Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ 1:9

Εάν, λοιπόν, έτσι έχουν τα πράγματα, όπως ακριβώς λέει και ο Σιράχ: «Την εξέχεε πάνω σε όλα τα έργα του, μαζί με κάθε σάρκα σύμφωνα με τη δωρεά του, και τη χορήγησε σε όσους τον αγαπούν». Τέτοιου είδους έκχυση, όμως, δεν αποτελεί γνώρισμα της ουσίας της Αυτοσοφίας και του Μονογενούς, αλλά εκείνης της σοφίας που αποτυπώθηκε ως εικόνα μέσα στον κόσμο. Τι το απίστευτο υπάρχει, εάν η ίδια η δημιουργική και αληθινή Σοφία, της οποίας τύπος είναι η σοφία και η επιστήμη που εκχύθηκε στον κόσμο, μιλά σαν να πρόκειται για τον εαυτό της, όπως προείπα, λέγοντας: «Ο Κύριος με έκτισε για τα έργα του»; Διότι η σοφία που υπάρχει στον κόσμο δεν είναι αυτή που κτίζει, αλλά αυτή που συνεκτίζεται μέσα στα έργα, σύμφωνα με την οποία οι μεν ουρανοί διηγούνται τη δόξα του Θεού, το δε στερέωμα αναγγέλλει το έργο των χειρών του. Οι άνθρωποι δε, εάν την φέρουν μέσα τους, θα επιγνώσουν την αληθινή Σοφία του Θεού· και θα αναγνωριστεί ότι όντως έχουν πλαστεί κατ' εικόνα Θεού. Και όπως ακριβώς εάν κάποιος γιος βασιλιά, όταν ο πατέρας του ήθελε να οικοδομήσει μια πόλη, φρόντιζε να αναγραφεί το όνομά του σε καθένα από τα έργα που κατασκευάζονταν, αφενός χάριν ασφαλείας, ώστε να διατηρούνται τα έργα μέσω της εμφάνισης του ονόματός του σε καθένα από αυτά, και αφετέρου για να μπορούν εξαιτίας του ονόματος να θυμούνται τόσο τον ίδιο όσο και τον πατέρα του· και όταν ολοκλήρωνε το έργο, εάν τον ρωτούσαν για την πόλη πώς κατασκευάστηκε, θα απαντούσε: «Έγινε με ασφάλεια· διότι, σύμφωνα με το θέλημα του πατέρα, αποτυπώθηκα ως εικόνα σε κάθε έργο· αφού το όνομά μου ενσωματώθηκε κατά την κτίση μέσα στα έργα».

Εάν, όμως, δεν πιστεύουν ούτε σε αυτά, ας μας πουν οι ίδιοι: υπάρχει κάποια σοφία μέσα στα κτίσματα ή δεν υπάρχει; Εάν λοιπόν δεν υπάρχει, πώς ο απόστολος απευθύνει κατηγορία, λέγοντας: «επειδή ακριβώς στη σοφία του Θεού ο κόσμος δεν γνώρισε τον Θεό μέσω της σοφίας»; Ή πώς, εάν δεν υπάρχει σοφία, αναφέρεται «πλήθος σοφών» μέσα στη Γραφή; Διότι και «ο σοφός, επειδή φοβήθηκε, απομακρύνθηκε από το κακό» και «με σοφία οικοδομείται οίκος». Ο δε Εκκλησιαστής λέει: «η σοφία του ανθρώπου θα φωτίσει το πρόσωπό του» και κατακρίνει τους βιαστικούς λέγοντας: «μην πεις: τι συνέβη και οι προηγούμενες ημέρες ήταν καλύτερες από αυτές; διότι δεν ρώτησες με σοφία γι' αυτό το πράγμα». Εάν όμως υπάρχει, όπως ακριβώς λέει και ο Σειράχ: «την εξέχεε πάνω σε όλα τα έργα του, σε κάθε σάρκα σύμφωνα με τη δωρεά του, και την χορήγησε σε εκείνους που τον αγαπούν», και αν μια τέτοια έκχυση δεν είναι γνώρισμα της ουσίας της Αυτοσοφίας και του Μονογενούς, αλλά εκείνης της σοφίας που έχει απεικονιστεί μέσα στον κόσμο, τι το απίστευτο υπάρχει αν η ίδια η δημιουργική και αληθινή Σοφία, της οποίας τύπος είναι η σοφία και η επιστήμη που έχει εκχυθεί μέσα στον κόσμο, μιλάει για τον εαυτό της, όπως προείπα, λέγοντας: «ο Κύριος με έκτισε για τα έργα του»; Διότι η σοφία που υπάρχει μέσα στον κόσμο δεν είναι εκείνη που κτίζει, αλλά αυτή που εγκτίζεται μέσα στα έργα, σύμφωνα με την οποία «οι μεν ουρανοί διηγούνται τη δόξα του Θεού, το δε στερέωμα αναγγέλλει το έργο των χεριών του».

Ήλθαν δε σε εμένα όλα μαζί τα αγαθά μαζί της.» «Δώσε μου, Δέσποτα, την πάρεδρο του θρόνου σου σοφία.» «Ο ίδιος ο Κύριος έκτισε τη σοφία, και την είδε, και την εξαρίθμησε.» «Κανέναν δεν αγαπά ο Θεός, παρά μόνο εκείνον που συζεί με τη σοφία.