Πατερικές αναφορές στο ΡΟΥΘ 4:22

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ ᾿Ωβὴδ ἐγέννησε τὸν ᾿Ιεσσαί, καὶ ᾿Ιεσσαὶ ἐγέννησε τὸν Δαυίδ.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Μέγας Αθανάσιος Σύνοψις τῆς θείας γραφῆς
Βιβλίον ηʹ, Ῥούθ. Οὕτω λέγεται τὸ βιβλίον, ἐπειδὴ καὶ τὴν περὶ τῆς Ῥοὺθ ἱστορίαν μόνην περιέχει. Ἔστι δὲ αὕτη ἡ Ῥοὺθ τὸ μὲν γένος Μωαβῖτις, καὶ ἐν σωφροσύνῃ διαπρέψασα. Ἀποταξαμένη δὲ τῇ συγγενείᾳ καὶ τῇ πατρικῇ δεισιδαιμονίᾳ, μετέβαλεν εἰς θεοσέβειαν, καὶ μετῆλθεν εὐθὺς εἰς Βηθλεὲμ τῆς Ἰουδαίας, ἐκεῖ τε ἐζεύχθη τῷ Βοὸζ ἐκ φυλῆς Ἰούδα τυγχάνοντι, καὶ λοιπὸν ἐξ αὐτῆς γενεαλογεῖται ὁ Δαβὶδ οὕτω· Βοὸζ ἐκ τῆς Ῥοὺθ γεννᾷ τὸν Ὠβήδ· Ὠβὴδ δὲ τὸν Ἰεσσαί, Ἰεσσαὶ δὲ τὸν Δαβίδ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Βιβλίο Η΄, Ρουθ. Έτσι ονομάζεται το βιβλίο, επειδή περιέχει αποκλειστικά την ιστορία της Ρουθ. Η Ρουθ αυτή ήταν Μωαβίτισσα στην καταγωγή και διακρίθηκε για τη σωφροσύνη της. Αφού αποτάχθηκε τους συγγενείς της και την πατρική της δεισιδαιμονία, μεταστράφηκε στη θεοσέβεια και μετέβη αμέσως στη Βηθλεέμ της Ιουδαίας. Εκεί συζεύχθηκε τον Βοόζ, ο οποίος καταγόταν από τη φυλή του Ιούδα, και έτσι από αυτήν γενεαλογείται ο Δαβίδ ως εξής: ο Βοόζ από τη Ρουθ γεννά τον Ωβήδ· ο Ωβήδ τον Ιεσσαί, και ο Ιεσσαί τον Δαβίδ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Πρὸς Στέφανον ζητήματα
ιεʹ. Προσηκόντως ἐζήτηται ἡ αἰτία δι᾽ ἣν ἄνωθεν ὁ Ματθαῖος ἐποιήσατο τὴν τοῦ Χριστοῦ γενεαλογίαν, ὁ δέ γε Λουκᾶς κάτωθεν καὶ ἐξ ἐναντίας· καὶ ῥητέον, ὡς οὐκ ἄτοπον ἄνωθέν τε καὶ κάτωθεν τὴν αὐτὴν βαδίζειν ὁδόν· ἦν γὰρ καὶ τοῦτο πάλαι τῇ θείᾳ Γραφῇ σύνηθες· οὕτω γὰρ καὶ Δαβὶδ ἐν τῇ Ῥοὺθ ἄνωθεν γενεαλογεῖται, καθὼς καὶ παρὰ τῷ Ματθαίῳ ὁ Χριστός· καὶ ἐν τῇ τῶν Βασιλειῶν δὲ πρώτῃ βίβλῳ ὁ τοῦ Σαμουὴλ πατὴρ κάτωθεν γενεαλογεῖται, παραπλησίως τῷ Λουκᾷ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ιε΄. Εύλογα έχει αναζητηθεί η αιτία για την οποία ο Ματθαίος συνέταξε τη γενεαλογία του Χριστού από πάνω προς τα κάτω, ενώ ο Λουκάς από κάτω προς τα πάνω και αντίστροφα· και πρέπει να λεχθεί ότι δεν είναι άτοπο να βαδίζει κανείς την ίδια οδό και από πάνω προς τα κάτω και από κάτω προς τα πάνω. Διότι αυτό ήταν από παλιά σύνηθες στη θεία Γραφή· έτσι, και ο Δαβίδ στο βιβλίο της Ρουθ γενεαλογείται από πάνω προς τα κάτω, όπως ακριβώς και ο Χριστός στον Ματθαίο· αλλά και στο πρώτο βιβλίο των Βασιλειών ο πατέρας του Σαμουήλ γενεαλογείται από κάτω προς τα πάνω, παρομοίως με τον Λουκά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Ζητήματα εὐαγγελικά
Τὸ δεύτερον τῶν ὑπὸ σοῦ προταθέντων τοῦτο ἦν· ὁ μὲν Ματθαῖος ἀπὸ τοῦ Ἀβραὰμ κατάγει τὴν γενεαλογίαν, ὁ δὲ Λουκᾶς τὴν ἐναντίαν τούτου βαδίσας, ἤρξατο μὲν ἀπὸ τοῦ Ἰωσὴφ, ἀνάγει δὲ ἐπὶ τὸν Ἀδὰμ καὶ τὸν Θεόν· δέον, εἴγε σύμφωνα καὶ συνῳδὰ ἀλλήλοις ἔγραφον, ἢ τὸν Λουκᾶν ἀνιόντα μέχρι τοῦ Ἀβραὰμ στῆναι, ἢ τὸν Ματθαῖον μὴ ἀπὸ τοῦ Ἀβραὰμ, ἀλλ᾽ ἀπὸ τοῦ Ἀδὰμ, εἰς ὃν κατέληξεν ὁ Λουκᾶς, ἀπάρξασθαι τῆς γενεαλογίας. —Ῥᾳδία δὲ καὶ τούτων ἡ λύσις, καὶ οὐδὲ πολλῆς κατασκευῆς δεομένη, μίαν ἀμφοτέροις ὁδὸν πορευθεῖσιν· ἐπεὶ καὶ τοὺς ἀνάντη καὶ ὄρθιον πορείαν ἀνιόντας, καὶ τοὺς ἔμπαλιν διὰ τῆς αὐτῆς κατιόντας, οὐκ ἄν τις ἑτέραν φαίη βαδίζειν, μιᾶς ἀμφοτέροις ἐγκειμένης, τοῖς τε ἀνιοῦσι καὶ τοῖς κατιοῦσι, τρίβου· τὸν αὐτὸν γοῦν τρόπον καὶ ἐπὶ τῆς τῶν γενῶν διαδοχῆς πάρεστιν· οὗτος δὲ πόῤῥωθεν Ἑβραίοις φίλος ἦν ὁ τρόπος, καὶ τῶν θείων συνήθης Γραφῶν· αὐτίκα γοῦν ἐν μὲν τῇ βίβλῳ τῆς Ῥοὺθ Δαβὶδ ἄνωθεν ἀπὸ τοῦ Ἰούδα γενεαλογεῖται διὰ τούτων· «Καὶ αὗται αἱ γενέσεις Φαρὲς (ὁ δὲ ἦν Ἰούδα τοῦ ἀρχιφύλου παῖς)· Φαρὲς ἐγέννησε τὸν Ἐσρώμ· καὶ Ἐσρὼμ ἐγέννησε τὸν Ἀράμ· καὶ Ἀρὰμ ἐγέννησε τὸν Ἀμιναδάβ· καὶ Ἀμιναδὰβ ἐγέννησε τὸν Ναασσών· καὶ Ναασσὼν ἐγέννησε τὸν Σαλμών· καὶ Σαλμὼν ἐγέννησε τὸν Βοόζ· καὶ Βοὸζ ἐγέννησε τὸν Ὠβήδ· καὶ Ὠβὴδ ἐγέννησε τὸν Ἰεσσαί· καὶ Ἰεσσαὶ ἐγέννησε τὸν Δαβίδ.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Το δεύτερο από τα ζητήματα που έθεσες ήταν το εξής: ο μεν Ματθαίος κατάγει τη γενεαλογία από τον Αβραάμ, ο δε Λουκάς, ακολουθώντας την αντίθετη πορεία από αυτόν, άρχισε μεν από τον Ιωσήφ, αλλά την ανάγει στον Αδάμ και τον Θεό· ενώ θα έπρεπε, εάν βέβαια έγραφαν με συμφωνία και αρμονία μεταξύ τους, είτε ο Λουκάς, καθώς ανεβαίνει, να σταματήσει μέχρι τον Αβραάμ, είτε ο Ματθαίος να αρχίσει τη γενεαλογία όχι από τον Αβραάμ, αλλά από τον Αδάμ, στον οποίο κατέληξε ο Λουκάς. —Εύκολη, όμως, είναι η λύση και αυτών, και δεν απαιτεί πολλή επιχειρηματολογία, αφού και οι δύο πορεύθηκαν τον ίδιο δρόμο. Επειδή και για εκείνους που ανεβαίνουν μια ανηφορική και απότομη πορεία, και για εκείνους που, αντίστροφα, κατεβαίνουν μέσω της ίδιας, κανείς δεν θα έλεγε ότι βαδίζουν διαφορετικό δρόμο, εφόσον ένα και το αυτό μονοπάτι υπάρχει και για τους δύο, και για όσους ανεβαίνουν και για όσους κατεβαίνουν. Με τον ίδιο λοιπόν τρόπο έχουν τα πράγματα και στη διαδοχή των γενεών. Αυτός δε ο τρόπος ήταν από παλιά προσφιλής στους Εβραίους και συνηθισμένος στις θείες Γραφές· για παράδειγμα, στο βιβλίο της Ρουθ, ο Δαβίδ γενεαλογείται ξεκινώντας από πάνω, από τον Ιούδα, με τα εξής λόγια: «Αυτές δε είναι οι γενεές του Φαρές (ο οποίος ήταν γιος του Ιούδα, του αρχηγού της φυλής)· ο Φαρές γέννησε τον Εσρώμ· και ο Εσρώμ γέννησε τον Αράμ· και ο Αράμ γέννησε τον Αμιναδάβ· και ο Αμιναδάβ γέννησε τον Ναασσών· και ο Ναασσών γέννησε τον Σαλμών· και ο Σαλμών γέννησε τον Βοόζ· και ο Βοόζ γέννησε τον Ωβήδ· και ο Ωβήδ γέννησε τον Ιεσσαί· και ο Ιεσσαί γέννησε τον Δαβίδ».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες