Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ 13:1

Εάν παρευρίσκονται μαζί σου δύο ή τρεις παρθένες, ας αναπέμψουν ευχαριστία για τον παρατεθειμένο άρτο και ας συμπροσευχηθούν. Εάν όμως βρεθεί στο τραπέζι κάποια κατηχουμένη, ας μην συμπροσευχηθεί με τους πιστούς, ούτε να καθίσεις να φας τον άρτο σου μαζί της, ούτε πάλι να καθίσεις να φας το γεύμα σου με γυναίκες αμελείς και επιπόλαιες, χωρίς να υπάρχει ανάγκη· διότι εσύ είσαι αγία ενώπιον του Κυρίου του Θεού, και η τροφή σου και το ποτό σου είναι αγιασμένα, αφού αγιάζονται διά των προσευχών και των αγίων ρημάτων. Παρθένες ευλαβείς και θεοσεβείς ας τρώνε μαζί σου· δεν θα συνδειπνήσεις με γυναίκες υπερήφανες, ούτε θα κάνεις φίλη σου γυναίκα αλαζόνα. Διότι λέγει η Θεία Γραφή: «Εκείνος που αγγίζει την πίσσα θα μολυνθεί, και εκείνος που συναναστρέφεται τον υπερήφανο θα γίνει όμοιός του». Εάν, ενώ κάθεται μαζί σου στο τραπέζι μια πλούσια, δεις κάποια φτωχή γυναίκα, θα την καλέσεις να φάει και δεν θα ντραπείς την πλούσια. Να μην αγαπήσεις τη δόξα των ανθρώπων περισσότερο από τη δόξα του Θεού· διότι ο Θεός είναι Θεός των πτωχών και των εξουθενωμένων. Μακαρία είναι η ψυχή που τα τηρεί αυτά.

«Διότι θα πορευθεί πριν από εσάς ο Κύριος, και αυτός που σας συγκεντρώνει είναι ο Κύριος, ο Θεός του Ισραήλ». Φαίνεται ότι ο λόγος αυτός απευθύνεται από τον Θεό είτε προς εκείνους που έχουν συγκεντρωθεί μέσω της πίστης και έχουν γίνει τέκνα της Εκκλησίας, είτε ίσως προς τους αγίους μυσταγωγούς, δηλαδή τους αποστόλους και τους ευαγγελιστές, οι οποίοι έγιναν φως της οικουμένης, μεταφέροντας τον λόγο των ευαγγελικών κηρυγμάτων σε αυτούς που βρίσκονται σε όλη τη γη. Σε αυτούς, λοιπόν, προσέταξε να απομακρυνθούν και να απέχουν από τους απίστους, σαν από μολυσμένους, επειδή όχι μόνο δεν επέλεξαν να πιστέψουν στον Χριστό, αλλά και διότι κατέστησαν τους εαυτούς τους ένοχους για το έγκλημα της Κυριοκτονίας. «Εξέλθετε, λοιπόν, και μην αγγίζετε ακάθαρτο», δηλαδή, αποκοπείτε από την κοινωνία μαζί τους, ώστε να μην επιθυμείτε ούτε καν να τους αγγίξετε. «Διότι όποιος αγγίζει πίσσα», λέει, «θα μολυνθεί»· και πράγματι, είναι αναγκαίο εκείνοι που πίστεψαν στον Χριστό και κλήθηκαν μέσω αυτού στον καθαρισμό από την αμαρτία και στη μέθεξη του αγιασμού, να αγαπούν να μένουν μακριά από την ιουδαϊκή άγνοια, να έχουν εντελώς διαφορετικό φρόνημα από εκείνους και να αποχωριστούν ολότελα. Διότι καμία κοινωνία δεν υπάρχει μεταξύ φωτός και σκότους, ούτε μερίδιο έχει ο πιστός με τον άπιστο.

Πρέπει λοιπόν να προσέχουμε και εμείς οι ίδιοι, που έχουμε δικαιωθεί εν Χριστώ και, μέσω της πίστης σε αυτόν, έχουμε λάβει τη μέθεξη του Αγίου Πνεύματος, να μην αναμιγνυόμαστε με κάποιους που έχουν διεστραμμένο νου, βέβηλο φρόνημα, και δεν κατέχουν την ορθή πίστη. Διότι αυτοί είναι αλλογενείς και βαρβαρόφωνοι και «λαλούν διεστραμμένα»· αν κάποιος αναμιχθεί μαζί τους, με κάθε τρόπο και οπωσδήποτε θα μιανθεί. Διότι είναι γραμμένο: «Εκείνος που αγγίζει την πίσσα θα μολυνθεί». Εφόσον λοιπόν μας είναι δυνατό να καρποφορούμε πνευματικά στην Εκκλησία του Χριστού, ποιος λόγος θα υπήρχε να θέλουμε με οποιονδήποτε τρόπο να συνδεόμαστε με άλλες, και να συμμετέχουμε σε βέβηλες συναγωγές, και να παροξύνουμε εναντίον μας τον Θεό των όλων; <Διότι ο Ιούδας βεβήλωσε τα άγια του Κυρίου, τα οποία αγάπησε, και στράφηκε προς ξένους θεούς· ο Κύριος θα εξολοθρεύσει τον άνθρωπο που τα κάνει αυτά, ώστε να ταπεινωθεί και να αποβληθεί από τα σκηνώματα του Ιακώβ και από εκείνους που προσφέρουν θυσία στον Κύριο τον Παντοκράτορα.> Λέει ότι ο Ιούδας έγινε μισητός, όχι από κάποιον αλλογενή, αλλά από τον ίδιο τον Ιούδα, επειδή βεβήλωσε τον νόμο, με το να ρέπει στο να αγαπά ξένες γυναίκες, και να επιλέγει να ακολουθεί με ζήλο τα δικά τους έθιμα, και να αγαπήσει την αποστασία από τον Θεό, προσκολλώμενος στις λατρείες των ειδώλων.

«Δεν θα μιανθεί ξαφνικά ανάμεσα στον λαό του, ώστε να βεβηλωθεί. Και δεν θα ξυρίσετε το κεφάλι σας κάνοντας φαλάκρα για νεκρό, και δεν θα ξυρίσουν την όψη της γενειάδας τους, και δεν θα κάνουν τομές στις σάρκες τους. Άγιοι θα είναι στον Θεό τους, και δεν θα βεβηλώσουν το όνομα του Θεού τους· διότι αυτοί προσφέρουν τις θυσίες του Κυρίου, τα δώρα του Θεού τους, και θα είναι άγιοι.» Διότι ο θάνατος κάποιου άλλου δεν θα αποτελούσε απολύτως κανένα μίασμα για έναν άνθρωπο, αν κανείς εξετάσει προσεκτικά τον λόγο της αλήθειας. Η σωματική νεκρότητα, όμως, αποτελεί τύπο της εσωτερικής νεκρότητας που υπάρχει στις ψυχές, από την οποία κατ' ανάγκην μολύνεται αυτός που την πλησιάζει, είτε με τη θέλησή του, είτε πράττοντας τα ίδια έργα. Διότι το να απομακρύνονται από τα νεκρά έργα και να κρατούνται όσο το δυνατόν πιο μακριά, ταιριάζει στους αγίους, και το να μην συναναστρέφονται με όσους νοσούν από τέτοια πάθη, είναι καλό. Επειδή έχει γραφτεί: «Όποιος αγγίζει πίσσα, θα μολυνθεί.» Διότι πολύ εύκολα θα μπορούσε να συμμετάσχει στη φαυλότητα του άλλου, εκείνος που δεν αρνείται να προσκολλάται σε αυτόν.

Αλλά ακόμη κι αν κάποιος υποστεί τον μολυσμό, ας καθαριστεί με νερό το εσπέρας. Και τι ακριβώς σημαίνει αυτό, μας το έχει ήδη φανερώσει ξεκάθαρα ο λόγος. Πρόσεξε δε ότι αναφέρει πως, και εκείνος που τρώει από τα θνησιμαία τους, και αν κάποιος απλώς τα αγγίξει, θα είναι ακάθαρτος, μην απαλλάσσοντας από τον ψόγο και την κατηγορία ούτε εκείνον που συμμετέχει στη νεκρότητά τους, ούτε βέβαια θεωρώντας τον αναίτιο, ακόμη και αν κάποιος απλώς τα πλησιάσει και έρθει κοντά. Διότι θεωρώ ότι πρέπει με προσοχή να απομακρυνόμαστε, όχι βέβαια μόνο από την τέλεση των ίδιων έργων με τους φαύλους, αλλά και από την απλή συναναστροφή μαζί τους. «Διότι εκείνος που αγγίζει πίσσα θα μολυνθεί», λέει. Και ο λόγος είναι αληθής· το ότι δε τα ωφέλιμα διδάγματα από τα παραδείγματα του νόμου έχουν παραληφθεί με σκοπό την ποιότητα των ηθών, μπορεί να το κατανοήσει κανείς από όσα ακολουθούν. Διότι είπε πάλι: «Και δεν θα κάνετε βδελυρές τις ψυχές σας με κανένα από τα ερπετά που σέρνονται πάνω στη γη, και δεν θα μιανθείτε με αυτά, και δεν θα γίνετε ακάθαρτοι εξαιτίας τους, διότι εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός σας». Εξάλλου, τι είδους μολυσμό θα μπορούσε να προκαλέσει στην ψυχή του ανθρώπου το ότι ένα ζώο ψόφησε και το ότι άγγιξε το νεκρό ζώο;

Ο νόμος, λοιπόν, πρόσταξε να απομακρυνόμαστε πάρα πολύ από τον γονορρυή, διδάσκοντάς μας έτσι να αποφεύγουμε όσο το δυνατόν περισσότερο όσους ρέπουν προς τη φαυλότητα, και να αποβάλλουμε γενναία εκείνους που και ο ίδιος ο Θεός θα αποστρεφόταν, ως ανθρώπους που νοσούν διαρκώς από τον μολυσμό. Διότι είναι αληθινά επιζήμιο το να προσκολλάται κανείς στους πονηρούς. Και τούτο είναι αληθές, σύμφωνα με το γεγραμμένο: «Εκείνος που αγγίζει πίσσα, θα μολυνθεί.» Μολύνει, βέβαια, κάθε σκεύος το οποίο τυχόν θα άγγιζε ο γονορρυής, και το κρεβάτι του, και το σώμα, και τα αγγεία, και το νερό, και τα ξύλινα σκεύη, υποδηλώνοντας αινιγματικά ότι θα μπορούσε κάποιος να συμμετάσχει στην ακαθαρσία που υπάρχει μέσα του, ακόμη και αν απλώς βρισκόταν κοντά του ως προς την πνευματική διάθεση. Διότι είναι γραμμένο: «Να διατηρείς τον εαυτό σου αγνό, και να μην γίνεσαι κοινωνός σε ξένες αμαρτίες.» Εντούτοις, και τα ανίατα πάθη, και τα αρρωστήματα που είναι κρυμμένα στο βάθος της διάνοιάς μας, και γενικά κάθε αδυναμία μέσα μας, τα θεραπεύει ο Χριστός και η κάθαρση που παρέχεται μέσω αυτού, εφόσον ο νόμος δεν ήταν ικανός να το πράξει αυτό. «Διότι κανείς δεν δικαιώνεται μέσω του νόμου», σύμφωνα με το γεγραμμένο, και μπορείς να δεις ότι και αυτό δεν είναι ψευδές, προσέχοντας τα όσα είναι γραμμένα στη συνέχεια. Διότι είπε πάλι: «Εάν καθαριστεί ο γονορρυής από τη ρεύση του, θα μετρήσει για τον εαυτό του επτά ημέρες για τον καθαρισμό του, και θα πλύνει τα ιμάτιά του, και θα λούσει το σώμα του με νερό, και θα είναι καθαρός.»

Απομακρύνσου από αυτούς και άλλαξε πορεία. Διότι δεν πρόκειται να κοιμηθούν, εάν δεν κάνουν κάποιο κακό. Σε δρόμους ασεβών μην εισέλθεις, ούτε να αναζητήσεις δρόμους παρανόμων.» «Αγκάθια και παγίδες βρίσκονται στους στραβούς δρόμους· όποιος όμως προφυλάσσει την ψυχή του, θα μείνει μακριά από αυτά.» «Γιε μου, μην ζηλέψεις τους κακούς ανθρώπους, ούτε να επιθυμήσεις να είσαι μαζί τους. Διότι ψέματα μηχανεύεται η καρδιά τους, και βάσανα λαλούν τα χείλη τους.» «Μην γίνεσαι σύντροφος με άνθρωπο θυμώδη· και μην συναναστρέφεσαι με οργίλο φίλο, μήπως και μάθεις τους τρόπους του και βάλεις θηλιά στην ψυχή σου.» «Απομακρυνθείτε, βγείτε από εκεί, και μην αγγίζετε τίποτα ακάθαρτο. Βγείτε από ανάμεσά τους, διαχωριστείτε εσείς που φέρετε τα σκεύη του Κυρίου.» «Απέχε από το άδικο, και δεν θα φοβηθείς, και τρόμος δεν θα σε πλησιάσει.» «Εκείνος που αγγίζει πίσσα θα μολυνθεί, και εκείνος που συναναστρέφεται με υπερήφανο θα του μοιάσει.» «Σας παρακαλώ, αδελφοί, να προσέχετε εκείνους που προκαλούν τις διχοστασίες και τα σκάνδαλα, αντίθετα προς τη διδασκαλία που εσείς διδαχθήκατε, και να απομακρύνεστε από αυτούς.»

Διότι δεν θυμούνται κατά την ώρα αυτή ούτε γυναίκα, ούτε παιδιά, ούτε γονείς, ούτε αδελφούς, ούτε κανέναν απολύτως άλλον, αλλά και ο νους τους και η διάνοια και το σώμα είναι προσηλωμένα στον πόλεμο. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο οφείλουμε και εμείς να διαθέτουμε τον εσωτερικό μας άνθρωπο, και να μην έχουμε καμία δειλία απέναντι στους εχθρούς, αλλά να οξυνόμαστε με την προθυμία και να ζέουμε στο πνεύμα, ως καλοί στρατιώτες του Χριστού. Διότι, βλέποντάς μας έτσι οι πολέμιοί μας, υποχωρούν από το να μας προσβάλλουν. Όταν όμως μας δουν φοβισμένους και χαλαρωμένους, τότε, τεντώνοντας τα τόξα, πληγώνουν την ψυχή μας με τους άτοπους λογισμούς σαν με βέλη. Αλλά ούτε και τότε πρέπει να απελπιζόμαστε, παρά πάλι πρέπει να θεραπευόμαστε μέσω της μετανοίας, και πάλι να πολεμούμε, και αυτό παντοτινά. Τέτοιος είναι άλλωστε ο αόρατος πόλεμος που έχει εξαπλωθεί σε όλη την οικουμένη. Και αν θέλετε, υψώστε τα μάτια της διανοίας σας και δείτε την υφήλιο γεμάτη από τέτοιου είδους τραύματα. Διότι ο δράκοντας δεν θέτει υπό τη ρομφαία του μόνο τους απίστους και τους αιρετικούς, ούτε τους πόρνους και τους μοιχούς και όσους διαπράττουν παρόμοια ανοσιουργήματα, αλλά και εκείνους που έχουν αδιάφορη και φιλική αναστροφή μαζί τους, εάν βέβαια είναι αληθινός ο λόγος της Γραφής: «Εκείνος που αγγίζει πίσσα θα μολυνθεί, και εκείνος που συναναστρέφεται με υπερήφανο θα γίνει όμοιος με αυτόν».