Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ 16:23

4 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἀσπάζεται ὑμᾶς Γάϊος ὁ ξένος μου καὶ τῆς ἐκκλησίας ὅλης. ἀσπάζεται ὑμᾶς ῎Εραστος ὁ οἰκονόμος τῆς πόλεως καὶ Κούαρτος ὁ ἀδελφός.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–4 από 4

Μέγας Αθανάσιος Σύνοψις τῆς θείας γραφῆς
Τὸ δὲ κατὰ Ἰωάννην Εὐαγγέλιον ὑπηγορεύθη τε ὑπ᾽ αὐτοῦ τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ ἀποστόλου καὶ ἠγαπημένου, ὄντος ἐξορίστου ἐν Πάτμῳ τῇ νήσῳ, καὶ ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ ἐξεδόθη ἐν Ἐφέσῳ, διὰ Γαΐου τοῦ ἀγαπητοῦ καὶ ξενοδόχου τῶν ἀποστόλων, περὶ οὗ καὶ Παῦλος Ῥωμαίοις γράφων φησί· «Ἀσπάζεται ὑμᾶς Γάϊος ὁ ξένος μου καὶ ὅλης τῆς Ἐκκλησίας.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Το δε κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο υπαγορεύθηκε από τον ίδιο τον άγιο Ιωάννη, τον απόστολο και ηγαπημένο, όταν βρισκόταν εξόριστος στη νήσο Πάτμο, και εκδόθηκε από τον ίδιο στην Έφεσο, μέσω του αγαπητού Γαΐου, ο οποίος φιλοξενούσε τους αποστόλους, για τον οποίο και ο Παύλος γράφοντας προς τους Ρωμαίους αναφέρει: «Σας ασπάζεται ο Γάιος, ο οποίος φιλοξενεί εμένα και ολόκληρη την Εκκλησία.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Ῥωμαίους ἐπιστολήν
Ἀσπάζομαι ὑμᾶς ἐγὼ Τέρτιος ὁ γράψας τὴν ἐπιστολήν. Οὐ μικρὸν καὶ τοῦτο ἐγκώμιον ὑπογραφέα εἶναι Παύλου· πλὴν οὐχ ἵνα ἑαυτὸν ἐγκωμιάσῃ, τοῦτο λέγει, ἀλλ᾽ ἵνα θερμὴν ἐπισπάσηται παρ᾽ αὐτῶν τὴν ἀγάπην ἀπὸ τῆς διακονίας. Ἀσπάζεται ὑμᾶς Γάϊος ὁ ξένος μου καὶ τῆς Ἐκκλησίας ὅλης.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Σας ασπάζομαι εγώ, ο Τέρτιος, που έγραψα την επιστολή. Δεν αποτελεί μικρό έπαινο και τούτο, το να είναι κανείς γραμματέας του Παύλου· όμως δεν το λέει αυτό για να επαινέσει τον εαυτό του, αλλά για να προσελκύσει από αυτούς τη θερμή τους αγάπη εξαιτίας της διακονίας του. Σας ασπάζεται ο Γάιος, ο οποίος φιλοξενεί εμένα και ολόκληρη την Εκκλησία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Ῥωμαίους ἐπιστολήν
Ἀσπάζεται ὑμᾶς Ἔραστος ὁ οἰκονόμος τῆς πόλεως, καὶ Κούαρτος ὁ ἀδελφός. Οὐχ ἁπλῶς προσέθηκεν, Οἰκονόμος τῆς πόλεως· ἀλλ᾽ ὥσπερ Φιλιππησίοις ἔγραφεν, Ἀσπάζονται ὑμᾶς οἱ ἐκ τῆς Καίσαρος οἰκίας, ἵνα δείξῃ, ὅτι καὶ τῶν μεγάλων τὸ κήρυγμα ἥψατο· οὕτω καὶ ἐνταῦθα τοῦ ἀξιώματος μέμνηται, τὸ αὐτὸ τοῦτο κατασκευάζων, καὶ δεικνὺς ὅτι τῷ προσέχοντι οὔτε πλοῦτος κώλυμα γίνεται, οὔτε ἀρχῆς φροντίδες, οὔτε ἄλλο τῶν τοιούτων οὐδέν. Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μεθ᾽ ὑμῶν. Ἀμήν. Εἶδες πόθεν ἄρχεσθαι δεῖ, καὶ ποῦ τελευτᾷν πάντα; Καὶ γὰρ καὶ τὸν θεμέλιον ἐντεῦθεν κατέβαλε τῆς ἐπιστολῆς, καὶ τὸν ὄροφον ἐντεῦθεν ἐπέθηκεν, ὁμοῦ καὶ ἐπευχόμενος τὴν μητέρα τῶν ἀγαθῶν ἁπάντων αὐτοῖς, καὶ πάσης ἀναμιμνήσκων τῆς εὐεργεσίας. Τοῦτο γὰρ μάλιστα διδασκάλου γενναίου, τὸ μὴ λόγῳ μόνον, ἀλλὰ καὶ εὐχῇ ὠφελεῖν τοὺς μαθητευομένους· διὸ καὶ ἔλεγεν, Ἡμεῖς δὲ τῇ προσευχῇ καὶ τῇ διακονίᾳ τοῦ λόγου προσκαρτερήσομεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Σας ασπάζεται ο Έραστος, ο οικονόμος της πόλεως, και ο Κούαρτος ο αδελφός. Δεν πρόσθεσε τυχαία τη φράση, «Οικονόμος της πόλεως»· αλλά όπως ακριβώς έγραφε στους Φιλιππησίους, «Σας ασπάζονται αυτοί που ανήκουν στην οικία του Καίσαρα», για να δείξει ότι το κήρυγμα άγγιξε και τους ισχυρούς, έτσι και εδώ μνημονεύει το αξίωμα, επιδιώκοντας να δείξει αυτό ακριβώς το πράγμα και αποδεικνύοντας ότι, σε εκείνον που προσέχει την πνευματική του ζωή, ούτε ο πλούτος στέκεται εμπόδιο, ούτε οι φροντίδες της εξουσίας, ούτε κανένα άλλο από τα παρόμοια. Η χάρις του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού ας είναι μαζί σας. Αμήν. Είδες από πού πρέπει να αρχίζει κανείς και πού να τελειώνει τα πάντα; Διότι και το θεμέλιο της επιστολής από εκεί το έθεσε, και τη στέγη από εκεί την τοποθέτησε, ευχόμενος ταυτόχρονα να έχουν τη μητέρα όλων των αγαθών και υπενθυμίζοντάς τους κάθε ευεργεσία του Θεού. Διότι αυτό αποτελεί κατεξοχήν γνώρισμα ενός άξιου διδασκάλου, το να ωφελεί τους μαθητευομένους όχι μόνο με τον λόγο, αλλά και με την προσευχή· γι' αυτό και έλεγε: «Εμείς δε θα αφοσιωθούμε στην προσευχή και στη διακονία του λόγου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Παύλου
Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μεθ᾽ ὑμῶν. Ἀμήν. Ἀσπάζονται ὑμᾶς Τιμόθεος ὁ συνεργός μου, καὶ Λούκιος, καὶ Ἰάσων, καὶ Σωσίπατρος οἱ συγγενεῖς μου. Ἀσπάζομαι ὑμᾶς ἐγὼ Τέρτιος ὁ γράψας τὴν ἐπιστολὴν ἐν Κυρίῳ. Ἀσπάζεται ὑμᾶς Γάϊος ὁ ξένος μου καὶ τῆς Ἐκκλησίας ὅλης. καὶ Κούαρτος ὁ ἀδελφός. Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν »Τῷ δὲ δυναμένῳ ὑμᾶς στηρίξαι κατὰ τὸ εὐαγγέλιόν μου.» Πάλιν ἐκείνων ἔχεται τῶν ἀσθενῶν, καὶ πρὸς αὐτοὺς τρέπει τὸν λόγον. Ὅτε μὲν γὰρ ἐπετίμα, κοινὴν ἐποιεῖτο τὴν ἐπιτίμησιν. Νυνὶ δὲ εὐχόμενος μὲν τούτων, τίθησι τὴν ἱκετείαν· εἰπὼν δὲ, στηρίξαι, τοῦτο δηλοῖ, ὅτι οὔπω ἦσαν βεβαιωθέντες, ἀλλ᾽ εἰστήκεισαν μὲν, ἐσαλεύοντο δέ «Καὶ τὸ κήρυγμα Ἰησοῦ Χριστοῦ κατὰ ἀποκάλυψιν μυστηρίου χρόνοις αἰωνίοις σεσιγημένου.» Τουτέστιν, ὃ αὐτὸς ἐκήρυξεν· εἰ δὲ αὐτὸς ἐκήρυξεν, οὐχ ἡμέτερα τὰ δόγματα, ἀλλ᾽ ἐκείνου οἱ νόμοι. «Φανερωθέντος δὲ νῦν διά τε Γραφῶν προφητικῶν, κατ᾽ ἐπιταγὴν τοῦ αἰωνίου Θεοῦ εἰς ὑπακοὴν πίστεως.» Ἐνταῦθα τὸν φόβον ἐκλύει τοῦ ἀσθενοῦς. Τί γὰρ δέδοικας, φησὶν, μὴ ἀποστῇς τοῦ νόμου; τοῦτο βούλεται ὁ νόμος· τοῦτο ἄνωθεν προὔλεγεν. Εἰ δὲ ἐξετάζεις διὰ τί νῦν ἐφανερώθη, οὐκ ἀσφαλὲς πρᾶγμα ποιεῖς μυστήρια, τοῦ Θεοῦ περιεργαζόμενος, καὶ εὐθύνας ἀπαιτῶν. Διὸ ἐπήγαγεν, εἰς ὑπακοὴν πίστεως.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Η χάρη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού να είναι μαζί σας. Αμήν. Σας ασπάζονται ο Τιμόθεος ο συνεργάτης μου, και ο Λούκιος, και ο Ιάσων, και ο Σωσίπατρος οι συγγενείς μου. Σας ασπάζομαι εν Κυρίω εγώ ο Τέρτιος, που έγραψα την επιστολή. Σας ασπάζεται ο Γάιος, που φιλοξενεί εμένα και όλη την Εκκλησία, και ο Κούαρτος ο αδελφός. Η χάρη του Κυρίου μας. «Σε Εκείνον δε που δύναται να σας στηρίξει σύμφωνα με το ευαγγέλιό μου». Πάλι καταπιάνεται με εκείνους τους ασθενείς, και προς αυτούς στρέφει τον λόγο. Διότι, όταν μεν τους επιτιμούσε, έκανε την επιτίμηση κοινή. Τώρα όμως, επειδή προσεύχεται γι' αυτούς, καταθέτει την ικεσία. Λέγοντας δε, «να σας στηρίξει», δηλώνει τούτο, ότι δεν είχαν ακόμη εδραιωθεί, αλλά, αν και στέκονταν, κλονίζονταν. «Και το κήρυγμα του Ιησού Χριστού, σύμφωνα με την αποκάλυψη του μυστηρίου που είχε αποσιωπηθεί σε χρόνους αιώνιους». Δηλαδή, αυτό που Εκείνος κήρυξε. Αν όμως Εκείνος το κήρυξε, τα δόγματα δεν είναι δικά μας, αλλά δικοί Του είναι οι νόμοι. «Που φανερώθηκε δε τώρα μέσω των προφητικών Γραφών, σύμφωνα με την επιταγή του αιώνιου Θεού, προς υπακοήν της πίστεως». Εδώ διαλύει τον φόβο του ασθενούς. Τι δηλαδή φοβάσαι, λέει, μήπως απομακρυνθείς από τον νόμο; Αυτό το θέλει ο νόμος· αυτό προέλεγε εξ αρχής. Εάν όμως εξετάζεις για ποιον λόγο φανερώθηκε τώρα, δεν κάνεις κάτι ασφαλές, περιεργαζόμενος τα μυστήρια του Θεού και ζητώντας ευθύνες. Γι' αυτό πρόσθεσε, «προς υπακοήν της πίστεως».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες