Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ 15:17

Διότι, τι λόγο έχω εγώ να κρίνω τους έξω; Προς το παρόν ο λόγος μου απευθύνεται σε εσάς, τα μέλη του Χριστού, τα τέκνα της Εκκλησίας, όσους παιδαγωγούνται μέσα στον πατρικό οίκο, όσους απολαμβάνουν τις ουράνιες διδασκαλίες, όσους έχουν τιμηθεί με τόσο μεγάλη τιμή. Γι' αυτό στενάζω, γι' αυτό δακρύζω και θρηνώ· διότι είναι πραγματικά άξιο θρήνου το να υποπίπτει κάποιος σε πτώματα που δεν είναι καν άξια συγγνώμης. Διότι ποια συγγνώμη υπάρχει, πες μου, όταν ο Θεός αποφαίνεται και οι δαίμονες αντιλέγουν, και θεωρούνται από τους οικείους του Θεού πιο αξιόπιστα τα όσα λέγονται από εκείνους; Διότι δεν θα κινήσουμε τώρα συλλογισμούς, αλλά προς το παρόν θα καταδείξουμε την ιταμότητα όσων πείθονται σε αυτούς. Ο Θεός λέει: «Έθεσα ενώπιόν σου το πυρ και το ύδωρ, τη ζωή και τον θάνατο· άπλωσε το χέρι σου όπου εσύ θέλεις». Ο δαίμονας όμως λέει ότι δεν εξαρτάται από εσένα το να απλώσεις το χέρι σου, αλλά οφείλεται σε κάποια αναγκαιότητα και βία.

Καθετί που έχει αρχή, επιδέχεται και τέλος. Και ό,τι επιδέχεται τέλος, είναι δεκτικό φθοράς. ΤΙΤΛΟΣ Θʹ. — Περί του αυτεξουσίου· ότι μας έχει δοθεί από τον Θεό, και εξαρτάται από εμάς το να σωθούμε ή να χαθούμε. «Βάζω σήμερα μάρτυρες απέναντί σας τον ουρανό και τη γη· τη ζωή και τον θάνατο έθεσα ενώπιόν σας, την ευλογία και την κατάρα.» «Είπα στην ψυχή μου: Εγώ είμαι η σωτηρία σου.» «Ο Κύριος από την αρχή δημιούργησε τον άνθρωπο, και τον άφησε στην εξουσία της δικής του ελεύθερης βούλησης. Έθεσε μπροστά σου φωτιά και νερό, για να απλώσεις το χέρι σου σε όποιο από τα δύο επιθυμείς. Μπροστά στον άνθρωπο βρίσκονται η ζωή και ο θάνατος, και ό,τι αυτός προαιρείται.» «Ιδού, η βασιλεία του Θεού είναι μέσα σας.» «Δεν γνωρίζετε ότι σε όποιον παραδίδετε τους εαυτούς σας ως δούλους προς υπακοή, γίνεστε δούλοι εκείνου τον οποίο υπακούτε;» Σε εσάς που επιθυμείτε να πράττετε το καλό, ο Θεός είναι έτοιμος να το προσφέρει.

Ο καθένας, λοιπόν, γίνεται αιτία της δικής του ζωής και του δικού του θανάτου λόγω του αυτεξούσιου θελήματος της ψυχής· διότι όπου δώσει η ψυχή τη φυσική της αγάπη, ελκύει προς τον εαυτό της είτε τη ζωή είτε τον θάνατο, καθώς λέει και η Γραφή: «Μπροστά στον άνθρωπο βρίσκεται η ζωή και ο θάνατος, και ό,τι ευαρεστηθεί θα του δοθεί», επειδή και όλοι οι άνθρωποι που ήταν στερημένοι τιμής, αφού μεταβλήθηκαν, απέκτησαν αυτήν τη ζωή. Ιδού, διότι (όπως λέει ο απόστολος) ο Θεός «θέλει να σωθούν όλοι οι άνθρωποι και να φτάσουν στην επίγνωση της αλήθειας». Όχι ότι δεν δίνουν τη φυσική τους αγάπη και την αγαθή προαίρεση προς τον Θεό· διότι ο Κύριος δεν βιάζει τις προαιρέσεις όταν αυτές είναι απρόθυμες, αλλά αποβλέπει και παρατηρεί την προαίρεση και την αγάπη του ανθρώπου, προς τα πού ρέπει και τι αγαπά. Εάν δει την αγάπη της ψυχής να προσκολλάται σε Αυτόν, ιδού, έρχεται και κατασκηνώνει και κληρονομείται από την ψυχή που Τον αγαπά και κληρονομεί Αυτός αυτήν, επειδή είναι αδύνατον να γίνει αλλιώς· διότι, εάν δεν λάβει ο Θεός αφορμή από την αγάπη και την πίστη του ανθρώπου προς Αυτόν, δεν γίνεται ο Ίδιος ζωή του ανθρώπου και το μόνο τίμιο και καλό απόκτημα.

Σας έχει δειχθεί λοιπόν «η ζωή και ο θάνατος», όπως λέει η Γραφή· ό,τι θέλει ο καθένας θα επιλέξει. Εσείς όμως, αδελφοί και πατέρες, όπως προτιμήσαμε και τώρα, παρακαλώ, ας επιλέξουμε το αγαθό, παρακινώντας ο ένας τον άλλον όλο και περισσότερο στην ευσέβεια, ξεπερνώντας ο ένας τον άλλον στην ταπείνωση, και μάλιστα επειδή έχει φτάσει και ο καιρός της Τεσσαρακοστής, χωρίς να πράττετε τίποτα περισσότερο από τα διατεταγμένα· διότι τα πρωτεία της ασκήσεως δεν τα έχει εκείνος που κάνει ό,τι θέλει, αλλά εκείνος που πράττει ό,τι έχει ενταλθεί, και στο φαγητό και στο ποτό και στα υπόλοιπα. Ωστόσο, ο καθένας ας δείχνει ό,τι είναι κατά δύναμη· διότι οι άγιοι πατέρες μας όρισαν αυτές τις ημέρες ως καθάρσιο όλου του έτους· κατά τις οποίες είθε να φωτιστείτε, να αγνιστείτε, να λαμπρυνθείτε, να θεωθείτε εν Χριστώ Ιησού τω Κυρίω ημών, στον οποίο ανήκει η δόξα και το κράτος εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.