Καὶ οὐδὲ ἐνταῦθα ἵσταται, ἀλλ᾽ ἕτερον πάλιν ἐγκώμιον προστίθησι, λέγων· Οἳ καὶ πρὸ ἐμοῦ γεγόνασιν ἐν Χριστῷ. Καὶ γὰρ καὶ τοῦτο ἔπαινος μέγιστος, τὸ προπηδῆσαι καὶ πρὸ τῶν ἄλλων ἐλθεῖν. Σκόπει δέ μοι τὴν ἁγίαν ψυχὴν πῶς κενοδοξίας ἦν καθαρά. Μετὰ γὰρ τὴν τοσαύτην καὶ τηλικαύτην δόξαν ἑτέρους ἑαυτοῦ προτίθησι, καὶ οὐκ ἀποκρύπτεται τὸ ὕστερος αὐτῶν ἐλθεῖν, οὐδὲ αἰσχύνεται τοῦτο ὁμολογῶν. Καὶ τί θαυμάζεις, εἰ τοῦτο οὐκ αἰσχύνεται, ὅπου γε καὶ τὸν πρότερον αὐτοῦ βίον ἐκπομπεύειν οὐ παραιτεῖται, βλάσφημον ἑαυτὸν καὶ διώκτην καλῶν; Ἐπεὶ οὖν οὐκ εἶχε τῶν ἄλλων ἐντεῦθεν αὐτοὺς προτιθέναι, ἐζήτησε τὸν μετὰ τοὺς ἄλλους ἐλθόντα ἑαυτὸν, καὶ εὗρε καὶ ἐντεῦθεν αὐτοῖς συνθεῖναι ἔπαινον, εἰπὼν, Οἳ καὶ πρὸ ἐμοῦ γεγόνασιν ἐν Χριστῷ. Ἀσπάσασθε Ἀμπλίαν τὸν ἀγαπητόν μου. Πάλιν τοῦτον ἀπὸ τῆς ἀγάπης ἐγκωμιάζει· ἡ γὰρ ἀγάπη Παύλου διὰ τὸν Θεὸν, ἦν, μυρία ἔχουσα ἀγαθά. Εἰ γὰρ τὸ παρὰ βασιλέως ἀγαπᾶσθαι, μέγα, τὸ παρὰ Παύλου φιλεῖσθαι, ἡλίκον ἐγκώμιον; Οὐδὲ γὰρ ἂν, εἰ μὴ πολλὴν ἀρετὴν ἐκέκτητο, εἰς ἔρωτα αὐτὸν ἐπεσπάσατο. Οἶδε γὰρ τοὺς ἐν κακίᾳ ζῶντας καὶ παρανομίαις οὐ μόνον οὐ φιλεῖν, ἀλλὰ καὶ ἀναθεματίζειν· ὡς ὅταν λέγῃ, Εἴ τις οὐ φιλεῖ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστὸν, ἔστω ἀνάθεμα· καὶ, Εἴ τις ὑμᾶς εὐαγγελίζεται παρ᾽ ὃ παρελάβετε, ἀνάθεμα ἔστω. Καὶ Οὐρβανὸν τὸν συνεργόν μου ἐν Χριστῷ.
Μετάφραση
Και δεν σταματά εδώ, αλλά προσθέτει πάλι ένα άλλο εγκώμιο, λέγοντας: «Οι οποίοι και πριν από εμένα υπήρξαν στον Χριστό». Διότι και αυτό αποτελεί μέγιστο έπαινο, το να προπορευθεί κανείς και να έλθει πριν από τους άλλους. Και παρατήρησε την άγια ψυχή, πόσο καθαρή ήταν από την κενοδοξία. Διότι, μετά από τόση και τέτοια δόξα, τοποθετεί άλλους πριν από τον εαυτό του, και δεν αποκρύπτει ότι εκείνος ήλθε ύστερα από αυτούς, ούτε ντρέπεται να το ομολογεί αυτό. Και γιατί θαυμάζεις αν δεν ντρέπεται γι' αυτό, από τη στιγμή που δεν διστάζει να εκθέσει δημοσίως και τον προηγούμενο βίο του, αποκαλώντας τον εαυτό του βλάσφημο και διώκτη; Επειδή, λοιπόν, δεν είχε με ποιον άλλο τρόπο να τους προβάλει σε σχέση με τους άλλους, αναλογίστηκε τον εαυτό του που προσήλθε μετά τους άλλους, και βρήκε τρόπο και από αυτό να συνθέσει έπαινο για εκείνους, λέγοντας: «Οι οποίοι και πριν από εμένα υπήρξαν στον Χριστό». «Ασπασθείτε τον Αμπλία, τον αγαπητό μου». Πάλι εγκωμιάζει αυτόν με γνώμονα την αγάπη· διότι η αγάπη του Παύλου ήταν ένεκα του Θεού και περιείχε αναρίθμητα αγαθά. Διότι, αν το να αγαπάται κανείς από βασιλιά είναι σπουδαίο, το να αγαπάται από τον Παύλο πόσο μεγάλο εγκώμιο είναι; Διότι δεν θα τον είχε ελκύσει σε τόσο θερμή αγάπη, αν δεν είχε αποκτήσει πολλή αρετή. Επειδή γνωρίζει ότι, όσους ζουν στην κακία και την παρανομία, όχι μόνο δεν τους αγαπά, αλλά και τους αναθεματίζει· όπως όταν λέει: «Εάν κάποιος δεν αγαπά τον Κύριο Ιησού Χριστό, ας είναι ανάθεμα»· και, «Εάν κάποιος σας ευαγγελίζεται κάτι διαφορετικό από εκείνο που παραλάβατε, ας είναι ανάθεμα». «Και τον Ουρβανό τον συνεργό μου στον Χριστό».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες