Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ 6:14

Απόκριση. Ο μεν Χριστός, όντας Υιός του Θεού, ήρθε για να εκπληρώσει τον νόμο, ώστε να μην θεωρηθεί ότι είναι αντίθεος και αντίδικος του Θεού που έδωσε τον νόμο. Διότι αυτό του καταλόγιζαν διαρκώς οι Ιουδαίοι. Εφόσον δε Αυτός εκπλήρωσε για χάρη μας τις διατάξεις του νόμου, εμείς δεν είμαστε πλέον υπό τον νόμο, αλλά υπό τη χάρη. Γι' αυτό ο Χριστός μάς λέει μέσω του Παύλου: «Εάν περιτέμνεστε, ο Χριστός δεν θα σας ωφελήσει σε τίποτα». Ώστε από αυτό γνωρίζουμε σαφώς ότι αποξενωμένοι από τον Χριστό είναι όλοι όσοι περιτέμνονται, είτε πιστοί είτε άπιστοι, είτε Ιουδαίοι είτε Έλληνες, εφόσον καυχώνται στον Μωσαϊκό νόμο και δεν ακολουθούν τον Χριστό.

Πού είναι, άδη, η νίκη σου; Πρέπει δε να γνωρίζουμε ότι την παράθεση του προκειμένου ρητού ο μακάριος Παύλος την έκανε σύμφωνα με την εβραϊκή έκδοση· διότι δεν έχει έτσι στη μετάφραση των Εβδομήκοντα· επειδή έχει γραφτεί στους προφήτες: «Πού είναι η δίκη σου, θάνατε; Πού είναι το κεντρί σου, άδη;» Πλην όμως, το κεντρί του θανάτου, λέει, είναι η αμαρτία, και η δύναμη της αμαρτίας είναι ο νόμος· διότι χτυπάει σαν κάποιος σκορπιός αυτός που έχει το κεντρί του θανάτου, δηλαδή ο σατανάς. Και δεν χτυπάει με κανέναν άλλο τρόπο, παρά μόνο διαμέσου της αμαρτίας· αλλά μας έδωσε ο Σωτήρας την εξουσία «να πατάμε επάνω σε φίδια και σκορπιούς και σε όλη τη δύναμη του εχθρού». Διότι έχει εξαφανιστεί το κεντρί του θανάτου, αφού εξαλείφθηκε η αμαρτία και δεν έχει πλέον ως δύναμη τον νόμο· διότι ο νόμος καταδικάζει αυτούς που αμαρτάνουν· γι' αυτόν τον λόγο λέει ο θεσπέσιος Παύλος ότι η δύναμη της αμαρτίας είναι ο νόμος· αλλά και αυτό έχει καταργηθεί εν Χριστώ· διότι η αμαρτία δεν θα μας κυριεύσει, επειδή δεν είμαστε υπό νόμον, αλλά υπό χάριν· και χωρίς τον νόμο, η αμαρτία είναι νεκρή. Ποιος λοιπόν είναι ο χορηγός σε εμάς όλων αυτών, ο πρύτανης της δικαιοσύνης, ο δωρητής της ελευθερίας, και η πηγή και αιτία κάθε αγαθού, θα το μάθουμε από τα λόγια του μακάριου Παύλου: Ευχαριστία δε στον Θεό, που μας δίνει τη νίκη διαμέσου του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.

Γι' αυτό λοιπόν και έλεγε: «Ας μη βασιλεύει, λοιπόν, η αμαρτία στο θνητό σας σώμα, ώστε να υπακούτε στις επιθυμίες του, ούτε να παραδίνετε τα μέλη σας ως όπλα αδικίας στην αμαρτία, αλλά να προσφέρετε τους εαυτούς σας στον Θεό σαν ζωντανούς που αναστήθηκαν από τους νεκρούς, και τα μέλη σας ως όπλα δικαιοσύνης στον Θεό. Διότι η αμαρτία δεν θα σας κυριεύσει πλέον· επειδή δεν είστε κάτω από τον νόμο, αλλά κάτω από τη χάρη.» Πρόσεξε λοιπόν πώς προστάζει να απομακρυνθούμε από τη σκιά του νόμου, και μάλλον να καταφύγουμε στη χάρη του Χριστού. Όμως δεν αγνόησε ο πνευματοφόρος ότι οπωσδήποτε κάποιοι θα πουν, ή μάλλον θα συλλογιστούν, ότι άρα οι πατέρες έχουν αστοχήσει ως προς την ευθεία οδό και ζωή· και ότι ο νόμος δεν τους ωφέλησε καθόλου, και είναι πια μάταια τα καυχήματα της δικής τους πολιτείας. Διότι αν είναι παράλογο να ζητά κανείς να βρίσκεται υπό τον νόμο, και αυτός ήταν ο σκοπός του βίου των αρχαίων, πώς δεν είναι αλήθεια να πούμε ότι αστόχησαν από το πρέπον; Αγωνίζεται, λοιπόν, αυτός που έχει τον Χριστό μέσα του· και από τη μία διαμορφώνει έξυπνα το επιχείρημα ώστε να φαίνεται ότι θέλει να συμφωνήσει με εκείνους που έχουν ζήσει υπό τον νόμο, αλλά από την άλλη τους μεταπείθει με διάφορους τρόπους στο να θεωρούν ότι, εφόσον ο καιρός καλεί στην πίστη, δεν πρέπει να θέλουν να προσκολλώνται υπερβολικά στις παλαιές συνήθειες. Για τον λόγο αυτό λέει: «Ή αγνοείτε, αδελφοί, διότι μιλώ σε ανθρώπους που γνωρίζουν τον νόμο, ότι ο νόμος κυριεύει τον άνθρωπο για όσο χρόνο ζει;»

αʹ. Επίκαιρα λοιπόν πάλι, αυτό που μέσω της λύρας του ψαλμωδού υμνήθηκε στους παλαιότερους, θα ειπωθεί από εμάς και προς εσάς: «Όλα τα έθνη, χτυπήστε τα χέρια σας· αλαλάξτε με φωνή αγαλλιάσεως», δηλαδή, ας προσφέρουμε στον Χριστό τις επινίκιες ωδές. «Διότι νίκησε τον κόσμο υπέρ ημών», όπως βεβαίως λέει ο ίδιος, και «εθριάμβευσε επί των αρχών, των εξουσιών, των κυριοτήτων και των κοσμοκρατόρων του σκότους τούτου, επί των πνευματικών δυνάμεων της πονηρίας στους επουράνιους τόπους». Έτσι, ελευθέρωσε τους πάντες από τη δική τους σκαιότητα και απάλλαξε από τις αρχαίες κατηγορίες, «καρφώνοντας στον σταυρό το καθ' ημών χειρόγραφο»· ώστε, χαίροντας γι' αυτό ακριβώς, να λέμε: «Πού είναι, θάνατε, το κεντρί σου; πού είναι, άδη, η νίκη σου; Το κεντρί του θανάτου είναι η αμαρτία, και η δύναμη της αμαρτίας είναι ο νόμος». Εξάλλου, έχουμε ελευθερωθεί μέσω του Χριστού και από την ποινή του νόμου. Και αυτό το μαρτυρεί ο θεσπέσιος Παύλος γράφοντας: «Διότι η αμαρτία δεν θα σας κυριεύσει· επειδή δεν είστε υπό νόμον, αλλά υπό χάριν». Γράφει δε και ο σοφός Ιωάννης, «Ότι ο νόμος δόθηκε διά του Μωυσή, η χάρη και η αλήθεια έγιναν διά του Ιησού Χριστού. Διότι ένας πέθανε υπέρ πάντων», αποκτώντας με το ίδιο του το αίμα τα πάντα υπό τον ουρανό, «ώστε οι ζώντες να μη ζουν πλέον για τον εαυτό τους, αλλά για εκείνον που απέθανε και ηγέρθη γι' αυτούς».

ΜΥΣΤΑΓΩΓΙΚΗ ΚΑΤΗΧΗΣΗ Β΄ ΠΕΡΙ ΒΑΠΤΙΣΜΑΤΟΣ Και ανάγνωσμα από την προς Ρωμαίους επιστολή: «Ή αγνοείτε ότι όσοι βαπτιστήκαμε στον Χριστό Ιησού, στον θάνατό του βαπτιστήκαμε;» έως το: «διότι δεν είστε υπό τον νόμο, αλλά υπό τη χάρη». Σας είναι χρήσιμες οι καθημερινές μυσταγωγίες και οι νέες διδασκαλίες, επειδή εξαγγέλλουν καινούργια πράγματα, και μάλιστα σε εσάς, που έχετε ανακαινιστεί από την παλαιότητα στην καινότητα. Γι' αυτόν τον λόγο, είναι ανάγκη να σας παραθέσω τη συνέχεια της χθεσινής μυσταγωγίας, για να μάθετε τίνος πράγματος ήταν σύμβολα όσα τελέστηκαν από εσάς στον εσωτερικό οίκο.

Κοπίασε, μοναχέ, τον χειμώνα, για να ευφρανθείς εισερχόμενος στο λιμάνι της ζωής. Ο Εχθρός οπλίζει τους πιο αμελείς αδελφούς εναντίον των πιο επιμελών· οι πιο επιμελείς όμως βρίσκουν πνευματική εργασία μέσω των αμελέστερων, βαστάζοντας τις αδυναμίες τους για χάρη του Κυρίου. Αυτός που ελεεί τον πλησίον, θα βρει έλεος από τον Κύριο· αμείλικτη δε θα είναι η κρίση για εκείνον που δεν έδειξε έλεος. Μη συμπράξεις με τον αδελφό σου στην αμαρτία, αλλά μάλλον και αυτόν ελευθέρωσέ τον από αυτήν, ώστε να ζήσει η ψυχή σας εν Κυρίω. Ας είναι ο φόβος του Θεού μπροστά στα μάτια σου διαπαντός, και η αμαρτία δεν θα σε κυριεύσει. Μην πεις, σήμερα αμαρτάνω και αύριο μετανοώ· διότι δεν έχεις τίποτα το βέβαιο για το αύριο· αλλά ας μετανοήσουμε σήμερα, και για το αύριο θα μεριμνήσει ο Κύριος.

Αλλά βέβαια ο στρατηγός στέκεται στο πλευρό μας, όντας πάντοτε έτοιμος για συμμαχία και παραμένοντας ακατανίκητος, και μάλιστα κατασκεύασε για εμάς ισχυρά όπλα· χρειάζεται πλέον η προαίρεσή μας να τα χειριστεί όπως πρέπει, ώστε και στον στρατηγό να υπακούει, και τα όπλα να τα χρησιμοποιεί υπέρ της πατρίδας. Αφού λοιπόν μας απηύθυνε τόσο μεγάλες προτροπές, και μας υπενθύμισε όπλα και μάχη και πολέμους, δες πώς πάλι ενθαρρύνει τον στρατιώτη και τονώνει την προθυμία του, λέγοντας: «Διότι η αμαρτία δεν θα σας κυριεύσει πλέον· επειδή δεν είστε υπό τον νόμον, αλλά υπό την χάριν». Εάν λοιπόν η αμαρτία δεν μας κυριεύει πια, για ποιον λόγο δίνεις τόσες παραγγελίες, λέγοντας: «Ας μη βασιλεύει η αμαρτία στο θνητό σας σώμα»· και, «Μην προσφέρετε τα μέλη σας ως όπλα αδικίας στην αμαρτία»; Τι σημαίνουν λοιπόν αυτά τα λόγια; Εδώ καταθέτει σπερματικά κάποιον λόγο, τον οποίο πρόκειται να αναπτύξει αργότερα και να τον επεξεργαστεί με εκτενή επιχειρηματολογία.

Γι' αυτό έλεγε: Εάν δεν περισσεύσει η δικαιοσύνη σας περισσότερο από εκείνη των Γραμματέων και των Φαρισαίων, δεν θα εισέλθετε στη βασιλεία των ουρανών. Εκείνος δε που δεν βλέπει τη βασιλεία, θα πέσει οπωσδήποτε στη γέεννα. Γι' αυτό και ο Παύλος έλεγε: Διότι η αμαρτία δεν θα σας κυριεύσει· επειδή δεν είστε υπό τον νόμο, αλλά υπό τη χάρη· και εδώ πάλι λέει: Ώστε να δουλεύουμε σε καινότητα πνεύματος, και όχι σε παλαιότητα γράμματος. Διότι δεν υπάρχει πλέον το γράμμα που καταδικάζει, δηλαδή ο παλαιός νόμος, αλλά το Πνεύμα που βοηθά. Γι' αυτό, στους παλαιούς χρόνους, αν τυχόν εμφανιζόταν κάποιος να ασκεί την παρθενία, προκαλούσε μεγάλη κατάπληξη· τώρα όμως η πράξη αυτή έχει διασπαρεί παντού στην οικουμένη. Και ενώ τότε ελάχιστοι άνδρες μετά βίας περιφρονούσαν τον θάνατο, τώρα και στα χωριά και στις πόλεις υπάρχουν άπειρα πλήθη μαρτύρων, που αποτελούνται όχι μόνο από άνδρες, αλλά και από γυναίκες. Έπειτα, αφού είπε αυτά, λύνει πάλι μια αντίρρηση που ανακύπτει, προετοιμάζοντας μέσα από τη λύση αυτό που επιθυμεί. Γι' αυτό και δεν εισάγει τη λύση ευθέως, αλλά μέσα από την αντίρρηση, ώστε, με την αναγκαιότητα της λύσης, να λάβει την αφορμή να πει αυτά που θέλει και να κάνει την κατηγορία λιγότερο επαχθή. Επειδή δηλαδή είπε: Σε καινότητα πνεύματος, και όχι σε παλαιότητα γράμματος, πρόσθεσε: Τι λοιπόν θα πούμε; Ο νόμος είναι αμαρτία;

Ύστερα, λοιπόν, από αυτή την χρίση, απομένει να έλθεις στην κολυμβήθρα των αγίων υδάτων. Τότε ο ιερέας, αφού σε απεκδύσει από το ιμάτιο, σε κατεβάζει ο ίδιος στα νάματα. Για ποιον λόγο, λοιπόν, γυμνό; Σου υπενθυμίζει την προγενέστερη γυμνότητα, όταν ήσουν στον παράδεισο και δεν αισθανόσουν ντροπή· διότι «ήσαν», λέγει, «ο Αδάμ και η Εύα γυμνοί και δεν αισχύνονταν», μέχρις ότου έλαβαν το ιμάτιο της αμαρτίας, το οποίο είναι γεμάτο από πολλή αισχύνη. Μην αισχύνεσαι, λοιπόν, ούτε και εδώ· διότι η κολυμβήθρα είναι πολύ ανώτερη από τον παράδεισο. Δεν υπάρχει εδώ όφις, αλλά παρών είναι εδώ ο Χριστός, μυσταγωγώντας σε προς την αναγέννηση εξ ύδατος και Πνεύματος. Δεν υπάρχουν εδώ δένδρα καλά και ωραία στην όψη, αλλά υπάρχουν εδώ πνευματικά χαρίσματα. Δεν υπάρχει εδώ το ξύλο της γνώσεως του καλού και του πονηρού, ούτε νόμος και εντολές, αλλά χάρις και δωρεές. Διότι «η αμαρτία δεν θα σας κυριεύσει· επειδή δεν είστε υπό τον νόμο, αλλά υπό την χάρη».

Δεν είπε «ας τυραννεί», πράγμα που θα αποτελούσε αναγκαιότητα, αλλά «ας μη βασιλεύει», το οποίο εξαρτάται από την ελεύθερη προαίρεση. «Στο θνητό σας σώμα, ώστε να υπακούτε στις επιθυμίες του· ούτε να προσφέρετε τα μέλη σας στην αμαρτία ως όπλα αδικίας· αλλά να προσφέρετε τους εαυτούς σας στον Θεό, σαν να είστε ζωντανοί ανάμεσα από τους νεκρούς, και τα μέλη σας ως όπλα δικαιοσύνης στον Θεό. Διότι η αμαρτία δεν θα σας κυριεύσει». Το σώμα μας πριν από την παρουσία του Χριστού γινόταν εύκολα υποχείριο της αμαρτίας. Διότι ούτε το Πνεύμα ήταν παρόν για να βοηθήσει, ούτε υπήρχε βάπτισμα που να μπορεί να νεκρώσει την αμαρτία. Επειδή όμως ο Χριστός ήρθε, και λάβαμε το βάπτισμα, καθώς και το Πνεύμα μέσω του βαπτίσματος, τα παλαίσματα έγιναν για εμάς εύκολα αντιμετωπίσιμα. «Διότι δεν είστε υπό τον νόμο, αλλά υπό τη χάρη· τι λοιπόν; Θα αμαρτήσουμε, επειδή δεν είμαστε υπό τον νόμο, αλλά υπό τη χάρη; Μη γένοιτο!» Αυτό δείχνει ότι οι αγώνες είναι πρόσκαιροι. «Δεν γνωρίζετε ότι σε όποιον προσφέρετε τους εαυτούς σας ως δούλους προς υπακοήν, είστε δούλοι σε εκείνον τον οποίο υπακούτε, είτε της αμαρτίας προς θάνατον, είτε της υπακοής προς δικαιοσύνην;» Αφού έθεσε την αντίρρηση που λέει, «Τι λοιπόν; Θα αμαρτήσουμε;» και αφού έφερε ως πρώτη λύση την απόλυτη απαγόρευση, λέγοντας «μη γένοιτο», προσθέτει και τη δεύτερη που προέρχεται από τον εχθρό, και την τρίτη από την κόλαση· και το επιχείρημα από τον εχθρό είναι αυτό: «Δεν γνωρίζετε ότι σε όποιον προσφέρετε τους εαυτούς σας ως δούλους προς υπακοήν, είστε δούλοι σε εκείνον τον οποίο υπακούτε;»

Επειδή φάνηκε να λέει πολλά εναντίον του νόμου, όπως: «τα πάθη των αμαρτιών μέσω του νόμου ενεργούνταν στα μέλη μας»· και: «η αμαρτία δεν θα σας κυριεύσει· διότι δεν είστε υπό τον νόμο». Και πάλι: «Διότι όπου δεν υπάρχει νόμος, δεν υπάρχει ούτε παράβαση». Και πάλι: «Ο νόμος δε παρεισέφρησε, για να πλεονάσει το παράπτωμα».

Επομένως «δεν είμαστε υπό τον νόμο, αλλά υπό τη χάρη», «έχοντας δικαιωθεί διά της πίστεως» και γνωρίζοντας μόνο τον αληθινό Θεό —«διότι για τον δίκαιο δεν έχει τεθεί νόμος»—, δεν είμαστε υποδουλωμένοι στα στοιχεία του νόμου ως νήπια, αλλά, έχοντας καταρτιστεί σε τέλειο άνδρα, τρεφόμαστε με στερεά τροφή, όχι με αυτήν που οδηγεί στην ειδωλολατρία.

Κάθε άνθρωπος, λοιπόν, που λαμβάνει αύξηση πίστεως και γνώσεως, έχει προοδεύσει στους τρόπους της αρετής και έχει αποβάλει από τον εαυτό του κάθε απάτη των υλικών πραγμάτων, αυτός είναι ο πνευματικός Ιωσήφ. Είναι ικανός να λάβει το σώμα του Χριστού, να το ενταφιάσει καλώς και να το εναποθέσει στη λαξευμένη από την πίστη καρδιά του, καθιστώντας, λόγω της χάριτος, το ίδιο του το σώμα ως σώμα του Χριστού, και τα μέλη του σώματός του όπλα δικαιοσύνης στον Θεό για αγιασμό. Προετοιμάζει τις αισθήσεις του σώματος, σύμφωνα με τον έμφυτο λόγο, να υπηρετούν την ψυχή προς τη φυσική εν Πνεύματι θεωρία. Κάνει την ίδια την ψυχή να ισονομεί με τις δυνάμεις της προς την εκπλήρωση των αρετών και, επιπλέον, υποδουλώνει την ψυχή και τις δυνάμεις της στις εντολές του Θεού, αναδεικνύοντας τις ίδιες τις εντολές ως φυσικές ενέργειες της ψυχής. Δια της αμετάθετης και παγίας έξεως στην αρετή, διεγείρεται και πάλι προς την κατανόηση και υποδοχή των θειοτέρων λόγων που είναι εγκεκρυμμένοι στις εντολές. Και περιβάλλει, σαν με κάποια σινδόνη, με τους πνευματικούς λόγους τους σχετικούς με αυτόν τον αιώνα, τον πρώτο Λόγο, από τον οποίο, δια του οποίου και εις τον οποίο υπάρχουν τα πάντα. Εκείνος που τήρησε με αυτόν τον τρόπο αυτήν την αρμονική ευταξία, είναι ο Ιωσήφ, ο οποίος ενταφιάζει μυστικώς το μυστικό σώμα του Χριστού.

Από τότε, λοιπόν, να παίρνεις στα χέρια σου το ραβδί σου και ένα μικρό βιβλίο στον κόρφο σου, και να βγαίνεις το πρωί της Δευτέρας σε έναν πιο ήσυχο τόπο, περνώντας την ημέρα εκεί, ψάλλοντας λίγο με προσοχή, διαβάζοντας λίγο με ευλάβεια, προσευχόμενος, μελετώντας, στενάζοντας με τη μνήμη του θανάτου, και γενικά σε ό,τι δώσει δύναμη ο Θεός σε αυτό το χωματένιο και αδύναμο σώμα, στη σκληρή καρδιά και στον ασταθή νου. Το βράδυ, λίγο πριν από τη δύση του ηλίου, να μπαίνεις στο κελί σου και να τρέφεσαι με τα απαραίτητα, ευχαριστώντας τον Θεό. Να αναπαύεσαι δε αυτή τη νύχτα και την Τρίτη, και αργά την Τρίτη, ενώ την Τετάρτη το πρωί να βγαίνεις κάνοντας τα ίδια με αυτά της Δευτέρας, και την Παρασκευή ομοίως. Και θα βρεις από αυτό μεγάλη ωφέλεια, εάν ησυχάζεις τρεις ημέρες κάθε εβδομάδα. Εάν όμως τύχει χειμώνας ή εορτή ή κάποιο άλλο αναπόφευκτο εμπόδιο και σε εμποδίσει μία ή δύο ή και τις τρεις ημέρες, ούτε και τότε πρέπει να απογοητεύεσαι. Διότι δεν βρισκόμαστε υπό τον νόμο, αλλά υπό τη χάρη.

Ρωμ. 6,12-14 Επειδή, λέει, πεθάναμε και το σώμα μας έγινε νεκρό ως προς την αμαρτία, ας μην το κάνουμε να ξαναζήσει τη ζωή της αμαρτίας, ούτε ας προετοιμαστούμε έτσι ώστε πάλι σε αυτό, που έγινε θνητό μέσω του βαπτίσματος, να βασιλεύει η αμαρτία. Και τι σημαίνει να βασιλεύει μέσα μας η αμαρτία; Το να εκπληρώνουμε τις επιθυμίες του σώματος. «Σαν ζωντανοί που αναστήθηκαν από τους νεκρούς». Όπως δηλαδή αρμόζει σε αυτούς που αξιώθηκαν τέτοιας μεγάλης ευεργεσίας και ελευθερώθηκαν από τα νεκρά και φθοροποιά πάθη και αποδείχθηκαν ζωντανοί. «Διότι η αμαρτία δεν θα σας κυριεύσει». Ας μην αποτελεί για εσάς πρόφαση ο πόλεμος της αμαρτίας· ασθενής είναι πλέον η αμαρτία, δεν μπορεί να κυριεύσει, εκτός αν εμείς με τη θέλησή μας υποκύψουμε σε αυτήν· διότι επιτίθεται μεν, δεν κυριεύει δε. Πώς λοιπόν κυρίευε μέχρι τώρα; Επειδή βρίσκονταν «υπό τον νόμον» αυτοί που κυριεύονταν από αυτήν, υπό έναν νόμο ο οποίος ναι μεν απαγόρευε την πράξη της αμαρτίας, αλλά δεν έδινε τη δύναμη για να την υπερνικήσουν και να επικρατήσουν εναντίον της. Εμείς όμως βρισκόμαστε «υπό τη χάριν», η οποία, εκτός από το να συμβουλεύει και να διατάζει το τι πρέπει να γίνεται, ταυτόχρονα ενισχύει και συνεργεί στην πραγματοποίησή τους. Και όχι μόνο αυτό, αλλά εξαλείφει και τις αμαρτίες που έχουμε διαπράξει στο παρελθόν.

Διότι, λέγοντας ο απόστολος: «Παραστήστε τα μέλη σας ως όπλα δικαιοσύνης στον Θεό· και η αμαρτία δεν θα σας κυριεύσει πλέον, διότι βρίσκεστε υπό την χάριν», δηλώνει οπωσδήποτε ότι εκείνος που μεταχειρίζεται τα όπλα είναι ο ίδιος ο Θεός. Και όπως ακριβώς τα άψυχα όπλα δεν έχουν δικό τους θέλημα ούτε λογισμό που να αντιτίθεται στον πολεμιστή που τα μεταχειρίζεται, αλλά τον ακολουθούν σε όποια χρήση εκείνος θα ήθελε, και όπως θέλει και όποτε θέλει, έτσι λοιπόν και ο χριστιανός οφείλει να παραδίδει τα δικά του μέλη υπάκουα στον Θεό, για να ακούουν, να βλέπουν, να μιλούν, να αγγίζουν, να οσφραίνονται, να περπατούν, να στέκονται, να αναπαύονται, να κάθονται, να κινούνται, να αδρανούν, να σιωπούν, να ησυχάζουν, να ενεργούν, να βάλλονται, να δέχονται, να ακονίζονται, να καθαρίζονται, να τέμνουν, να βάλλουν, να τον θωρακίζουν, να τον φυλάσσουν άτρωτο, όπως ο ίδιος βούλεται και θέλει. Διότι αυτός που νικά, κάθε πολεμιστής που είναι οπλισμένος και πλήττει τον εχθρό, επιδεικνύοντας μέσω των όπλων τη δική του δύναμη και πολεμική εμπειρία ως άριστος μαχητής, είναι ο ίδιος, και όχι τα όπλα· το ότι βέβαια χωρίς τα όπλα ένας τέτοιος δεν θα μπορούσε να πολεμήσει, είναι αληθές· το ότι όμως η νίκη δεν είναι των όπλων, αλλά του πολεμιστή, δεν είναι ψευδές.

Όμως, είναι ευχής έργο να διασώσουμε αναφαίρετη μια τέτοια χάρη, επειδή αυτό που δωρίζεται εύκολα έχει κατά κάποιον τρόπο τη φυσική τάση να καταφρονείται· εμείς, όμως, αδελφοί, οφείλουμε να διαφυλάξουμε το χάρισμα. Ας μη μολύνουμε, λοιπόν, τα αγιασμένα μας χείλη με ψεύτικα λόγια και με λόγια ματαιότητας, ούτε να σκοτεινιάσουμε τους φωτισμένους μας οφθαλμούς με πορνικά βλέμματα, ούτε να βεβηλώσουμε την λαμπρυνθείσα μας καρδιά με πονηρούς λογισμούς, ούτε, όπως φωνάζει ο Απόστολος, «ας μη βασιλεύει η αμαρτία στο θνητό μας σώμα, ώστε να την υπακούμε στις επιθυμίες του, ούτε να παραδίδουμε τα μέλη μας ως όπλα αδικίας στην αμαρτία· αλλά ας παραδώσουμε τους εαυτούς μας στον Θεό ως ανθρώπους που ζουν εκ νεκρών, και τα μέλη μας ως όπλα δικαιοσύνης στον Θεό· διότι η αμαρτία δεν θα σας κυριεύσει· επειδή δεν είστε υπό τον νόμο, αλλά υπό την χάρη.» Βλέπεις ότι στον νόμο κυριαρχούσε η αμαρτία, ενώ στη χάρη η δικαιοσύνη που βασιλεύει μας λυτρώνει από κάθε αμαρτία; Καθώς είναι γραμμένο: «Αλλά λουστήκατε, αλλά αγιαστήκατε, αλλά δικαιωθήκατε στο όνομα του Κυρίου Ιησού και στο πνεύμα του Θεού μας.» Ας σεβαστούμε, λοιπόν, σας παρακαλώ, την κάθαρση, ας διαφυλάξουμε τον αγιασμό.