Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ 11:3

Περί του να μην παρασύρεται κανείς από κάθε άνεμο, και περί φλυαρίας και υπερηφανίας· περί του φιληδόνου· περί της δοκιμασίας πιστού και απίστου· περί της παιδείας του Κυρίου, ότι από τη νεότητα έως τα γηρατειά πρέπει κανείς να την επιθυμεί· περί της ανωφελούς ακροάσεως· περί του να μην προδίδει κανείς τον φίλο του, ούτε να στερείται τη σοφή γυναίκα· περί οικετών, περί κτημάτων· περί τέκνων· περί γυναικών· περί του να μην πράττει κανείς το κακό, ούτε να επιδιώκει την εξουσία, ούτε να καταφρονεί αμαρτάνοντας. Περί του να μην ψεύδεται κανείς στον αδελφό του, ούτε να φλυαρεί ενώπιον των πρεσβυτέρων, ούτε να επαναλαμβάνει τα λόγια του· περί της δόξας του πατέρα ή της μητέρας, και περί της κατά Θεόν ευλαβείας, και της τιμής προς τους ιερείς, και της επισκέψεως στους κακοπαθούντες. Ότι πρέπει να προνοεί κανείς το τέλος κάθε πράγματος, και με αυτόν τον τρόπο να το αρχίζει· να εξετάζει την κατάληξη κάθε λόγου ή πράξεως. Και περί του να μην παραβλέπει κανείς τις διηγήσεις των σοφών γερόντων. Από ποια αίτια προκαλείται η πορνεία· περί του να μην εγκαταλείπει κανείς τον παλιό φίλο· διότι ο νέος φίλος παρομοιάζεται με το νέο κρασί· περί του σοφού τεχνίτη, και του κριτή που γίνεται δάσκαλος, και του απαίδευτου βασιλιά. Ότι ο ιατρός παρακολουθεί τη μακροχρόνια ασθένεια· περί εντίμου και απίστου σπέρματος· περί του σοφού οικέτη, και του πλουσίου άρχοντα. Ότι η μέλισσα είναι μικρή ανάμεσα στα πετούμενα, και όμως ο καρπός της αποτελεί την αρχή των γλυκασμάτων. Περί του να μην κατακρίνει κανείς αβασάνιστα ούτε ανεξέταστα, ούτε να είναι πολυπράγμων, αλλά δίκαιος, διότι ο Θεός είναι αυτός που παρέχει τον πλούτο. Ότι δεν πρέπει να θεωρείται κανένα από τα ανθρώπινα αγαθά ως αμετάκλητο.

Με ποιο; Στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Και όχι απλώς την στόλισε, αλλά την έκανε ένδοξη, ώστε να μην έχει σπίλο ή ρυτίδα ή κάτι από τα παρόμοια. Και εμείς, λοιπόν, αυτό το κάλλος ας επιζητούμε, και θα μπορέσουμε να γίνουμε δημιουργοί του. Μη ζητάς εσύ από τη γυναίκα όσα δεν εξαρτώνται από την ίδια. Βλέπεις ότι τα πάντα η Εκκλησία τα είχε από τον Δεσπότη· από Αυτόν έγινε ένδοξη, από Αυτόν άμωμη. Μην αποστραφείς τη γυναίκα εξαιτίας της ασχήμιας της. Άκου τη Γραφή που λέει: «Μικρή ανάμεσα στα πετούμενα είναι η μέλισσα, και ο καρπός της είναι η πηγή της γλυκύτητας». Πλάσμα του Θεού είναι· δεν προσβάλλεις εκείνην, αλλά Εκείνον που την έπλασε. Τι φταίει η γυναίκα;

Εάν δεις άνθρωπο μεγαλόσωμο, που έχει φτάσει σε άριστη σωματική κατάσταση, ψηλό και να ξεπερνά τους άλλους στο ύψος του σώματος, μην τον θαυμάσεις, προτού κατανοήσεις την ψυχή του. Ας μην εγκωμιάζουμε τους πάντες από την εξωτερική τους ομορφιά, αλλά από το κάλλος της διανοίας τους. Μικρός ήταν ο Δαβίδ και βραχύσωμος, αλλά παρ' όλα αυτά εκείνος ο βραχύσωμος και μικρός, και στερημένος από κάθε είδους οπλισμό, κατατρόπωσε με ένα μόνο χτύπημα ένα τόσο μεγάλο στρατόπεδο και εκείνον τον σαρκικό πύργο, χωρίς να ρίξει δόρυ, ούτε να εξαπολύσει βέλος, ούτε να ξεγυμνώσει ξίφος, αλλά έχοντας κατορθώσει τα πάντα με μια μικρή βολή. Γι' αυτό και κάποιος προτρέπει λέγοντας: «Μην επαινέσεις άνθρωπο για την ομορφιά του, και μην αποστραφείς άνδρα από την εμφάνισή του· μικρή ανάμεσα στα πετούμενα είναι η μέλισσα, αλλά ο καρπός της είναι η αρχή κάθε γλυκύτητας». Αυτό ας λέμε και για πόλεις και για ανθρώπους, και ας φιλοσοφούμε μεταξύ μας, και ας ευγνωμονούμε τον Θεό διαρκώς και για τα παρόντα και για τα παρελθόντα, και ας τον παρακαλούμε από κοινού με κάθε θερμότητα, ώστε και όσοι βρίσκονται στη φυλακή, και όσοι πρόκειται να εξοριστούν σε ξένη γη, οι μεν να απελευθερωθούν, οι δε να επιστρέψουν. Μέλη δικά μας είναι και εκείνοι, μαζί μας κλυδωνίστηκαν, μαζί μας υπέστησαν τη θύελλα· ας παρακαλούμε λοιπόν τον φιλάνθρωπο Θεό να απολαύσουν μαζί με εμάς τη γαλήνη. Κανείς ας μην λέει: «Και τι με νοιάζει πλέον;».