Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ 2:27

7 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ κρινεῖ ἡ ἐκ φύσεως ἀκροβυστία, τὸν νόμον τελοῦσα, σὲ τὸν διὰ γράμματος καὶ περιτομῆς παραβάτην νόμου.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–7 από 7

Ἀναστάσιος Σιναΐτης Ὁδηγός
Πάλιν γὰρ λέγει, ὅτι Καὶ κρινεῖ ἡ ἐκ φύσεως ἀκροβυστία τὸν νόμον τελοῦσα, τουτέστιν ἡ τῶν ἐθνῶν ἀκροβυστία ἐν ἀληθείᾳ τὸν νόμον τελοῦσα κατακρίνει σὲ τὸν διὰ περιτομῆς παραβάτην τοῦ νόμου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι πάλι λέγει: «Και η ακροβυστία που είναι από τη φύση της τέτοια, όταν εκπληρώνει τον νόμο, θα σε κρίνει». Δηλαδή, η ακροβυστία των εθνών, όταν εκπληρώνει αληθινά τον νόμο, καταδικάζει εσένα, που ενώ έχεις την περιτομή, είσαι παραβάτης του νόμου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κεφάλαιο
ηʹ Ἀπόδειξις ἐκ παλαιᾶς καὶ καινῆς διαθήκης καὶ ἀπ’ αὐτοῦ Μωϋσέως καὶ Σολομῶντος, ὅτι οὐ ταὐτὸν ἡ φύσις καὶ τὸ πρόσωπον
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
ὑπαινίττεταί τι τοιοῦτον καὶ ὁ σοφώτατος Παῦλος, τοῖς Ἰουδαίων δήμοις προσλαλῶν. ἔφη γὰρ οὕτως “Ὅταν γὰρ ἔθνη τὰ μὴ νόμον ἔχοντα φύσει τὰ τοῦ ”νόμου ποιοῦσιν, οὗτοι νόμον μὴ ἔχοντες ἑαυτοῖς εἰσι νόμος, “οἵτινες ἐνδείκνυνται τὸ ἔργον τοῦ νόμου γραπτὸν ἐν ταῖς ”καρδίαις αὐτῶν.” καὶ πάλιν “Περιτομὴ μὲν γὰρ ὠφελεῖ, ”ἐὰν νόμον πράσσῃς· ἐὰν δὲ παραβάτης νόμου ᾖς, ἡ περι- “τομή σου ἀκροβυστία γέγονεν. ἐὰν οὖν ἡ ἀκροβυστία τὰ ”δικαιώματα τοῦ νόμου φυλάσσῃ, οὐχὶ ἡ ἀκροβυστία αὐτοῦ “εἰς περιτομὴν λογισθήσεται; καὶ κρινεῖ ἡ ἐκ φύσεως ἀκρο- ”βυστία τὴν νόμον τελοῦσα σὲ τὸν διὰ γράμματος καὶ “περιτομῆς παραβάτην νόμου; οὐ γὰρ ὁ ἐν τῷ φανερῷ ”Ἰουδαῖός ἐστιν, οὐδὲ ἡ ἐν τῷ φανερῷ ἐν σαρκὶ περιτομὴ, “ἀλλ᾽ ὁ ἐν τῷ κρυπτῷ Ἰουδαῖος, καὶ περιτομὴ καρδίας ἐν ”πνεύματι, οὐ γράμματι· οὗ ὁ ἔπαινος οὐκ ἐξ ἀνθρώπων “ἀλλ᾽ ἐκ τοῦ Θεοῦ.” ὁ τοίνυν παραιτησάμενος ὡς ἕωλον τὴν ἐν σαρκὶ περιτομὴν, ἀγαπήσας δὲ μᾶλλον τὴν ἐν πνεύματι, καὶ τὸν ἐν τῷ κρυπτῷ περιφέρων Ἰουδαῖον, “οὗ ὁ ἔπαινος οὐκ ”ἐξ ἀνθρώπων, ἀλλ᾽ ἐκ τοῦ Θεοῦ,” πῶς οὐκ ἀμείνων ᾖ καὶ κατ᾽ οὐδὲν ἡττώμενος τῶν νομομαθῶν καὶ ἐντιμοτάτων παρὰ τῶν Ἰουδαίων, κἂν εἰ ἔχοι τυχὸν ἀσθενείας λείψανον, ὡς οὔπω βεβαπτισμένος; τῷ γὰρ ὑγιαίνοντι μερεῖ τῆς ἑαυτοῦ καρδίας, τουτέστι τῇ πίστει, διοίσει πάντως τοῦ τὴν πίστιν οὐ προσιεμένου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Κάτι τέτοιο υπονοεί και ο σοφότατος Παύλος, όταν απευθύνεται στα πλήθη των Ιουδαίων. Διότι είπε τα εξής: «Διότι όταν τα έθνη που δεν έχουν τον νόμο πράττουν εκ φύσεως τα του νόμου, αυτοί, μη έχοντας νόμο, είναι οι ίδιοι νόμος για τον εαυτό τους, οι οποίοι αποδεικνύουν ότι το έργο του νόμου είναι γραμμένο στις καρδιές τους.» Και πάλι: «Διότι η περιτομή ωφελεί, εάν τηρείς τον νόμο· εάν όμως είσαι παραβάτης του νόμου, η περιτομή σου έχει γίνει ακροβυστία. Εάν λοιπόν η ακροβυστία τηρεί τα δικαιώματα του νόμου, δεν θα υπολογιστεί η ακροβυστία του ως περιτομή; Και δεν θα κρίνει η εκ φύσεως ακροβυστία, που εκπληρώνει τον νόμο, εσένα που με το γράμμα και την περιτομή είσαι παραβάτης του νόμου; Διότι Ιουδαίος δεν είναι αυτός που είναι φανερά Ιουδαίος, ούτε περιτομή είναι η φανερή περιτομή στη σάρκα, αλλά Ιουδαίος είναι αυτός που είναι κρυφά Ιουδαίος, και περιτομή είναι η περιτομή της καρδιάς, κατά πνεύμα και όχι κατά γράμμα· του οποίου ο έπαινος δεν προέρχεται από τους ανθρώπους, αλλά από τον Θεό.» Εκείνος, λοιπόν, που απέρριψε ως παρωχημένη την περιτομή της σάρκας, και αγάπησε περισσότερο την περιτομή του πνεύματος, και φέρει μέσα του τον κρυφό Ιουδαίο, «του οποίου ο έπαινος δεν προέρχεται από τους ανθρώπους, αλλά από τον Θεό», πώς να μην είναι καλύτερος και σε τίποτα κατώτερος από τους νομομαθείς και τους πιο αξιοτίμους μεταξύ των Ιουδαίων, έστω κι αν έχει ίσως κάποιο υπόλειμμα ασθένειας, επειδή δεν έχει ακόμη βαπτιστεί; Διότι με το υγιές μέρος της καρδιάς του, δηλαδή με την πίστη, θα υπερέχει οπωσδήποτε από εκείνον που δεν αποδέχεται την πίστη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Ἐπιστολαὶ ἑορταστικαί
Περιτμήθητε τῷ Θεῷ, καὶ περιτεμεῖσθε τὴν σκληροκαρδίαν ὑμῶν, ἄνδρες Ἰούδα, οἱ κατοικοῦντες Ἱερουσαλὴμ,» ὥστε εἴ τις ἐν σαρκὶ περιτέμνοιτο, οὐ πάντως τοῦτο ποιήσει τῷ Θεῷ· ὁ δέ γε τὴν ἐν πνεύματι περιτομὴν διὰ τῶν εὐαγγελικῶν δεχόμενος κηρυγμάτων, αὐτῷ δηλονότι τῷ πάντων Δεσπότῃ, οὐ τῷ νομικῷ γράμματι περιτέμνεται, μορφοῦν εἰωθότι, καὶ καθάπερ ἐν σκιαῖς τὴν ἀλήθειαν. Ὅτι δὲ τῆς κατὰ ἀλήθειαν περιτομῆς ἡ δύναμις οὐκ ἐν τῷ κατὰ τὴν σάρκα πληροῦται πάθει, ἀλλ᾽ ἐν τῷ βούλεσθαι δρᾷν ἅπερ ἐπιτάττει Θεὸς, ἄκουε Παύλου σαφέστατα λέγοντος· «Ἡ περιτομὴ οὐδέν ἐστι· ἡ ἀκροβυστία, οὐδέν ἐστιν.» Ἀλλ᾽ ἵνα μὴ λόγους ἡμῖν φαίνηται προτείνων ψιλοὺς, οὐδὲν εἶναι λέγων τὸ διὰ νόμου τετιμημένον, ἐπεξηγεῖται σαφέστερον, καί φησι· «Περιτομὴ μὲν γὰρ ὠφελεῖ, ἐὰν νόμον πράττῃς· ἐὰν δὲ παραβάτης νόμου ᾖς, ἡ περιτομή σου ἀκροβυστία γέγονεν. Ἐὰν οὖν ἡ ἀκροβυστία τὰ δικαιώματα τοῦ νόμου φυλάττῃ, οὐχ ἡ ἀκροβυστία αὐτοῦ εἰς περιτομὴν λογισθήσεται; Καὶ κρινεῖ ἐκ φύσεως ἀκροβυστία τὸν νόμον τελοῦσα, σὲ τὸν διὰ γράμματος καὶ περιτομῆς παραβάτην νόμου.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Περιτμηθείτε για τον Θεό, και περιτμήνετε τη σκληροκαρδία σας, άνδρες του Ιούδα και κάτοικοι της Ιερουσαλήμ», ώστε αν κάποιος περιτέμνεται κατά σάρκα, δεν το κάνει αυτό οπωσδήποτε για τον Θεό. Εκείνος όμως που δέχεται την πνευματική περιτομή μέσω των ευαγγελικών κηρυγμάτων, περιτέμνεται προφανώς για τον ίδιο τον Δεσπότη των πάντων και όχι για το γράμμα του νόμου, το οποίο συνηθίζει να παρουσιάζει την αλήθεια σαν μέσα από σκιές. Και ότι η δύναμη της αληθινής περιτομής δεν εκπληρώνεται στο κατά σάρκα πάθημα, αλλά στο να επιθυμεί κανείς να πράττει όσα προστάζει ο Θεός, άκου τον Παύλο που λέει σαφέστατα: «Η περιτομή δεν είναι τίποτα, και η ακροβυστία δεν είναι τίποτα». Αλλά, για να μη φανεί ότι μας προβάλλει κενούς λόγους, λέγοντας ότι αυτό που τιμήθηκε από τον νόμο δεν είναι τίποτα, το εξηγεί σαφέστερα και λέει: «Διότι η περιτομή ωφελεί, εάν τηρείς τον νόμο· εάν όμως είσαι παραβάτης του νόμου, η περιτομή σου έχει γίνει ακροβυστία. Εάν λοιπόν η ακροβυστία τηρεί τα δικαιώματα του νόμου, δεν θα λογιστεί η ακροβυστία του ως περιτομή; Και η εκ φύσεως ακροβυστία, εφόσον εκπληρώνει τον νόμο, θα κρίνει εσένα, που μέσω του γράμματος και της περιτομής είσαι παραβάτης του νόμου.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Ῥωμαίους ἐπιστολήν
Καὶ οὐκ εἶπε, Λογισθήσεται, ἀλλὰ, Τραπήσεται, ὅπερ ἐμφαντικώτερον ἦν· ὥσπερ καὶ ἀνωτέρω οὐκ εἶπεν, Ἡ περιτομή σου ἀκροβυστία λογίζεται, ἀλλὰ, Γέγονε. Καὶ κρινεῖ ἡ ἐκ φύσεως ἀκροβυστία. Ὁρᾷς, ὅτι δύο οἶδεν ἀκροβυστίας, τὴν μὲν ἐκ φύσεως, τὴν δὲ ἐκ προαιρέσεως; Ἐνταῦθα μέντοι τὴν ἐκ φύσεως λέγει, ἀλλ᾽ οὐχ ἵσταται μέχρι τούτου, ἀλλ᾽ ἐπάγει· Τὸν νόμον τελοῦσά σε τὸν διὰ γράμματος καὶ περιτομῆς παραβάτην νόμου; Ὅρα τὴν λεπτοτάτην αὐτοῦ σύνεσιν. Οὐκ εἶπεν, ὅτι ἡ ἐκ φύσεως ἀκροβυστία τὴν περιτομὴν κρινεῖ, ἀλλὰ, ἔνθα μὲν ἡ νίκη ἦν, τὴν ἀκροβυστίαν εἰσάγει· ἔνθα δὲ ἡ ἧττα ἦν, οὐκέτι τὴν περιτομὴν δείκνυσιν ἡττωμένην, ἀλλὰ τὸν αὐτὴν ἔχοντα Ἰουδαῖον, φειδόμενος διὰ τῶν ῥημάτων πλῆξαι τὸν ἀκροατήν. Καὶ οὐκ εἶπε, Σὲ τὸν νόμον ἔχοντα καὶ περιτομὴν, ἀλλ᾽ ἔτι ἡμερώτερον, Σὲ τὸν διὰ γράμματος καὶ περιτομῆς παραβάτην νόμου· τουτέστι, καὶ ἀμύνει τῇ περιτομῇ ἡ τοιαύτη ἀκροβυστία, ἠδίκηται γάρ· καὶ βοηθεῖ τῷ νόμῳ, ἐπηρέασται γάρ· καὶ περιφανὲς ἵστησι τρόπαιον. Ἡ γὰρ νίκη τότε ἐστὶ λαμπρὰ, ὅταν μὴ παρὰ Ἰουδαίου ὁ Ἰουδαῖος, ἀλλὰ παρὰ ἀκροβύστου κρίνηται· ὥσπερ ὅταν λέγῃ· Ἄνδρες Νινευῗται ἐγερθήσονται, καὶ κατακρινοῦσι τὴν γενεὰν ταύτην. Οὐκοῦν οὐ τὸν νόμον ἀτιμάζει· σφόδρα γὰρ αὐτὸν αἰδεῖται· ἀλλὰ τὸν εἰς τὸν νόμον ὑβρίζοντα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και δεν είπε, «Θα λογιστεί», αλλά, «Θα μετατραπεί», το οποίο ήταν πιο εμφατικό· όπως ακριβώς και πιο πάνω δεν είπε, «Η περιτομή σου λογίζεται ως ακροβυστία», αλλά, «Έχει γίνει». Και θα κρίνει η εκ φύσεως ακροβυστία. Βλέπεις ότι γνωρίζει δύο είδη ακροβυστίας, τη μία εκ φύσεως και την άλλη εκ προαιρέσεως; Εδώ, βέβαια, εννοεί την εκ φύσεως, αλλά δεν σταματά μέχρις εδώ, παρά προσθέτει: «Εκπληρώνοντας τον νόμο, εσένα, που μέσω του γράμματος και της περιτομής είσαι παραβάτης του νόμου;» Δες την εξαιρετικά λεπτή του σύνεση. Δεν είπε ότι η εκ φύσεως ακροβυστία θα κρίνει την περιτομή, αλλά, εκεί όπου υπήρξε η νίκη, εισάγει την ακροβυστία· εκεί δε όπου υπήρξε η ήττα, δεν παρουσιάζει πλέον την περιτομή ως ηττημένη, αλλά τον Ιουδαίο που την έχει, φροντίζοντας να μην πλήξει με τα λόγια του τον ακροατή. Και δεν είπε, «Εσένα που έχεις τον νόμο και την περιτομή», αλλά ακόμη πιο ήπια, «Εσένα που μέσω του γράμματος και της περιτομής είσαι παραβάτης του νόμου»· δηλαδή, αυτού του είδους η ακροβυστία και υπερασπίζεται την περιτομή, επειδή αυτή έχει αδικηθεί, και βοηθά τον νόμο, επειδή έχει προσβληθεί, και στήνει περιφανές τρόπαιο. Διότι η νίκη είναι λαμπρή τότε, όταν ο Ιουδαίος δεν κρίνεται από Ιουδαίο, αλλά από απερίτμητο· όπως ακριβώς όταν λέει: «Άνδρες Νινευίτες θα εγερθούν και θα κατακρίνουν τη γενεά αυτή». Επομένως, δεν ατιμάζει τον νόμο, διότι τον σέβεται πάρα πολύ, αλλά εκείνον που υβρίζει τον νόμο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Παύλου
Ἐὰν οὖν ἀκροβυστία τὰ δικαιώματα τοῦ νόμου φυλάσσει, οὐχ ἡ ἀκροβυστία αὐτοῦ εἰς περιτομὴν λογισθήσεται; Καὶ κρινεῖ ἡ ἐκ φύσεως ἀκροβυστία, τὸν νόμον τελοῦσα, σὲ τὸν διὰ γράμματος καὶ περιτομῆς παραβάτην νόμου.» Δείξας ὡς οὐδὲν χρήσιμος αὐτοῖς ὁ νόμος, μᾶλλον δὲ ὡς καὶ κολάσεως αὐτοῖς αἴτιος, ὥσπερ ἀντιπιπτούσης ἀντιθέσεως, τί οὖν; οὐδὲν ἡ περιτομή; Ὅρα πῶς καὶ ταύτην κωλύει, πάλιν αὐτὴν ἀποφαίνων περιττὴν, καὶ τῶν ἀκροβύστων διαφέρουσαν οὐδὲν, μὴ πληρουμένων τῶν ἐντολῶν τοῦ νόμου. Τὰ γὰρ τοῦ νόμου προστάγματα ἀδύνατον τελειοῦσθαι ἦν. Ὥσπερ δὲ ἐν τοῖς ἀνωτέρω τὸν ἀκρόβυστον μετὰ τοῦ Ἰουδαίου συνέκρινεν· οὕτω καὶ ἐνταῦθα μετὰ περιτομῆς δεικνὺς, κατὰ τοῦτο πολὺ λιπόμενον τὸν ἔχοντα τὴν περιτομήν. «Οὐ γὰρ ὁ ἐν τῷ φανερῷ, Ἰουδαῖός ἐστιν· οὐδὲ ἡ ἐν τῷ φανερῷ ἐν σαρκὶ περιτομή· ἀλλ᾽ ὁ ἐν τῷ κρυπτῷ Ἰουδαῖος, καὶ περιτομὴ καρδίας ἐν πνεύματι, οὐ γράμματι· οὗ ὁ ἔπαινος οὐκ ἐξ ἀνθρώπων, ἀλλ᾽ ἐκ τοῦ Θεοῦ.» Ἐπειδὴ πάντα σωματικὰ ἦν τὰ κατὰ νόμον, περιτομὴ καὶ θυσία, καὶ σώματος ῥαντισμοὶ, ὅρα πῶς ταῦτα προφανῶς ἀναιρεῖ, οὐκέτι λεληθότως, λέγων ὅτι ἔνδον ἐστὶν ἡ περιτομὴ, καὶ ἔνδον ἐστὶν ὁ Ἰουδαῖος, ὥσπερ καὶ ἔνδον ἐστὶν ὁ νόμος. Τί οὖν καυχᾶσαι, φησὶ, καὶ τὰ σαρκὸς ἐπιτελῶν μεγαλοφρονεῖς;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Εάν λοιπόν η ακροβυστία φυλάσσει τα δικαιώματα του νόμου, δεν θα λογιστεί η ακροβυστία του ως περιτομή; Και η εκ φύσεως ακροβυστία, η οποία εκπληρώνει τον νόμο, θα κρίνει εσένα τον παραβάτη του νόμου, παρόλο που έχεις το γράμμα και την περιτομή». Αφού έδειξε ότι ο νόμος δεν τους είναι σε τίποτα χρήσιμος, αλλά μάλλον είναι και αιτία καταδίκης τους, σαν να απαντά σε κάποια αντίρρηση που προκύπτει, αναρωτιέται: «Τι λοιπόν; Δεν είναι τίποτα η περιτομή;» Δες πώς και αυτήν την ακυρώνει, αποδεικνύοντάς την πάλι περιττή και ότι δεν διαφέρει σε τίποτα από την ακροβυστία, εάν δεν εκπληρώνονται οι εντολές του νόμου. Διότι τα προστάγματα του νόμου ήταν αδύνατον να τηρηθούν τέλεια. Και όπως παραπάνω συνέκρινε τον απερίτμητο με τον Ιουδαίο, έτσι και εδώ τον παρουσιάζει μαζί με την περιτομή, δείχνοντας ότι ως προς αυτό υστερεί πολύ εκείνος που έχει την περιτομή. «Διότι Ιουδαίος δεν είναι αυτός που φαίνεται εξωτερικά, ούτε περιτομή είναι αυτή που γίνεται εξωτερικά στη σάρκα. Αλλά Ιουδαίος είναι αυτός που είναι στο κρυπτό (εσωτερικά), και περιτομή είναι η περιτομή της καρδιάς, κατά το πνεύμα και όχι κατά το γράμμα· του οποίου ο έπαινος δεν προέρχεται από τους ανθρώπους, αλλά από τον Θεό». Επειδή όλα όσα όριζε ο νόμος ήταν σωματικά, όπως η περιτομή και οι θυσίες και οι ραντισμοί του σώματος, δες πώς αυτά τα αναιρεί φανερά πλέον, και όχι συγκεκαλυμμένα, λέγοντας ότι η περιτομή είναι εσωτερική, και εσωτερικός είναι ο Ιουδαίος, όπως ακριβώς εσωτερικός είναι και ο νόμος. Γιατί λοιπόν καυχάσαι, λέει, και υπερηφανεύεσαι ενώ εκτελείς έργα της σάρκας;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Κατηχήσεις
Καὶ κρινεῖ <ἡ> ἐκ φύσεως ἀκροβυστία τὸν νόμον τελοῦσα, σὲ τὸν διὰ γράμματος καὶ περιτομῆς παραβάτην νόμου. Οὐ γὰρ ἡ ἐν τῷ φανερῷ ἐν σαρκὶ περιτομή, ἀλλ’ <ἡ> ἐν τῷ κρυπτῷ περιτομὴ καρδίας ἐν πνεύματι, οὐ γράμματι, οὗ ὁ ἔπαινος οὐκ ἐξ ἀνθρώπων, ἀλλ’ ἐκ τοῦ Θεοῦ».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και εκείνος που είναι εκ φύσεως απερίτμητος, εκπληρώνοντας τον νόμο, θα κρίνει εσένα, που παρά το γράμμα του νόμου και την περιτομή είσαι παραβάτης του. Διότι αληθινή περιτομή δεν είναι αυτή που φαίνεται εξωτερικά στη σάρκα, αλλά η εσωτερική περιτομή της καρδιάς, που γίνεται πνευματικά και όχι σύμφωνα με το γράμμα, και του οποίου ο έπαινος δεν προέρχεται από τους ανθρώπους, αλλά από τον Θεό».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Φώτιος Εἰς τὴν πρὸς Ῥωμαίους ἐπιστολήν (ἐν ταῖς σειραῖς)
Röm 2,27 〈Καὶ κρινεῖ ἡ ἐκ φύσεως ἀκροβυστία.〉 ἐλέγξει σε, φησίν, ὁ τὸ σημεῖον μὲν μὴ ἔχων, τὰ δὲ τοῦ σημείου κατορθώσας, ὡς μὴ κατορθώσαντα, καίτοι δέον, ἐπεὶ καὶ ὑπέσχου διὰ τοῦ σημείου, μᾶλλον ἐκείνου τὸ κατόρθωμα ἐπιδεικνύναι. 〈Τὸν νόμον τελοῦσα〉, κατ᾽ ἐκεῖνο δηλονότι καθὸ τὰ δικαιώματα αὐτοῦ φυλάττει. σκόπει δέ· πρῶτον μὲν 〈δικαιώματα νόμου〉 εἰπὼν καὶ οὐκ αὐτὸν τὸν νόμον, νῦν αὐτὸν 〈τὸν νόμον〉 τελεῖν φησιν, ὑποδηλῶν ὅτι ταῦτά ἐστι κυρίως νόμος, ἡ δὲ περιτομὴ καὶ τὰ τοιαῦτα οὐδὲ κυρίως νόμος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ρωμ. 2,27 «Και θα κρίνει η εκ φύσεως ακροβυστία». Θα σε ελέγξει, λέει, εκείνος που δεν έχει μεν το σημείο, κατόρθωσε όμως τα έργα του σημείου, επειδή εσύ δεν τα κατόρθωσες, αν και έπρεπε, αφού μάλιστα υποσχέθηκες μέσω του σημείου, να επιδείξεις το κατόρθωμα αυτό περισσότερο από εκείνον. «Εκπληρώνοντας τον νόμο», προφανώς ως προς το ότι τηρεί τα δικαιώματά του. Και πρόσεξε: ενώ αρχικά είπε «δικαιώματα του νόμου» και όχι τον ίδιο τον νόμο, τώρα λέει ότι εκπληρώνει τον ίδιο «τον νόμο», υποδηλώνοντας ότι αυτά είναι ο κυρίως νόμος, ενώ η περιτομή και τα παρόμοια δεν είναι καν κυρίως νόμος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες