Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ 16:24

Σας ασπάζεται ο Έραστος, ο οικονόμος της πόλεως, και ο Κούαρτος ο αδελφός. Δεν πρόσθεσε τυχαία τη φράση, «Οικονόμος της πόλεως»· αλλά όπως ακριβώς έγραφε στους Φιλιππησίους, «Σας ασπάζονται αυτοί που ανήκουν στην οικία του Καίσαρα», για να δείξει ότι το κήρυγμα άγγιξε και τους ισχυρούς, έτσι και εδώ μνημονεύει το αξίωμα, επιδιώκοντας να δείξει αυτό ακριβώς το πράγμα και αποδεικνύοντας ότι, σε εκείνον που προσέχει την πνευματική του ζωή, ούτε ο πλούτος στέκεται εμπόδιο, ούτε οι φροντίδες της εξουσίας, ούτε κανένα άλλο από τα παρόμοια. Η χάρις του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού ας είναι μαζί σας. Αμήν. Είδες από πού πρέπει να αρχίζει κανείς και πού να τελειώνει τα πάντα; Διότι και το θεμέλιο της επιστολής από εκεί το έθεσε, και τη στέγη από εκεί την τοποθέτησε, ευχόμενος ταυτόχρονα να έχουν τη μητέρα όλων των αγαθών και υπενθυμίζοντάς τους κάθε ευεργεσία του Θεού. Διότι αυτό αποτελεί κατεξοχήν γνώρισμα ενός άξιου διδασκάλου, το να ωφελεί τους μαθητευομένους όχι μόνο με τον λόγο, αλλά και με την προσευχή· γι' αυτό και έλεγε: «Εμείς δε θα αφοσιωθούμε στην προσευχή και στη διακονία του λόγου».

Η χάρη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού να είναι μαζί σας. Αμήν. Σας ασπάζονται ο Τιμόθεος ο συνεργάτης μου, και ο Λούκιος, και ο Ιάσων, και ο Σωσίπατρος οι συγγενείς μου. Σας ασπάζομαι εν Κυρίω εγώ ο Τέρτιος, που έγραψα την επιστολή. Σας ασπάζεται ο Γάιος, που φιλοξενεί εμένα και όλη την Εκκλησία, και ο Κούαρτος ο αδελφός. Η χάρη του Κυρίου μας. «Σε Εκείνον δε που δύναται να σας στηρίξει σύμφωνα με το ευαγγέλιό μου». Πάλι καταπιάνεται με εκείνους τους ασθενείς, και προς αυτούς στρέφει τον λόγο. Διότι, όταν μεν τους επιτιμούσε, έκανε την επιτίμηση κοινή. Τώρα όμως, επειδή προσεύχεται γι' αυτούς, καταθέτει την ικεσία. Λέγοντας δε, «να σας στηρίξει», δηλώνει τούτο, ότι δεν είχαν ακόμη εδραιωθεί, αλλά, αν και στέκονταν, κλονίζονταν. «Και το κήρυγμα του Ιησού Χριστού, σύμφωνα με την αποκάλυψη του μυστηρίου που είχε αποσιωπηθεί σε χρόνους αιώνιους». Δηλαδή, αυτό που Εκείνος κήρυξε. Αν όμως Εκείνος το κήρυξε, τα δόγματα δεν είναι δικά μας, αλλά δικοί Του είναι οι νόμοι. «Που φανερώθηκε δε τώρα μέσω των προφητικών Γραφών, σύμφωνα με την επιταγή του αιώνιου Θεού, προς υπακοήν της πίστεως». Εδώ διαλύει τον φόβο του ασθενούς. Τι δηλαδή φοβάσαι, λέει, μήπως απομακρυνθείς από τον νόμο; Αυτό το θέλει ο νόμος· αυτό προέλεγε εξ αρχής. Εάν όμως εξετάζεις για ποιον λόγο φανερώθηκε τώρα, δεν κάνεις κάτι ασφαλές, περιεργαζόμενος τα μυστήρια του Θεού και ζητώντας ευθύνες. Γι' αυτό πρόσθεσε, «προς υπακοήν της πίστεως».