Οὐδὲν γὰρ οὕτως ὡς σπατάλη πρὸς φιλοσοφίαν ἐναντίον, ὥσπερ οὖν καὶ τὸ ἐναντίον θλῖψις πρὸς φιλοσοφίαν ἐπιτήδειον. Ἐννόει μοι τίς ἔσται ὁ πλεονέκτης τότε· Ὥρα γὰρ, φησὶ, κακώσεως, ἐπιλησμονὴν ποιεῖ πολλῆς τρυφῆς. Τίς ἔσται τοὺς ἡρπασμένους ἐννοῶν, τοὺς ἠδικημένους, τοὺς πλεονεκτηθέντας; τίς ἔσται ὁρῶν τῆς πλεονεξίας ἑτέρους ἀπολαύοντας, ἑαυτὸν δὲ μέλλοντα τὴν δίκην τίνειν; Οὐ γὰρ ἔνι, οὐκ ἔνι ἐμπεσόντα μὴ καὶ ταῦτα, ὑποπτεῦσαι· πολλάκις αὐτὴ ἡ ψυχὴ στρέφεται κάτωθεν, ἀγωνιῶσα, τρέμουσα.
Μετάφραση
Διότι τίποτα δεν είναι τόσο αντίθετο προς τη φιλοσοφία όσο η σπατάλη, όπως ακριβώς και το αντίθετο, η θλίψη, είναι ευνοϊκό για τη φιλοσοφία. Αναλογίσου, σε παρακαλώ, σε ποια κατάσταση θα βρίσκεται τότε ο πλεονέκτης. Διότι, όπως λέγεται, η ώρα της κακουχίας προκαλεί τη λήθη της μεγάλης τρυφής. Σε ποια κατάσταση θα βρίσκεται φέρνοντας στον νου του εκείνους που λήστεψε, εκείνους που αδίκησε, εκείνους που εκμεταλλεύτηκε πλεονεκτικά; Σε ποια κατάσταση θα βρίσκεται βλέποντας άλλους να απολαμβάνουν τους καρπούς της πλεονεξίας του, ενώ ο ίδιος πρόκειται να υποστεί την τιμωρία; Διότι δεν είναι δυνατόν, δεν είναι δυνατόν όποιος έχει περιπέσει σε τέτοια δοκιμασία να μην αναλογιστεί και αυτά· πολλές φορές η ίδια η ψυχή αναστατώνεται εκ βάθρων, ευρισκόμενη σε αγωνία και τρόμο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες