Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ 7:3

Μέσω αυτών, αφού μας απομάκρυνε εντελώς από κάθε αμαρτία και από τη δικαιοσύνη του νόμου, και μας οδήγησε στη δικαιοσύνη του Θεού εντονότερα διά μιας πιο φοβερής απειλής και μιας αγαθής και εξαιρετικά ποθητής υπόσχεσης, με το να πει: «Διότι τα οψώνια της αμαρτίας είναι θάνατος, ενώ το χάρισμα του Θεού είναι ζωή αιώνια εν Χριστώ Ιησού τω Κυρίω ημών», μας διδάσκει και πάλι να μιμούμαστε τον Κύριο και να γίνουμε ανώτεροι από τη δικαιοσύνη του νόμου, προσθέτοντας: «Ή μήπως αγνοείτε, αδελφοί (διότι μιλώ σε ανθρώπους που γνωρίζουν τον νόμο), ότι ο νόμος κυριεύει τον άνθρωπο για όσο χρόνο ζει; Διότι η ύπανδρη γυναίκα είναι δεμένη από τον νόμο με τον ζωντανό άνδρα της· εάν όμως πεθάνει ο άνδρας, έχει απαλλαγεί από τον νόμο του άνδρα. Άρα λοιπόν, όσο ζει ο άνδρας, θα ονομαστεί μοιχαλίδα εάν γίνει γυναίκα άλλου άνδρα· εάν όμως πεθάνει ο άνδρας, είναι ελεύθερη από τον νόμο, ώστε να μην είναι μοιχαλίδα εάν γίνει γυναίκα άλλου. Επομένως, αδελφοί μου, και εσείς θανατωθήκατε ως προς τον νόμο διά του σώματος του Χριστού, για να ανήκετε σε άλλον, σε Εκείνον που εγέρθηκε από τους νεκρούς, ώστε να καρποφορήσουμε για τον Θεό. Διότι, όταν ζούσαμε κατά σάρκα, τα πάθη των αμαρτιών, τα οποία αναδεικνύονταν διά του νόμου, ενεργούσαν στα μέλη μας ώστε να καρποφορήσουν για τον θάνατο. Τώρα όμως απαλλαχθήκαμε από τον νόμο, αφού πεθάναμε ως προς εκείνο που μας κρατούσε δέσμιους, ώστε να δουλεύουμε σε καινότητα πνεύματος και όχι σε παλαιότητα γράμματος», και τα εξής.

Έπειτα, αφού υπαινίχθηκε αυτό στα προοίμια, προχωρεί τον λόγο του με το παράδειγμα της γυναίκας κατά την ανάπτυξη του θέματος, λέγοντας τα εξής: Διότι η έγγαμη γυναίκα είναι δεμένη από τον νόμο με τον άνδρα της όσο αυτός ζει· εάν όμως πεθάνει ο άνδρας, έχει απαλλαγεί από τον νόμο του άνδρα. Άρα λοιπόν, όσο ζει ο άνδρας, ονομάζεται μοιχαλίδα, εάν γίνει γυναίκα άλλου άνδρα· εάν όμως πεθάνει ο άνδρας, είναι ελεύθερη από τον νόμο, ώστε να μην είναι μοιχαλίδα, εάν γίνει γυναίκα άλλου άνδρα.

γ΄. Είδες πώς στο παράδειγμα δείχνει ότι ο νόμος έχει νεκρωθεί; Αλλά δεν το κάνει αυτό στην επαγωγή. Επομένως, όσο ζει ο άνδρας, η γυναίκα χαρακτηρίζεται μοιχαλίδα. Δες πώς ενδιατρίβει στις κατηγορίες εκείνων που παραβαίνουν τον νόμο όσο αυτός ζει. Αφού όμως τον έπαυσε, τον παραδίδει πλέον με κάθε ασφάλεια στην πίστη, χωρίς να προκαλεί από αυτό καμία βλάβη. Διότι, λέει, όσο ζει ο άνδρας, η γυναίκα θα χαρακτηριστεί μοιχαλίδα, εάν γίνει γυναίκα άλλου άνδρα. Ώστε, αδελφοί μου, και εσείς.

Διότι εκείνος ο προβατόσχημος λύκος, ο οποίος έχει μεν το σχήμα του επισκόπου, αλλά στην πραγματικότητα είναι μοιχός· διότι, όπως ακριβώς ονομάζεται μοιχαλίδα η γυναίκα που ενώνεται με άλλον ενώ ζει ο σύζυγός της, έτσι και αυτός είναι μοιχός, όχι κατά τη σάρκα, αλλά κατά το πνεύμα· διότι, ενώ εγώ βρίσκομαι εν ζωή, άρπαξε τον θρόνο μου της Εκκλησίας. Και αυτά σου τα απέστειλα από την Κουκουσό, όπου η βασίλισσα διέταξε να εξοριστούμε.

Διότι άκουσα και εγώ για εκείνον τον ανόητο, τον Αρσάκιο, τον οποίο τοποθέτησε η βασίλισσα στον θρόνο, όταν κατέθλιψε τους αδελφούς και τις παρθένους που δεν ήθελαν να κοινωνήσουν μαζί του. Πολλοί δε εξ αυτών πέθαναν ακόμη και στη φυλακή εξαιτίας μου. Διότι εκείνος ο προβατόσχημος λύκος, που φέρει μεν το σχήμα του επισκόπου, αλλά είναι μοιχός —διότι όπως η γυναίκα λογίζεται μοιχαλίδα όταν, ενώ ζει ο σύζυγός της, συνάπτεται με άλλον, έτσι και αυτός είναι μοιχός— όχι της σαρκός, αλλά του πνεύματος· επειδή, ενώ εγώ βρίσκομαι εν ζωή, άρπαξε τον θρόνο μου της Εκκλησίας.

Διότι άκουσα και εγώ για εκείνον τον ανόητο Αρσάκιο, τον οποίο η βασίλισσα τοποθέτησε στον θρόνο μου, ότι καταπίεσε τους αδελφούς και τις παρθένους που δεν ήθελαν να κοινωνήσουν μαζί του. Πολλοί μάλιστα από αυτούς εξαιτίας μου ρίχτηκαν και στη φυλακή. Διότι εκείνος ο προβατόσχημος λύκος, ο οποίος έχει μεν το σχήμα του επισκόπου, είναι όμως μοιχός —καθώς, όπως ακριβώς η γυναίκα ονομάζεται μοιχαλίδα όταν, ενώ ζει ο άνδρας της, συνάπτεται με άλλον, έτσι και αυτός είναι μοιχός— όχι της σάρκας, αλλά του πνεύματος· διότι, ενώ εγώ βρίσκομαι εν ζωή, άρπαξε τον θρόνο μου της εκκλησίας.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ζʹ. «Ή αγνοείτε, αδελφοί (διότι μιλώ σε ανθρώπους που γνωρίζουν τον νόμο);» Αφού ολοκλήρωσε τον ηθικό λόγο, μεταβαίνει στα δογματικά, αποδεικνύοντας ότι όχι μόνο η αμαρτία δεν τους κυριεύει, αλλά ούτε και ο νόμος· και αν δεν τους κυριεύει ο νόμος, πολύ περισσότερο δεν τους κυριεύει η αμαρτία. Το τεκμηριώνει δε αυτό μέσω ενός παραδείγματος· και αρχίζει με επαίνους, γλυκαίνοντας την ακοή των ακροατών. «Ότι ο νόμος κυριεύει τον άνθρωπο για όσο χρόνο ζει· διότι η παντρεμένη γυναίκα δεσμεύεται από τον νόμο με τον άνδρα της όσο αυτός ζει. Εάν όμως πεθάνει ο άνδρας της, απαλλάσσεται από τον νόμο του άνδρα. Άρα λοιπόν, όσο ζει ο άνδρας της, θα χαρακτηριστεί μοιχαλίδα εάν συνδεθεί με άλλον άνδρα. Εάν όμως πεθάνει ο άνδρας της, είναι ελεύθερη από τον νόμο, ώστε να μην είναι μοιχαλίδα αν συνδεθεί με άλλον άνδρα. Ώστε και εσείς, αδελφοί μου, θανατωθήκατε ως προς τον νόμο δια του σώματος του Χριστού, για να ανήκετε σε άλλον, σε Εκείνον που αναστήθηκε από τους νεκρούς.» Ο νόμος, λέει, ισχύει για όσους ζουν, ενώ σε όσους έχουν πεθάνει δεν δίνει πλέον διαταγές. Εάν λοιπόν έχετε πεθάνει και εσείς, έχοντας συνταφεί με τον Χριστό δια του βαπτίσματος, δεν σας κυριεύει πλέον ο νόμος. Πρόσεξε όμως τη σύνεση του Παύλου: πώς στο μεν παράδειγμα παρουσιάζει τον νόμο ως νεκρό, λέγοντας: «Εάν όμως πεθάνει ο άνδρας».

Αυτά δε τα λέμε όχι για να εισαγάγουμε την άποψη ότι η ορθόδοξη πίστη είναι χωρίς μαρτυρίες και ακατάληπτη -διότι οι θείες Γραφές είναι πλήρεις από τεκμήρια περί αυτής- αλλά επειδή, ενώ κατά το βάπτισμα ομολόγησαν εκ ψυχής τον Θεό Λόγο ως σαρκωθέντα και ενανθρωπήσαντα και σταυρωθέντα κατά σάρκα, θανόντα, ταφέντα για εμάς και αναστάντα εκ νεκρών την τρίτη ημέρα και ανελθόντα στους ουρανούς και ερχόμενο να κρίνει ζώντες και νεκρούς, τώρα τα χωρίζουν το καθένα ξεχωριστά, πότε τη σάρκα από τον Λόγο, πότε τον Λόγο από τη σάρκα, και περιεργάζονται την ανεκδιήγητη ένωσή Του με ανθρώπινους λογισμούς, και εξετάζουν τα άρρητα, και διερωτώνται πώς, και αν δεν μάθουν το πώς, δεν ανέχονται πλέον να πιστεύουν. Και αυτές οι ψυχές που κάποτε συνάφθηκαν μαζί Του μέσω των πνευματικών μυστηρίων, ιδού, ενώ ο σύζυγος ζει, καθίστανται μοιχαλίδες.