Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ 11:25

5 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἐν ἡμέρᾳ ἀγαθῶν ἀμνησία κακῶν, καὶ ἐν ἡμέρᾳ κακῶν οὐ μνησθήσεται ἀγαθῶν·

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–5 από 5

Γρηγόριος ὁ Ναζιανζηνός Εἰς τοὺς μάρτυρας καὶ κατὰ Ἀρειανῶν
Οὐκοῦν ἐπανιτέον ὅθεν ἐξέβημεν, ὥστε γλυκεῖ καὶ ποτίμῳ τῷ λόγῳ τὴν ἁλμυρὰν ἐκείνην ἀκοὴν ἀποκλύσασθαι. Ἐν γὰρ ἡμέρᾳ, φησὶν, εὐφροσύνης ἀμνηστία κακῶν· πάλιν τοίνυν ἐπὶ τὸν αὐτὸν ἐπανέρχομαι λόγον, ὅτι ἡ νὺξ ἐκείνη καὶ ὁ γνόφος ἠφάνισται, αἱ δὲ τῆς εἰρήνης ἀκτῖνες διὰ καθαρᾶς τῆς αἰθρίας τῷ τῆς ἀληθείας φωτὶ περιλάμπουσιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επομένως, οφείλουμε να επιστρέψουμε στο σημείο από το οποίο παρεκκλίναμε, ώστε με τον γλυκό και πόσιμο λόγο να ξεπλύνουμε εκείνη την αλμυρή ακοή. Διότι, όπως λέγεται, σε ημέρα ευφροσύνης επέρχεται λήθη των κακών. Επανέρχομαι, λοιπόν, πάλι στον ίδιο λόγο, ότι εκείνη η νύχτα και ο γνόφος έχουν πλέον εξαφανιστεί, ενώ οι ακτίνες της ειρήνης, μέσα από την καθαρή αιθρία, περιλάμπουν με το φως της αλήθειας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Νύσσης Εἰς τὴν γέννησιν τοῦ Χριστοῦ
Ἀλλ᾽ ἀπαγάγωμεν τὴν ἀκοὴν τῶν ἐπὶ τοῖς παισὶ θρήνων καὶ πρὸς τὰ εὐθυμότερα καὶ μᾶλλον τῇ ἑορτῇ πρέποντα τὴν διάνοιαν τρέψωμεν, κἂν ὑπερβοῶσα κατὰ τὴν προφητείαν ἡ Ῥαχὴλ τὴν σφαγὴν τῶν τέκνων ἀπολοφύρηται. ἐν γὰρ ἡμέρᾳ ἑορτῆς, καθώς φησιν ὁ σοφὸς Σολομὼν, ἀμνηστία πρέπει κακῶν. τίς δ᾽ ἂν γένοιτο τῆς ἑορτῆς ἡμῖν ταύτης εὐσημοτέρα, ἐν ᾖ τὴν πονηρὰν τοῦ διαβόλου σκοτόμαιναν διαχέας ὁ τῆς δικαιοσύνης ἥλιος δι᾽ αὐτῆς τῆς ἡμετέρας φύσεως ἐπιλάμπει τῇ φύσει, ἐν ᾖ τὸ πεπτωκὸς ἀνεγείρεται, τὸ ἐκπεπολεμωνένον εἰς καταλλαγὰς ἄγεται, τὸ ἀποκηρυχθὲν ἐπανάγεται, τὸ ἀποπεπτωκὸς τῆς ζωῆς εἰς τὴν ζωὴν ἐπανέρχεται, τὸ τῇ αἰχμαλωσίᾳ δεδουλωμένον εἰς τὴν τῆς βασιλείας ἀξίαν ἐπαναλαμβάνεται, τὸ τοῖς δεσμοῖς τοῦ θανάτου πεπεδημένον ἄνετον πρὸς τὴν χώραν τῶν ζώντων ἐπανατρέχει; νῦν κατὰ τὴν προφητείαν αἱ χαλκαῖ πύλαι τοῦ θανάτου συντρίβονται, οἱ σιδηροῖ συγκλῶνται μοχλοὶ, οἷς πρότερον κατειργμένον ἦν τὸ ἀνθρώπινον γένος ἐν τῇ τοῦ θανάτου φρουρᾷ. νῦν ἀνοίγεται, καθώς φησιν ὁ Δαβὶδ, ἡ πύλη τῆς δικαιοσύνης. νῦν ὁμόφωνος κατὰ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην ὁ ἦχος τῶν ἑορταζόντων ἀκούεται. —δι᾽ ἀνθρώπου θάνατος, δι᾽ ἀνθρώπου ἡ σωτηρία. ὁ πρῶτος εἰς ἁμαρτίαν ἔπεσεν, ὁ δεύτερος τὸν πεπτωκότα ἀνώρθωσεν. ἀπολελόγηται ὑπὲρ τῆς γυναικὸς ἡ γυνή.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά ας απομακρύνουμε την ακοή μας από τους θρήνους για τα παιδιά και ας στρέψουμε τη διάνοιά μας προς τα πιο ευχάριστα και περισσότερο ταιριαστά στη γιορτή, έστω κι αν η Ραχήλ, κραυγάζοντας δυνατά σύμφωνα με την προφητεία, θρηνεί για τη σφαγή των τέκνων της. Διότι σε ημέρα γιορτής, όπως λέει ο σοφός Σολομών, αρμόζει λήθη των κακών. Και ποια γιορτή θα μπορούσε να γίνει για εμάς πιο λαμπρή από αυτήν, κατά την οποία ο ήλιος της δικαιοσύνης, διαλύοντας τη δόλια σκοτοδίνη του διαβόλου, ανατέλλει στη φύση μέσω της ίδιας της δικής μας φύσης· κατά την οποία αυτό που είχε πέσει εγείρεται, αυτό που βρισκόταν σε εχθρότητα οδηγείται σε συμφιλίωση, αυτό που είχε αποκηρυχθεί επαναφέρεται, αυτό που είχε εκπέσει από τη ζωή επανέρχεται στη ζωή, αυτό που είχε υποδουλωθεί στην αιχμαλωσία αποκαθίσταται στο αξίωμα της βασιλείας, αυτό που ήταν αλυσοδεμένο με τα δεσμά του θανάτου επιστρέφει ελεύθερο στη χώρα των ζώντων; Τώρα, σύμφωνα με την προφητεία, οι χάλκινες πύλες του θανάτου συντρίβονται και θραύονται οι σιδερένιοι μοχλοί, με τους οποίους προηγουμένως το ανθρώπινο γένος ήταν κατακλεισμένο στη φυλακή του θανάτου. Τώρα ανοίγεται, όπως λέει ο Δαβίδ, η πύλη της δικαιοσύνης. Τώρα ακούγεται ομόφωνος σε ολόκληρη την οικουμένη ο ήχος αυτών που εορτάζουν. —Δι' ανθρώπου ο θάνατος, δι' ανθρώπου η σωτηρία. Ο πρώτος έπεσε στην αμαρτία, ο δεύτερος ανόρθωσε αυτόν που είχε πέσει. Η γυναίκα απολογήθηκε υπέρ της γυναίκας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Νύσσης Εἰς τὸ ἅγιον καὶ σωτήριον πάσχα
ἐπειδὴ τοίνυν ἡ φωτεινὴ νὺξ αὕτη τὰς ἐκ τῶν λαμπάδων αὐγὰς ταῖς ὀρθριναῖς ἀκτῖσι τοῦ ἡλίου συμμίξασα μίαν κατὰ τὸ συνεχὲς ἡμέραν ἐποίησε μὴ διαμερισθεῖσαν τῇ παρενθήκῃ τοῦ σκότους, νοήσωμεν, ἀδελφοί, τὴν προφήτειαν τὴν λέγουσαν ὅτι Αὕτη ἐστὶν ἡ ἡμέρα, ἣν ἐποίησεν ὁ κύριος, ἐν ᾗ ἔργον ἐστὶν οὐ βαρύ τι καὶ δυσκατόρθωτον, ἀλλὰ χαρὰ καὶ εὐφροσύνη καὶ ἀγαλλίαμα οὕτως εἰπόντος τοῦ λόγου ὅτι Ἀγαλλιασώμεθα καὶ εὐφρανθῶμεν ἐν αὐτῇ. ὢ καλῶν προσταγμάτων, ὢ γλυκείας νομοθεσίας. τίς ὑπερτίθεται πρὸς τὸ ὑπακοῦσαι τοιούτοις προστάγμασι; τίς δὲ οὐχὶ ζημίαν ἡγεῖται καὶ τὴν ἐν ὀλίγῳ τῶν προσταγμάτων ἀναβολήν; εὐφροσύνη τὸ ἔργον καὶ ἀγαλλίαμά ἐστι τὸ ἐπίταγμα, δι᾽ ὧν ἀναλύεται ἡ ἐπὶ τῇ ἁμαρτίᾳ κατάκρισις καὶ εἰς χαρὰν τὰ λυπηρὰ μεθαρμόζεται. τοῦτό ἐστι τὸ τῆς σοφίας ἀπόφθεγμα, ὅτι ἐν ἡμέρᾳ εὐφροσύνης ἀμνηστία κακῶν. λήθην ἐποίησε τῆς πρώτης καθ᾽ ἡμῶν ἀποφάσεως ἡ ἡμέρα αὕτη, μᾶλλον δὲ ἀφανισμόν, οὐχὶ λήθην· ἐξήλειψε γὰρ καθόλου πᾶν μνημόσυνον τῆς καθ᾽ ἡμῶν κατακρίσεως.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επειδή, λοιπόν, αυτή η φωτεινή νύχτα, αφού ανέμειξε τις λάμψεις των λαμπάδων με τις πρωινές αχτίδες του ήλιου, δημιούργησε μία συνεχή ημέρα, η οποία δεν διακόπηκε από την παρεμβολή του σκοταδιού, ας κατανοήσουμε, αδελφοί, την προφητεία που λέει «Αυτή είναι η ημέρα την οποία εποίησε ο Κύριος», κατά την οποία το έργο μας δεν είναι κάτι βαρύ και δυσκατόρθωτο, αλλά χαρά και ευφροσύνη και αγαλλίαση, όπως ακριβώς λέει ο λόγος της Γραφής: «Ας αγαλλιασθούμε και ας ευφρανθούμε κατ' αυτήν». Ω, τι καλά προστάγματα! Ω, τι γλυκιά νομοθεσία! Ποιος αναβάλλει να υπακούσει σε τέτοια προστάγματα; Και ποιος δεν θεωρεί ζημία ακόμη και την ελάχιστη αναβολή αυτών των προσταγμάτων; Η ευφροσύνη είναι το έργο και η αγαλλίαση είναι η επιταγή, μέσω των οποίων καταλύεται η καταδίκη για την αμαρτία και τα λυπηρά μεταβάλλονται σε χαρά. Αυτό είναι το απόφθεγμα της σοφίας, ότι δηλαδή «σε ημέρα ευφροσύνης υπάρχει λήθη των κακών». Η ημέρα αυτή έφερε τη λήθη της πρώτης καταδικαστικής απόφασης εναντίον μας, ή μάλλον τον αφανισμό της, και όχι απλώς τη λήθη της· διότι εξάλειψε ολοκληρωτικά κάθε ανάμνηση της καταδίκης μας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
Ἄξιόν σοι τῆς σπορᾶς τὸ θέρος. Πικρίαν ἔσπειρας, δρέπου τὰ δράγματα. ΤΙΤΛ. ΙΑʹ. —Περὶ εὐπραγίας, καὶ δυσπραγίας· καὶ ὅτι οὐ χρὴ ἐπαίρεσθαι ἐν ταῖς εὐπραγίαις, καὶ συστέλλεσθαι ἐν τῇ δυσπραγίᾳ. «Πλοῦτον καὶ πενίαν μή μοι δῷς· σύνταξον δέ μοι τὰ δέοντα καὶ τὰ αὐταρκῆ, ἵνα μὴ πλησθεὶς, ψευδὴς γένωμαι, καὶ εἴπω, Τίς με ὁρᾷ; ἢ πενηθεὶς κλέψω, καὶ ὀμόσω τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ.» «Ἐν ἡμέρᾳ ἀγαθῶν μὴ ἀμνημονήσῃς κακῶν, καὶ ἐν ἡμέρᾳ κακῶν, μὴ ἀμνημονήσῃς ἀγαθῶν.» «Μνήσθητι καιρὸν λιμοῦ ἐν καιρῷ πλησμονῆς· πτωχείαν καὶ ἔνδειαν ἐν ἡμέρᾳ πλούτου. Ἀποπρωΐθεν ἕως ἑσπέρας μεταβαλεῖ καιρός· καὶ πάντα ἐστὶ ταχινὰ ἔναντι Κυρίου. Ἄνθρωπος γὰρ σοφὸς ἐν παντὶ εὐλαβηθήσεται.» «Ἐν ἀγαθοῖς ἀνδρὸς οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ ἐν λύπῃ, καὶ ἐν κακοῖς αὐτοῦ καὶ ὁ φίλος διαχωρισθήσεται.» «Πᾶν ὃ ἐὰν ἐπαχθῇ σοι, δέξαι, καὶ ἐν ἀλαλάγματι ταπεινώσεώς σου μακροθύμησον, ὅτι δοκιμάζεται ἐν πυρὶ χρυσὸς, καὶ ἄνθρωποι δεκτοὶ ἐν καμίνῳ ταπεινώσεως.» Κυβερνήτου χρεία, ἵνα καὶ ἐν γαλήνῃ τοῦ βίου πάντων αὐτῷ κατὰ ῥοῦν προϊόντων, τὰς μεταβολὰς ἐκδέχηται, καὶ μὴ ὡς ἀθανάτοις ἐπαναπαύηται τοῖς παροῦσι, καὶ ἐν ταῖς σκυθρωποτέραις καταστάσεσι μὴ ἀπελπίζῃ ἑαυτὸν, μηδὲ τῇ περισσοτέρᾳ λύπῃ καταποθεὶς ὑποβρύχιος φέρηται. Οὔτε γὰρ ὑγεία σώματος, οὔτε νεότητος ἄνθος, οὔτε εὐθήνεια οἴκου, οὐχ ἡ λοιπὴ τοῦ βίου εὐημερία ἐπιπολὺ διαμένει.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αντάξιος της σποράς σου είναι ο θερισμός. Πίκρα έσπειρες, θέριζε τα δεμάτια της. ΤΙΤΛΟΣ ΙΑʹ. — Περί ευπραγίας και δυσπραγίας· και ότι δεν πρέπει να υπερηφανευόμαστε στην ευπραγία, ούτε να καταρρακωνόμαστε στη δυσπραγία. «Πλούτο και φτώχεια μην μου δώσεις· χορήγησέ μου μόνο τα αναγκαία και τα επαρκή, ώστε, αφού χορτάσω, να μη γίνω ψεύτης και πω: Ποιος με βλέπει; ή, αν φτωχύνω, να μην κλέψω και ορκιστώ στο όνομα του Θεού.» «Σε ημέρα αγαθών μην ξεχνάς τα κακά, και σε ημέρα κακών μην ξεχνάς τα αγαθά.» «Να θυμάσαι τον καιρό της πείνας στον καιρό της αφθονίας· τη φτώχεια και τη στέρηση στην ημέρα του πλούτου. Από το πρωί έως το βράδυ ο καιρός μεταβάλλεται· και τα πάντα περνούν γρήγορα ενώπιον του Κυρίου. Διότι ο σοφός άνθρωπος σε καθετί θα δείξει προσοχή.» «Στην ευημερία του ανθρώπου, οι εχθροί του λυπούνται, και στη δυστυχία του ακόμη και ο φίλος θα απομακρυνθεί.» «Παν ό,τι σου συμβεί, δέξου το, και στις μεταβολές της ταπείνωσής σου δείξε μακροθυμία, διότι ο χρυσός δοκιμάζεται στη φωτιά, και οι εκλεκτοί άνθρωποι στο καμίνι της ταπείνωσης.» Υπάρχει ανάγκη από κυβερνήτη, ώστε ακόμη και στη γαλήνη της ζωής, όταν όλα βαίνουν ομαλά γι' αυτόν, να αναμένει τις μεταβολές, και να μην επαναπαύεται στα παρόντα σαν να είναι αθάνατα, αλλά και στις πιο σκοτεινές καταστάσεις να μην απελπίζεται, ούτε, καταβροχθισμένος από την υπερβολική λύπη, να καταποντίζεται στον βυθό. Διότι ούτε η υγεία του σώματος, ούτε το άνθος της νεότητας, ούτε η ευπορία του οίκου, ούτε η υπόλοιπη ευημερία του βίου παραμένουν για πολύ καιρό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
ΣΤΟΙΧΕΙΟΝ Η. ΤΙΤΛ. Αʹ. —Περὶ ἡμέρας ἀγαθῆς. «Αὕτη ἡ ἡμέρα ἣν ἐποίησεν ὁ Κύριος· ἀγαλλιασώμεθα, καὶ εὐφρανθῶμεν ἐν αὐτῇ.» «Ἐν ἡμέρᾳ ἀγαθωσύνης ζῆθι ἐν ἀγαθῷ.» «Ἐν ἡμέρᾳ ἀγαθῇ, ἀμνησία κακῶν.» «Μὴ ἀφυστερήσῃς ἀπὸ ἀγαθῆς ἡμέρας.» ΤΙΤΛ. Βʹ. —Περὶ ἡμέρας κακῆς. «Ἐν ἡμέρᾳ κακῶν οὐ μνησθήσεται ἀγαθῶν.» «Μὴ μεριμνήσετε εἰς τὴν αὔριον. Ἡ γὰρ αὔριον μεριμνήσει τὰ αὐτῆς. Ἀρκετὸν τῇ ἡμέρᾳ ἡ κακία αὐτῆς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΣΤΟΙΧΕΙΟ Η. ΤΙΤΛΟΣ Αʹ. —Περί αγαθής ημέρας. «Αυτή είναι η ημέρα που έκανε ο Κύριος· ας αγαλλιάσουμε και ας ευφρανθούμε σε αυτήν.» «Σε ημέρα αγαθοσύνης, ζήσε μέσα στο αγαθό.» «Σε αγαθή ημέρα, επέρχεται λήθη των κακών.» «Μην υστερήσεις από μία αγαθή ημέρα.» ΤΙΤΛΟΣ Βʹ. —Περί κακής ημέρας. «Σε ημέρα κακών δεν θα υπάρξει μνήμη των αγαθών.» «Μη μεριμνήσετε για την αύριο. Διότι η αύριο θα μεριμνήσει για τα δικά της. Αρκετή είναι στην κάθε ημέρα η δική της κακία.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες