Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ 11:2

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

μὴ αἰνέσῃς ἄνδρα ἐν κάλλει αὐτοῦ καὶ μὴ βδελύξῃ ἄνθρωπον ἐν ὁράσει αὐτοῦ.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Τιμόθεον ἐπιστολὴν α΄
Ἀλλ᾽ αἱ ἄμορφοι, φησὶν, εἰκότως τοῦτο πράττουσι. Τίνος ἕνεκεν, εἰπέ μοι; ἵνα τὴν ἀμορφίαν κρύψωσιν; Ἀλλὰ ἀνόνητα πονοῦσι. Πότε γὰρ, εἰπέ μοι, τὸ φυσικὸν ὑπὸ τοῦ τεχνικοῦ καὶ ἐπιτετηδευμένου νικᾶται; Τί δὲ ὅλως ἡ ἀμορφία λυπεῖ, ὅταν ψόγον μὴ ἔχῃ; Ἄκουε γὰρ σοφοῦ τινος λέγοντος, Μὴ βδελύξῃ ἄνδρα ἐν ὁράσει αὐτοῦ, μηδὲ αἰνέσῃς ἄνδρα ἐν τῷ κάλλει αὐτοῦ· μᾶλλον μὲν οὖν Θεὸν θαύμασον τὸν ἀριστοτέχνην, ἐκεῖνον δὲ μηκέτι· οὐ γὰρ αὐτοῦ κατόρθωμα τὸ γενόμενον. Ποῖον γὰρ κέρδος ἀπὸ κάλλους, εἰπέ μοι; Οὐδὲν, ἀλλ᾽ ἀγῶνες πλείους, μείζονες ἐπήρειαι, καὶ οἱ κίνδυνοι καὶ αἱ ὑποψίαι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Αλλά οι άσχημες», λέει, «εύλογα το πράττουν αυτό». Για ποιον λόγο, πες μου; Για να κρύψουν την ασχήμια τους; Αλλά μάταια κοπιάζουν. Διότι πότε, πες μου, το φυσικό νικιέται από το τεχνητό και το επιτηδευμένο; Και γιατί εξάλλου προκαλεί λύπη η ασχήμια, εφόσον δεν επιφέρει καμία μομφή; Άκουσε τι λέει κάποιος σοφός: «Μην αποστραφείς τον άνθρωπο για την εμφάνισή του, και μην επαινέσεις τον άνθρωπο για την ομορφιά του»· μάλλον, λοιπόν, να θαυμάζεις τον Θεό, τον άριστο δημιουργό, και όχι πλέον εκείνον τον άνθρωπο· διότι αυτό που του έχει δοθεί δεν είναι δικό του κατόρθωμα. Διότι ποιο είναι το κέρδος από την ομορφιά, πες μου; Κανένα απολύτως, παρά μόνο περισσότεροι αγώνες, μεγαλύτερες επιβουλές, και κίνδυνοι και υποψίες.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τοὺς ἀνδριάντας
Ἐὰν ἴδῃς ἄνθρωπον πολυσαρκοῦντα, εἰς εὐεξίαν πολλὴν ἐκβεβηκότα, ὑψηλὸν καὶ τοὺς ἄλλους ὑπερβαίνοντα τῷ μήκει τοῦ σώματος, μὴ θαυμάσῃς, ἕως ἂν αὐτοῦ τὴν ψυχὴν καταμάθῃς. Μὴ ἀπὸ τῆς ἔξωθεν εὐμορφίας, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τοῦ κατὰ τὴν διάνοιαν κάλλους μακαρίζωμεν ἅπαντας. Μικρὸς ἦν ὁ Δαυῒδ καὶ βραχὺς τῷ σώματι, ἀλλ᾽ ὅμως ὁ βραχὺς ἐκεῖνος καὶ μικρὸς, καὶ τῶν ὅπλων γεγυμνωμένος ἁπάντων, στρατόπεδον τοσοῦτον καὶ τὸν σαρκικὸν ἐκεῖνον πύργον ἀπὸ μιᾶς κατήνεγκε πληγῆς, οὐκ ἀκοντίσας δόρυ, οὐδὲ βέλος ἀφεὶς, οὐδὲ ξίφος γυμνώσας, ἀλλὰ μικρᾷ βολῇ τὸ πᾶν ἐργασάμενος. Διὰ τοῦτο καί τις παραινεῖ λέγων· Μὴ ἐπαινέσῃς ἄνθρωπον ἐν κάλλει αὐτοῦ, μηδὲ βδελύξῃ ἄνδρα ἐν ὁράσει αὐτοῦ· μικρὰ ἐν πετεινοῖς ἡ μέλισσα, καὶ ἀρχὴ γλυκασμῶν ὁ καρπὸς αὐτῆς. Τοῦτο καὶ ἐπὶ πόλεως καὶ ἀνδρῶν λέγωμεν, καὶ πρὸς ἀλλήλους φιλοσοφῶμεν, καὶ τῷ Θεῷ χάριν ἔχωμεν διηνεκῶς καὶ ὑπὲρ τῶν παρόντων καὶ ὑπὲρ τῶν παρελθόντων, καὶ παρακαλῶμεν αὐτὸν κοινῇ μετὰ ἐκτενείας πάσης, ὥστε καὶ τοὺς τὸ δεσμωτήριον οἰκοῦντας, καὶ τοὺς εἰς τὴν ἀλλοτρίαν μετοικίζεσθαι μέλλοντας, τοὺς μὲν ἀφεθῆναι, τοὺς δὲ ἐπανελθεῖν. Μέλη ἡμῶν εἰσι κἀκεῖνοι, μεθ᾽ ἡμῶν ἐκλυδωνίσθησαν, μεθ᾽ ἡμῶν τὸν χειμῶνα ὑπέστησαν· παρακαλῶμεν τοίνυν τὸν φιλάνθρωπον Θεὸν μεθ᾽ ἡμῶν αὐτοὺς ἀπολαῦσαι τῆς γαλήνης. Μὴ λεγέτω τις· Τί δέ μοι μέλει λοιπόν;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εάν δεις άνθρωπο μεγαλόσωμο, που έχει φτάσει σε άριστη σωματική κατάσταση, ψηλό και να ξεπερνά τους άλλους στο ύψος του σώματος, μην τον θαυμάσεις, προτού κατανοήσεις την ψυχή του. Ας μην εγκωμιάζουμε τους πάντες από την εξωτερική τους ομορφιά, αλλά από το κάλλος της διανοίας τους. Μικρός ήταν ο Δαβίδ και βραχύσωμος, αλλά παρ' όλα αυτά εκείνος ο βραχύσωμος και μικρός, και στερημένος από κάθε είδους οπλισμό, κατατρόπωσε με ένα μόνο χτύπημα ένα τόσο μεγάλο στρατόπεδο και εκείνον τον σαρκικό πύργο, χωρίς να ρίξει δόρυ, ούτε να εξαπολύσει βέλος, ούτε να ξεγυμνώσει ξίφος, αλλά έχοντας κατορθώσει τα πάντα με μια μικρή βολή. Γι' αυτό και κάποιος προτρέπει λέγοντας: «Μην επαινέσεις άνθρωπο για την ομορφιά του, και μην αποστραφείς άνδρα από την εμφάνισή του· μικρή ανάμεσα στα πετούμενα είναι η μέλισσα, αλλά ο καρπός της είναι η αρχή κάθε γλυκύτητας». Αυτό ας λέμε και για πόλεις και για ανθρώπους, και ας φιλοσοφούμε μεταξύ μας, και ας ευγνωμονούμε τον Θεό διαρκώς και για τα παρόντα και για τα παρελθόντα, και ας τον παρακαλούμε από κοινού με κάθε θερμότητα, ώστε και όσοι βρίσκονται στη φυλακή, και όσοι πρόκειται να εξοριστούν σε ξένη γη, οι μεν να απελευθερωθούν, οι δε να επιστρέψουν. Μέλη δικά μας είναι και εκείνοι, μαζί μας κλυδωνίστηκαν, μαζί μας υπέστησαν τη θύελλα· ας παρακαλούμε λοιπόν τον φιλάνθρωπο Θεό να απολαύσουν μαζί με εμάς τη γαλήνη. Κανείς ας μην λέει: «Και τι με νοιάζει πλέον;».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
ΤΙΤΛ. Ηʹ. —Περὶ κάλλους σώματος, καὶ ὡραιότητος. «Δαβὶδ ἦν πυῤῥακίζων μετὰ κάλλους ὀφθαλμῶν, καὶ ἀγαθὸς ὁράσει Κυρίῳ.» «Ὡς Ἀβεσσαλὼμ οὐκ ἦν ἀνὴρ ἐν παντὶ Ἰσραὴλ, ἀπὸ ἴχνους ποδὸς αὐτοῦ ἕως κορυφῆς.» «Ὥσπερ ἐνώτιον ἐν ῥινὶ ὑὸς, οὕτως γυναικὶ κακόφρονι κάλλος.» «Μὴ αἰνέσῃς ἄνδρα ἐν κάλλει αὐτοῦ.» «Λύχνος ἐκλάμπων ἐπὶ λυχνίας ἁγίας, κάλλος προσώπου ἐν ἡλικίᾳ στασίμῃ.» «Κάλλος γυναικὸς ἱλαρύνει πρόσωπον αὐτῆς.» Ὁ σήμερον εὐθαλὴς τῷ σώματι, κατασεσαρκωμένος ἀπὸ τροφῆς, ἐπανθοῦσαν ἔχων τὴν εὔχροιαν ὑπὸ τῆς κατὰ τὴν ἡλικίαν ἀκμῆς, σφριγῶν καὶ σύντονος, αὔριον αὐτὸς οὗτος ἐλεεινὸς, ἢ τῷ χρόνῳ μαρανθεὶς, ἢ νόσῳ ἀπομαραίνεται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΤΙΤΛΟΣ Η΄. Περί της ομορφιάς και της ωραιότητας του σώματος. «Ο Δαβίδ ήταν κοκκινωπός, με ωραία μάτια και με όμορφη όψη ενώπιον του Κυρίου.» «Δεν υπήρχε σε όλον τον Ισραήλ άνδρας σαν τον Αβεσσαλώμ, από το πέλμα του ποδιού του έως την κορυφή (του κεφαλιού του).» «Όπως το σκουλαρίκι στο ρύγχος του χοίρου, έτσι είναι η ομορφιά σε μια κακόμυαλη γυναίκα.» «Μην επαινέσεις άνδρα για την ομορφιά του.» «Λύχνος που λάμπει πάνω σε ιερό λυχνοστάτη, είναι η ομορφιά του προσώπου σε ώριμη ηλικία.» «Η ομορφιά της γυναίκας φαιδρύνει το πρόσωπό της.» Εκείνος που σήμερα είναι θαλερός στο σώμα, καλοθρεμμένος από την τροφή, με το ωραίο του χρώμα να ανθίζει χάρη στην ακμή της ηλικίας του, σφριγηλός και ρωμαλέος, αύριο ο ίδιος αυτός γίνεται αξιοθρήνητος, είτε επειδή μαράθηκε από τον χρόνο, είτε επειδή μαραζώνει από κάποια αρρώστια.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες