλάνης, ενώ ο τρόπος της επιβουλής είναι ένα άλλο πάλι νόσημα, η κολακεία. Διότι, «με τα ωραία λόγια», λέει, «εξαπατούν τις καρδιές των άκακων». Και πολύ σωστά είπε: «Με τα ωραία λόγια»· διότι η περιποίηση φτάνει μέχρι τα λόγια, η διάνοιά τους όμως δεν είναι τέτοια, αλλά γεμάτη δόλο. Και δεν είπε: «Εσάς εξαπατούν», αλλά: «Τις καρδιές των άκακων». Και δεν αρκέστηκε ούτε σε αυτό, αλλά, για να μην κάνει πιο βαρύ τον λόγο του, λέει: «Διότι η δική σας υπακοή έγινε γνωστή σε όλους». Και το κάνει αυτό, μη επιτρέποντάς τους να φερθούν με αναίδεια, αλλά προλαμβάνοντάς τους με τα εγκώμια και δεσμεύοντάς τους προκαταβολικά με το πλήθος των μαρτύρων. Διότι δεν δίνω μαρτυρία εγώ μόνος, αλλά ολόκληρη η οικουμένη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες