In Psalmum XXXVI, 1—2 Ἀστερίου Οὕτως ἐπεγράφη ἐπειδὴ θαυμαστὴν νουθεσίαν περιέχει ὁ ψαλμός, ὥς τινος ἐρωτήσαντος· Καὶ τίνος αὕτη παραίνεσις; Καὶ ἡ νουθεσία ἄρα ἔχει τὸ αἰδέσιμον καὶ τὸ ἀξιόπιστον ἀπὸ τοῦ λέγοντος, ἐπειδὴ οἱ πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων οὐχ οὕτως τοῖς λεγομένοις ὅσον τοῖς λέγουσι προσέχουσιν. Καὶ τούτου μάρτυς ἡ γραφή· 〈Πλούσιος ἐλάλησεν, καὶ πάντες ἐθαύμασαν καὶ τὸν λόγον αὐτοῦ ὕψωσαν ἕως τῶν νεφελῶν. Πτωχὸς δ᾽ ἐλάλησεν καὶ εἶπαν· Τίς ἐστιν οὗτος; Ἐφθέγξατο σύνεσιν, καὶ οὐκ ἐδόθη αὐτῷ τόπος.〉 Ἐπεὶ οὖν οἱ λόγοι καὶ ἀπὸ τῶν λεγόντων ἔχουσιν τὸ ἀξιόπιστον, ἵνα πλέον ἡ παραίνεσις ὥσπερ νόμος φυλαχθῇ, δηλοῖ ὁ παράκλητος διὰ τῆς ἐπιγραφῆς τίνος ἡ νουθεσία· 〈Τοῦ Δαυίδ,〉 τοῦ προφήτου καὶ βασιλέως, τοῦ ἱεροψάλτου, τοῦ ἐπαινέτην ἔχοντος τὸν ἑαυτοῦ ποιητήν, ᾧ ἀρκεῖ πρὸς ἔπαινον ἡ τοῦ θεοῦ μαρτυρία λέγοντος· 〈Εὗρον Δαυὶδ τὸν τοῦ Ἰεσσαί, ἄνδρα κατὰ τὴν καρδίαν μου, ὃς ποιήσει πάντα τὰ θελήματά μου.〉 Ἐπεὶ οὖν πάντα τὰ θελήματα τοῦ θεοῦ ἐποίησεν, εὔδηλον ὅτι καὶ ἃ νῦν παρῄνεσεν πρῶτον ἐποίησεν. 〈Ὃς γὰρ ἂν ποιήσῃ οὕτως καὶ διδάξῃ, μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν.〉 Ἀκούσωμεν τοίνυν τί φησιν· 〈Μὴ παραζήλου ἐν πονηρευομένοις, μηδὲ ζήλου τοὺς ποιοῦντας τὴν ἀνομίαν· ὅτι ὡσεὶ χόρτος ταχὺ ἀποξηρανθήσονται καὶ ὡσεὶ λάχανα χλόης ταχὺ ἀποπεσοῦνται.〉
Μετάφραση
Εις τον Ψαλμόν 36, 1-2, του Αστερίου. Έτσι επιγράφηκε, επειδή ο ψαλμός περιέχει θαυμαστή νουθεσία, σαν να ρωτούσε κάποιος: Και ποιου είναι αυτή η προτροπή; Και η νουθεσία λοιπόν αντλεί τον σεβασμό και την αξιοπιστία από αυτόν που τη λέει, επειδή οι περισσότεροι άνθρωποι δεν προσέχουν τόσο στα λεγόμενα όσο σε αυτούς που τα λένε. Και μάρτυρας αυτού είναι η Γραφή: Ο πλούσιος μίλησε, και όλοι θαύμασαν και ύψωσαν τον λόγο του έως τα σύννεφα. Ο φτωχός όμως μίλησε και είπαν: Ποιος είναι αυτός; Μίλησε με σύνεση, και δεν του δόθηκε τόπος. Επειδή λοιπόν οι λόγοι αντλούν την αξιοπιστία και από αυτούς που τους λέγουν, προκειμένου η προτροπή να τηρηθεί περισσότερο σαν νόμος, ο Παράκλητος δηλώνει μέσω της επιγραφής ποιου είναι η νουθεσία: Του Δαυίδ, του προφήτη και βασιλιά, του ιεροψάλτη, αυτού που έχει ως επαινέτη τον ίδιο του τον Ποιητή, για τον οποίο αρκεί προς έπαινο η μαρτυρία του Θεού που λέει: Βρήκα τον Δαυίδ, τον γιο του Ιεσσαί, άνδρα κατά την καρδιά μου, ο οποίος θα εφαρμόσει όλα τα θελήματά μου. Επειδή λοιπόν εφάρμοσε όλα τα θελήματα του Θεού, είναι ολοφάνερο ότι και αυτά που τώρα συμβούλευσε, πρώτα ο ίδιος τα έπραξε. Διότι όποιος πράξει έτσι και διδάξει, μέγας θα κληθεί στη βασιλεία των ουρανών. Ας ακούσουμε λοιπόν τι λέει: Μην αγανακτείς με αυτούς που πράττουν πονηρά, ούτε να ζηλεύεις αυτούς που κάνουν την ανομία· διότι σαν το χορτάρι γρήγορα θα ξεραθούν και σαν τη χλόη των λαχανικών γρήγορα θα πέσουν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες