Ὅτε τοίνυν τῆς ἑαυτῶν διανοίας τὸν θεῖον ἐκπέμπομεν φόβον, ὅτε παραιτούμεθα τὴν παιδείαν, καὶ ὀλίγου παντελῶς ἀξιοῦμεν λόγου τὸ εἶναι σοφοὶ, τότε δὴ πάντως ἐκεῖνα πεισόμεθα, ἅπερ ἂν πρέποι τοῖς εἰωθόσι καταφρονεῖν· τότε καὶ ἐκδικήσει Θεὸς, καὶ τοὺς τῆς ἀνοσιότητος αἰτήσει λόγους. διαμεμνῆσθαι δὴ οὖν ἀναγκαῖον λέγοντός τινος, ὅτι “Φόβος Κυρίου ζωὴν ποιεῖ.” “Φόβος Κυρίου δόξα καὶ ”καύχημα.” ἔστι δὲ καὶ “ἁγνὸς,” τουτέστιν ἁγνοποιὸς, “διαμένων εἰς αἰῶνα αἰῶνος,” κατὰ τὴν τοῦ ψάλλοντος φωνήν. <Ἑτοιμάζου ὄρθρισον, διέφθαρται πᾶσα ἡ ἐπιφυλλὶς αὐτῶν.> Ἐπειδὴ γὰρ οὐκ ἐδέξω, φησὶ, τὴν παρ᾽ ἐμοῦ παιδείαν, ἀπώσω δὲ καὶ μεμίσηκας καὶ τὸ ἐν φόβῳ ζῆν καὶ ἐπιεικείαις, εὐτρεπίζου πρὸς ἀποδρομὴν καὶ πρὸς τὸ ἤδη παθεῖν, ἃ διαφυγεῖν ἐξὸν, εἴπερ ἦσθα φιλάρετος καὶ σοφός. ὀρθρίζειν γεμὴν προστέταχε, τῆς συμφορᾶς τὸν καιρὸν ἐπὶ θύραις ὄντα δεικνύων, καὶ οἷον εἰς αὔριον ἥξοντα, παρεσόμενόν τε πάντως, ἀρξομένης ἠοῦς. τοῦτο δὲ ἦν ἀποκείροντος τὴν ἐλπίδα τῆς ἀναβολῆς, καὶ οὐκ ἐῶντος ἐννοεῖν, ὡς ἔσται τις ἀνοκωχὴ καὶ ἀνάβλησις καὶ μακρὸς μεταξὺ διελάσει καιρὸς, εἰς ἐκγόνους τάχα που παραπέμπων τὰ ἐξ ὀργῆς. οὐκοῦν ὡς ἐπ᾽ ἀναγκαίῳ πράγματι προετοίμαζε σεαυτὸν καὶ ὄρθριζε πρὸς ἀποδρομήν. οἰχήσῃ γὰρ εἰς ἐχθροὺς αἰχμάλωτος, καὶ τὴν ἐνεγκοῦσαν ἀφεὶς, οἰκτρὸς ἔσῃ παρ᾽ ἑτέροις.
Μετάφραση
Όταν, λοιπόν, αποβάλλουμε από τη διάνοιά μας τον θείο φόβο, όταν απορρίπτουμε την παιδεία, και θεωρούμε εντελώς ανάξιο λόγου το να είμαστε σοφοί, τότε σίγουρα θα υποστούμε εκείνα που αρμόζουν σε αυτούς που έχουν συνηθίσει να καταφρονούν τα θεία. Τότε θα εκδικηθεί ο Θεός και θα ζητήσει λόγο για την ανοσιότητα. Είναι, λοιπόν, αναγκαίο να θυμόμαστε τα λόγια εκείνου που λέει: «Ο φόβος του Κυρίου παρέχει ζωή». «Ο φόβος του Κυρίου είναι δόξα και καύχημα». Είναι δε και «αγνός», δηλαδή αγνοποιός, «που παραμένει εις τον αιώνα του αιώνος», σύμφωνα με τη φωνή του ψαλμωδού. <Ετοιμάσου, σήκω από τα χαράματα, έχει καταστραφεί κάθε τους απομεινάρι.> Επειδή, λέει, δεν δέχθηκες τη δική μου παιδεία, αλλά απώθησες και μίσησες το να ζεις με φόβο Θεού και με επιείκεια, ετοιμάσου για αναχώρηση και για να υποστείς ήδη αυτά, τα οποία θα μπορούσες να είχες αποφύγει, αν ήσουν φιλάρετος και σοφός. Πρόσταξε δε να σηκωθείς από τα χαράματα, για να δείξει ότι ο καιρός της συμφοράς βρίσκεται προ των πυλών, και ότι σαν να επρόκειτο να έρθει αύριο, θα είναι οπωσδήποτε παρών με το ξεκίνημα της αυγής. Αυτό αποδεικνύει ότι αποκόπτει την ελπίδα της αναβολής, και δεν επιτρέπει να σκεφτεί κανείς ότι θα υπάρξει κάποια ανακωχή και αναβολή, ούτε ότι θα μεσολαβήσει μακρύς χρόνος, ώστε να μεταθέσει τάχα στους απογόνους τα αποτελέσματα της οργής. Επομένως, προετοίμαζε τον εαυτό σου ως προς κάτι το αναπόφευκτο και σήκω από τα χαράματα για την αναχώρηση. Διότι θα φύγεις αιχμάλωτος προς τους εχθρούς, και, εγκαταλείποντας την πατρίδα σου, θα ζεις αξιολύπητος ανάμεσα σε ξένους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες