ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ Διδασκαλία πρὸς μοναχοὺς πραοτέρα, πνευματική. Τὸν πιστεύοντα τῷ Κυρίῳ, καὶ προσιόντα ἑαυτῷ, καὶ ἐπὶ τέλειον εἰς μαθητείαν, μανθάνειν δεῖ πρότερον ἀφίστασθαι παντὸς ἁμαρτήματος· ἔπειτα δὲ καὶ ἀφέλκοντας τοῖς ὀφειλομένοις κατὰ πολλοὺς λόγους εὐπαθεῖν τῷ Κυρίῳ ἡμῶν, κἂν ἀλογοφάνειρος εἶναι δοκῶ σοι. Ἀδύνατον γὰρ τὸν ἁμαρτίαν ποιοῦντα, ἢ ἐμπλεκόμενον ταῖς τοῦ βίου πραγματείαις ἢ φροντίσι, δοῦναι αὐτὸν τῇ τῶν πρὸς τὸ ζῇν ἀναγκαίων δουλεύσει, οὐχ ὅτι μαθητευθῆναι τῷ Κυρίῳ· οὐ πρότερον εἰπόντι τῷ νεανίσκῳ, «Δεῦρο ἀκολούθει μοι,» ἕως ἂν ἐντείλασθαι πωλῆσαι τὰ ὑπάρχοντα καὶ δοῦναι πτωχῷ· ἀλλὰ οὐδὲ τὸ τοῦτο προσέταξε, πρὶν ὁμολογῆσαι αὐτὸν, ὅτι «Πάντα ταῦτα ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου.» Ὁ γὰρ μήποτε λαβὼν τὴν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν καὶ καταλυθεὶς ἀπὸ τούτων ἐν τῷ αἵματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, δουλεύων δὲ τῷ διαβόλῳ καὶ κρατούμενος ὑπὸ τῆς ἐν αὐτῷ ἁμαρτίας, ἀδυνάτως ἔχει δουλεῦσαι τῷ Κυρίῳ τῷ ἀπαράβατον ἀπόφασιν δεδωκότι τὸ εἰπεῖν· «Πᾶς ὁ ποιῶν τὴν ἁμαρτίαν, δοῦλός ἐστι τῆς ἁμαρτίας. Ὁ δὲ δοῦλος οὐ μένει ἐν τῇ οἰκίᾳ εἰς τὸν αἰῶνα.» Μαρτυρεῖ καὶ ὁ ἐν Χριστῷ λαλῶν Παῦλος, ὅτι «ὁ δοῦλος τῆς ἁμαρτίας, ἐλεύθερός ἐστιν ἀπὸ τῆς δικαιοσύνης.»
Μετάφραση
Του εν αγίοις πατρός ημών Αθανασίου του Μεγάλου, Διδασκαλία προς μοναχούς πραότερη, πνευματική. Εκείνος που πιστεύει στον Κύριο και προσέρχεται σε Αυτόν, βαδίζοντας προς την τέλεια μαθητεία, πρέπει πρώτα να μάθει να απομακρύνεται από κάθε αμάρτημα. Έπειτα δε, πρέπει να αποσπάται από τις κοσμικές οφειλές με πολλούς τρόπους για να υπομένει καρτερικά για τον Κύριό μας, έστω και αν σου φαίνομαι ότι ομιλώ παράλογα. Διότι είναι αδύνατον αυτός που διαπράττει αμαρτία, ή εμπλέκεται στις υποθέσεις και τις μέριμνες του βίου, να παραδώσει τον εαυτό του στη δουλεία των αναγκαίων για το ζην και, πολύ περισσότερο, να γίνει μαθητής του Κυρίου. Γι' αυτό ούτε στον νεανίσκο είπε προηγουμένως: «Έλα και ακολούθησέ με», προτού του δώσει την εντολή να πουλήσει τα υπάρχοντά του και να τα δώσει στους φτωχούς. Αλλά ούτε και αυτό του το πρόσταξε, προτού εκείνος ομολογήσει ότι: «Όλα αυτά τα τήρησα από τη νεότητά μου». Διότι εκείνος που δεν έλαβε ποτέ την άφεση των αμαρτιών και δεν λυτρώθηκε από αυτές με το αίμα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, αλλά δουλεύει στον διάβολο και εξουσιάζεται από την αμαρτία που υπάρχει μέσα του, είναι αδύνατον να δουλεύσει στον Κύριο, ο οποίος εξέδωσε την απαράβατη απόφαση λέγοντας: «Καθένας που πράττει την αμαρτία, είναι δούλος της αμαρτίας. Και ο δούλος δεν παραμένει στην οικία αιώνια». Το μαρτυρεί άλλωστε και ο Παύλος, που ομιλεί εν Χριστώ, ότι: «ο δούλος της αμαρτίας, είναι ελεύθερος από τη δικαιοσύνη».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες