Πρεσβύτερος μὲν οὖν ἔστι τε καὶ λεγέσθω ὁ ἀστεῖος, νεώτερος δὲ καὶ ἔσχατος, πᾶς ἄφρων, τὰ νεωτεροποιὰ ἐν ἐσχατίαις ταττόμενα μετιών. Τὸ ζητεῖν ἢ πυνθάνεσθαι πρὸς διδασκαλίαν ἀνυσιμώτατον. ΤΙΤΛ. ΙΘʹ. —Περὶ συνοχῆς πραγμάτων, καὶ περισπασμοῦ. «Πᾶς ὁ βίος ἀσεβοῦς ἐν φροντίδι.» «Καὶ πάλιν τῷ ἁμαρτάνοντι ἔδωκεν περισπασμόν.» «Ὀχληρίαν καὶ περιφορὰν, εὑρίσκω αὐτὰ πικρότερα ὑπὲρ θάνατον.» Τέκνον, μὴ περὶ πολλὰ ἔστωσαν αἱ πράξεις σου.
Μετάφραση
Πρεσβύτερος, λοιπόν, είναι και ας ονομάζεται ο ενάρετος, ενώ νεώτερος και έσχατος κάθε άφρονας, ο οποίος επιδιώκει τους νεωτερισμούς που κατατάσσονται στα έσχατα όρια. Το να ερευνά ή να ρωτά κανείς είναι το πλέον αποτελεσματικό για τη διδασκαλία. ΤΙΤΛΟΣ ΙΘ΄. — Περί της πιέσεως των πραγμάτων και του περισπασμού. «Όλος ο βίος του ασεβούς διέρχεται μέσα στη μέριμνα.» «Και πάλι, στον αμαρτωλό έδωσε περισπασμό.» «Την οχληρία και την περιπλάνηση, τα βρίσκω πιο πικρά από τον θάνατο.» Τέκνο, ας μην αναλώνονται σε πολλά οι πράξεις σου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες