Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ 13:23

Εις τον Ψαλμόν 36, 1-2, του Αστερίου. Έτσι επιγράφηκε, επειδή ο ψαλμός περιέχει θαυμαστή νουθεσία, σαν να ρωτούσε κάποιος: Και ποιου είναι αυτή η προτροπή; Και η νουθεσία λοιπόν αντλεί τον σεβασμό και την αξιοπιστία από αυτόν που τη λέει, επειδή οι περισσότεροι άνθρωποι δεν προσέχουν τόσο στα λεγόμενα όσο σε αυτούς που τα λένε. Και μάρτυρας αυτού είναι η Γραφή: Ο πλούσιος μίλησε, και όλοι θαύμασαν και ύψωσαν τον λόγο του έως τα σύννεφα. Ο φτωχός όμως μίλησε και είπαν: Ποιος είναι αυτός; Μίλησε με σύνεση, και δεν του δόθηκε τόπος. Επειδή λοιπόν οι λόγοι αντλούν την αξιοπιστία και από αυτούς που τους λέγουν, προκειμένου η προτροπή να τηρηθεί περισσότερο σαν νόμος, ο Παράκλητος δηλώνει μέσω της επιγραφής ποιου είναι η νουθεσία: Του Δαυίδ, του προφήτη και βασιλιά, του ιεροψάλτη, αυτού που έχει ως επαινέτη τον ίδιο του τον Ποιητή, για τον οποίο αρκεί προς έπαινο η μαρτυρία του Θεού που λέει: Βρήκα τον Δαυίδ, τον γιο του Ιεσσαί, άνδρα κατά την καρδιά μου, ο οποίος θα εφαρμόσει όλα τα θελήματά μου. Επειδή λοιπόν εφάρμοσε όλα τα θελήματα του Θεού, είναι ολοφάνερο ότι και αυτά που τώρα συμβούλευσε, πρώτα ο ίδιος τα έπραξε. Διότι όποιος πράξει έτσι και διδάξει, μέγας θα κληθεί στη βασιλεία των ουρανών. Ας ακούσουμε λοιπόν τι λέει: Μην αγανακτείς με αυτούς που πράττουν πονηρά, ούτε να ζηλεύεις αυτούς που κάνουν την ανομία· διότι σαν το χορτάρι γρήγορα θα ξεραθούν και σαν τη χλόη των λαχανικών γρήγορα θα πέσουν.

Αγαπητέ, αν δεν θέλεις να οικοδομείς, μην καταστρέφεις τα οικοδομημένα· αν δεν θέλεις να φυτεύεις, μην ξεριζώνεις τα φυτεμένα. Αδελφέ, αν δεν θέλεις να ησυχάζεις, μην διαστρέφεις αυτούς που ησυχάζουν. Αδελφέ, αν δεν θέλεις να αναπέμπεις ύμνους στον Κύριο, μην εμποδίζεις αυτούς που ψάλλουν. Πλούσιος μίλησε και όλοι σώπασαν, και τον λόγο του τον ύψωσαν έως τα σύννεφα· και ο Θεός μας μιλά μέσω των αγίων Γραφών, και δεν θέλουμε να σιωπήσουμε και να ακούσουμε, αλλά άλλος μεν μιλάει, άλλος νυστάζει, και άλλος ρεμβάζει έξω με τους λογισμούς του. Αλλά τι λέει η Γραφή; Αυτός που αποστρέφει το αυτί του για να μην υπακούσει στους νόμους του Υψίστου, ακόμη και η προσευχή του είναι βδελυκτή. Ο αμελής μοναχός στην προσευχή βιάζεται να ακούσει το αμήν, ενώ αυτός που προσεύχεται με νήψη δεν ταράσσεται. Και μακριά από εμάς ας είναι αυτό που ειπώθηκε από τον Προφήτη: Είσαι κοντά στα χείλη τους, αλλά μακριά από τα νεφρά τους. Μην σκανδαλίζεις τον αδελφό σου, ούτε να συμπράξεις μαζί του στην αμαρτία, για να μην οργιστεί εναντίον σου ο Κύριος και σε παραδώσει στα χέρια κακών. Μακάριος είναι ο άνθρωπος που δεν έχει σκανδαλίσει τον πλησίον του σε κανένα πράγμα, διότι ο μισθός του είναι πολύς στους ουρανούς, ενώ αυτός που σκανδαλίζεται αδιάκριτα θα σκανδαλίσει πολλούς. Εάν ο άνθρωπος δεν θέσει πρώτα τις αμαρτίες του μπροστά στα μάτια του, δεν μπορεί να ησυχάσει σε κανέναν τόπο. Μακάριος είναι αυτός που άρχισε καλό βίο και τον ολοκλήρωσε ευάρεστα στον Κύριο.

Πολλοί οδηγήθηκαν στην πτώση εξαιτίας του χρυσού, και η καταστροφή τους βρέθηκε μπροστά στο πρόσωπό τους. Αποτελεί πρόσκομμα για όσους θυσιάζουν σε αυτό, και κάθε άφρονας θα αιχμαλωτιστεί από αυτό.» «Όπως θήραμα των λιονταριών είναι τα άγρια γαϊδούρια στην έρημο, έτσι και οι φτωχοί αποτελούν βοσκή των πλουσίων. Όταν σφάλλει ο πλούσιος, έχει πολλούς υπερασπιστές· λέει λόγια ανάρμοστα, και όμως τον δικαιώνουν. Μίλησε ο πλούσιος, και όλοι σιώπησαν, και εξύψωσαν τον λόγο του μέχρι τα σύννεφα.» «Ανάλογα με τη δύναμη του ανθρώπου, τέτοιος είναι και ο θυμός του, και ανάλογα με τον πλούτο του θα υψώσει την οργή του.» «Μακάριος είναι ο πλούσιος που βρέθηκε άμεμπτος, και ο οποίος δεν πορεύθηκε οπίσω από τον χρυσό. Ποιος είναι αυτός; Και θα τον μακαρίσουμε. Διότι έπραξε θαυμαστά έργα ανάμεσα στον λαό του.

«Μίλησε με σύνεση, και δεν του δόθηκε τόπος. Ο φτωχός μίλησε, και είπαν: "Ποιος είναι αυτός;"» «Η προσευχή του ταπεινού διαπέρασε τα σύννεφα, και δεν θα υποχωρήσει έως ότου επιβλέψει ο Ύψιστος.» «Καλύτερος είναι ο βίος του φτωχού κάτω από στέγη δοκαριών, παρά τα λαμπρά εδέσματα σε ξένα σπίτια.» «Δεν είναι δίκαιο να ατιμάσει κανείς έναν συνετό φτωχό.» «Η σοφία του ταπεινού θα ανυψώσει το κεφάλι του, και θα τον καθίσει ανάμεσα σε άρχοντες.» Το να είναι κανείς φτωχός δεν είναι αξιοκατάκριτο, αλλά το να μην υπομένει τη φτώχεια του με ευγνωμοσύνη.