Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ 8:1

8 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

Οὐδὲν ἄρα νῦν κατάκριμα τοῖς ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ μὴ κατὰ σάρκα περιπατοῦσιν, ἀλλὰ κατὰ πνεῦμα.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–8 από 8

Μέγας Βασίλειος Περὶ βαπτίσματος
τίς δὲ συγκατάθεσις ναῷ Θεοῦ μετὰ εἰδώλων;» Καὶ πάλιν ὁριστικῶς· «Ἡ σὰρξ ἐπιθυμεῖ κατὰ τοῦ πνεύματος, τὸ δὲ πνεῦμα κατὰ τῆς σαρκός. Ταῦτα δὲ ἀντίκειται ἀλλήλοις, ἵνα μὴ ἃ ἂν θέλητε, ταῦτα ποιῆτε.» Ἔτι δὲ ἐντρεπτικώτερον ἡμῖν παραδιδοὺς, τί εἶπε, μνημονεύσωμεν. «Οἶδα μὲν γὰρ, ὅτι ὁ νόμος πνευματικός ἐστιν· ἐγὼ δὲ σαρκικός εἰμι, πεπραμένος ὑπὸ τὴν ἁμαρτίαν. Ὃ γὰρ κατεργάζομαι, οὐ γινώσκω· οὐ γὰρ ὃ θέλω ἀγαθὸν, τοῦτο πράσσω, ἀλλ᾽ ὃ μισῶ κακὸν, τοῦτο ποιῶ. Εἰ δὲ ὃ οὐ θέλω ἐγὼ, τοῦτο ποιῶ, σύμφημι τῷ νόμῳ, ὅτι καλός. Νυνὶ δὲ οὐκέτι ἐγὼ κατεργάζομαι αὐτὸ, ἀλλ᾽ ἡ οἰκοῦσα ἐν ἐμοὶ ἁμαρτία.» Καὶ τοῦτο αὐτὸ τὸ θεώρημα διὰ πλειόνων ἐπεξεργασάμενος, ὅτι ἀδύνατον τὸν κρατούμενον ὑπὸ ἁμαρτίας δουλεύειν τῷ Κυρίῳ, φανερῶς ὑποδεικνύει ἡμῖν τὸν λυτρούμενον ἡμᾶς ἐκ τῆς τοιαύτης τυραννίδος ἐν τῷ εἰπεῖν· «Ταλαίπωρος ἐγὼ ἄνθρωπος, τίς με ῥύσεται ἐκ τοῦ σώματος τοῦ θανάτου τούτου; Εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν.» Καὶ μετ᾽ ὀλίγα ἐπάγει· «Οὐδὲν ἄρα νῦν κατάκριμα τοῖς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, μὴ κατὰ σάρκα περιπατοῦσιν.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Και ποια συμφωνία υπάρχει μεταξύ του ναού του Θεού και των ειδώλων;» Και πάλι κατηγορηματικά αναφέρει: «Η σάρκα επιθυμεί ενάντια στο πνεύμα, και το πνεύμα ενάντια στη σάρκα. Αυτά τα δύο αντιτίθενται το ένα στο άλλο, ώστε να μην κάνετε εκείνα που θα θέλατε.» Ας θυμηθούμε, επιπλέον, τι είπε, διδάσκοντάς μας με τρόπο ακόμη πιο ελεγκτικό: «Διότι γνωρίζω ότι ο νόμος είναι πνευματικός· εγώ όμως είμαι σαρκικός, πουλημένος στην αμαρτία. Επειδή αυτό που πράττω, δεν το κατανοώ· διότι δεν κάνω το αγαθό που θέλω, αλλά πράττω το κακό που μισώ. Αν όμως κάνω αυτό που εγώ δεν θέλω, συμφωνώ με τον νόμο ότι είναι καλός. Τώρα, λοιπόν, δεν το πράττω πλέον εγώ αυτό, αλλά η αμαρτία που κατοικεί μέσα μου.» Και αφού ανέπτυξε αυτή την ίδια θέση εκτενέστερα, ότι δηλαδή είναι αδύνατον αυτός που κυριαρχείται από την αμαρτία να είναι δούλος του Κυρίου, μας υποδεικνύει φανερά Εκείνον που μας λυτρώνει από μια τέτοια τυραννία, λέγοντας: «Ταλαίπωρος άνθρωπος εγώ, ποιος θα με γλιτώσει από το σώμα τούτου του θανάτου; Ευχαριστώ τον Θεό μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας.» Και λίγο μετά προσθέτει: «Καμία κατάκριση, επομένως, δεν υπάρχει τώρα για εκείνους που βρίσκονται εν Χριστώ Ιησού, οι οποίοι δεν πορεύονται σύμφωνα με τη σάρκα.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὴν πρὸς Ῥωμαίους ἐπιστολήν
εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν.> Τέως δὲ σχετλιάζει καὶ κατακράζει τῆς σαρκός· καὶ σῶμα θανάτου, τὸ ἀπὸ γῆς καὶ φιλήδονον καλεῖ διὰ τὸ νοσεῖν ἐν αὐτῷ τῆς ἁμαρτίας τὸν νόμον· ζητεῖν δὲ λέγει τὸν δυνάμενον τῶν τοιούτων ἀπαλλάξαι κακῶν, καὶ ἵν᾽ εὐαφόρμως ἡμῖν εἰσαγάγῃ τὸν λυτρωτὴν, τουτέστι, Χριστὸν, ᾧ καὶ τὴν πᾶσαν ὁμολογεῖ χάριν· δι᾽ αὐτοῦ γὰρ λελυτρώμεθα, οὐ τῆς σαρκὸς, ἀλλὰ τοῦ θανάτου τῆς σαρκός· οὐκ ἀποθάνοντες, ἀλλὰ τοῦ ἐν τοῖς μέλεσι θανάτου, τουτέστι τῆς ἐν τοῖς μέλεσιν ἀγρίας ἡδονῆς, ἐλευθερωθέντες. κρείττους γὰρ ἡμᾶς ἀπέφηνεν ὁ Χριστὸς ἡδονῆς καὶ ἁμαρτίας. <Ἄρα οὖν αὐτὸς ἐγὼ τῷ μὲν νοῒ δουλεύω νόμῳ Θεοῦ, τῇ δὲ σαρκὶ νόμῳ ἁμαρτίας. οὐδὲν ἄρα νῦν κατάκριμα τοῖς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, μὴ κατὰ σάρκα περιπατοῦσιν ἀλλὰ κατὰ πνεῦμα.> Μακρὸς μὲν αὐτῷ ἐκπεποίηται λόγος, βασανίζοντι λεπτῶς ἕκαστα τῶν ἐν ἡμῖν καὶ τῆς πλεονεξίας τοὺς τρόπους, οὓς ὑπομένειν ἔθος τὴν ἀνθρώπου διάνοιαν, ἀντεξάγοντος αὐτῇ τοῦ κακοῦ· διισχυρίζετο δὲ ὡς ἀσχάλλει μὲν ἔσθ᾽ ὅτε τῶν ἐπιεικεστέρων ὁ νοῦς τοῖς τῆς σαρκὸς πάθεσι τυραννούμενος, ἀλύει δὲ σφόδρα καὶ ἀσθενῶν αἰσχύνεται· τὸ γεμὴν ἀποφορτίσασθαι τὴν ἀβούλητον ἁμαρτίαν οὐδαμόθεν ἔχει, δεινῶς κατεμπιπτούσης τῆς ἡδονῆς. ταύτῃτοι καὶ ἀσθενεῖ πρὸς ἀντίστασιν, οὐδὲν τὸ παράπαν διά γε τοῦ νόμου πρὸς τοῦτο ἐπικουρούμενος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ευχαριστώ τον Θεό διά του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας.> Προς το παρόν, όμως, αγανακτεί και κατακρίνει τη σάρκα· και ονομάζει σώμα θανάτου το γήινο και φιλήδονο, επειδή νοσεί μέσα του από τον νόμο της αμαρτίας. Λέγει δε ότι αναζητά αυτόν που μπορεί να τον απαλλάξει από τέτοια κακά, και για να μας εισαγάγει, λαμβάνοντας κατάλληλη αφορμή, τον λυτρωτή, δηλαδή τον Χριστό, προς τον οποίο και ομολογεί όλη την ευγνωμοσύνη του. Διότι μέσω αυτού λυτρωθήκαμε, όχι από τη σάρκα, αλλά από τον θάνατο της σάρκας· όχι επειδή πεθάναμε, αλλά επειδή ελευθερωθήκαμε από τον θάνατο που βρίσκεται στα μέλη, δηλαδή από την άγρια ηδονή που υπάρχει στα μέλη. Διότι ο Χριστός μας ανέδειξε ανώτερους από την ηδονή και την αμαρτία. <Άρα, λοιπόν, εγώ ο ίδιος με τον νου δουλεύω στον νόμο του Θεού, αλλά με τη σάρκα στον νόμο της αμαρτίας. Δεν υπάρχει άρα τώρα καμία κατάκριση για όσους είναι εν Χριστώ Ιησού, οι οποίοι δεν περιπατούν κατά σάρκα αλλά κατά πνεύμα.> Ο λόγος του έχει εκταθεί μακρός, εξετάζοντας λεπτομερώς το καθένα από όσα υπάρχουν μέσα μας και τους τρόπους της πλεονεξίας, τους οποίους συνηθίζει να υπομένει η ανθρώπινη διάνοια, καθώς το κακό αντιπαρατάσσεται σε αυτήν. Ισχυριζόταν, μάλιστα, ότι ο νους των πιο ενάρετων ανθρώπων κάποιες φορές δυσφορεί όταν τυραννείται από τα πάθη της σάρκας, στενοχωριέται σφόδρα και ντρέπεται επειδή ασθενεί· ωστόσο, δεν έχει με κανέναν τρόπο τη δυνατότητα να αποβάλει την ακούσια αμαρτία, καθώς η ηδονή επιπίπτει με σφοδρότητα. Για αυτόν τον λόγο και είναι αδύναμος να αντισταθεί, μην έχοντας απολύτως καμία βοήθεια για αυτόν τον σκοπό από τον νόμο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Διάδοχος Φωτικῆς Κεφάλαια περὶ τελειότητος πνευματικῆς
Ὅθεν δεῖ νοεῖν ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἐστὶ τὸ ἅγιον πνεῦμα ἐν ἡμῖν, οὐ δύναται εἰσελθὼν ὁ Σατανᾶς ἐν τῷ βάθει τῆς ψυχῆς καταμεῖναι, ἀλλὰ καὶ ὁ θεσπέσιος Παῦλος φανερῶς ταύτης ἡμᾶς διδάσκει τὸν νοῦν τῆς θεωρίας· ἐκ μὲν γὰρ τῆς ἀγωνιστικῆς γνώσεως θεωρήσας τὸ σχῆμα τῆς ὑποθέσεως, οὕτως λέγει· Συνήδομαι γὰρ τῷ νόμῳ τοῦ θεοῦ κατὰ τὸν ἔσω ἄνθρωπον. Βλέπω δὲ ἕτερον νόμον ἐν τοῖς μέλεσί μου ἀντιστρατευόμενον τῷ νόμῳ τοῦ νοός μου καὶ αἰχμαλωτίζοντά με τῷ νόμῳ τῆς ἁμαρτίας τῷ ὄντι ἐν τοῖς μέλεσί μου· ἐκ δὲ τῆς τελειότητος· Οὐδὲν ἄρα νῦν, φησίν, κατάκριμα τοῖς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ· ὁ γὰρ νόμος τοῦ πνεύματος τῆς ζωῆς ἠλευθέρωσέ με ἀπὸ τοῦ νόμου τῆς ἁμαρτίας καὶ τοῦ θανάτου. Λέγει δὲ καὶ ἀλλαχοῦ, ἵνα πάλιν διδάξῃ ἡμᾶς, ὅτι ἐκ τοῦ σώματος πολεμεῖ ὁ Σατανᾶς τὴν ψυχὴν τὴν μετέχουσαν τοῦ ἁγίου πνεύματος· Στῆτε οὖν περιζωσάμενοι τὴν ὀσφὺν ὑμῶν ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἐνδυσάμενοι τὸν θώρακα τῆς δικαιοσύνης καὶ ὑποδησάμενοι τοὺς πόδας ἐν ἑτοιμασίᾳ τοῦ εὐαγγελίου τῆς εἰρήνης, ἐπὶ πᾶσιν ἀναλαβόντες τὸν θυρεὸν τῆς πίστεως, ἐν ᾧ δυνήσεσθε πάντα τὰ βέλη τοῦ πονηροῦ τὰ πεπυρωμένα σβέσαι καὶ τὴν περικεφαλαίαν τοῦ σωτηρίου δέξασθαι καὶ τὴν μάχαιραν τοῦ πνεύματος, ὅ ἐστι ῥῆμα θεοῦ. Ἄλλο δέ τι αἰχμαλωτισμὸς καὶ ἄλλο πάλη· ἐπειδὴ τὸ μὲν βιαίας ἀπαγωγῆς ἐστι σημαντικόν, τὸ δὲ ἰσοσθενοῦς τινος ἀγῶνος δηλωτικόν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επομένως, πρέπει να κατανοήσουμε ότι, εφόσον το Άγιο Πνεύμα βρίσκεται μέσα μας, ο Σατανάς δεν μπορεί να εισέλθει και να παραμείνει στο βάθος της ψυχής. Αλλά και ο θεσπέσιος Παύλος μάς διδάσκει φανερά το νόημα αυτής της θεωρίας: διότι, αφού εξέτασε τη μορφή του ζητήματος μέσα από την αγωνιστική γνώση, λέει τα εξής: Διότι συμφωνώ με χαρά με τον νόμο του Θεού κατά τον εσωτερικό άνθρωπο. Βλέπω όμως έναν άλλον νόμο στα μέλη μου, ο οποίος αντιστρατεύεται τον νόμο του νου μου και με αιχμαλωτίζει στον νόμο της αμαρτίας που υπάρχει στα μέλη μου. Ενώ από την πλευρά της τελειότητας λέει: Καμία κατάκριση δεν υπάρχει τώρα πλέον για όσους είναι ενωμένοι με τον Χριστό Ιησού. Διότι ο νόμος του Πνεύματος της ζωής με ελευθέρωσε από τον νόμο της αμαρτίας και του θανάτου. Λέει δε και αλλού, για να μας διδάξει πάλι, ότι ο Σατανάς πολεμά μέσω του σώματος την ψυχή που μετέχει στο Άγιο Πνεύμα: Σταθείτε, λοιπόν, έχοντας περιζωστεί τη μέση σας με την αλήθεια και έχοντας ενδυθεί τον θώρακα της δικαιοσύνης, και έχοντας υποδηθεί τα πόδια σας με την ετοιμότητα του ευαγγελίου της ειρήνης. Πάνω από όλα, αναλάβετε την ασπίδα της πίστεως, με την οποία θα μπορέσετε να σβήσετε όλα τα πυρωμένα βέλη του πονηρού. Και δεχθείτε την περικεφαλαία του σωτηρίου και τη μάχαιρα του Πνεύματος, η οποία είναι ο λόγος του Θεού. Άλλο πράγμα όμως είναι η αιχμαλωσία και άλλο η πάλη. Επειδή το πρώτο υποδηλώνει βίαιη απαγωγή, ενώ το δεύτερο φανερώνει έναν αγώνα μεταξύ ίσων δυνάμεων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Ῥωμαίους ἐπιστολήν
Οὐ τοίνυν ἐπηρεάσθησαν οἱ ἐν τῇ Παλαιᾷ πολιτευσάμενοι, συμμέτρου νομοθεσίας οὕτως εἰσενεχθείσης αὐτοῖς. Εἰ δὲ μηδὲ οὕτως ἤρκεσαν περιγενέσθαι, τῆς αὐτῶν ῥᾳθυμίας τὸ ἔγκλημα. Διὰ τοῦτο καὶ ὁ Παῦλος εὐχαριστεῖ, ὅτι οὐδὲν τούτων ἀκριβολογησάμενος ὁ Χριστὸς, οὐ μόνον τῶν ἡμετέρων οὐκ ἀπῄτησεν εὐθύνας, ἀλλὰ καὶ ἐπιτηδείους ἐποίησε πρὸς μείζονα δρόμον. Διό φησιν, Εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ μου διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Καὶ τὴν σωτηρίαν ἀφεὶς ὡμολογημένην, ἐκ τῶν ἤδη κατασκευασθέντων ἐπ᾽ ἄλλο μεταβαίνει πλέον λέγων, ὅτι οὐ τῶν προτέρων ἀπηλλάγημεν μόνον, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸ μέλλον ἀχείρωτοι γεγόναμεν. Οὐδὲν γὰρ, φησὶ, κατάκριμα νῦν τοῖς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, μὴ κατὰ σάρκα περιπατοῦσιν. Ἀλλ᾽ οὐ πρότερον αὐτὸ εἴρηκεν, ἕως ἀνέμνησε πάλιν τῆς προτέρας καταστάσεως. Πρότερον γὰρ εἰπὼν, Ἄρα οὖν αὐτὸς ἐγὼ τῷ μὲν νοῒ δουλεύω νόμω Θεοῦ, τῇ δὲ σαρκὶ νόμῳ ἁμαρτίας, τότε ἐπήγαγεν· Οὐδὲν ἄρα κατάκριμα νῦν τοῖς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. Εἶτα ἐπειδὴ ἀντέπιπτεν αὐτῷ τὸ πολλοὺς καὶ μετὰ τὸ βάπτισμα ἁμαρτάνειν, διὰ τοῦτο πρὸς αὐτὸ ἐπείγεται. Καὶ οὐχ ἁπλῶς φησι, Τοῖς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ἀλλὰ, Τοῖς μὴ κατὰ σάρκα περιπατοῦσι· δεικνὺς, ὅτι ἐκ ῥᾳθυμίας τὸ πᾶν λοιπὸν τῆς ἡμετέρας· δυνατὸν γὰρ νῦν μὴ κατὰ σάρκα περιπατεῖν, τότε δὲ δύσκολον ἦν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επομένως, δεν αδικήθηκαν όσοι πολιτεύθηκαν σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη, εφόσον τους παραχωρήθηκε μια τόσο ισορροπημένη νομοθεσία. Εάν όμως ούτε και έτσι δεν μπόρεσαν να επικρατήσουν, το σφάλμα οφείλεται στη δική τους ραθυμία. Γι' αυτόν τον λόγο και ο Παύλος ευχαριστεί τον Θεό, διότι ο Χριστός, χωρίς να ζητήσει με αυστηρότητα λογαριασμό για τίποτα από αυτά, όχι μόνο δεν απαίτησε ευθύνες για τις πράξεις μας, αλλά μας κατέστησε και ικανούς για έναν μεγαλύτερο πνευματικό αγώνα. Γι' αυτό λέει: «Ευχαριστώ τον Θεό μου μέσω του Ιησού Χριστού». Και θεωρώντας τη σωτηρία ως δεδομένη, με βάση όσα ήδη αναπτύχθηκαν, μεταβαίνει πλέον σε κάτι άλλο, λέγοντας ότι όχι μόνο απαλλαγήκαμε από τα προηγούμενα, αλλά καταστήκαμε και ακατανίκητοι για το μέλλον. Διότι, λέει, δεν υπάρχει πλέον καμία κατάκριση για εκείνους που βρίσκονται εν Χριστώ Ιησού, οι οποίοι δεν περιπατούν σύμφωνα με τη σάρκα. Όμως δεν το είπε αυτό προηγουμένως, παρά μόνο αφού υπενθύμισε και πάλι την προηγούμενη κατάσταση. Διότι, αφού είπε πρώτα: «Άρα λοιπόν, εγώ ο ίδιος με τον νου μου δουλεύω στον νόμο του Θεού, ενώ με τη σάρκα στον νόμο της αμαρτίας», τότε πρόσθεσε: «Άρα δεν υπάρχει πλέον καμία κατάκριση για εκείνους που βρίσκονται εν Χριστώ Ιησού». Έπειτα, επειδή προβαλλόταν ως αντίρρηση ενώπιόν του το γεγονός ότι πολλοί αμαρτάνουν και μετά το βάπτισμα, γι' αυτό σπεύδει να το αντιμετωπίσει. Και δεν λέει απλώς: «Σε εκείνους που βρίσκονται εν Χριστώ Ιησού», αλλά: «Σε εκείνους που δεν περιπατούν σύμφωνα με τη σάρκα», δείχνοντας ότι στο εξής τα πάντα οφείλονται στη δική μας ραθυμία. Διότι τώρα είναι δυνατόν να μην περιπατεί κανείς σύμφωνα με τη σάρκα, ενώ τότε ήταν δύσκολο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Ῥωμαίους ἐπιστολήν
Οὐκοῦν οὐχ ἁμαρτησόμεθα λοιπὸν, οὐχ ἁμαρτησόμεθα, ἂν μὴ σφόδρα ὦμεν ἐκλελυμένοι καὶ ἀναπεπτωκότες· διὸ καὶ προσέθηκε· Τοῖς μὴ κατὰ σάρκα περιπατοῦσιν. Ἵνα γὰρ μὴ, ἀκούσας, ὅτι σε ἐῤῥύσατο ὁ Χριστὸς τοῦ πολέμου τῆς ἁμαρτίας, καὶ ὅτι τὸ δικαίωμα τοῦ νόμου πεπλήρωται ἐν σοὶ, τῆς ἁμαρτίας κατακριθείσης ἐν τῇ σαρκὶ, καταλύσῃς τὴν παρασκευὴν ἅπασαν· διὰ τοῦτο καὶ ἐκεῖ εἰπὼν, Οὐδὲν ἄρα κατάκριμα, προσέθηκε· Τοῖς μὴ κατὰ σάρκα περιπατοῦσι· καὶ ἐνταῦθα, Ἵνα πληρωθῇ τὸ δικαίωμα τοῦ νόμου ἐν ἡμῖν, λέγων, τὸ αὐτὸ τοῦτο ἐπήγαγε· μᾶλλον δὲ οὐχὶ τοῦτο μόνον, ἀλλὰ καὶ πολλῷ πλέον. Εἰπὼν γὰρ, ὅτι Ἵνα τὸ δικαίωμα τοῦ νόμου πληρωθῇ ἐν ἡμῖν τοῖς μὴ κατὰ σάρκα περιπατοῦσιν, ἐπήγαγεν, Ἀλλὰ κατὰ πνεῦμα· δεικνὺς, ὅτι οὐ κακῶν ἀπέχεσθαι δεῖ μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐν ἀγαθῷ κομᾷν. Τὸ μὲν γὰρ δοῦναί σοι τὸν στέφανον, ἐκείνου· τὸ δὲ κατασχεῖν τὰ δοθέντα, σόν. Καὶ γὰρ ὅπερ ἦν δικαίωμα τοῦ νόμου τὸ μὴ γενέσθαι ὑπεύθυνον τῇ ἀρᾷ, τοῦτο ἤνυσέ σοι ὁ Χριστός.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επομένως, δεν θα αμαρτήσουμε πλέον, δεν θα αμαρτήσουμε, αν δεν είμαστε υπερβολικά αμελείς και ράθυμοι· γι' αυτό και πρόσθεσε: «Σε εκείνους που δεν περιπατούν κατά σάρκα». Διότι, για να μην τύχει και, ακούγοντας ότι σε ελευθέρωσε ο Χριστός από τον πόλεμο της αμαρτίας, και ότι το δικαίωμα του νόμου έχει εκπληρωθεί σε εσένα, εφόσον κατακρίθηκε η αμαρτία μέσα στη σάρκα, εγκαταλείψεις κάθε πνευματική ετοιμότητα· γι' αυτό και εκεί που είπε: «Άρα ουδέν κατάκριμα», πρόσθεσε: «Σε εκείνους που δεν περιπατούν κατά σάρκα»· και εδώ, λέγοντας: «Για να εκπληρωθεί το δικαίωμα του νόμου σε εμάς», πάλι το ίδιο ακριβώς πρόσθεσε· ή μάλλον, όχι μόνο αυτό, αλλά και κάτι πολύ περισσότερο. Διότι, αφού είπε, «Για να εκπληρωθεί το δικαίωμα του νόμου σε εμάς που δεν περιπατούμε κατά σάρκα», πρόσθεσε: «Αλλά κατά πνεύμα»· δείχνοντας ότι δεν πρέπει μόνο να απέχουμε από τα κακά, αλλά και να διαπρέπουμε στο αγαθό. Διότι το μεν να σου δοθεί ο στέφανος, είναι δικό Του έργο· το να διατηρήσεις όμως τα όσα σου δόθηκαν, είναι δικό σου. Επειδή, αυτό που ήταν το δικαίωμα του νόμου, δηλαδή το να μην γίνεις υπόδικος της κατάρας, αυτό το κατόρθωσε για χάρη σου ο Χριστός.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον
εʹ. Ὥστε πανταχόθεν δῆλον, ὅτι οὐ διὰ τὸ πονηρὰ εἶναι οὐκ εἰσάγει, ἀλλὰ διὰ τὸ μειζόνων ἐντολῶν εἶναι καιρόν. Εἰ δὲ ἀτελεστέρα ἐστὶ τῆς Καινῆς, οὐδὲ τοῦτο δείκνυσιν αὐτὴν πονηράν· ἐπεὶ κατὰ τοῦτο καὶ ἡ Καινὴ τὸ αὐτὸ τοῦτο πείσεται. Καὶ γὰρ ἡ ταύτης γνῶσις πρὸς τὴν μέλλουσαν συγκρινομένη, μερική τίς ἐστι καὶ ἀτελὴς, καὶ καταργεῖται ἐκείνης ἐλθούσης· Ὅταν γὰρ ἔλθῃ, φησὶ, τὸ τέλειον, τότε τὸ ἐκ μέρους καταργηθήσεται· ὅπερ ἔπαθεν ἡ Παλαιὰ παρὰ τῆς Καινῆς. Ἀλλ᾽ οὐ διὰ τοῦτο αὐτὴν διαβαλοῦμεν, καίτοι καὶ αὕτη ὑπεξίσταται, ὅταν τῆς βασιλείας ἐπιτύχωμεν· Τότε γὰρ τὸ ἐκ μέρους καταργηθήσεται, φησίν· ἀλλ᾽ ὅμως μεγάλην αὐτὴν εἶναί φαμεν. Ἐπεὶ οὖν καὶ μείζονα τὰ ἔπαθλα, καὶ πλείων ἡ παρὰ τοῦ Πνεύματος δύναμις, εἰκότως καὶ μείζονα ἀπαιτεῖ τὰ χαρίσματα. Οὐκέτι γὰρ γῆ ῥέουσα γάλα καὶ μέλι, οὐδὲ γῆρας λιπαρὸν, οὐδὲ πολυπαιδία, οὐδὲ σῖτος καὶ οἶνος, καὶ ποίμνια καὶ βουκόλια· ἀλλ᾽ οὐρανὸς, καὶ τὰ ἐν οὐρανοῖς ἀγαθὰ, καὶ υἱοθεσία, καὶ ἀδελφότης ἡ πρὸς τὸν Μονογενῆ, καὶ κοινωνία κληρονομίας, καὶ τὸ συνδοξασθῆναι καὶ συμβασιλεῦσαι, καὶ τὰ μυρία ἔπαθλα ἐκεῖνα. Ὅτι δὲ καὶ πλείονος βοηθείας ἀπελαύσαμεν, ἄκουσον τοῦ Παύλου λέγοντος· Οὐδὲν ἄρα κατάκριμα νῦν τοῖς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, μὴ κατὰ σάρκα περιπατοῦσιν, ἀλλὰ κατὰ πνεῦμα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ε'. Ώστε είναι από παντού φανερό, ότι δεν την εισάγει όχι επειδή είναι κακή, αλλά επειδή είναι καιρός για μεγαλύτερες εντολές. Και εάν είναι πιο ατελής από την Καινή, ούτε αυτό δεν την αποδεικνύει κακή· διότι, σύμφωνα με αυτό, και η Καινή το ίδιο πράγμα θα πάθει. Επειδή και η δική της γνώση, συγκρινόμενη με τη μελλοντική, είναι κατά κάποιον τρόπο μερική και ατελής, και καταργείται όταν έλθει εκείνη· διότι «όταν έλθει», λέει, «το τέλειο, τότε το μερικό θα καταργηθεί»· αυτό ακριβώς που έπαθε η Παλαιά από την Καινή. Αλλά δεν θα την κατηγορήσουμε γι' αυτό, αν και αυτή θα υποχωρήσει, όταν επιτύχουμε τη βασιλεία· διότι «τότε το μερικό θα καταργηθεί», λέει· αλλά παρ' όλα αυτά λέμε ότι αυτή είναι μεγάλη. Επειδή λοιπόν είναι μεγαλύτερα τα έπαθλα, και περισσότερη η δύναμη από το Πνεύμα, είναι επόμενο να απαιτεί και μεγαλύτερα χαρίσματα. Διότι δεν πρόκειται πλέον για γη που ρέει γάλα και μέλι, ούτε για πλούσια γηρατειά, ούτε για πολυτεκνία, ούτε για σιτάρι και κρασί, και ποίμνια και κοπάδια· αλλά για τον ουρανό, και τα εν ουρανοίς αγαθά, και την υιοθεσία, και την αδελφότητα με τον Μονογενή, και την κοινωνία της κληρονομίας, και το να συνδοξαστούμε και να συμβασιλεύσουμε, και τα αναρίθμητα εκείνα έπαθλα. Και για το ότι απολαύσαμε περισσότερη βοήθεια, άκουσε τον Παύλο που λέει: «Καμία λοιπόν κατάκριση δεν υπάρχει τώρα για αυτούς που είναι ενωμένοι με τον Χριστό Ιησού, οι οποίοι δεν πορεύονται σύμφωνα με τη σάρκα, αλλά σύμφωνα με το πνεύμα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Παύλου
Οὐδὲ γὰρ εἶπε σῶμα ἁμαρτίας, ἀλλὰ σῶμα θανάτου, τουτέστι, τὸ θνητὸν σῶμα, τὸ χειρωθὲν ὑπὸ τοῦ θανάτου ΚΕΦΑΛ. Ηʹ. «Οὐδὲν ἄρα νῦν κατάκριμα τοῖς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.» Ὃ δὲ λέγει τοιοῦτόν ἐστιν· ὅτι οὐ τῶν προτέρων ἀπηλλάγημεν μόνον, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸ μέλλον ἀχείρωτοι γεγόναμεν. Τὸ δὲ, μὴ κατὰ σάρκα περιπατοῦσι, προστέθεικεν, τὸ εὔκολον τοῦ κατορθώματος δηλῶν. «Ὁ γὰρ νόμος τοῦ πνεύματος τῆς ζωῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ἠλευθέρωσέ με ἀπὸ τοῦ νόμου, τῆς ἁμαρτίας καὶ τοῦ θανάτου.» Νόμον πνεύματος τὴν χάριν λέγει. Νόμον ἁμαρτίας, οὐ τὸν Μωΰσεώς φησι· πῶς γὰρ, ὃν δίκαιον καὶ ἅγιον πολλάκις ὠνόμασεν; ἀλλὰ τὸν ἀντιστρατευόμενον τῷ νόμῳ τοῦ νοὸς, τουτέστι τὴν ἁμαρτίαν. «Τὸ γὰρ ἀδύνατον τοῦ νόμου, ἐν ᾧ ἠσθένει διὰ τῆς σαρκὸς, ὁ Θεὸς τὸν ἑαυτοῦ Υἱὸν πέμψας ἐν ὁμοιώματι σαρκὸς ἁμαρτίας, καὶ περὶ ἁμαρτίας κατέκρινε τὴν ἁμαρτίαν ἐν τῇ σαρκί.» Ὁ νοῦς οὗτος· Ἐπειδὴ ἦλθε, φησὶν, ὁ νόμος εἰς τὸ δικαιῶσαι τὸν ἄνθρωπον διὰ τὸ τυραννεῖν τῆς σαρκὸς τὴν ἁμαρτίαν, τούτου χάριν ἔπεμψε τὸν Μονογενῆ, ἵνα διὰ τῆς σαρκὸς τῆς ἰδίας αὐτοῦ κατακρίνῃ ἁμαρτίαν· καλῶς δὲ τὸ ὁμοίωμα σαρκὸς ἁμαρτίας, ὠνόμασεν τοῦ Χριστοῦ τὴν σάρκα. Οὐ γὰρ ἦν σὰρξ ἁμαρτίας καὶ αὐτὴ, ἀλλ᾽ ὁμοίωμα σαρκός.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι δεν είπε σώμα αμαρτίας, αλλά σώμα θανάτου, δηλαδή, το θνητό σώμα, αυτό που υποδουλώθηκε από τον θάνατο. ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ηʹ. «Άρα καμία κατάκριση δεν υπάρχει τώρα για αυτούς που είναι εν Χριστώ Ιησού.» Αυτό δε που λέει έχει την εξής έννοια: ότι όχι μόνο απαλλαχθήκαμε από τα προηγούμενα, αλλά γίναμε αδούλωτοι και ως προς το μέλλον. Τη δε φράση, «που δεν περιπατούν κατά σάρκα», την πρόσθεσε, δείχνοντας την ευκολία του κατορθώματος. «Διότι ο νόμος του πνεύματος της ζωής εν Χριστώ Ιησού με ελευθέρωσε από τον νόμο της αμαρτίας και του θανάτου.» Νόμο του πνεύματος ονομάζει τη χάρη. Νόμο της αμαρτίας δεν εννοεί τον νόμο του Μωυσή· διότι πώς θα μπορούσε, αφού πολλές φορές τον ονόμασε δίκαιο και άγιο; Αλλά (εννοεί) αυτόν που αντιστρατεύεται τον νόμο του νου, δηλαδή την αμαρτία. «Διότι εκείνο που ήταν αδύνατο για τον νόμο, επειδή ήταν ανίσχυρος εξαιτίας της σάρκας, ο Θεός, στέλνοντας τον δικό Του Υιό με ομοίωμα σάρκας αμαρτίας και για την αμαρτία, κατέκρινε την αμαρτία μέσα στη σάρκα.» Το νόημα είναι το εξής: Επειδή, λέει, ο νόμος ήρθε για να δικαιώσει τον άνθρωπο, αλλά λόγω του ότι η αμαρτία ασκούσε τυραννία στη σάρκα, γι' αυτόν τον λόγο έστειλε τον Μονογενή, ώστε μέσα από τη δική Του σάρκα να κατακρίνει την αμαρτία· ορθώς δε ονόμασε τη σάρκα του Χριστού ομοίωμα σάρκας αμαρτίας. Διότι ούτε και αυτή ήταν σάρκα αμαρτίας, αλλά ομοίωμα σάρκας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής Ἀσκητικόν
ὁ γὰρ Κύριος ἦν Θεός, εἰ καὶ ἄνθρωπος γέγονεν· ἐγὼ δὲ ἄνθρωπός εἰμι ἁμαρτωλός, καὶ μυρίοις πάθεσι δεδουλωμένος· πῶς οὖν δύναμαι τὸν Κύριον μιμήσασθαι;” Καὶ ἀπεκρίθη ὁ Γέρων· “Τῶν τῇ ὕλῃ τοῦ κόσμου δεδουλωμένων, οὐδεὶς δύναται τὸν Κύριον μιμήσασθαι· οἱ δὲ δυνάμενοι λέγειν· ”Ἰδού, ἡμεῖς ἀφήκαμεν πάντα, καὶ ἠκολουθήσαμέν σοι,” ἐκεῖνοι λαμβάνουσι δύναμιν τοῦ τε μιμήσασθαι αὐτόν, καὶ τοῦ πρὸς πάσας τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ κατορθῶσαι.” Καί φησιν 〈ὁ〉 Ἀδελφός· “Ποίαν δύναμιν;” Ἀπεκρίθη ὁ Γέρων· “Αὐτοῦ ἄκουσον λέγοντος· ”Ἰδοὺ δέδωκα ὑμῖν ἐξουσίαν πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων, καὶ ἐπὶ πᾶσαν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ· καὶ οὐδὲν ὑμᾶς οὐ μὴ ἀδικήσει.” δʹ. Ταύτην τὴν δύναμιν καὶ τὴν ἐξουσίαν λαβὼν ὁ Παῦλος ἔλεγε· “Μιμηταί μου γίνεσθε, καθὼς κἀγὼ Χριστοῦ.” Καὶ πάλιν· “Οὐκ ἔστι νῦν κατάκριμα τοῖς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, μὴ κατὰ σάρκα περιπατοῦσιν, ἀλλὰ κατὰ πνεῦμα.” Καὶ πάλιν· “οἱ δὲ τοῦ Χριστοῦ, τὴν σάρκα ἐσταύρωσαν σὺν τοῖς παθήμασι καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις.” Καὶ πάλιν· “Ἐμοὶ κόσμος ἐσταύρωται, κἀγὼ τῷ κόσμῳ.” εʹ. Περὶ ταύτης τῆς ἐξουσίας καὶ βοηθείας προφητεύων ὁ Δαβὶδ ἔλεγε· “Ὁ κατοικῶν ἐν βοηθείᾳ τοῦ Ὑψίστου, ἐν σκέπῃ τοῦ Θεοῦ τοῦ οὐρανοῦ αὐλισθήσεται. Ἐρεῖ τῷ Κυρίῳ· Ἀντιλήπτωρ μου εἶ καὶ καταφυγή μου, ὁ Θεός μου, καὶ ἐλπιῶ ἐπ᾽ αὐτόν.”
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Διότι ο Κύριος ήταν Θεός, αν και έγινε άνθρωπος· εγώ όμως είμαι άνθρωπος αμαρτωλός, και υποδουλωμένος σε αμέτρητα πάθη· πώς λοιπόν μπορώ να μιμηθώ τον Κύριο;» Και αποκρίθηκε ο Γέροντας: «Από εκείνους που είναι υποδουλωμένοι στην ύλη του κόσμου, κανείς δεν μπορεί να μιμηθεί τον Κύριο· όσοι όμως μπορούν να πουν: "Ιδού, εμείς αφήσαμε τα πάντα και σε ακολουθήσαμε", εκείνοι λαμβάνουν τη δύναμη και να τον μιμηθούν, και να κατορθώσουν να τηρήσουν όλες τις εντολές του.» Και ρωτάει ο Αδελφός: «Ποια δύναμη;» Αποκρίθηκε ο Γέροντας: «Άκουσέ Τον που λέει: "Ιδού, σας έχω δώσει την εξουσία να πατάτε επάνω σε φίδια και σκορπιούς, και επάνω σε όλη τη δύναμη του εχθρού· και τίποτα απολύτως δεν θα σας βλάψει". δʹ. Λαμβάνοντας αυτήν τη δύναμη και την εξουσία ο Παύλος έλεγε: "Να γίνεστε μιμητές μου, όπως και εγώ του Χριστού". Και πάλι: "Δεν υπάρχει πλέον καμία κατάκριση για εκείνους που είναι εν Χριστώ Ιησού, οι οποίοι δεν περιπατούν σύμφωνα με τη σάρκα, αλλά σύμφωνα με το πνεύμα". Και πάλι: "Όσοι δε ανήκουν στον Χριστό, σταύρωσαν τη σάρκα μαζί με τα πάθη και τις επιθυμίες". Και πάλι: "Για εμένα ο κόσμος έχει σταυρωθεί, και εγώ για τον κόσμο". εʹ. Προφητεύοντας για αυτήν την εξουσία και τη βοήθεια ο Δαβίδ έλεγε: "Εκείνος που κατοικεί υπό τη βοήθεια του Υψίστου, θα αναπαυθεί υπό τη σκέπη του Θεού του ουρανού. Θα πει στον Κύριο: Είσαι ο υπερασπιστής μου και το καταφύγιό μου, ο Θεός μου, και σε Αυτόν θα ελπίζω".»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες