Βέλτιον λίθον βαλεῖν εἰκῆ, ἢ λόγον. Λάλει ἃ δεῖ, καὶ ὅτε δεῖ, καὶ οὐκ ἀκούσεις ἃ μὴ δεῖ. Σιγᾷν τὴν ἀλήθειαν χρυσόν ἐστι θάπτειν. ΤΙΤΛ. Κʹ. —Περὶ ἀρχομένων· ὅτι ἐξομοιοῦνται τοῖς τῶν κρατούντων ἤθεσι, κἄν τε χρηστοὶ, κἄν τε μοχθηροὶ ὑπάρχωσι. «Εἶπε Γεδεὼν πρὸς τὸν λαόν· Καθὼς ποιῶ, οὕτως ποιήσατε. Σαλπιῶ ἐν τῇ κερατίνῃ, καὶ σαλπιεῖτε κύκλῳ τῆς παρεμβολῆς.» «Ἔλαβεν Ἀβιμέλεχ τὴν ἀξίνην, καὶ ἔκοψεν κλάδους ξύλων, καὶ ἔθηκεν ἐπὶ τῶν ὤμων αὐτοῦ, καὶ εἶπε τῷ λαῷ τῷ μετ᾽ αὐτοῦ· Ὃ οἴδατε ποιοῦντά με, ποιήσατε.» «Κατὰ τὸν κριτὴν τοῦ λαοῦ, οὕτως καὶ οἱ λειτουργοὶ αὐτοῦ· καὶ κατὰ τὸν ἡγούμενον τῆς πόλεως, πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐν αὐτῇ.» Πρὸς τὸ τῶν κρατούντων ἦθος πλάττεσθαι πέφυκεν ὡς τὰ πολλὰ τὸ ἀρχόμενον. Ὥστε ὁποῖοί ποτε ἂν οἱ ἄγοντες ὦσι, τοιοῦτον ἀνάγκη καὶ τὸ ἀγόμενον εἶναι.
Μετάφραση
Είναι προτιμότερο να ρίξεις άσκοπα μια πέτρα παρά έναν λόγο. Να λες αυτά που πρέπει, και όταν πρέπει, και δεν θα ακούσεις αυτά που δεν πρέπει. Το να αποσιωπάς την αλήθεια είναι σαν να θάβεις χρυσάφι. ΤΙΤΛ. Κ'. — Περί των αρχομένων· ότι αφομοιώνονται με τα ήθη των αρχόντων, είτε αυτοί είναι χρηστοί είτε είναι μοχθηροί. «Είπε ο Γεδεών προς τον λαό: Όπως κάνω εγώ, έτσι να κάνετε κι εσείς. Θα σαλπίσω με την κεράτινη σάλπιγγα, και θα σαλπίσετε ολόγυρα από το στρατόπεδο.» «Πήρε ο Αβιμέλεχ το τσεκούρι, έκοψε κλαδιά δέντρων, τα έβαλε στους ώμους του και είπε στον λαό που ήταν μαζί του: Αυτό που με είδατε να κάνω, κάντε κι εσείς.» «Όπως είναι ο κριτής του λαού, έτσι είναι και οι λειτουργοί του· και όπως είναι ο άρχοντας της πόλης, όλοι όσοι κατοικούν σε αυτήν.» Κατά κανόνα, οι αρχόμενοι έχουν τη φυσική τάση να διαμορφώνονται σύμφωνα με το ήθος των αρχόντων. Ώστε, οποιοιδήποτε κι αν είναι αυτοί που καθοδηγούν, τέτοιοι κατ' ανάγκη θα είναι και αυτοί που καθοδηγούνται.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες